ΝΕΑ ΚΑ ΠΑΛΙΑ

 

 

1.Bild για πιθανή ελάφρυνση του ελληνικού χρέους: «Πάλι θα μας στοιχίσουν δισεκατομμύρια οι Ελληνες»
Bild για πιθανή ελάφρυνση του ελληνικού χρέους: «Πάλι θα μας στοιχίσουν δισεκατομμύρια οι Ελληνες»

 

Δυσθυμία και αναταραχή έχουν προκαλέσει στη γερμανική Βουλή, σύμφωνα με την Bild, οι πιέσεις του ΔΝΤ για μεγάλη ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, που μπορεί να φθάνει ακόμη και τριψήφιο αριθμό δισεκατομμυρίων.

«Σε τέσσερις μήνες τελειώνει το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας της Ελλάδας: τέλος και με τις τακτικές δόσεις προς την Αθήνα. Τέλος επίσης και με τον αυστηρό έλεγχο των ελληνικών δημοσιονομικών. Και η γερμανική κυβέρνηση θέλει να ξεφορτωθεί τις μονίμως επίπονες διαπραγματεύσεις με την Αθήνα. Η χώρα πρέπει και θέλει να σταθεί ξανά στα πόδια της! Το πρόβλημα είναι το ύψος του χρέους, που φθάνει σχεδόν τα 330 δισ. ευρώ, ελάχιστα λιγότερα από ό,τι στην έναρξη της κρίσης. Όλοι γνωρίζουν ως εκ τούτου ότι οι Έλληνες χρειάζονται μια μεγάλη ελάφρυνση χρέους», γράφει η γερμανική εφημερίδα.

΄Εχουν τα χίλια δίκια οι Γερμανοί. Μόνο κάτι  ανεγκέφαλοι ,αχάριστοι και ξερόλες ΄Ελληνες δεν το καταλαβαίνουν.  Ψιλά γράμμματα.

Φαντάζεται κανείς να ήταν η Γερμανία στη θέση της Ελλάδας; Οι ανεύθυνοι Ελληνάρες     εδώ θα της έδιναν και μια σπρωξιά να πάει παρακάτω στον πάτο.

Η αχαριστία είναι ίδιο των απολίτιστων .Και στην αρχαιότητα είχε χαρακτηριστεί ποινικό αδίκημα. Διωκόταν ο αχάριστος.

΄Ομως, οι ίδιοι ,που βρίζουν τους Γερμανούς είναι αυτοί, οι ζήτουλες,  που απαιτούν, λες και  τα δικαιούνται, ελάφρυνση, παροχές, κονδύλια της Ευρώπης . Και όλα αυτά, επειδή  ακριβώς είναι…΄Ελληνες και απόγονοι της Ασπασίας! Τόσο ανόητη ράτσα και ψωνισμένη, δε συναντάς εύκολα στην υφήλιο.

Αλλά τη χώρα μας ,ας γνωρίζουν εκεί στην Εσπερία, δεν την κατοικούν αποκλειστικά  τέτοιοι ανεγκέφαλοι και  αγροίκοι. Υπάρχουν νουνεχείς και συνειδητοποιημένοι  πολίτες.

  Ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι σε μια οικονομία της Αγοράς η ελάφρυνση χρέους. Καταραμένη στην πραγματικότητα αυτή η μορφή της οικονομίας και άμποτε οι άνθρωποι στο Μέλλον να απαλλαγούν από τέτοια μέγγενη. Αλλά η ουσία σήμερα είναι αυτή και δεν αλλάζει . ΄Αλλη λύση δεν υπάρχει  για τη χώρα.  Πιάσαμε  πιάτο.

Τολμήστε  μια γενναία ελάφρυσνη σε τριψήφιο αριθό δισ.  Και θα σας είναι  ευγνώμονες οι γενιές των Ελλήνων.

΄Οσο για τους δικούς μας εδώ μπουμπουνοκέφαλους, που βρίζουνε και παριστάνουν τους νταήδες, αφήστε τους σε μας. Ξέρουμε πώς η μαγκιά τους φτάνει μόνο ως  τη γλώσσα τους.  Στην πράξη είναι πέρα από φαφλατάδες και χέστηδες ΄Ασε που πολλοί από δαύτους είναι κλεφταράδες, διαπλεκόμενοι και διεφθαρμένοι.

«Μαζί τα φάγανε τα λεφτά». Ο δίκαιος, ο συνετός, ο συνειδητοποιημένος πολίτης ΄Ελληνας   είναι και δικό τους θύμα.

