Αρχείο κατηγορίας ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ. ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΘΕΜΑ ΕΡΗΜΗΝ ΤΗΣ…ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Η ΑΔΙΑΛΛΑΞΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΞ ΤΗΣ ΠΓΔΜ
Κοτζιάς: Θα λύσουμε το Σκοπιανό ως τον Ιούνιο -Ντιμιτρόφ:Είμαστε Μακεδόνες
Φωτογραφίες αρχείου: Intimenews
 Πρωθυπουργός Σκοπών:Μιλάμε τη «μακεδονική» γλώσσα
Φωτογραφία: Intimenews/ΤΟΣΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

 

ΥΠΕΞ της ΠΓΔΜ: «Είμαστε Μακεδόνες, μιλάμε μακεδονικά, είναι δικαίωμά μας»
Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΕΡΑ
Εστειλαν απειλητική επιστολή στον Κοτζιά -«Εχουμε τρεις σφαίρες για σένα»
Φωτογραφία: Eurokinissi

 

Παρέμβαση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου για το «θα χυθεί αίμα» του Ρουβίκωνα στο συλλαλητήριο
Φωτογραφία: Εurokinissi

 

ΟΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 1 ΕΚΑΤ. ΚΟΣΜΟΥ
Εκτακτα μέτρα για το συλλαλητήριο -Η ΕΛ.ΑΣ. με κλούβες θα δημιουργήσει νεκρές ζώνες
Η Αθήνα προετοιμάζεται για το συλλαλητήριο της Κυριακής / EUROKINISSI: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

 

Το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» δείχνει… δημοψήφισμα για το Σκοπιανό και το συλλαλητήριο [εικόνα]
Το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» δείχνει… δημοψήφισμα για το Σκοπιανό και το συλλαλητήριο [εικόνα]

 

Αν σας έλεγαν πως γίνεται συνέδριο Ιατρικής ή κάποια εκδήλωση για τον «Ασκληπιό» και σ΄αυτό συμμετείχαν, παρίσταντο  δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, δικηγόροι,  εφοριακοί,  πλην γιατρών,  θα γελούσατε. Αν πεις στους   διοργανωτές   των συλλαλητηρίων ή  σε όσους παρευρεθούν  πως συμμετέχουν σε μια εκδήλωση Ιστορίας  από την οποία λείπει η ίδια η Ιστορία, θα σου απαντήσουν…χεστήκαμε!

Το ίδιο και οι πολιτικοί. Ο Τσίπρας, ο Κοτζιάς και οι ομόλογοί τους Σκοπιανοί αποφασίζουν για ιστορικό θέμα κυρίως  με βάση τις εθνικές ή πολιτικές –κομματικές τους γραμμές και ερήμην των ιστορικών και των ειδικών για το συγκεκριμένο θέμα, το επονομαζόμενο «Μακεδονικό».

Το δράμα της Ιστορίας όμως δεν είναι μόνο αυτό. Πως αποφασίζουν άλλοι και υπηρετούντες σκοπιμότητες για πράγματα που έχει τον κύριο και αποκλειστικό λόγο η Ιστορία. Μιλάμε, βέβαια,  για την πραγματική Ιστορία ,εκείνη, δηλαδή,  που  διακονούν  «αστράτευτοι»  ιστορικοί από  οποιεσδήποτε εξαρτήσεις  ιδεοληπτικές ή άλλες. Και ακόμα το επίσης εξοργιστικό είναι πως οι λαοί στη συντριπτική τους πλειοψηφία    αγνοούν τον ορισμό της Ιστορίας. ΄Οταν ακούν τη λέξη, το μυαλό τους πάει στα σχολικά τους χρόνια και στο μάθημα που έμοιαζε σαν παραμύθι ,επειδή ακριβώς …παραμύθιαζε τα παιδιά, όπως ο μύθος της κοκκινοσκουφίτσας και της Χιονάτης.

Η Ιστορία δεν είναι ιστοριογραφία, χρονογραφία, αλμανάκ.   Είναι κι αυτά, αλλά δευτερευόντως. Πολλώ μάλλον δεν είναι μυθ-Ιστορία. Είναι πρωτίστως κριτική στάση του Ιστορικού απέναντι στα ιστορικά δρώμενα και στους δημιουργούς τους. Αν θέλαμε ποσοστικά να το εκφράζαμε αυτό, θα λέγαμε πως η Ιστορία είναι στο 30% «εξ-ιστορείν» και το υπόλοιπο 70% όλα τα άλλα, με κορυφαία την ανάγκη της κριτικής, του σχολιασμού των ιστοριογραφούμενων. Και μάλιστα αυστηρά. 

 Χρησιμοποιήσαμε την παραπάνω «παρομοίωση», για να  καταλάβουν και όσοι δεν είναι ειδικοί στη συγκεκριμένη επιστήμη πως εκείνο που γνώριζαν ως σήμερα  ως Ιστορία, μόνο Ιστορία δεν είναι . Κι αυτό σημαίνει πως είναι ο καιρός πια  να αδειάσουν το μυαλό τους απ΄όσα παραπλανητικά και ψευδή τους ανάγκασαν  να ενστερνιστούν. 

Βεβαίως, δεν είναι η ώρα εδώ και το θέμα για να αναλύσουμε  ποιος είναι ο αστράτευτος, ο αντικειμενικός, ο  μη εξαρτημένος ιστορικός. Το έχουμε κάνει στα ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ .Εδώ θα θυμίσουμε συνοπτικά  πως ο πραγματικός ιστορικός έχει τις εξής ιδιότητες, τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

1, Καταγράφει και κρίνει τα σύγχρονα με τον ίδιο γεγονότα. Είναι ο κλάδος της λεγόμενης Ιστορικής Δημοσιογραφίας, ο πιο σημαντικός κλάδος της επιστήμης,  όχι μόνο γιατί σχεδόν ΟΛΟΙ, πλην λίγων εξαιρέσεων ,  οι Ιστορικοί της αρχαιότητας (μένουμε στην ελληνική, ρωμαϊκή και βυζαντινή περισσότερο), καταγράφουν και σχολιάζουν – κρίνουν  ιστορικά γεγονότα και τους «ποιητές»  των ιστορικών  έργων της εποχής που ζούνε, των δικών τους χρόνων (π.χ Θουκυδίδης, Πολύβιος ο Μεγαλοπολίτης, Αρριανός,  Προκόπιος ),αλλά και επειδή είναι λογικό να περιμένεις  πιο έγκυρη και ρεαλιστική παράθεση γεγονότων και κρίσεων από άνθρωπο που βιώνει τα γεγονότα (ιστορικά ή όχι) στο διάβα της ζωής του σε σχέση με  έναν κατοπινό, που ψάχνει πηγές  κάθε είδους για να αναστήσει  κάποιο παρελθόν από το οποίο  ο ίδιος απέχει κέποιες δεκάδες, εκατοντάδες ή  και χιλιάδες χρόνια.

  1. Ο ιστορικός, το ιστορικό γίγνεσθαι των εποχών με το οποίο ασχολείται, οφείλει και να το παραθέτει-καταγράφει ,όπως ακριβώς συμβαίνει, αλλά και να το κρίνει χωρίς παραμορφωτικό καθρέπτη.  Ιστορικός που ο ίδιος αποδέχεται για τον εαυτό  του ταμπέλες πάσης φύσεως ,κυρίως φυλετικές, εθνικές, κομματικές θρησκευτικές, άλλες ιδεοληπτικές ή  αν  ασκεί ως βιοποριστικό επάγγελμα τη συγκεκριμένη επιστήμη, δεν έχει και πολλές πιθανότητες να απαλλαγεί από τις αγκυλώσεις εκείνες που εκ των πραγμάτων  παρατηρούνται σε τέτοιου είδους  εξαρτημένους «ιστορικούς».

  2. Ιστορικός δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση στις ημέρες μας να είναι…ανειδίκευτος, ερασιτέχνης, λαθρεπιβάτης και ιδιίατερα  σε μια εποχή σαν τη δική μας, που η γνώση παρέχεται και απαιτείται να είναι συστηματοποιημένη .Κι ακόμα να μην έχει και τα «τυπικά» προσόντα, όπως είναι το βασικό πτυχίο των σχολών Ιστορίας και μεταπτυχιακούς τίτλους.

 

Μετά από αυτές τις αναγκαίες  διευκρινίσεις θα θίξουμε για άλλη μια φορά εδώ  το επίκαιρο θέμα του «Μακεδονικού», αλλά σήμερα αυστηρά από τις αρχαίες ιστορικές πηγές τους. Αν απ΄  αυτές  τις πηγές, διδασκόταν η Ιστορία στα ελληνικά και τα σκοπιανά σχολεία, σήμερα ούτε πολιτικούς λεονταρισμούς θα τολμούσε ο Σκοπιανός πρωθυπουργός («εμείς μιλάμε τη Μακεδονική γλώσσα»!),αλλά ούτε στα παραληρηματικά συλλαλητήρια των εθνικιστών θα άκουγε κανείς συνθήματα όπως  «Η Μακεδονία ήταν και  είναι ελληνική».

Να, λοιπόν,  η αλήθεια μέσα από τις πηγές, όπως τις  καταγράψαμε και τις σχολιάσαμε σε κείμενά μας εδώ. Βέβαια, για λόγους ευνόητους δεν μπορούμε να παραθέσουμε όλα αυτά τα κείμενα που είναι πολλά και διασκορπισμένα στα 11 σχεδόν χρόνια που λειτουργεί το ιστορικό μας σάιτ. Παραθέτουμε κάποια ενδεικτικά αποσπάσματα, που επιλέξαμε και τα οποία είναι, κατά την άποψή μας, αρκούντως ικανοποιητικά για να έρθει στο φως η πραγματική αλήθεια και να δοθεί απάντηση στο ιστορικό ερώτημα.  Η Μακεδονία είναι ελληνική ή Σκοπιανή;

