ΣΟΦΟΚΛΗΣ… ΛΑΝΘΑΝΩΝ!

1. α. Δ. Παπαγγελόπουλος για υπόθεση Novartis: «Απόπειρα εκδικητικής πολιτικής δίωξης σε βάρος μου»
β. Το σκάνδαλο Mayo  που μπορεί να καταστρέψει τον Κυριάκο Μητσοτάκη

Κυριάκος Μητσοτάκης και Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

γ.«ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ Η ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ»
Παρέμβαση Βενιζέλου για τη «σκευωρία Novartis»: Παραβίαση του Συντάγματος από την προηγούμενη κυβέρνηση

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος

“…Παρά τα όσα μεσολάβησαν με την υπόθεση Μανιαδάκη, δεν έχει – εξ όσων γνωρίζω – ανακληθεί ούτε ο χαρακτηρισμός των προσώπων αυτών ως μαρτύρων «προστατευόμενων» και μάλιστα «δημοσίου συμφέροντος», ούτε η  ποινική ασυλία που τους έχει παρασχεθεί! Αυτό είναι ένα αδιανόητο κενό στο σεβασμό του κράτους δικαίου. Ένα κενό που επιτρέπει να  διατηρείται  το παραθεσμικό κέλυφος εντός του οποίου επωάστηκε η μεγαλύτερη σκευωρία των τελευταίων δεκαετιών”.

******

Αν ζούσε σήμερα ο  Σοφοκλής   στο νεότερο “κλεινόν  άστυ” (που δεν είναι τέτοιο πια)  θα αντέστρεφε το νόημα των τελευταίων στίχων με την οργή του Κρέοντα   ως εξής:

Ιν᾽ εἰδότες τὸ κέρδος ἔνθεν οἰστέον
τὸ λοιπὸν ἁρπάζητε, καὶ μάθηθ᾽ ὅτι
οὐκ ἐξ ἅπαντος δεῖ τὸ κερδαίνειν φιλεῖν.
ἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν λημμάτων τους πλείονας

σεσωσμένους  ἴδοις ἂν ἢ  ατωμένους.

 

΄Εχουμε, λοιπόν  και λέμε:

Είναι, όπως ακριβώς το λέει ο  εκ των κατηγορουμένων  Ευάγγελος Βενιζέλος.  Η υπόθεση Νovartis είναι  το μεγαλύτερο (σκευωρία  για τον ίδιο) σκάνδαλο των τελευταίων δεκαετιών.

Το 1989, με τα ίδια σχεδόν φρασεολογία χαρακτηρίστηκε από τον ίδιο τον Ευάγγελο Βενιζέλο   (είχε κεντρικό ρόλο στο έργο της υπεράσπισης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στον δρόμο για το Ειδικό Δικαστήριο) και το άλλο μεγάλο σκάνδαλο χρηματισμού του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα  Παπανδρέου  από το μεγαλο-τραπεζίτη εκείνη την εποχή  Γιώργο Κοσκωτά. Να θυμηθούμε τα γεγονότα συνοπτικά  για  την υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο:

“Ηταν φθινόπωρο του 1989 όταν η πρώτη και ξεχασμένη πλέον συγκυβέρνηση (Ν.Δ. και ΣΥΝ) αποφάσιζαν μετά από μια θυελλώδη διήμερη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής (26 και 27 Σεπτεμβρίου 1989) να παραπέμψουν τον πρώην πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και τους πρώην υπουργούς Μ. Κουτσόγιωργα, Π. Ρουμελιώτη, Δ. Τσοβόλα και Γ. Πέτσο στο Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά.

Είχαν προηγηθεί η σύντομη λειτουργία της προανακριτικής επιτροπής της Βουλής και το πόρισμα της πλειοψηφίας. Το κλίμα στη συγκεκριμένη Ολομέλεια είχε βαρύνει δραματικά και λόγω της δολοφονίας του Παύλου Μπακογιάννη.

Η συγκυβέρνηση Τζαννετάκη είχε σχηματιστεί με αποστολή την κάθαρση, ενώ οι επόμενες εκλογές του 1990, τις οποίες κέρδισε η Ν.Δ., έγιναν με υπόδικους τους κατηγορούμενους.

Η δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1991 και κράτησε 10 μήνες. Προεδρεύων ορίστηκε ο (διορισμένος από τη Ν.Δ.) πρόεδρος του Αρείου Πάγου Β. Κόκκινος.

Συμμετείχαν 12 τακτικοί ανώτεροι δικαστές, ενώ από πλευράς βουλευτών ως εισαγγελείς (τότε το άρθρο 86 προέβλεπε και τη συμμετοχή βουλευτών εκτός από δικαστές στο Ειδικό Δικαστήριο) είχαν οριστεί ο ίδιος ο πρόεδρος της προανακριτικής επιτροπής Ν. Κατσαρός και ο Κ. Κωνσταντινίδης από τη Ν.Δ. και ο Ν. Κωνσταντόπουλος από τον Συνασπισμό”.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου , βέβαια, τότε αθωώθηκε. Αλλά αυτό σε καμιά περίπτωση δε σημαίνει πως δεν υπήρχε σκάνδαλο και πως δε χρηματίστηκε  ο τότε πρωθυπουργός από τον Ελληνο-Αμερικανό τραπεζίτη.  Σκευωρία το σκάνδαλο δεν ήταν. Απλώς  υπήρξε στημένη η διαδικασία αθώωσής του με αντάλλαγμα,όπως πίστευαν τότε ο αρχι-σκηνοθέτης  αρχηγός της Ν.Δ Κων. Μητσοτάκης και οι συνέτεροί του  στο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ  Χαρ.Φλωράκης και Λεων. Κύρκος ,τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ, η οποία θα σηματοδοτούσε το διαμερισμό της εκλογικής του δύναμης ανάμεσα στην Κεντροδεξιά και την Αριστερά.