2. Πυρά Μητσοτάκη για ΔΕΗ: Την ξεπουλάτε και τη χαντακώνετε -Αιχμές για σκάνδαλο με ιδιώτη
Πυρά Μητσοτάκη για ΔΕΗ: Την ξεπουλάτε και τη χαντακώνετε -Αιχμές για σκάνδαλο με ιδιώτη

Λέξεις, όπως «ξεπουλάτε» δεν πρέπει ούτε να ψιθυρίζονται στο Μητσοτακέικο. Η …αγία οικογένεια, πέρα από την αξιοπρέπεια , χρόνια τώρα,  έχει ξεπουλήσει ό,τι μπορούσε. Να θυμηθούμε μόνο την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον πατριάρχη της οικογένειας. ΑΓΕΤ Ηρακλής,  ριφιφί στο Τατόι,  δώρο στον Κωνσταντίνο,  δημόσιες συγκοινωνίες… ΄Ασε δε  η θυγατέρα . Μην ξανοιγόμαστε.

Όταν, Κυριάκο  Μητοστάκη ,έχεις τέτοιες «πομπές», μη μιλάς εσύ για ξεπουλήματα. Ακόμα και η δημαγωγία στους παλιάς κοπής κομματικούς, όπως ελόγου σου,  έχει όρια. Εσύ τα έχεις ξεπεράσει προ πολλού.

3.  ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ
Αυτή είναι η 22χρονη που γέννησε στην μπανιέρα του σπιτιού της και πέταξε το μωρό από το μπαλκόνι .Σώοηκε αλλά πέθανε ααπό ασιτία.
Αυτή είναι η 22χρονη που γέννησε στην μπανιέρα του σπιτιού της και πέταξε το μωρό από το μπαλκόνι [εικόνες]

 

Σοκαριστικές είναι οι λεπτομέρειες που έρχονται στο φως από την υπόθεση της 22χρονης που γέννησε μόνη της σε διαμέρισμα στη Νέα Σμύρνη και πέταξε το νεογέννητο μωρό από το μπαλκόνι.

Η μητέρα του παιδιού είναι ένοικος της πολυκατοικίας στην οποία βρέθηκε το νεκρό μωρό. Φοιτήτρια, 22 ετών, μένει μαζί με τη μητέρα της -τραπεζική υπάλληλο- και κατάφερε να περάσει απαρατήρητη την εγκυμοσύνη της, λόγω των περιττών κιλών που είχε. Η ίδια είπε πως προσπαθούσε να συμπεριφέρεται φυσιολογικά έτσι ώστε κανένας να μην καταλάβει το παραμικρό και να μην κινεί υποψίες.

 

΄Οταν πιάσανε το Νίκο Ρωμανό για τη ληστεία, θυμάμαι τις φωτογραφίες αυτού του παιδού φόρα-παρτίδα  σε γυαλιά, ιστότοπους, εφημερίδες. Με μαυρισμένα  τα μάτια  από τα χτυπήματα.

Μια μάνα τέρας, διαπράττει ένα από τα χειρότερα, τα πιο ειδεχθή εγκλήματα στη χώρα. Και  αστυνομία,  εισαγγελείς καλύπτουν τη φόνισσα. Να μην ξέρει  ο κόσμος ούτε το όνομα ούτε να δει τη εγκληματική της μούρη.

Να τα λέμε πάλι; Η χώρα αυτή δεν έχει πια θεσμούς. Ανάξιοι, ανίκανοι, μικρόνοες, πέρα από  διαπλεκόμενοι και διεφθαρένοι έχουν εισχωρήσει σε όλα τα πόστα. Κράτος εν κράτει.

Ας αναλάβουμε όλοι μαζί την κάθαρση. Στο όνομα του Μέλλοντος αυτής της χώρας και των παιδιών της.

4. ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Αναβολή των εκλογών στην Τουρκία ζητά το Συμβούλιο της Ευρώπης -«Να κοιτάζετε τη δουλειά σας», απαντά ο Γιλντιρίμ
Φωτογραφία: AP/ Francisco Seco

 

΄Ολο αυτοί οι θεσμοί, διεθνείς και ευρωπαϊκοί, υπάρχουν για το θεαθήναι. ΟΗΕ, Διεθνές ποινικό δικαστήριο, Ευρωπαϊκό…ανθρώπινων δικαιωμάτων(!), Συμβούλιο της Ευρώπης είναι ανύπαρκτα. «Πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες».