(Αναδημοσίευση από την «ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ»/15/10/2011
«Αυτονόητη η ελληνικότητα της Μακεδονίας»
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΑ ΝΕΑ, Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011
«…Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν κατά την υλοποίηση της έκθεσης ετέθη κάποια στιγμή το θέμα της Μακεδονίας ως σύγχρονο γεωπολιτικό ζήτημα.
Δεν αντιμετωπίσαμε κανένα τέτοιο πρόβλημα, διότι αντικείμενό μας ήταν η Αρχαία Μακεδονία που ήταν ελληνική. Σίγουρα το μακεδονικό βασίλειο συνόρευε με βαρβάρους, αλλά αποτελούνταν από την Πιερία, τους πρόποδες του Ολύμπου, τον Αλιάκμονα, τις Αιγές, την Πέλλα… Επιστημονικά, η Αρχαία Μακεδονία είναι μέρος της Ελλάδας. Οπότε κάθε άλλη προσπάθεια οικειοποίησης των συμβόλων της είναι εντελώς άτοπη. Είναι σαν η Ελβετία να θελήσει αύριο να κάνει έμβλημα της σημαίας της τον Πύργο του Αϊφελ. Αναγνωρίζω ότι υπήρχαν στα σύνορα της Μακεδονίας πληθυσμοί που προσαρτήθηκαν σ’ αυτήν κάποια στιγμή, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είχαν καμία σχέση με τον ελληνικό κόσμο του Αλέξανδρου. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που επιλέξαμε ως τίτλο της έκθεσης: «Στο βασίλειο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Αρχαία Μακεδονία». Γιατί, για το ευρύ γαλλικό κοινό, τα πράγματα είναι μπερδεμένα. «Για ποια Μακεδονία;», θα αναρωτιόνταν. Η απάντηση είναι: «Για την Αρχαία Μακεδονία, το βασίλειο του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Για τους Γάλλους ο Αλέξανδρος είναι Ελληνας. Επιπλέον το Λούβρο πρόσθεσε στις αφίσες τη φράση : «Αγνωστα αριστουργήματα της ελληνικής τέχνης». Οπότε όλα δείχνουν ότι πρόκειται για την Ελλάδα. Για μας είναι κάτι αυτονόητο, για μια αλήθεια ιστορική. Αλλωστε όταν βρισκόμαστε στην Πύδνα ή στο Δίον, βρισκόμαστε στην Ελλάδα κι αυτό κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει».
Ανιστόρητος και εθνικιστής ο συντάκτης του άρθρου στα «ΝΕΑ»  δε γνωρίζει ούτε θέλει να γνωρίζει πως η αρχαία Μακεδονία δεν είναι ούτε αρχαία ελληνική ούτε,πολλώ μάλλον …Σκοπιανή.  Είναι…Μακεδονική. Γι΄αυτό και ο Αλέξανδρος ο βασιλιάς της, υπέγραφε πάντα Αλέξανδρος ο Μακεδών  (πχ. προσφιλής του έκφραση:  Αλέξανδρος ο Μακεδών και οι ΄Ελληνες…).
  Ο Αρριανός, που είναι και ο …προσωπικός ιστορικός του Αλέξανδρου (διάβαζε πληρωμένος από τον ίδιο τον Αλέξανδρο «ιστορικός-δημοσιογράφος») διακρίνει στο έργο του ΠΑΝΤΑ τους στρατιώτες της εκστρατείας σε ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ και ΕΛΛΗΝΕΣ (Αλεξάνδρου Ανάβασις).Ο Ψευδοκαλλισθένης και ο Πλούταρχος είναι διαφωτιστικοί, ως προς τη γλώσσα, που μιλούσαν στην εκστρατεία. Ο πρώτος αναφέρει ότι στον ετοιμοθάνατο Αλέξανδρο ένας στρατιώτης  μίλησε στα Μακεδονικά και ο Πλούταρχος γράφει: «Αναπηδήσας ανεβόα Μακεδονιστί»(Βίος Αλεξάνδρου). Ο Ηρόδοτος,  ο Θουκυδίδης, ο Δημοσθένης αποκαλούσαν τους Μακεδόνες «Βαρβάρους» και μη ΄Ελληνες. (Ο Ηρόδοτος χαρακτηρίζει τον Αλέξανδρο απλά φιλέλληνα).
 Καταλυτική τέλος είναι η μαρτυρία του ίδιου το φιλομακεδόνα Ισοκράτη που ξεκαθαρίζει πως «Μακεδόνες ουχ ΟΜΟΦΥΛΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΕΝΟΣ»= Οι Μακεδόνες δεν ανήκουν στην ίδια φυλή με τους ΄Ελληνες.
Να σημειωθεί πως οι΄Ελληνες αρνήθηκαν να δεχτούν τους Μακεδόνες αθλητές στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες, στους οποίους δε συμμετείχαν «Βάρβαροι». Οι Μακεδόνες χρειάστηκε να πληρώσουν «χοντρό μπαξίσι» και να προσκομίσουν χαλκευμένα έγγραφα για την…ελληνικότητα τους, για να μπορέσουν τελικά να λάβουν μέρος σ΄αυτούς.
 Τα άλλα ,περί ελληνικότητας της αρχαίας Μακεδονίας είναι «φληναφήματα και πομφόλυγες» ανιστόρητων εθνικιστών ή στρατευμένων, καθεστωτικών ιστορικών.
Την πραγματική Ιστορία, δεν την αφορούν οι εθνικισμοί, οι δογματισμοί και οι εξαρτήσεις. Πορεύεται αξιοπρεπής και υπερήφανη, ακριβώς γιατί δεν υπηρετεί καμιά σκοπιμότητα, παρά μόνο την ιστορική αλήθεια .
 
                      ΣΤΟΡΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ( 22-8-2013)
 …………………………………………………………………………………….
Κατά την άποψή μας το μεγάλο , αρχαίο κράτος της Μακεδονίας  ίσως εκτεινόταν  στις περιοχές που γεωγραφικά σήμερα καθορίζονται από τους νομούς Σερών- Δράμας- Καβάλας και πιθανότατα, συμπεριλάμβανε και ένας μέρος από το σημερινό νομό Θεσσαλονίκης και Ημαθίας.  Βόρεια, το μεγάλο αυτό βασίλειο ,πιθανόν να έφτανε και  ως τα σημερινά Σκόπια. Ιστορικά ,πάντως, σε καμιά περίπτωση δε φαίνεται (και δεν είχε νόημα)  το κέντρο, η πρωτεύουσα του κράτους των Μακεδόνων να είναι κάπου εκεί πάνω στα Σκόπια (τόσο μακριά από τη θάλασσα, αλλά και από τα μεταλλεία του χρυσού) και όχι νοτιότερα, που υπήρχαν ΟΛΕΣ οι προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί ένα τόσο ισχυρό, αρχαίο κράτος .

ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΥΡΤΕΙΑΣ ΕΦΕΥΡΗΜΑ

 

1.α. Το χρονικό φυγάδευσης χρυσού και κοσμημάτων στο εξωτερικό πριν τη γερμανική εισβολή του ’41

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς συνεχίζει τις προβολές του μηνιαίου κύκλου με τίτλο «Ιστορικά ντοκιμαντέρ Ελλήνων δημιουργών», στο Ιστορικό Αρχείο ΠΙΟΠ, στον Ταύρο.

Τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου, (ώρα 19:00), θα πραγματοποιηθεί η προβολή του ντοκιμαντέρ, «Το χρυσό κάλυμμα» (1992, 50’), παραγωγής ΕΡΤ ΑΕ, σε σενάριο- σκηνοθεσία Κώστα Βάκκα.

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει το χρονικό της μεταφοράς χρυσού και άλλων πολύτιμων αντικειμένων από την Ελλάδα σε χώρες του εξωτερικού, πριν από τη γερμανική εισβολή στη χώρα το 1941.

Η Ελλάδα υπήρξε η μόνη χώρα που κατάφερε να φυγαδεύσει τα διαθέσιμά της σε χρυσό στο εξωτερικό για να διαφύγουν τη γερμανική αρπαγή.
Χρυσές λίρες, πλάκες χρυσού και κοσμήματα που φυλάσσονταν στα θησαυροφυλάκια της Τράπεζας της Ελλάδος στην Αθήνα μεταφέρθηκαν αρχικά στην Κρήτη και από εκεί μέσω Σούδας στην Αλεξάνδρεια για να καταλήξουν στην Πρετόρια, στην Κεντρική Τράπεζα της Νότιας Αφρικής.
Εκεί παρέμεινε ο ελληνικός χρυσός μέχρι την ασφαλή επιστροφή του στην Ελλάδα το 1944.

ο χρονικό αυτό βασίζεται σε στοιχεία που είχε συγκεντρώσει ο συγγραφέας Ηλίας Βενέζης, καθώς και ο υπάλληλος της Τράπεζας της Ελλάδος Σωκράτης Κοσμίδης, ο οποίος μαζί με δύο άλλους συναδέλφους του είχε πάρει μέρος στην αποστολή της διάσωσης του θησαυρού, ενώ μαινόταν ο πόλεμος.

Κατά την αφήγηση των γεγονότων παρεμβάλλεται πλούσιο κινηματογραφικό και έντυπο αρχειακό υλικό.Την προβολή θα προλογίσει ο σκηνοθέτης Κώστας Βάκκας ενώ αμέσως μετά θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

 

β. Welt: Νέα μελέτη αμφισβητεί ότι η Ελλάδα έδωσε κατοχικό δάνειο στο Γ’ Ράιχ
Φωτογραφίες αρχείου: AP

Μια νέα γερμανική ιστορική μελέτη αμφισβητεί ότι υπήρξε το κατοχικό δάνειο ύψους 476 εκατομμυρίων μάρκων (σ.σ. μάρκων του Ράιχ) από την Ελλάδα προς το Γ’ Ράιχ.

Τα συμπεράσματα παρουσιάζει συνοπτικά η εφημερίδα Welt στην ηλεκτρονική της έκδοση. Η νέα μελέτη που εκπονήθηκε από την Επιτροπή Ιστορικών του Γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών εστιάζει στον τρόπο χρηματοδότησης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από τη Γερμανία. Όπως σημειώνει το δημοσίευμα, η επιτροπή «ερευνά από το 2009 τον ρόλο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών στο Γ’ Ράιχ».

Πρόσφατα κυκλοφόρησε τώρα η μελέτη «Πόλεμος με δαπάνες άλλων» του ιστορικού Γιούργκεν Κίλιαν σχετικά με το «Υπουργείο Οικονομικών του Ράιχ και την οικονομική κινητοποίηση της Ευρώπης για τον πόλεμο του Χίτλερ».

Η εφημερίδα του Βερολίνου γράφει ότι ο Γερμανός ιστορικός εστιάζει ειδικά στη συμβολή των κατεχόμενων χωρών στη χρηματοδότηση του πολέμου των ναζί, επισημαίνοντας ότι οι υπό κατοχή χώρες αναγκάστηκαν μεταξύ 1939 και 1945 να διαθέσουν -με σημερινές τιμές- πάνω από δύο τρισεκατομμύρια ευρώ για την κάλυψη των εξόδων της Βέρμαχτ.

«Το πιο σημαντικό συμπέρασμα (σ.σ. της μελέτης): Οι κατεχόμενες χώρες λεηλατήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από περίπου 1.200 απεσταλμένους υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών του Ράιχ προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η συνέχιση του πολέμου. Ταυτόχρονα ο Κίλιαν αντικρούει τον ισχυρισμό ότι τεράστια ποσά έρευσαν από τις υπό κατοχή χώρες προς το Γ΄ Ράιχ με στόχο τη χρηματοδότηση της δικτατορίας του Χίτλερ.

Βεβαίως αυτό το γεγονός δεν κάνει την κατάσταση καλύτερη. Διότι οι κατεχόμενες χώρες έπρεπε να πληρώσουν το κόστος της ίδιας τους της καταπάτησης», τονίζει η γερμανική εφημερίδα και επισημαίνει: «Ένα άκρως επίμαχο ζήτημα είναι το φερόμενο «αναγκαστικό δάνειο» της Ελλάδας ύψους 476 εκατομμυρίων μάρκων του Ράιχ.

Ο Κίλιαν παρουσιάζει παραθέτοντας πληθώρα δεδομένων σε 24 σελίδες το ακριβές είδος των οικονομικών σχέσεων μεταξύ της κατεχόμενης Ελλάδας και του Γ’ Ράιχ. Αποτέλεσμα (σ.σ. των ερευνών): Το υποτιθέμενο δάνειο δεν υπήρξε ποτέ. Αντιθέτως στόχος των Γερμανών υπαλλήλων (σ.σ. του υπ. Οικονομικών του Ράιχ) ήταν να μην αφήσουν την ελληνική οικονομία να καταρρεύσει. Βεβαίως σε καμία περίπτωση με ευγενή κίνητρα: Μόνο μια λειτουργική κρατική οικονομία μπορούσε να παράσχει τα μέσα που απαιτούνταν για να καλυφθεί το κόστος της κατοχής».

 

Η  Ιστορία , και μάλιστα στο σημαντικό  κλάδο  της Ιστορικής Δημοσιογραφίας, όπως την έχουμε εδώ  ορίσει,  είναι η επιστήμη  που καταγράφει τα ιστορικά δρώμενα, περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά, κυρίως του παρόντος, για να αποτελέσουν πηγή ιστορική γνώσης και  μνήμης στις γενιές του Μέλλοντος. Και λέμε τα «γεγονότα του παρόντος», διότι  ο ιστορικός που καταγράφει και κρίνει το δικό του, της εποχής του, ιστορικό γίγνεσθαι ,είναι ο ίδιος μάρτυρας «αυτόπτης και αυτήκοος» των δρώμενων. Επομένως, έχει τη δυνατότητα «από πρώτο χέρι» να γνωρίζει τα συμβάντα των καιρών του, να τα ερευνά με δυνατότητα ευκολότερης προσέγγισης των πηγών και να τα κρίνει με μεγαλύτερη   ασφάλεια  και περισσότερα  εχέγγυα αντικειμενικότητας.

Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι ιστορικοί της αρχαιότητας,  υπηρέτησαν τη Ιστορική Δημοσιογραφία. Ο Θουκυδίδης ,ο Ξενοφών, ο Πολύβιος ο Μαγαλοπολίτης, ο Αρριανός, ο Προκόπιος, για παράδειγμα, κατέγραφαν τα έργα σπουδαίων ανδρών της εποχής τους και τα ιστορικά, κατά την κρίση τους,  δρώμενα.  Και με την ευκαιρία αυτή και μόνο , αναφέρονταν πολλές ή λιγότερες φορές στο άγνωστο και σκοτεινό για τους ίδιους παρελθόν. Και όταν παραθέτουν τέτοιο υλικό, το κάνουν κάποτε με βαθύ σκεπτικισμό, αφού δε βίωσαν  οι ίδιοι   τα γεγονότα εκείνα.  Ο Θουκυδίδης  ,ας πούμε,  συγγράφει την Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου, τα δρώμενα του οποίου εξελίσσονται επί των ημερών του ως το 411 (π.α.η), πού πέθανε. Οι αναφορές του στο παρελθόν, γίνονται με αυτή την ευκαιρία και στηρίζονται σε πηγές που δε θα μπορούσε κανείς να τις χαρακτηρίσει ως ιστορικές, όπως, και κυρίως, η μνημόνευση από τον σπουδαίο αυτό ιστορικό του ποιητή ΄Ομηρου, ως ιστορική του πηγή.