Τα σχέδια των αρχιτεκτόνων του βρώμικου σχεδίου δεν ευοδώθηκαν. Και ούτε τελικά ο  ένοχος για χρηματισμό Ανδρέας Παπανδρέου τιμωρήθηκε .Κι αυτό,επειδή σε τούτη τη χώρα τουλάχιστο μεταπολεμικά,”οι πολιτικοί πάνε στα σπίτια τους και όχι στη φυλακή”,αν διαπράττουν εγκλήματα,όπως δημόσια αποφάνθηκε την εποχή εκείνη ο αρχηγός της Ν.Δ,πρωθυπουργός και πρόεδρος της Δημοκρατίας Κων. Καραμανλής.

Εκείνη ακριβώς η εποχή και όσα διαδραματίστηκαν αποτέλεσαν σταθμό, μια νέα εποχή στα πολιτικά πράγματα της χώρας και κατ΄επέκταση και στην κοινωνική ζωή. Ως τότε, τέτοιου είδους ξεπεσμό με δεινό και προκλητικό χρηματισμό πολιτικών προσώπων δεν είχε παρατηρηθεί στη χώρα.Με εξαίρεση  την Αποστασία του ΄65  στην οποία πρωταγωνίστησε ο  Κων. Μητσοτάκης ,αλλά ουδέποτε έγινε γνωστό το ποσό με το οποίο χρηματίστηκε γι΄αυτή την  προδοσία από το παλάτι. Βεβαίως,από τη μετέπειτα  ανθούσα περιουσιακή κατάσταση του βασιλοχοντικού αυτού πολιτικού (μια από τις πλουσιότερες σήμερα οικογένειες στην Ελλάδα),μπορεί κανείς να συμπεράνει πως τα “αργύρια”  δεν ήταν τα πενιχρά  “τριάκοντα”,αλλά με πολλά μηδενικά  στη συνέχεια, έστω και σε δραχμές τότε.

Εκείνη ακριβώς η ατιμωρησία και των δύο πρωταγωνιστών των πολιτικών δρώμενων στη χώρα τη δεκαετία του ‘ 60 και στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης ,του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ,αποτέλεσε  το έναυσμα της ριζικής αλλαγής της νοοτροπίας των μετέπειτα πολιτικών ,οι οποίοι,σε αντίθεση με τους παλιότερος, έμπαινα φτωχοί στην πολιτικοί και εξέρχονταν πλούσιοι. Παπανδρέου με το σκάνδαλο Κοσκωτά   και Μητσοτάκης με το επίσης τεράστιο σκάνδαλο  Μαyo  και η κατάληξή τους, εξέπεμψε δύο βασικά μηνύματα: α. υπάρχει σιωπηρή νομιμοποίηση του χρηματισμού των πολιτικών, ως …μπόνους και β. αυτό ακριβώς που θα έλεγε σήμερα ο Σοφοκλής: Ας μη νοιάζονται  οι δράστες. ΄Οσοι  παίρνουν “μαύρο χρήμα”,αντί να τιμωρούνται…περνάνε μια χαρά. Οπότε,ουδείς φόβος. Αρπάξτε τα πανταχόθεν και  έχετε στο τσεπάκι την ατιμωρησία. (Εξαίρεση αποτέλεσε  ο ΄Ακης Τσοχατζόπουλος,ο οποίος την “πάτησε” μόνο και μόνο επειδή την υπόθεση της δωροδοκίας του, την  είχε φέρει στο φως το γερμανικό δημόσιο μετά τη πτώχευση της βιομηχανίας   που το δωροδόκησε. Δε γινόταν αλλιώς).

΄Ετσι,λοιπόν, εξηγείται γιατί στα χρόνια της Μεταπολίτευσης  και ως σήμερα ελάχιστοι ήταν οι πολιτικοί , που δεν τα “άρπαξαν”.Τουλάχιστον. όσοι  υπηρέτησαν  σε νευραλγικά, παραγωγικά  πόστα  και υπουργεία, που  έρεε άφθονο και σχεδόν ανεξέλεγκτο χρήμα

Αλλά,κλείνοντας να επισημάνουμε μια λεπτομέρεια στην επαίσχυντη κίνηση, αποκλειστικής έμπνευσης του επικεφαλής της κυβέρνησης…Μαρινάκη, να καταστήσουν τον π. υπουργό Δικαιοσύνης   Δημ. Παπαγγελόπουλο “αποδιοπομπαίο  τράγο”.  Ως εισαγγελέας ο σημερινός Συριζαίος πολιτικός, ήταν αυτός που είχε αναλάβει την έρευνα του σκανδάλου Μαyo και  λίγο έλειψε να στείλει τον πατριάρχη της οικογένειας Κων.Μητσοτάκη τη φυλακή. Ο Κυριάκος δε συγχώρησε ποτέ αυτή τη δραστηριότητα  του π. εισαγγελέα Παπαγγελόπουλου ,η οποία (παρά τρίχα) αν  τελεσφορούσε,ούτε  δωρεές και χορηγίες  ούτε  Χάρβαρντ θα έβλεπε ποτέ ο Υιός.

Τόσο αισχρή η…Αγία οικογένεια Μητσοτάκη.