«Κάνανε τα μούτρα κρέας» του δικτάτορα της Τουρκίας  από την Ευρώπη. Και ο Τούρκος τους «έγραψε» κανονικά. Τί άλλο θα έκανε; Ξέρει πολύ καλά πως όλοι αυτοί οι οργανισμοί είναι   της φιγούρας, τη πλάκας. Ούτε πολτική βούληση ούτε δύναμη έχουν να επιβάλουν το  σωστό, να δώσουν λύσεις.  Αχυράνθρωποι. Τίποτα περισσότερο.

5. Τα δόντια του Χίτλερ: Η ιστορία της γυναίκας που ανέλαβε την πιο περίεργη αποστολή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου
Φωτογραφία αρχείου: ΑΡ

 

Άνοιξη του 1945 στο Βερολίνο. Μια νεαρή διερμηνέας του «Κόκκινου Στρατού» αναλαμβάνει μια περίεργη αποστολή.

Ο διοικητής της μονάδας της, ταγματάρχης Γκορμπούσιν της δίνει ένα μεταχειρισμένο κόκκινο κουτί.

«Τι περιέχει;» ρωτά η 25χρονη Γιέλενα Κάγκαν (πραγματικό όνομα Yelena Rzhevskaya).

«Τα δόντια του Χίτλερ», της απαντά εκείνος. «Αν τα χάσεις θα το πληρώσεις με το κεφάλι σου!»

Η είσοδος του μπούνκερ του Χίτλερ στην καγκελαρία του Ράιχ (Φωτογραφία αρχείου: ΑΡ) Η είσοδος του μπούνκερ του Χίτλερ στην καγκελαρία του Ράιχ (Φωτογραφία αρχείου: ΑΡ)

Το γερμανικό ραδιόφωνο είχε ανακοινώσει ότι ο Χίτλερ αυτοκτόνησε στις 30 Απριλίου του 1945. Οκτώ μέρες αργότερα επίσημη επιβεβαίωση δεν υπήρχε, ενώ κυκλοφορούσαν φήμες ότι ο Φύρερ μπορεί να το έσκασε από το Βερολίνο και είτε κρυβόταν στις Άλπεις ή ταξίδευε προς τη Νότια Αμερική.

Η αποστολή που ανατέθηκε στη μονάδα της Γιελένα ήταν να διαπιστώσουν αν τα δόντια που εντοπίστηκαν σε μια από τις 14 απανθρακωμένες σορούς στο μπούνκερ, στο υπόγειο της καγκελαρίας του Ράιχ, ανήκαν πράγματι στον Αδόλφο Χίτλερ.

Η Γιέλενα Κάγκαν (πραγματικό όνομα Yelena Rzhevskaya)Η Γιέλενα Κάγκαν (πραγματικό όνομα Yelena Rzhevskaya)

Όπως η ίδια αναφέρει στα απομνημονεύματά της, για τον τρόπο με τον οποίο επιβεβαιώθηκε ο θάνατος του Χίτλερ, ο ταγματάρχης Γκορμπούσιν της παρέδωσε το κουτί λέγοντάς της: «δεν έχουμε θησαυροφυλάκιο κι εσύ ως γυναίκα έχεις λιγότερες πιθανότητες να μεθύσεις σε σχέση με έναν άνδρα και να τα χάσεις».

Η Γιέλενα περιγράφει τις προσπάθειες εντοπισμού των οδοντιάτρων του Χίτλερ στους ρημαγμένους από τους βομβαρδισμούς δρόμους της γερμανικής πρωτεύουσας. «Καπνοί αναδίδονταν ακόμη σε κάποια σημεία, ο αέρας της πόλης ήταν γεμάτος με τους καπνούς της μάχης. Τα οδοφράγματα που είχαν συντρίψει οι ερπύστριες των τανκ κείτονταν στους δρόμους. Γκριζοφορεμένες νοσοκόμες με τα λευκά μαντίλια που έφεραν πάνω τους κόκκινο σταυρό, έδειχναν εξαντλημένες καθώς έσπευδαν, σοβαρές κι αμίλητες να κάνουν τα καθήκοντά τους».

Μετά από πολύωρες έρευνες στο Βερολίνο η ομάδα της Γιελένα εντόπισε την οδοντίατρο Κάτε Χόιζερμαν. Ήταν βοηθός του προσωπικού οδοντιάτρου του Χίτλερ, Χούγκο Μπλάσκε.