 Τα αναφέραμε όλα αυτά, αν και έχουμε εξαντλήσει το συγκεκριμένο θέμα παλιότερα, με αφορμή τα πρόσφατα παραπάνω  δημοσιεύματα   για οικονομικά δρώμενα στην Ελλάδα την  περίοδο της Ναζιστικής κατοχής. Το πρώτο, αναφέρεται στη γνωστή υπόθεση της φυγάδευσης του ελληνικού χρυσού στη Μ. Ανατολή, πριν την εισβολή των Ναζί στην Ελλάδα. Το δεύτερο  αφορά  στην έρευνα του Γερμανού ιστορικού Γιούργκεν Κίλιαν που αμφισβητεί ευθέως και  με σοβαρά ντοκουμέντα τη σύναψη κατοχικού δανείου, ύψους 476 εκατομμυρίων μάρκων του Ράιχ ,μεταξύ της κυβέρνησης Τσολάκογλου και των οικονομικών επιτελών-απεσταλμένων  του Χίτλερ.

 Και είναι οφθαλμοφανής η αλήθεια.  Πέρα από τα δικά του αξιόπιστα ιστορικά στοιχεία που παραθέτει ο Κίλιαν, η ίδια εκείνη ιστορικά επιβεβαιωμένη και επιτυχής επιχείρηση  φυγάδευσης του ελληνικού χρυσού εκτός Ελλάδας, πριν τη Ναζιστική εισβολή, ενισχύει την άποψή του  πως πράγματι δεν υπήρξε κανένα κατοχικό δάνειο που ανάγκασαν οι Ναζί την τότε ελληνική κυβέρνηση να χορηγήσει. Η ίδια η απομάκρυνση του ελληνικού χρυσού, απολύτως αξιόπιστη ιστορικά  και δεδομένη , είναι  το ένα πόδι πάνω στο οποίο στηρίζεται η κρίση πως δε υπήρξε ποτέ σύναψη τέτοιου δανείου.

Δεν έχουμε μελετήσει την εργασία του Γιούργκεν Κίλιαν. Μόνο όσα είδαμε στις διάφορες ενημερώσεις των εφημερίδων. Επομένως, δε γνωρίζουμε αν επικαλείται και αυτό το επιχείρημα της απομάκρυνσης, δηλαδή, του χρυσού, πριν την εισβολή των Ναζί,  ως κυρίαρχο στην έρευνά του. Όμως, και όσα    επιχειρήματά του  παρουσίασε η Welt είναι αρκούντως ενισχυτικά της άποψης του ιστορικού πως δεν έγνε σύναψη κατοχικού δανείου. Ειδικά εκείνο πως «οι κατεχόμενες χώρες έπρεπε να πληρώσουν οι ίδιες το κόστος της ίδιας τους της καταπάτησης».

Είναι  απολύτως λογικό να συνέβη και  στην Ελλάδα ό,τι ακριβώς στις άλλες χώρες που κατέλαβαν οι Ναζί. Δηλαδή ,οι κυβερνήσεις των χωρών πλήρωνα τα έξοδα των κατακτητών  από το δημόσιο χρήμα. Κι αν αυτό γινόταν  σε όλες  τις κατακτημένες χώρες ,γιατί στην Ελλάδα οι Ναζί να πάρουν μαζεμένα τα χρήματα, το ποσό δηλαδή των 476 εκατομμυρίων μάρκων , όπως ισχυρίζονται  κάποιοι εδώ σε μας; Περίεργη και ιστορικά χωρίς βάση αυτή η ιδιαίτερα σκληρή μεταχείριση που επέδειξαν οι  Ναζί  μόνο στην  τότε ελληνική κυβέρνηση, αλλά όχι στις άλλες των υπολοίπων κατακτημένων χωρών.

Αλλά, κατά τη δική μας άποψη, το πιο καταλυτικό επιχείρημα είναι τούτο. Χρυσός δεν υπήρχε στην Ελλάδα, αφού λίγο πριν είχε ταξιδέψει για τη Μ. Ανατολή. Λίγους μήνες μετά την εισβολή των Γερμανών άρχισε η κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας. Τα δημόσια  ταμεία είχαν στερέψει από μετρητά. Χρυσάφι δεν υπήρχε να ρευστοποιηθεί. Η πείνα και η ανέχεια θέριζαν. Από πού η κυβέρνηση Τσολάκογλου βρήκε τόσα πολλά λεφτά , για να τα δώσει ως κατοχικό δάνειο στους Ναζί; Είναι  εντελώς  παράλογο να συνέβη.

Αλλά το πρόβλημα δεν είναι αυτό . Αναφερθήκανε στο θέμα για να θίξουμε δυο απείρως  σπουδαιότερα ζητήματα ακόμα κι από εκείνο του αν υπήρξε ή όχι κατοχικό δάνειο.

Το πρώτο  είναι η παντελής έλλειψη ιστορικών πηγών για την εποχή της Κατοχής .Και είναι τόσο κοντά. Πέρα από τον «Τύπο» της εποχής, λογοκριμένος και τούτος, αλλά και  εν γένει ανυπόληπτος ,ως εμπορική ή στρατευμένη δημοσιογραφία, κλάδος Ιστορικής Δημοσιογραφίας δεν υπήρξε. Ουδεμία αξιόπιστη ιστορική πηγή έχουμε στα χέρα μας που θα μπορούσε να μας πληροφορήσει χωρίς αμφισβητήσεις, αμφιβολίες,  διλήμματα για το να υπήρξε η όχι κατοχικό δάνειο.

Δε γνωρίζουμε (δεν υπήρξε) ούτε έναν ιστορικό της εποχής, ειδικά ασχολούμενο με το συγκεκριμένο κλάδο, που έγραψε και άφησε για την εποχή μας ιστορικά ντοκουμέντα που αφορούν την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής.  Κι απ΄αυτό το γεγονός, από  την έλλειψη ,δηλαδή, Ιστορικής Δημοσιογραφίας, αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι για τις κατοπινές, του κάθε «παρόντος», γενιές ,να έχουν στα χέρια τους πλούσιες, αξιόπιστες και αντικειμενικές ιστορικές ενημερώσεις.

Το δεύτερο κορυφαίο ζήτημα είναι εκείνο της γνωστής, της  ασύστολης, αισχρής και επαναλαμβανόμενης εγκληματικής δημαγωγίας των πολιτικών. Γεώργιος Παπανδρέου, Ανδρέας Παπανδρέου, Ξενοφών Ζολώτας, Κώστας  Σημίτης, να θυμίσουμε μόνο αυτούς , για λόγους εντυπώσεων και μόνο ,που σήμαινε  ψηφοθηρία, χωρίς πραγματικά ιστορικά  στοιχεία, ανακίνησαν το συγκεκριμένο θέμα, σε στιγμές που ήταν πρόσφορο για κομματική εκμετάλλευση. Και μετά, φυσικά,  το ξεχνούσαν.  

Σήμερα,  αρχιλαϊκιστές όπως ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ένα πλήθος άλλων δημαγωγών  πολιτικών, έκαναν την, όπως αποδεικνύεται τώρα, ιστορική απάτη της ύπαρξης κατοχικού δανείου της Ελλάδας,  «σημαία». Με αυτή και μόνο  πορεύτηκαν . Με την υποκίνηση του ανύπαρκτου τελικά ζητήματος του κατοχικού δανείου, άγρευαν ψήφους και  πορεύτηκαν το γνωστό «μαυρογυαλουρικό» τους δρόμο.  Και  τον ίδιο ακόμα πορεύονται.

Δύο είναι οι χειρότερες μάστιγες των κοινωνιών. Η στρατευμένη πένα των δημοσιογράφων και ο δημαγωγικός λόγος των κομματικών.  Η «επανάσταση», η αλλαγή της πλεύσης των κοινωνιών αργότερα, οι «Νέες Εποχές» θα σηματοδοτηθούν από τον αναμενόμενο και ευκταίο  θάνατο της εμπορικής δημοσιογραφίας και της επαγγελματικής πολιτικής.

 

 

 

 

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ. «ΔΙΝΕΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ» ΤΗΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ

Φοιτητής από τη Θεσαλονίκη παρουσίασε στο Ευρωκοινοβούλιο αλγόριθμο που βρίσκει fake news

Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το δικό του «όπλο» στον πόλεμο κατά των ψευδών ειδήσεων στο διαδίκτυο, το πρόγραμμα FightHoax, παρουσίασε σε εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο, με τη συμμετοχή τόσο πολιτικών, όσο και ειδικών, ο φοιτητής του τμήματος Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Βαλεντίνος Τζέκας.

Πρόκειται για έναν αλγόριθμο που υπόσχεται ότι «κρίνει» με ακρίβεια 89% αν αυτό που διαβάζουμε στο διαδίκτυο είναι αλήθεια ή ψευδής είδηση (hoax). Η συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο επικεντρώθηκε στον τρόπο που μπορεί η παραπληροφόρηση στο διαδίκτυο να επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα, με αφορμή και την προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ, που οδήγησε στην ανάδειξη του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία.

Όπως δήλωσε ο 20χρονος φοιτητής, παρουσίασε στο Eυρωκοινοβούλιο τη δεύτερη έκδοση του FightHoax, που θα είναι διαθέσιμη σε μία εβδομάδα και γνώρισε θετική υποδοχή.

«Όλοι προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα των ψευδών ειδήσεων στο διαδίκτυο με τεχνικό τρόπο, εμείς προσπαθούμε με μια πιο ανθρώπινη οπτική γωνία, ενισχύοντας την κριτική σκέψη του χρήστη, ταυτόχρονα», υπογράμμισε.

Σε ό,τι αφορά την δεύτερη έκδοση του FightHoax, που έρχεται ενάμιση χρόνο μετά την παρουσίαση του προγράμματος, τόνισε ότι «εάν η πρώτη έκδοση ήταν κατσαβίδι, η δεύτερη είναι ελβετικός σουγιάς». Η ομάδα του FightHoax είναι πιο δυνατή, καθώς απαρτίζεται πλέον, από άλλα δύο άτομα, εκτός του ιδρυτή Βαλεντίνου Τζέκα. Σύντομα αναμένεται να ολοκληρωθούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες και να ιδρυθεί και επίσημα η εταιρεία.

Τι μπορεί να κάνει το FighHoax 2.0

Mεταξύ άλλων, το FightHoax «κρίνει», αν το άρθρο είναι άρθρο γνώμης, αν περιέχει τίτλο για να σε οδηγήσει να κάνεις κλικ (clickbait), εάν η γλώσσα είναι προπαγανδιστική που έχει σκοπό να σε επηρεάσει ή ποιοτικά φτωχή. Ακόμη, έχει τη δυνατότητα να αναλύσει το παρελθόν του συγγραφέα, δίνοντας πληροφορίες για τους ιστότοπους όπου έχει δημοσιεύσει, ενώ παραθέτει άρθρα από διαφορετικές πηγές και πολιτικές απόψεις για το ίδιο θέμα, έτσι ώστε να μπορέσει ο αναγνώστης να σχηματίσει σφαιρική άποψη. Τέλος, αναλύει το ιστορικό της πηγής, ποιος την έχει ιδρύσει, πόσα άτομα απασχολεί, αν έχει κάποια βραβεία και παρουσιάζει διάφορα γραφήματα ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να εξερευνήσει το θέμα και πιο οπτικά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Καλή  η προσπάθεια του φοιτητή που είναι και μικρούλης (μόλις 20χρονος,κι αυτό του δίνει περισσότερους πόντους), αλλά ,είναι ατελέσφορη η  μέθοδος. Κι ας λένε πως το «ψέμα έχει κοντά ποδάρια».  Ψηλολέλεκες  είναι το ψεύδος και η απάτη. Και άμα   ανοίξουν τις …ποδάρες τους, πάνε μακριά και όπου θέλουν.

Η παραπληροφόρηση είναι το μοναδικό, καταλυτικό και  κυρίαρχο γνώρισμα των Μέσων εκείνων  (εφημερίδες, ιστότοποι, περιοδικά, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα) που τα ίδια αυτοπροσδιορίζονται ως «Μέσα Ενημέρωσης». Βέβαια, όχι μόνο δεν έχουν καμιά σχέση με την είδηση ,την πληροφορία, τη σωστή κριτική,αλλά τη χαλκεύουν, την παραποιούν,τη σακατεύουν στην «προκρούστεια  κλίνη» τους .Κι αυτό πο παρουσιάζουν είναι ένα κακέκτυπο, μια καρικατούρα, το εντελώς αντίθετο από εκένο που συνέβη στην πραγματικότητα. Είναι λογικό, επομένως, πως και η κριτική, ο σχολιασμός της πληροφορίας,  της είδησης να είναι ανάλογης…εγκυρότητας της παραποιημένης μορφής της.

Ο σκοπός, βέβαια,  της εμπορικής, παραπληροφορικής, προπαγανδιστικής  αυτής δημοσιογραφίας είναι το κέρδος. Σε άλλες περιπτώσεις και η προώθηση ιδεοληψιών και φανατισμών, η στράτευση σ΄αυτά, ή άγρα οπαδών. Αλλά και  συγκάλυψη εγκλημάτων , παρανομιών,  σήψης, διαφθοράς.

Έπομένως, τα μέσα που χρησιμοποιεί η μέθοδος Fight-Hoax δεν είναι ούτε τα πρέποντα ούτε μπορούν να αποκαλύψουν  τα Fake news.΄Ενας και μοναδικός είναι ο τρόπος.  Μία η «Λυδία λίθος» πάνω στην οποία δοκιμάζεται το χρυσάφι της αλήθειας, της πραγματικής είδησης και του σχολιασμού της. Η φύση!

΄Ο,τι είναι  φυσικό είναι ηθικό. Αν θέλει,λοιπόν, ο καλός αυτός φοιτητής να κάνει ένα πραγματικό «μηχάνημα» ελέγχου της εγκυρότητας της αλήθειας της είδησης ,ας κάνει μια λίστα, όπου θα αναγράφονται οι αρχές, οι αξίες, οι νόμοι που όρισε η Φύση, για να κρίνουμε τις πράξεις των ανθρώπων. Θα είναι πανεύκολο και αποτελεσματικό να βρει την απάτη.Και θα φρίξει που θα ανακαλύψει πως όλο το συνάφι των «Χατζηνικολάου – Παπαχελά» είναι «ίδια στη μούρη γουρούνια».

Να δώσουμε μια γεύση «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ» (προς επίρρωση των παραπάνω) από τη σημερινή ειδησεογραφία παραπληροφόρησης  της εμπορικής, αλλά και της στρατευμένης  δημοσιογραφίας. Διαλέξαμε κάποιες ειδήσεις, πληροφορίες που υποτίθεται πως είναι αληθινές και  μπήκαν για να ενημερώσουν. ΄Ομως, για τους λόγους που εξηγούμε στη συνέχεια, στο μόνο που σκοπεύουν είναι ο αποπροσανατολσμός, η παραπληροφόρηση, η προπαγάνδα. Κι αυτό είναι φαινόμενο καθημερινό.

Ας  δούμε τί βάλαμε σήμερα στο καλάθι μας.Τί ψάρια πιάσαμε από μια γύρα στο διαδίκτυο.

1 α. ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΝΔΡΑ
Καρέ καρέ η επίθεση του Ρουβίκωνα στην Περιφέρεια Αττικής, με βαριοπούλες και μπογιές
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI /ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ

 

β. Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια
(ΚΟΝΤΡΑ)

Κλείνοντας το φύλλο της προηγούμενης εβδομάδας, την αφήσαμε μεταμφιεσμένημένη σε «δασκάλα με τα ξανθιά μαλλιά» (αρκεί μόνο η μεταμφίεση για να τη χαρακτηρίσει ως άτομο), να θρηνεί για τους 16 (ως εκείνη τη στιγμή) νεκρούς και να ρίχνει τις ευθύνες στον τοπικό Δήμο. Ισα που την προλάβαμε να τρέχει ασθμαίνουσα στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και να καταθέτει μηνυτήρια αναφορά, μόλις έγινε γνωστό ότι ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών είχε διατάξει κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση για τους θανάτους και τις τεράστιες καταστροφές. Μηνυτήρια αναφορά κατά παντός άλλου υπευθύνου και όχι και κατά του εαυτού της και των συνεργατών της, φυσικά, γιατί αν θεωρούσε ότι έχει ευθύνες θα τις αναλάμβανε δημόσια, ως πολιτικό πρόσωπο, και δε θα απευθυνόταν στον εισαγγελέα. Στον εισαγγελέα απευθύνθηκε (και έσπευσε στην πρόθυμη ΕΡΤ για να το ανακοινώσει) για να σηματοδοτήσει ότι οι ευθύνες είναι άλλων, όχι δικές της.

Η τοπική δήμαρχος δε «μάσησε» και πέρασε στην αντεπίθεση, καθώς αντιλήφθηκε ότι είχε την υποστήριξη των αντιπολιτευόμενων Μέσων. Ενώ η ίδια είχε αποφύγει να μιλήσει για ευθύνες, είδε τη Δούρου να σπάει το «φερπλέι» και να προσπαθεί να τις φορτώσει στη δική της πλάτη, μολονότι τα ρέματα είναι αρμοδιότητα αποκλειστικά της Περιφέρειας. Φυσικά, η ίδια η δήμαρχος θυμήθηκε να πει ότι η Δούρου κρατάει στο συρτάρι της μελέτη για τη διάνοιξη των ρεμάτων της Μάνδρας μετά από τους 20 νεκρούς και την ολοσχερή καταστροφή της πόλης της. Μέχρι τότε δεν είχε χτυπήσει κάποιο καμπανάκι κινδύνου, προφανώς για να τα έχει καλά με την περιφέρεια και να παίρνει κάνα εργάκι για τον Δήμο της. Ετσι λειτουργεί το σύστημα.

Η αποκάλυψη της Δημάρχου για την έτοιμη μελέτη που υπάρχει στα συρτάρια της Περιφέρειας έγινε σημαία στα χέρια των ΜΜΕ. Η δήμαρχος της Μάνδρας είναι αμελητέο πολιτικό μέγεθος για να εστιάσουν σ’ αυτή τις επιθέσεις, ενώ η υπερφιλόδοξη Δούρου, παρά το προσωπικό παιχνίδι που κάνει με τα ΜΜΕ, δεν παύει να είναι στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Επόμενο ήταν να συγκεντρώσουν πάνω της όλα τα πυρά, αφήνοντας σε πρώτη φάση στο απυρόβλητο την κυβέρνηση. Τότε η Δούρου ανακάλυψε τα… fake news (αγαπημένο σλόγκαν των συριζαίων, που το δανείστηκαν από τον φίλο τους τον Τραμπ). Και έβγαλε νέο «φασούλι» από το σακούλι: «Η μελέτη δεν βρίσκεται στα συρτάρια της Περιφέρειας όπως συνειδητά παραπληροφορούν ορισμένοι. Εχει δεσμεύσει 12 εκατομμύρια στον προϋπολογισμό της, εγκρίνει τη μελέτη από το 2014, την έχει στείλει στο Δασαρχείο του Δήμου Αιγάλεω, για να λάβει από αυτό το… 2017 την απάντηση ότι τη βάζει στο αρχείο και ότι ζητάει νέα στοιχεία!».Στην προσπάθειά της να βγάλει τον εαυτό της αθώο του αίματος τόσων ανθρώπων και τόσων καταστροφών (αυτό είναι το μόνο που τη νοιάζει), η Δούρου πήρε το φορτίο από τις πλάτες της δημάρχου Μάνδρας και το απίθωσε στις πλάτες του Δασαρχείου Αιγάλεω.

΄Εχουμε τους όψιμους επαναστάτες (του «γλυκού νερού») Ρουβίκωνες από τη μια μεριά κι από την άλλη τον ΚΟΝΤΡΑ  (στρατευμένο «έντυπο»), που τους στηρίζει . Αμφότεροι θέλουν να μας πείσουν πως ΟΛΑ τα φταίει η Δούρου και κατ΄επέκταση η κυβέρνηση.  ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΠΝΙΞΕ Η ΔΟΥΡΟΥ ΤΕΛΙΚΑ!

΄Οχι, φυσικά ο αλήτης ,ο παλιάνθρωπος από τη Μάνδρα, ο διεφθαρμένος υπάλληλος της πολεοδομίας, το λαμόγιο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Δεκαετίες ολόκληρες, όλοι μαζί  μπάζωναν ρέματα,  κακοποιούσαν τη Φύση, έκαιγαν τα δάση. Και δεν τους ενοχλούσε κανείς.

Τώρα που ήρθε, όμως,  ο πικρός «λογαριασμός» όλα τα φταίει η Δούρου. Δεν αναδάσωσε το όρος Πατέρα και δεν υπήρχαν δέντρα να κρατήσουν τα νερά. Στις μέρες της, έγιναν όλες οι αυθαιρεσίες. Τα κονδύλια,δεν προωθήθηκαν μόνο επί θητείας της.

 Δεν μπάζωσαν και δεν εξέτρεψαν της πορείας τους τα ποτάμια οι πανάθλιοι κάτοικοι της Μάνδρας (τους περισσότερους χαρακτηρίζουμε πανάθλιους, είτε ως φυσικούς αυτουργούς, είτε ως ηθικούς, είτε ως παρατηρητές του …»σιγά που θα βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα»). Δεν ήταν αυτοί που λάδωναν  στην πολεοδομία να σκεπάσουν τα εγκλήματά τους.

Οι πραγματικοί δράστες όλοι είναι πόπολο, φτωχοί άνθρωποι και ως εκ τούτου  είναι στο απυρόβλητο κατά τους απερίσκεπτους συλλογισμούς και τη δεινή  δημαγωγία των Ρουβικώνων. ΄Οπως ήταν και οι Γερμανοί, όταν ως…λαός, φτωχός και κατεστραμμένος την εποχή εκείνη , στην αρχή παρακολουθούσαν  με σκεπτικισμό ή και αδιάφοροι το κακό που ζύγωνε. Μετά, όμως, από απλοί παρατηρητές, σύσσωμος ο ΛΑΟΣ εξελίχθηκε σε αιμοβόρους Ναζί.

Ουδείς λαός, παλικάρια Ρουβίκωνες, είναι στο απυρόβλητο. Ούτε εξιλεώνεται ο όποιος παλιάνθρωπος, επειδή είναι φτωχός και ανήκει στο λαουτζίκο. Καιρός ή να πείτε  «τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη» ή να παρατήσετε τα καραγκιοζιλίκια.

Και δεν φταίει το ακραίο καιρικό φαινόμενο που είπε ο Αλέξης  Τσίπρας. Πάντα έπεφταν βροχές και έπιαναν καταιγίδες φοβερές  στη Μάντρα. Και  από πάνω, στην άλλη μεριά, που σήμερα οδηγεί ο αυτοκινητόδρος για Θήβα, σε εκείνες τις περιοχές, είχαμε ανέκαθεν σφοδρές καταιγίδες και «υετούς». Να, τί λέει ο Θουκυδίδης:

 

» ἀπέχει δὲ ἡ Πλάταια τῶν Θηβῶν σταδίους ἑβδομήκοντα, καὶ τὸ ὕδωρ τὸ γενόμενον τῆς νυκτὸς ἐποίησε βραδύτερον αὐτοὺς ἐλθεῖν· ὁ γὰρ Ἀσωπὸς ποταμὸς ἐῤῥύη μέγας καὶ οὐ ῥᾳδίως διαβατὸς ἦν. [5.3] πορευόμενοί τε ἐν ὑετῷ καὶ τὸν ποταμὸν μόλις διαβάντες ὕστερον παρεγένοντο, ἤδη τῶν ἀνδρῶν τῶν μὲν διεφθαρμένων, τῶν δὲ ζώντων ἐχομένω (Θουκιδίδης, ΙΣΤΟΡΙΩΝ Β)

Καρεκλοπόδαρα έβρεχε όλη τη νύχτα, «υετός μέγας», που σάρωσε τα πάντα. Μέχρι και ο Ασωπός φούσκωσε και έγινε αδιάβατος. ΄Ομως,  κουμάνταρε νοικοκυρεμένα και άξια    χιλιάδες, εκατομμύρια κυβικά νερού να περνούν από μέσα του και να πορεύονται τον υδάτινο δρόμο τους, χωρίς ζημιές και καταστροφές.