Η Χόιζερμαν κατάφερε να βρει ακτινογραφίες με τα δόντια του Φύρερ και το οδοντιατρικό του ιστορικό. Στις 10 π.μ. της επόμενης μέρας κάθισε μαζί με τον οδοντοτεχνίτη Έχτμαν, που σχεδίασε τις χρυσές γέφυρες για το στόμα του Χίτλερ και σχεδίασαν από μνήμης την οδοντοστοιχία του.

Κι όταν είδαν το περιεχόμενο του κόκκινου κουτιού άρχισαν να τρέμουν. Οι περιγραφές και τα σχέδια ταίριαζαν απόλυτα με τα οδοντικά υπολείμματα που τους έδειξαν. Τα δόντια ήταν του Χίτλερ….


Για τη Γιέλενα και την ομάδα οι αποδείξεις ήταν πλέον αδιάσειστες. «Πραγματικά πίστευα ότι θα αποκαλυπτόταν η αλήθεια σαρώνοντας όλες αυτές τις ανόητες φήμες ότι ο Χίτλερ ζούσε», γράφει στα απομνημονεύματά της. Αλλά οι προσδοκίες της διαψεύσθηκαν καθώς ο ίδιος ο Ιωσήφ Στάλιν διέταξε να μην αποκαλυφθεί το μυστικό, αφού ήθελε να το κρατήσει για τον εαυτό του και να αφήσει τον κόσμο να αναρωτιέται για το τι απέγινε ο Χίτλερ, θεωρώντας ότι αυτό θα του παρείχε ένα ατού στις διαπραγματεύσεις με τους Συμμάχους για το μεταπολεμικό παγκόσμιο σκηνικό.

Γι’ αυτό και στη Διάσκεψη του Πότσδαμ, τον Ιούλιο του 1945, κράτησε το στόμα του κλειστό όταν ρωτήθηκε αν υπάρχουν πληροφορίες για τον Χίτλερ.

Τι απέγιναν τα δόντια του τελευταίου; Η Γιέλενα τα είδε τελευταία φορά στα τέλη Μαϊου του 1945 στο Βερολίνο, όταν τοποθετήθηκαν σε ένα ειδικό κοντέινερ για να σταλούν στη Μόσχα.

55 χρόνια αργότερα, το 2000, οι ρωσικές Αρχές τα παρουσίασαν σε μια έκθεση για την επέτειο από τη λήξη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο η Γιέλενα επέστρεψε στη Μόσχα κι άρχισε να γράφει βιβλία. Άφησε την τελευταία της πνοή πριν από ακριβώς έναν χρόνο, στις 25 Απριλίου του 2017.

 

Τους συνωμοσιολόγους δεν τους πείθεις με τίποτα.΄Οχι δόντια, την ίδια τη στάχτη του Ναζί Φίρερ  να τους φέρεις και να διαβεβαιώσει η επιστήμη  πως είναι δικιά του, θα συνεχίζουν να πλάθουν ιστορίες για αγρίους. Τη μια  τον  αναγνώρισαν   στη Νότια ή τη Λατινική Αμερική, την άλλη τον έφερναν  να ζει μεταμορφωμένος σε κάποια ήσυχη γειτονιά της Νέας Υόρκης!

΄Αρρωστοι οι παραμυθατζήδες. Και επικίνδυνοι. Για τους ίδιους περισσότερο.  Δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα. Ζουν τη δική τους πραγματικότητα.

ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ

 

1. Αυλωνίτου: Εχω τον συνδυασμό που σκοτώνει, ωραία, πολύ μορφωμένη και με πολιτικό λόγο
Αυλωνίτου: Εχω τον συνδυασμό που σκοτώνει, ωραία, πολύ μορφωμένη και με πολιτικό λόγο [βίντεο]

Τη δική της απάντηση έδωσε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ελένη Αυλωνίτου στη σάτιρα του Λάκη Λαζόπουλου, ο οποίος στους «Δέκα μικρούς Μήτσους» ανέφερε ειρωνικά το όνομά της, όπως και το όνομα της συζύγου του δημάρχου Αμαρουσίου, Μαρίνας Πατούλη.

Η κυρία Αυλωνίτου, μιλώντας στην εκπομπή «Φτιάξε καφέ να στα πω», επιτέθηκε στον Λάκη Λαζόπουλο αποκαλώντας τον κομπλεξικό.