 Δεν επέπεσαν εκείνες τις εποχές οι άνθρωποι να μπαζώνουν τον Ασωπό, να κόβουν τα δάση τους, να βιάζουν τη Φύση, όπως κάνουν σήμερα στα Οινόφυτα, που δηλητηρίασαν το ιστορικό ποτάμι του Ασωπού. ΄Η στη Μάντρα της Αττικής (και σε όλες τις «Μάντρες» της Ελλάδας), που οι εγκληματίες κάτοικοι , δεκαετίες ολόκληρες, κακοποιούσαν τη φύση, χωρί έλεος. Μέχρι που εκείνη τους εκδικήθηκε σκληρά.

Επομένως, Ρουβικωνές μου «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι». ΄Εχει το μερίδιο της η Δούρου στην ευθύνη. Και η σημερινή δήμαρχος ωσαύτως. Και οι προηγούμενοι περιφεριάρχες και Δήμαρχοι. Και ο…φτωχός λαουτζίκος, όμως, έχει την κύρια ευθύνη. Ο βασικός εγκληματίας. Και τους αποζημιώνουμε κιόλας. Από το δημόσιο κορβανά, τα δικά μας λεφτά. Εγώ μπάζωσα τα ρέματα και δεν αναδάσωσα τον Πατέρα. Επιβραβεύουμε το έγκλημά τους με λίγα λόγια.

Ακούστε. Υπάρχει και στη δημαγωγία και στο λαϊκισμό και την παραπληροφόρηση όρια. Σεις τα έχετε ξεπεράσει προ πολλού. Αλλάξτε….επαναστατικό επάγγελμα.

 

2.Αθήνα-Χούλιγκαν εναντίον μεταναστών στην μόνοια

Σκηνές βίας το μεσημέρι της Κυριακής στο κέντρο της Αθήνας.

Χούλιγκαν του ΠΑΟΚ επιτέθηκαν σε Πακιστανούς, που πραγματοποιούσαν εορταστική πορεία διερχόμενοι απο την Ομόνοια για τα γενέθλια του προφήτη Μωάμεθ

Οι οπαδοί της ομάδας της Θεσσαλονίκης  ετοιμάζονταν να πάνε στη Νέα Σμύρνη για να παρακολουθήσουν την ομάδα τους, όταν είδαν την πορεία των Πακιστανών με αποτέλεσμα να αρχίσει ένταση και στη συνέχεια να ξεσπάσουν άγρια επεισόδια.

Κατά πληροφορίες  οι Πακιστανοί νόμιζαν στην αρχή ότι έχουν να κάνουν με Χρυσαυγίτες με αποτέλεσμα να πυροδοτηθεί ένταση

 Δεν ήταν οι αλητήριοι, Ελληνάρες  Θεσσαλονικείς, ΠΑΟΚτζηδες που έσπασαν στο ξύλο τους Πακιστανούς στη  ειρηνική τους  πορεία ,αλλά οι…χούλιγκαν. Λες και δεν ήταν όλοι χούλιγκαν,και όχι μόνο του ΠΑΟΚ, που κάνουν σαν τρελοί για τις ομάδες τους (χυδαίος τοπικισμός, φανατισμός) και τρέχουν από πίσω τους ,είτε παίζουν στο γήπεδό τους, είτε μακριά από την έδρα τους. Υπάρχει αξιοπρεπής, σοβαρός, νουνεχής πολίτης που θα ήταν  οπαδός ομάδας; Είναι αθλητισμός το ποδόσφαιρο; Μαφιόζικη μπίζνα και αποπροσανατολιστικό εφεύρημα του Συστήματος  είναι, τίποτα περισσότερο.

Συμπέρασμα.  Ρατσισμός, ο τοπικισμός, ο εθνικισμός πρώτα και κύρια, φυτρώνουν  στα γήπεδα των χωριών με τις ταμπέλες  ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ (Α.Ο)  ΑΝΩ…. ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΗΣ και μετά ο…χλωροτάπητας. Τα άλλα, περί αθλητισμού, στήριξης της τοπικής παράδοσης και ενίσχυσης της ενότητας των κατοίκων, είναι και κουφά και «παραμύθια της Χαλιμάς».

3.ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

«Κλέφτες, κλέφτες» -Χιλιάδες Ρουμάνοι στους δρόμους κατά τη διαφθορας

Φωτογραφία: AP Photo/Vadim Ghirda

Δεκάδες χιλιάδες Ρουμάνοι διαδήλωσαν την Κυριακή κατά της κυβέρνησης της χώρας, την οποία πολλοί κατηγορούν ότι θέλει να αποδυναμώσει τη μάχη κατά της διαφθοράς.Ένα πλήθος περίπου 30.000 διαδηλωτών αψήφησε το κρύο και κατέκλυσε τους δρόμους του Βουκουρεστίου, μετέδωσαν ρουμανικά ΜΜΕ. Την ίδια ώρα σε τουλάχιστον 20.000 ανήλθε ο αριθμός των συμμετεχόντων στις κινητοποιήσεις σε 70 πόλεις της χώρας.«Κλέφτες, κλέφτες!» φώναζαν οι διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν μπροστά από την έδρα της κυβέρνησης στη ρουμανική πρωτεύουσα.Περίπου 40 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και δύο μεγάλες συνδικαλιστικές ενώσεις, που απηύθυναν το κάλεσμα για τις κινητοποιήσεις, κατήγγειλαν σε μια κοινή ανακοίνωση ότι μια «πολιτική μαφία πήρε υπό τον έλεγχό της τη Ρουμανία».

Οι υπογράφοντες αξιώνουν την απόσυρση των νομοσχεδίων για τη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος, τα οποία, όπως διατείνονται, θα μειώσουν τις εξουσίες της εισαγγελίας κατά της διαφθοράς.

Η αντιπολίτευση κατηγόρησε πρόσφατα την κυβέρνηση ότι «απειλεί την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης» μέσω των τριών νομοσχεδίων που έχουν κατατεθεί στο κοινοβούλιο και βρίσκονται υπό συζήτηση.

Αυτά τα νομοσχέδια στάθηκαν αφορμή για ένα νέο κύμα διαμαρτυριών σε βάρος των Σοσιαλδημοκρατών, των μεγάλων νικητών των βουλευτικών εκλογών του Δεκεμβρίου του 2016.

Σύμφωνα με την αντιπολίτευση, οι μεταρρυθμίσεις που προτείνει η κυβέρνηση αντίκεινται στις προόδους που έχουν καταγραφθεί στη μάχη κατά της διαφθοράς στη Ρουμανία.

«Καταρτίζονται νόμοι που αντίκεινται στα συμφέροντα της Ρουμανίας, απλά για να σώσουν ορισμένους που βρίσκονται στο στόχαστρο ερευνών. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι τρομερό» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ένας συνταξιούχος, ο Ίον Νίκα, που διαδήλωσε στο Βουκουρέστι

΄Εχουμε ξαναγράψει για το ίδιο θέμα. Και σήμερα, πριν γράψουμε, ενημερωθήκαμε εκτενώς από το Βουκουρέστι από ανθρώπους  μυαλωμένους και χωρίς κομματικές αγκυλώσεις, περί τίνος πρόκεται.

Ο Ρουμάνος «Μητσοτάκης» της παράταξης της Δεξιάς έβγαλε στο δρόμο γύρω στις 10.000 διαδηλωτές που από νωρίς  μαζεύονταν  στην Πιάτσα Βικτόριει, φώναξαν συνθήματα απέναντι από το κυβερνητικό μέγαρο και εκεί,  γύρω στις 7 το βράδυ, ξεκίνησαν πορεία προς Πιάτσα Ρομάνα, Ουνιβερσιτάτε και Ουνίρι.

Τι λέει παραπάνω η Δεξιά φυλλάδα; 1. Οι Ρουμάνοι βγήκαν στους δρόμους . Στα 23 εκατομμύρια, αυτές οι 10 χιλιάδες διαδηλωτές είναι τελικά οι Ρουμάνοι. 2. Καμιά αναφορά ούτε απλή νύξη πως είναι Δεξιοί και  μάλιστα σφόδρα εθνικιστές. Μπλε,κίτρινο, κόκινο ήταν τα χρώματα που κυριάρχησαν στη διαδήλωση . Οι ρουμάνικες σημαίες! 3. Ούτε ένα σοβαρό πολιτικό σύνθημα, πέρα από το… φευγάτε εσείς να ρθούμε εμείς. 4. Η κυβέρνηση είναι σοσιαλιστική και πρόσφατες οι εκλογές. Κάτι που δεν μπορεί να χωρέσει το καπιταλιστικό μυαλουδάκι  των διαδηλωτών χτες. Και βγήκαν στους δρόμους να διώξουν τους…κλέφτες. Ξέχασαν τον δικό τους  ακροδεξιό Κονσταντινιέσκου, αλλά και τους άλλους της παράταξης που «τίναζαν την μπάνκα στον αέρα», όσα χρόνια κυβερνούσαν 5. ΠΟΛΥ ΣΗΜΝΑΝΤΙΚΟ. Ηλικίες πάνω από 50 δεν έβλεπες στη διαδήλωση.΄Οσοι είχαν μνήμες  από Τσαουσέσκου,  είναι κυρίως αντιδεξιοί. Και γνωρίζουν από πρώτο χέρι τί σημαίνει άγριος καπιταλισμός . Σήμερα, δε θα βρεις κι αν ψάχνεις μέρες, παλιό αμάξι στους δρόμους του Βουκουρεστίου  να κυκλοφορεί. 15ετίας,  ας πούμε. ΄Ολα καινούρια , πανάκριβα, βαριά τζιπ. Από την άλλη ,δεν υπάρχει Ρουμάνος σήμερα που να μη χρωστάει τα μαλλιοκεφαλά του στις Τράπεζες.  Το 2008-9 της Ελλάδας δεν είναι μακριά από τη Ρουμανία. Ας τους βάλουν πρώτα στο ευρώ. Αυτό περιμένουν οι Ευρωπαίοι. Και θα τους… περιποιηθούν κατάλληλα.

4.α. ΤΟ LOVE STORY ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΙ
Μέγκαν Μαρκλ: Πώς μια ελαφρά ηθοποιός, μιγάδα, διαζευγμένη κατάφερε να γίνει η νέα πριγκίπισσα της Βρετανίας

Πριν από περίπου 18 μήνες, η Μέγκαν Μαρκλ, γνωστή στους περισσότερους Αμερικανούς μέσα από τη σειρά Suits, ταξίδεψε στο Λονδίνο για τις καλοκαιρινές της διακοπές.

Όλως τυχαίως βρέθηκε σε ένα πάρτι στο κλαμπ Soho, στο οποίο ήταν και ο πρίγκιπας Χάρι, ο γαλαζοαίματος που θα γίνει την άνοιξη του 2018 ο σύζυγός της μετά από ένα μυστικό love story που απασχόλησε όλο τον κόσμο.

Βέβαια, το θέμα που απασχόλησε τα διεθνή Μέσα δεν ήταν μόνο η απόφαση του Χάρι, του ορκισμένου εργένη του Παλατιού του Μπάκιγχαμ να σοβαρευτεί, αλλά η επιλογή του…

Εκείνη Αμερικανίδα, χωρισμένη, μιγάδα, ηθοποιός και ακτιβίστρια, η αλήθεια είναι πως το προφίλ της δεν είναι αυτό που είχε στο μυαλό της η βασίλισσα Ελισσάβετ για να γίνει σύντροφος του εγγονού της. Ωστόσο, η ίδια κατάφερε να κλέψει την καρδιά του και να πάρει την έγκριση της βασίλισσας

β. Τζέιν Κένεντι: Η ιστορία της πρώτης Αφροαμερικανής που έγινε εξώφυλλο στο Playboy
Τζέιν Κένεντι: Η ιστορία της πρώτης Αφροαμερικανής που έγινε εξώφυλλο στο Playboy [εικόνες]

 

Γεννήθηκε σαν σήμερα, πριν από 66 χρόνια, και έμελλε να γίνει η πρώτη μαύρη γυναίκα που θα κοσμούσε το εξώφυλλο του Playboy.

Ο λόγος για την Τζέιν Κένεντι, που γεννήθηκε ως Τζέιν Χάρισον στις 27 Νοεμβρίου 1951, στο Wickliffe του Οχάιο και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, μοντέλο και σπορτκάστερ.

Η Τζέιν σε ηλικία 19 ετών, το 1970, αναδείχθηκε Μις Οχάιο και έγινε έτσι η πρώτη Αφροαμερικανή κοπέλα που κέρδισε τον εν λόγω τίτλο. Μάλιστα, την ίδια χρονιά κατάφερε να μπει στη δεκάδα των καλλιστείων για τη Μις ΗΠΑg

γ. ΜΕ ΠΤΥΧΙΟ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Καλλιστεία Miss Universe 2017: Μια καλλονή Νοτιοαφρικανή η ομορφότερη γυναίκα στον κόσμο
Καλλιστεία Miss Universe 2017: Μια καλλονή Νοτιοαφρικανή η ομορφότερη γυναίκα στον κόσμο [εικόνες]

Πηγή: Καλλιστεία Miss Universe 2017: Μια καλλονή Νοτιοαφρικανή η ομορφότερη γυναίκα στον κόσμο [εικόνες] | iefimerida.g

Η  παραπάνω  σοδειά από τις γνωστές πορνοφυλλάδες. Από τη μια, να ευκαιρία να πετάξουν στις σελίδες τους «μπούτι» κι από την άλλη,  να συντηρήσουν το ροζ μύθο του «Πρίγκιπα και της Στακτοπούτας.

Να, πρότυπο για τα σημερινά κορίστια.» Πέτα βυζί και μπούτι» .Και αν δε βρεθεί κανένας αυθεντικός Χάρι, σίγουρα κάποιος   πρίγκιπας της γειτονιάς, αλλά καπετάνιος  σε καράβι που το «σέρνει το μ@νι» ,θα σου προσφέρει μπόλικο  ροζ . Μέχρι, βέβαια, που θα «κρατήσει η μπογιά» σου. Μετά , έχει σειρά και η Ρωσίδα να τραβήξει το σαπιοκάραβο του ανόητου  κλαρινογαμπρού.

Αλλά, να ήταν  μόνο οι φυλλάδες; Για δείτε μανάδες πώς ντύνουν κοριτσάκια    10-12 χρόνων; Πώς τα κυκλοφορούν στους δρόμους, σαν μεγαλογύναικα; Αλλά και με τί πρότυπα μονογαμίας, οικογενειακής ζωής και αμερικάνικου ονείρου τους «γανώνουν το μυαλό».

5. ΜΟΛΙΣ 200 ΕΤΗΣΙΩΣ
Πάνω από 4.500 βιασμοί στην Ελλάδα κάθε χρόνο -Λίγες καταγγελίες
Ξεπερνούν τους 4.500 ετησίως οι βιασμοί στην Ελλάδα (Φωτογραφία: shutterstock)

Στη χώρα μας οι βιασμοί ξεπερνούν τους 4.500 τον χρόνο, αλλά ένα μικρό ποσοστό καταγγέλλεται στις αρχές, δηλώνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Ιατροδικαστικής Εταιρείας, Γρηγόρης Λέων.

Πολλές φορές τα θύματα φοβούνται, ή εξαρτώνται οικονομικά ή εργασιακά από τον δράστη, σημειώνει ο ίδιος στο ΑΠΕ, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους καταγγέλλονται τόσο μικρό ποσοστό βιασμών. «Κάποια θύματα πιστεύουν ότι το να καταγγείλουν την πράξη θα είναι μία επιπλέον ταλαιπωρία γι΄ αυτά και πιθανά δεν θα δικαιωθούν», συμπληρώνει.

Σημαντικός λόγος είναι όμως και η ανυπαρξία ιατροδικαστικών δομών σε πάρα πολλούς νομούς της Ελλάδας, γεγονός που σημαίνει ότι αν, για παράδειγμα, μία γυναίκα υποστεί βιασμό σε ένα νομό όπου δεν υπάρχει ιατροδικαστής, θα πρέπει να υποστεί και την ταλαιπωρία του ταξιδιού προς την πλησιέστερη δομή. Πιθανά σε αυτή την περίπτωση το θύμα θα αποθαρρυνθεί ακόμη περισσότερο, σημειώνει ο κ. Λέων.

Πηγή: Πάνω από 4.500 βιασμοί στην Ελλάδα κάθε χρόνο -Λίγες καταγγελίες | iefimerida.gr

 Είδατε τί κάνουν, κυρίως οι Πακιστανοί, που ανοίξαμε τα σύνορα και μπήκε «κάθε καρυδιάς καρίδι»; Γιατί, παλιά δεν βιάζανε τα κορίτσια μας στην Ελλάδα; Μην ξεχνάτε τί έγινε την προπερασμένη πρωτοχρονιά και στη  Γερμανία. Που πεινασμένοι σεξουαλικά ΄Αραβες ,όρμησαν στις παρθένες και τις βίαζαν  επί τόπου!

Ο ρατσισμός είναι άτιμο πράμα. Σκοτώνει κάθε ίχνος λογικής . ΄Εχουμε, λέει ο προφέσορας κύριος Λέων  εδώ στην πορνοφυλλάδα, 4.500 βιασμούς  το χρόνο (δεν το είπε, αλλά το υπονοεί) από μετανάστες. Αλλά, μόνο 200 ξέρουμε.΄Οσους έχουν καταγγελθεί.

Και δε μου λες ,βρε  σαχλαμαράκια και  ρατσιστή Ελληνάρα μου,  Λέων .  Εσύ πού έμαθες για τους υπόλοιπους 4.300 βιασμούς; Σε έπαιρναν οι βιασμένες τηλέφωνο   για να μη χαθεί υλικό στο  Αλμανάκ σου των βιασμών  κάθε  χρονιάς, που  αυξήθηκαν….1 εκατομμύριο τοις εκατό από τότε που άνοιξαν τα σύνορα και μπήκαν  βιαστές, κλέφτες και δολοφόνοι Πακιστανοί  στη χώρα;

Σιχτίρ παλιάνθρωποι!

(ΠΑΡΑ)-(ΑΝΤΙ)-ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ. ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

 Στην επιστολή  που ανεβάσαμε χτες, αλλά και σε άλλες που πήραμε και δε δημοσιεύσαμε ,επειδή δεν υπάρχει δυνατότητα,  θα απαντήσουμε  σε γενικές γραμμές ως εξής:

Φυσικά,  η ιστορική δημοσιογραφία είναι ό,τι πιο απαραίτητο για τη σωστή πληροφόρηση,  απαιτεί η εποχή μας. Πολύτιμη η προσφορά της.  Σήμερα, στον καταιγισμό της παρα-αντι-πληροφόρησης, αν διασώζεται η πραγματική υπόσταση της πληροφορίας και της αντικειμενικής, ιστορικής  κριτικής, είναι ΜΟΝΟ μέσω της ιστορικής δημοσιογραφίας. Της ανεξάρτητης από  συμφέροντα, ιδεοληψίες και άλλες αγκυλώσεις. Της πραγματικής μορφής και διάστασης  της δημοσιογραφίας, που αποκαλείται Τύπος.

Η εμπορική δημοσιογραφία ή βιομηχανία παραπληροφόρησης, είναι γνωστό πως όχι μόνο δε σέβεται την είδηση, την πληροφορία και  αποφεύγει τη  σαφή και αντικειμενική κριτική, αλλά παραχαράσσει, χαλκεύει, παραποιεί και την είδηση και την κριτική της επί της παραποιημένης αυτής πληροφόρησης. Και πάντα, σύμφωνα με τα συμφέροντά της, οικονομικά ή άλλα.΄Ομως,και η λεγόμενη αντιπληροφόρηση, δεν είναι καλύτερη.  Σε πολλές περιπτώσεις , μάλιστα, είναι χειρότερη. Όψεις ενός νομίσματος. Θα επικαλεστούμε ένα παράδειγμα.

Τα  athens.indymedia  υποτίθεται πως υπηρετούν την αντιπληροφόρηση. Εν ολίγοις, την άλλη, τη  σωστή πληροφορία και κριτική που δεν κάνει η εμπορική δημοσιογραφία. Την υπηρετούν όμως αυτή την αντιπληροφόρηση οι συγκεκριμένοι  (και πολλοί άλλοι  όμοιοι) ιστότοποι;

Προχτές, με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας Παύλου Μπακογιάννη, ανεβάσαμε εδώ μια παλιότερη ανάλυσή μας με τίτλο

«ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΟΙ…ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΠΟΛΕΩΝ; (7/11/2016)
ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΒΟΜΒΑ ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ «ΕΘΝΟΣ»
«Ασύλληπτος πυρήνας της 17Ν»»

Σ΄αυτό το κείμενο βάζαμε καθαρά τον προβληματισμό, αν οι Ξηροί και ο Κουφοντίνας «εκτέλεσαν συμβόλαιο»,  δολοφονώντας τον Παύλο Μπακογιάννη και από ποιους έλαβαν την εντολή. Κι ακόμα ,ρωτούσαμε, αν  στην οργάνωση, τελικά,  είχαν διεισδύσει, σύμφωνα και με τις καταγγελίες του φερόμενου ως αρχηγού της 17Ν,  Α. Γιωτόπουλου, κεντροδεξιά στοιχεία, που πιθανότατα οργάνωσαν τη δολοφονία Μπακογιάννη και μέχρι σήμερα μένουν ασύλληπτα.

Αυτό το κείμενο στάλθηκε την ίδια μέρα και στα Indymedia. Και η Δ.Ο (Διαχειριστική Ομάδα) το έστειλε στα… σκουπίδια. Αρνήθηκε να το ανεβάσει. Εμπόδισαν να ακουστεί η άλλη άποψη. Εκείνο που πρέπει να περάσει στους οπαδούς (περί τέτοιων πρόκειται) του συγκεκριμένου σάιτ, είναι πως ο Κουφοντίνας είναι…ήρωας, επαναστάτης, σοβαρός αντάρτης πόλεων (!) και όχι  δολοφόνος, όπως υποστηρίζουμε εμείς. Αλλά, από πότε τα Indymedia σε όλο τον κόσμο δεν υπηρετούν τη «διαφορετικότητα», όπως την έχουμε περιγράψει εδώ πολλές φορές, αλλά την εγκληματική παρέκκλιση και συμπεριφορά;

Γι΄αυτό το λόγο τα …παλικάρια της Δ.Ο  έθαψαν  την πραγματική αντιπληροφόρηση. Συνειδητά, εγκληματικά, ανήθικα αποφάσισαν να κρατήσουν στο σκοτάδι την άποψη και την τεκμηρίωσή της,  γιατί δε θέλουν ελεύθερους πολίτες, αλλά τυφλωμένους, φανατικούς, οπαδούς, μπαχαλάκηδες. Αυτή είναι η αλήθεια.

Από αυτά και μόνο,  για άλλη μια φορά, γίνεται φανερό πως η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου βρίσκεται σήμερα σε ένα πραγματικό σκοτάδι, όσον αφορά τη σωστή ενημέρωση. Τρέφεται με σκουπίδια από εμπορικές,  δημοσιογραφικές «χωματερές» ή από αντιπληροφορικούς τάχα ιστότοπους.  Στην ουσία, είπαμε, πως δε διαφέρουν μεταξύ τους. Τους ίδιους σκοπούς εξυπηρετούν από διαφορετικούς δρόμους.

Η αποστολή, επομένως, της ιστορικής δημοσιογραφίας ,που δεν ευνουχίζει την είδηση. δεν παραποιεί την αλήθεια και στο μέτρο του ανθρωπίνως δυνατού, προσπαθεί να διατυπώνει αντικειμενική κριτική,  είναι περισσότερο από ποτέ, επιτακτική ανάγκη να υπάρχει. Είναι, όντως χρέος και ευθύνη. Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει τέτοια αλήθεια.

΄Ομως, αν αυτή είναι η μια αλήθεια, η άλλη έχει να κάνει με τις αντιδράσεις, τις επιθέσεις που δεχόμαστε όλο αυτό τον καιρό  και την άκρως εχθρική στάση που κρατούν όλοι   εκείνοι που υπηρετούν τα συμφέροντά τους και τους οποίους  η ιστορική δημοσιογραφία  ξεσκεπάζει και τους θεωρεί ως πραγματικούς εγκληματίες. Τους εντάσσει εκεί ακριβώς που έχουν θέση  όλοι οι εγκληματίες και οι μαφίες κάθε μορφής ,διάστασης και ονόματος.

Κι ακόμα. Δεν πρέπει  η παραπάνω  αλήθεια να  ξεφεύγει. θα ήταν άδικο. Κάποιοι, ακόμα και καλόπιστα, αποφεύγουν να τη συνειδητοποιήσουν και αρκούνται  σε παρατηρήσεις, κριτικές και ευχολόγια.  Δεν είναι, όμως,  ούτε αυτή  η στάση  η πρέπουσα.

Και…εν πάση περιπτώσει, αγαπητέ  ,που υπογράφεις ως «Πολίτης» τη χτεσινή επιστολή σου, ούτε παρακλήσεις επιθυμούμε, ούτε κολακείες επιδιώκουμε. Ζητάμε μόνο κατανόηση. Τιποτα περισσότερο.

Τα «βάζουμε με θεούς και δαίμονες». Το λιγότερο που απαιτούμε είναι κατανόηση και συμπαράσταση. Ανθρώπινες, απλές, αυτονόητες  ευαισθησίες.

Και ο «καιρός»  βάζει τα πάντα στη θέση του. Να μην το ξεχνάμε αυτό. Είναι ιστορική αλήθεια.

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ

 

Η Ιστορία είναι σαν τα «ευαγγέλιο». Για όσους πιστεύουν σ΄αυτή  με την έννοια πως εμπιστεύονται  τα διδάγματά της, εμπερικλείει αδιαπραγμάτευτες αλήθειες. Κι αν λάβουμε υπόψη μας πως τα λογής   ευαγγέλια,  διεκδικούν άτοπα,  δηλαδή  παράλογα, ανεδαφικά μοναδικές αλήθειες, ως εκ-πορευόμενες  από την αυθεντία  των  θεών   και των  Μεσσιών των θρησκειών, δηλαδή από πηγές εξω-ανθρώπινες και ως εκ τούτου μη επιδεχόμενες έρευνα, διαπίστευση, διασταύρωση ,όχι μόνο της αυθεντίας τους, αλλά και αυτής της ίδιας  της υπάρξής τους, μοναδικό, αυθεντικό ,γνήσιο εναπομένον πλέον  ανθρώπινο ευαγγέλιο , είναι μόνο  εκείνο της Ιστορίας.

 Κι αυτό για έναν απλό και κατανοητό λόγο. Διαπραγματεύεται ανθρώπινα δρώμενα. ΄Όχι εξωπραγματικά, φανταστικά, υποτιθέμενα «…ελπιζομένων υπόστασις, έλεγχος πραγμάτων ου βλεπομένων», όπως διατείνεται ο Παύλος). Καταγράφει τις  πράξεις των ανθρώπων έτσι, όπως εξελίσσονται  στη μακραίωνη πορεία του κόσμου, ως  απότοκα-προϊόντα   του  Νου και της Συνείδησης, κορυφαία δώρα της Φύσης στον ΄Ανθρωπο που  του επιτρέπουν και του επιβάλουν την επιλογή αυτής ή της άλλης ενέργειας.

Η επανάληψη ίδιων ή παρεμφερών αποτελεσμάτων από τη διενέργεια ίδιων ή παρεμφερών ανθρώπινων ενεργειών, είναι το ισχυρότερο οπλοστάσιο-ατού  της ιστορίας στη διεκδίκηση της αυθεντίας  της  μη επιδεχόμενης αντίρρηση και απόρριψη αλήθειας. Μια ανθρώπινη επαναλαμβανόμενη  στον άπειρο χρόνο πράξη ,ευεπίφορη στα ίδια ή ακριβώς ίδια αποτελέσματα, είναι το καλύτερο «ευαγγέλιο» αποθησαυρισμένων αληθειών  για τον  άνθρωπο, το οποίο μπορεί «σήμερα» να του υποδείξει-διδάξει τι θα συμβεί «αύριο». ΄Οσοι, είτε ως άτομα, είτε  ως  κοινωνίες , ανά τους αιώνες, σεβάστηκαν    αυτό τον κανόνα περί της   αυθεντίας της  Ιστορίας, όχι μόνο δε μετάνιωσαν από τις επιλογές των πράξεών τους, αλλά αντίθετα επιβραβεύτηκαν και θριάμβευσαν στα μέτρα και τις αξίες των εποχών τους.

Λέγαμε σε άλλο κείμενό μας:

Κάποιοι, άριστοι κατά τα άλλα οικονομολόγοι και κοινωνιολόγοι, εισβάλλοντας στα «εδάφη» της Ιστορίας,  αποφάνθηκαν πως «η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα». Χαζομάρες. Η Ιστορία  επαναλαμβάνεται αυθεντικά, γιατί υπακούει σε σταθερούς νόμους, τόσο μάλιστα σταθερούς, όσο και οι φυσικοί. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με  …μεταφυσικές ή άλλες ερμηνείες Η εξήγησή του φαινομένου είναι απλή, όπως απλή είναι και η «γλώσσα», που αρθρώνει γενικά η Ιστορία. ΄Εχει, λοιπόν, απαρασάλευτους νόμους, επειδή την ιστορία τη «γράφουν»-δημιουργούν οι άνθρωποι. Και οι άνθρωποι, όλων των εποχών και των πολιτισμών, επειδή έχουν από τη φύση την ίδια οργανική και διανοητική-πνευματική υπόσταση και σύσταση, παράγουν ίδιες συμπεριφορές. ΄Οσο και αν διαφοροποιούνται  σε επίπεδα πολιτισμών (ανώτεροι-κατώτεροι), τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει ριζικά τις συμπεριφορές τους, γιατί αυτές είναι επιγεννήματα ίδιων νοητικών διεργασιών, αφού ίδιος είναι ο ΝΟΥΣ του ανθρώπου ανέκαθεν και ο ίδιος θα είναι  εσαεί.
Παρακολουθώντας ο ιστορικός με επιμέλεια και διορατικότητα  τα «ιστορικά δρώμενα» των ανθρώπων στις διάφορες εποχές, αλλά ιδιαίτερα της δικής του, ανακαλύπτει στην αρχή έκπληκτος και μετά καταχαρούμενος πως πάντα τα ίδια πράγματα συμβαίνουν  σε αυτόν τον κόσμο και «ουδέν καινόν υπό τον ήλιον». Αυτή η διαπίστωση είναι ένα πολυεργαλείο στα χέρια του ιστορικού, γιατί πολύ εύκολα του παρέχει τη δυνατότητα να  μπορεί να αποφανθεί για το μέλλον, παρατηρώντας το παρελθόν, χωρίς να χρειάζεται να είναι ούτε προφήτης ούτε μελλοντολόγος Γνωρίζει πως, αν αυτές οι συγκεκριμένες αιτίες επέφεραν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα, το ίδιο αποτέλεσμα θα παράγεται πάντα, όσο εμφανίζονται και επενεργούν οι ίδιες αιτίες. Θα αλλάζουν τα πρόσωπα ,οι εποχές ,οι τόποι, αλλά το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο ,κάποτε τόσο ίδιο, που είναι δύσκολο κανείς να διακρίνει ουσιαστική  διαφορά.  

Μέσα από τη ίδια την Ιστορία ,θα μπορούσαμε να  αναζητήσουμε παραδείγματα (και είναι άπειρα) που  μπορούν να τεκμηριώσουν  την άποψη αυτή ,πως ,δηλαδή,  η εμπιστοσύνη στα διδάγματά της  και φυσικά η συμμόρφωση ατόμων και λαών σ΄αυτά ,είναι μονόδρομος για την σαφαλή τους πορεία στη ζωή. Αλλιώς, όπως εύστοχα και σοφά υπογραμμίστηκε   «οι λαοί που δε θυμούνται την ιστορία τους, είναι υποχρεωμένοι να ξαναζήσουν τις δραματικές της στιγμές»»

Από την άλλη, η ίδια ακριβώς αυτή ικανότητα ,η άνεση της Ιστορίας να διεκδικεί την αυθεντία επί της καταγραφής και της κρίσης  του ανθρώπινου γίγνεσθαι, σε μια πολύτιμη  data , αποτελεί και το δυνατό προβολέα που φωτίζει το δρόμο των γενεών στην πορεία τους στο μέλλον. Κι αυτό ειδικά το «χάρισμα» της Ιστορίας να προδιαγράφει το Μέλλον, είναι το ισχυρότερο ράπισμα, τόσο στις  Κασσάνδρες των λογής εξουσιών και ιερατείων, που ηδύνονται  με τις προρρήσεις τους περί της καταστροφής της ανθρωπότητας, χωρίς υποταγή στην… τάξη, το νόμο και τα διατάγματα  που  εκφράζουν και εγγυώνται εκείνες!

Με βάση και τούτη τη διαπίστωση, ας ξετυλίξουμε περιεκτικά το  «σενάριο», που αποκαλύπτει   η Ιστορία πως θα   συμβεί μια μέρα, μπορεί γρήγορα, μπορεί αργότερα,   στο σημερινό  κόσμο μας.  Υπογράφει η ίδια  μια εξέλιξη,  που όσο σήμερα κι αν μοιάζει απίθανη, έως αδύνατη, εν τούτοις η επιστήμη του Θουκυδίδη, επιμένει πως θα συμβεί. Η εποχή που προβλέπει, ισχυρίζεται πως θα έρθει. Και θα έρθει ,γιατί έχει ξανασυμβεί και απλώς η  νέα επανάληψή της θα έχει επιπλέον  και τα γνωρίσματα, τα χαρακτηριστικά που κέρδισε ο άνθρωπος από τότε μέχρι σήμερα με πολυποίκιλους αγώνες σε κάθε έκφανσης της ζωής. Κι αυτά τα χαρακτηριστικά (π.χ τα επιτεύγματα  της σύγχρονης τεχνολογίας)  θα υποβηθήσουν ακόμα περισσότερο  την ταχύτερη και την ασφαλέστερη έλευση της  «Νέας Εποχής»  στον Κόσμο. Αλλά,  ας αφήσουμε να μιλήσει η ίδια η Ιστορία.

Η  δια «πυρός» πορεία του Αλέξανδρου του Μακεδόνα  και η  ισοπέδωση όλων των πολιτισμών, που συνάντησε στο καταστροφικό του διάβα, υπήρξε το καλύτερο μάθημα αργότερα για τους Ρωμαίους. Αν η Ρωμαϊκή  αυτοκρατορία είχε την τύχη να επιβιώσει σε   μακρά χρονική διάρκεια (χιλιετής περίπου), την οποία ακριβώς δεν ευτύχησε, δυστυχώς για τον Αλέξανδρο και τους επιγόνους τους, να έχει η δική τους, οφείλεται στο γεγονός πως  η Ρώμη, διδάχτηκε από εκείνη την ιστορική αφροσύνη και  ακολούθησε ακριβώς τον αντίθετο δρόμο .

Αν δούμε  ως ερευνητές την ιστορική πορεία αυτής της αυτοκρατορίας μέσα  από τα δεδομένα της εποχής  και επισημάνουμε τις διαδρομές αυτής της πορείας διαπιστώνουμε ότι:  Αν και δεν ήταν  λίγες  οι φορές που η  Ρώμη, ως ιμπεριαλιστική δύναμη,  εκστράτευσε εναντίον των αντιπάλων της  με «φωτιά και σίδερο», εν τούτοις, δεν επέβαλε ΠΟΤΕ  δια της βίας και του εγκλήματος, όπως οι Μακεδόνες,  στους κατακτημένους λαούς, τη δική της κουλτούρα. Σεβάστηκε όλα τα συστατικά του πολιτισμού ενός κατακτημένου λαού, όπως  είναι η  γλώσσα, η θρησκεία, οι  παραδόσεις του.

Και το επίσης σημαντικό. Γρήγορα η Ρώμη αντιλήφθηκε τη σημασία της πάταξης των διακρίσεων που επέβαλαν οι φυλετικές, εθνικές,  θρησκευτικές, γλωσσικές και άλλες αγκυλώσεις των λαών και  έσπευσαν να χορηγήσουν νωρίς το δικαίωμα του «Ρωμαίου πολίτη» σε όλους τους υπηκόους  της αυτοκρατορίας. Να σημειωθεί , μάλιστα,  πως αυτό το δικαίωμα δεν υπήρξε  απλή , διακοσμητική ιδιότητα, αλλά λειτούργησε  ως χαρακτηριστικό ουσίας, ως αποτελεσματικό εργαλείο «ατομικού δικαιώματος» , ίδιο με εκείνο που κατείχαν οι κάτοικοι της Ιταλικής χερσονήσου.

Αυτό ακριβώς που δεν έπραξε Αλέξανδρος. Κατέστρεψε για παράδειγμα ο βασιλιάς της Μακεδονίας έναν τεράστιο πολιτισμό, αυτόν των Περσών, ακόμα  σημαντικότερο του ελληνικού σε πολλές εκφάνσεις του, όπως στο κορυφαίο της  απόρριψης κάθε μορφής θρησκείας (Ζωροαστρισμός).

Να υπενθυμίσουμε  στον αντίποδα της παραπάνω μνείας  πως οι Ρωμαίοι, ακόμα και τη λίαν  επικίνδυνη για τη συνοχή της αυτοκρατορίας   θρησκεία των Εβραίων, ως άκρως φανατική και εθνικιστική, την ανέχτηκαν επί ικανό χρόνο. Και είναι άξιο παρατήρησης πως ακόμα και μετά τη διασπορά των Εβραίων, ουδέποτε η Ρώμη επιδόθηκε σε «κυνήγι μαγισσών». Ο Χριστιανισμός-Ιουδαϊσμός διαδόθηκαν  και ανδρώθηκαν μέσα σε μια αυτοκρατορία που έδειχνε σεβασμό και απόλυτη ανοχή στις θρησκευτικές πεποιθήσεις των υπηκόων της σε αντίθεση με όσα ψευδώς ισχυρίζεται η εκκλησιαστική «ιστορία».

Μάλιστα, η ιστορία ευδόκησε να καταγράψει πολλά πρωτοφανή και λίαν  διδακτικά παραδείγματα της εύκολης, ανώδυνης εξαφάνισης πολλών διαφορών  λαών (φυλετικές, εθνικές, θρησκευτικές, γλωσσικές κ.α) και ταύτισή τους με την κουλτούρα των Ρωμαίων. Πολλοί απ΄αυτούς τους λαούς, που ανήκαν στη μεγάλη αυτοκρατορία της Ρώμης, ήρθε η στιγμή που εναπόθεσαν από μόνοι τους στα αζήτητα   τις δικές τους συνήθειες, τις  φυλετικές-εθνικές παραδόσεις, τον ίδιο τον  ιστορικό τους βίο, χωρίς καμιά προπαγάνδα  και βία  και ασπάζονταν τον κατά πολύ ανώτερο πολιτισμό (δικαιικό-νομικό, οικονομικό, γλωσσικό κ.λπ) των Ρωμαίων.

Οι εμπειροπόλεμοι Δάκες , για παράδειγμα, που επί σχεδόν 100 χρόνια αντιστάθηκαν με  φυλετικό- εθνικό πείσμα και ηρωισμό στις ρωμαϊκές λεγεώνες, όταν  κατακτήθηκαν, με το χρόνο, διαπιστώνοντας την πολιτισμική ανωτερότητα της Ρώμης, αντέγραψαν χωρίς πίεση και  βία από τους κατακτητές, όχι μόνο το δικαικό, οικονομικό, διοικητικό  μοντέλο της Ρώμης, αλλά απέβαλαν κάθε ίχνος φυλετικής διαφοροποίησης. Και έφτασαν  αυτοπροσδιορίζονταν πλέον ως Ρωμαίοι και η χώρα τους ως Felix Roma. Ακόμα και σήμερα οι Ρουμάνοι μνημονεύουν μαζί  τη ρωμαϊκή και  τη δακική τους καταγωγή  και με πλήθος ονομάτων σήμερα στη χώρα, που το υποδηλώνει (π.χ Ντέτσεμπαλ, Τραγιάν ).  Η δε  γλώσσα τους, η Ρουμανική, είναι η πιο καθαρή, λαϊκή λατινική, εκείνη των λεγεώνων και όχι του «Κικέρωνα» στη Ρώμη από την οποία γεννήθηκε η «τεχνητή»,  Ιταλική  γλώσα.

Ακόμα και την ελληνική γλώσσα ,εξίσου ισχυρή με τη λατινική  και θυγατέρα της, κατάφερε στο τέλος  η νέα γλώσσα της αυτοκρατορίας να εξοβελίσει, παρ΄όλο το σεβασμό της Ρώμης σε οτιδήποτε αρχαίο ελληνικό. Από τον  αρχαίο Ορχομενό και πάνω, οι κάτοικοι της Ελλάδας εκλατινίστηκαν και μόνο στα νότια ισχυρά αρχαιοελληνικά κέντρα (Θήβα, Αθήνα, Κόρινθος) διατηρήθηκε η ελληνική γλώσσα και μάλιστα με τη σύναρση της ίδιας ρωμαϊκής διοίκησης.  Κι αυτό, η επιλογή ακόμα και στη δημοσίευση νόμων και  δικαστικών αποφάσεων στην ελληνική γλώσσα « εγένετο δια το σέβας της Ρώμης προς την ελληνική αρχαιότητα».

Την ίδια τακτική, αλλά και για  άλλους,  διαφορετικούς λόγους, ακολούθησε στα νεότερα χρόνια και η Οθωμανική αυτοκρατορία, ειδικά σε θέματα γλώσσας και θρησκείας. Αντίθετα από την Οθωμανική , την ίδια περίοδο, οι αυτοκρατορίες των Ισπανών, Πορτογάλων, ΄Αγγλων,  Γάλλων ακολούθησαν το παράδειγμα του Αλέξανδρου του Μακεδόνα, σφαγιάζοντας ιθαγενείς πληθυσμούς στο «Νέο κόσμο» και μάλιστα με αναμφισβήτητα ανώτερο  πολιτισμικό μπαγκράουντ για την εποχή τους από εκείνο των κατακτητών τους.

Το ΄Εθνος- κράτος φαίνεται να κάνει τον κύκλο του κατά καιρούς μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι. Να επικαλεστούμε ένα παράδειγμα.  Σε ό,τι σήμερα αποκαλούμε ελληνική επικράτεια από τις προϊστορικές  φυλές (Αχαιοί, Δαναοί, Λέλεγες κ.α ) και την όμοια φυλετική   διάκριση των κοινωνιών, περάσαμε στην πόλη –κράτος της ιστορικής περιόδου. Για να επακολουθήσει αργότερα η κατάκτηση της νότιας Ελλάδας από τους Μακεδόνες και αργότερα από τους Ρωμαίους, οπότε και η έννοια της φυλής-έθνους-κράτους διαλύεται με το χρόνο παντελώς .

Το ίδιο  συνέβη και με όλες τις φυλές και τα έθνη του τότε κόσμου, όταν κατίσχυσε το ρωμαϊκό και το βυζαντινό αργότερα ιμπέριουμ.΄Εχασαν τη φυλετική και την εθνική τους ταυτότητα  και αυτονομία σχεδόν όλοι οι  λαοί. Οι κάτοικοι στο «θέμα» της Ελλάδας για  παράδειγμα αποκαλούσαν εαυτούς Ρωμιούς  και μόνο με το σκληρό εκβυζαντινισμό (εξΟρθοδοξισμό) που επέβαλαν οι αυτοκράτορες στο  «Ανατολικό ρωμαϊκό κράτος» από το Λέοντα τον Γ΄ τον ΄Ισαυρο και μετά, αποκτούν οι «Ρωμιοί» και τα βυζαντινά τους χαρακτηριστικά.

Με την πτώση των μεγάλων  αυτοκρατοριών, που είχαν καταφέρει να  ισοπεδώσουν κυρίως της φυλετικές, θρησκευτικές και γλωσσικές διαφορές  και την ενδυνάμωση της έννοιας του ΄Εθνους-κράτους,  κυρίως μετά το 18ο αιώνα ως σήμερα, τα παραδείγματα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, αλλά και πρόσφατα  στη γηραιά ΄Ηπειρο η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση  είναι το προοίμιο του νέου κόσμου που ανατέλλει . Τα ΄Εθνη-κράτη δείχνουν να «πνέουν τα λοίσθια».

 Μετά τον οδυνηρό ,αιματηρό απολογισμό του εθνικισμού και του φυλετισμού στους δύο παγκοσμίους πολέμους, που αν και στην ουσία ευρωπαϊκοί πόλεμοι, ενέπλεξαν τα περισσότερα κράτη στον κόσμο,  φάνηκε περίτρανα η ανάγκη προσέγγισης των λαών με πρώτη και σημαντικότερη αξία τη συντριβή του εθνικισμού και την επικράτηση μιας παγκόσμιας ειρήνης. Δεν είναι με τέτοια προσέγγιση καθόλου περίεργο το ιστορικό πρωτοφανές για  πάνω από 70 χρόνια να μη έχει ζήσει η ανθρωπότητα άλλο παγκόσμιο πόλεμο. Ούτε ξανατόλμησε καμιά εξουσία  να  χρησιμοποιήσει  πυρηνική βόμβα, μετά το   αμερικάνικο εκείνο ανοσιούργημα  να πετάξουν τη βρώμικη βόμβα στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι της Ιαπωνίας.

Κίνα, ΗΠΑ, Ευρώπη, με όλες τις αγκυλώσεις (ακόμα και  εθνικιστικές)  που δεν μπόρεσαν ακόμα να αποβάλουν ως ενώσεις λαών και κοινωνιών, δείχνουν  πως η έννοια  ΄Εθνος ,κυρίως ως φυλή, γλώσσα και κοινή ιστορική παράδοση,  δέχεται στις μέρες μας ισχυρά πλήγματα. Πολλοί λαοί, παρά τη φαινομενικά θριαμβευτική επανεμφάνιση του εθνικισμού, τείνουν να αυτοπροσδιορίζονται  ως πολίτες ενός ευρύτερου από τα εθνικά τους σύνορα κόσμου.

Δεν είναι ανεξήγητο πως ο ΄Ελληνας, τουλάχιστον της δεύτερης και μετά γενιάς της Αμερικής  αυτοχαρακτηρίζεται ως Αμερικανός και από λιγότερο, ως καθόλου ΄Ελληνας. Ο επίσης ΄Ελληνας στην Ευρώπη, σεμνύνεται για την ευρωπαϊκή του ιδιότητα, που δεν τον διαφοροποιεί μόνο από εκείνη του «Ανατολίτη», έστω κι αν την κουβαλάει ακόμα, αλλά τον κάνει να επαναπροσδιορίζεται   και να αυτοτοποθετείται  σε μια ευρωπαϊκή οικογένεια ευρύτερη και πιο οικεία εκείνης της ελληνικής.

Με το χρόνο η υφήλιος θα γίνει το  «καμίνι», που θα χωνέψει τις διαφορές των ανθρώπων. Θα κατακαούν μέσα όσα σήμερα χωρίζουν τους ανθρώπους. Ειδικά, τα  παλιομοδίτικα ρούχα, ακόμα κρεμασμένα στο απέραντο, μοντέρνο πια  βεστιάριο της ανθρωπότητας, με τις ταμπέλες στις κρεμάστρες τους   φυλή,  έθνος, θρησκεία,  γλώσσα.

Θα πέσουν μια μέρα τα «΄Εθνη». Αυτά πρώτα. Και θα ακολουθήσουν τα «κράτη». (κράτος=εξουσία,δύναμη).  ΄Οσο οι κοινωνίες με την αποεθνοποίηση πλησιάζουν η μια την άλλη, θα επιδιώξουν και θα απαιτήσουν να καταστούν εν τέλει  και αντιεξουσιαστικές, αταξικές, κομμουνιστικές.

Κι όσο αν σήμερα,  ηχούν παράξενα τέτοιες απόψεις ή αποδυναμώνεται η ισχύς  του ήχου  τους από τις ζωώδεις, πολεμοχαρείς  κραυγές ενός   Κιμ Γιουνγκ Ουν , ενός Πούτιν, ενός Τράμπ, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει  την πορεία του ανθρώπου προς την εξέλιξη και την κατάκτηση του ΝΕΟΥ  πολιτισμού.

 Το εγγυάται η Ιστορία με το δικαίωμα της αυθεντίας, που της εκχωρεί  η ιδιότητά της  να χαρακτηρίζεται ως  ισχυρός  «σκληρός δίσκος» της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ, ΑΝΘΩΠΙΝΗΣ,  ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ  ΜΝΗΜΗΣ.Τ όσο καλότυχοι οι άνθρωποι «αύριο»!