«Προφανώς δεν με ήξερε και πριν. Δεν με ήξερε ούτε ποια είμαι, ούτε πώς ντύνομαι, ούτε τι κάνω στη ζωή μου. Ας ήταν ικανοί να κάνουν το δικό μου διδακτορικό (το οποίο είναι άριστο και είναι στη βιβλιοθήκη του Washington DC και κομμάτι του οποίου έχει χρησιμοποιηθεί και στη NASA) και μετά ας λένε ό,τι θέλουν. Έχουν δυσκολία να δεχτούν μια ωραία γυναίκα, η οποία είναι και πολύ μορφωμένη και έχει και πολιτικό λόγο. Τι άλλο να σας πω; Αυτός ο συνδυασμός «σκοτώνει» για μερικούς κομπλεξικούς. Μας περισσεύουν οι κομπλεξικοί στην Ελλάδα», ανέφερε χαρακτηριστικά η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Το μεγαλύτερο προσόν  και κυρίαρχο χρακτηριστικό της μόρφωσης, είναι αυτό ακριβώς που στερείται η κυρία παραπάνω: Η αυτογνωσία.  Που κι αυτή με τη σειρά της   οδηγεί στην  ταπεινότητα και τη σοβαρότητα.

Η βουλευτίνα στερείται παντελώς τέτοιων αρετών. ΄Αρα, της λείπει  η «μόρφωση». Κι αν έχεις ένα διδακτορικό, μεταπτυχιακό ,πτυχίο, δεν είσαι απαραίτητα μορφωμένος.  Ας ανοίξει το λεξικό ή ας ρωτήσει ειδήμονες  να μάθει τη σημασία της λέξης.

Οπότε, συμπεραίνουμε πως όσα «χαρτιά» κι αν κουβάλησε από την Αμερική  η κυρία Δημάρχου, δεν αλλάζει τίποτα. Πώς το έλεγε στο χωριό μου ο  θυμόσοφος μπαρμπα-Σπύρος;  «Τούβλο έφυγε,  κούτσουρο  γύρισε»!

Από την άλλη, αν  κρίνει κανείς από τη φωτογραφία που πόσταρε, ούτε όμορφη,ούτε καν συμπαθητική θα τη λέγαμε. Μια κοινή «μούρη» διαθέτει από τις χιλάδες που κυκλοφορούν στους δρόμους. ΄Εχει κι αυτή την ψευδαίσθηση ,πως είναι, δηλαδή, και  κούκλα;  «Θου  Κύριε…»

΄Οσο για την πολιτική της  κρίση…»τρέχει από τα πατζάκια» της.  Βεβαίως, η  Συριζιανή βρίσκεται σε  σύγχυση φρενών και ως εκ τούτου  σε ανικανότητα ερμηνείας όρων  και λέξεων.  Εν προκειμένω, μπερδεύει την πολιτική με τη δημαγωγία και το λαϊκισμό. Αλλά…»άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας» ,κυρία Αυλωνίτη (ου) μας.

Οι άδειοι τενεκέδες κάνουν περισσότερο θόρυβο. Αν, όμως,  ήταν  γεμάτος  λάδι ή τυρί ,ούτε που θα ακουγόταν. «Ψιλά γράμματα» αυτά.

΄Οσο για το Λαζοπουλο, εντάξει.  Γνωστός ο τύπος στο κουρμπέτι. «΄Εξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν».

2. Βορίδης: Κωμική και θλιβερή μεθόδευση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ζητήσουν παράταση στο πόρισμα για τη Novartis
Βορίδης: Κωμική και θλιβερή μεθόδευση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ζητήσουν παράταση στο πόρισμα για τη Novartis

 

΄Οταν ένας Βορίδης με ό,τι σημαίνει να κουβαλάς ένα τέτοιο …ακροδεξιό  όνομα, βγαίνει μπροστά να υπερασπιστεί τα λαμόγια της Novartis ,είναι πλέον βέβαιο πως βρωμάει από παντού η υπόθεση.  ΄Ενα  κόμμα που έχει χορηγό έναν κατηγορούμενο για μεταφορά τόνων ηρωίνης και ανώτατα στελέχη του ,επίσης κατηγορούμενα για αισχρή  διαφθορά, αλλά και σύμπαντα τα υπόλοιπα στελέχη να είναι  «μανούλες» στην κομπίνα και τη  δημαγωγία, πείτε μου τί διαφορετικό θα μπορούσε να είναι  ο ένας Βορίδης;

Βεβαίως και  οι οπαδοί της… ΝουΔούλας δεν πάνε πίσω. Πες μου το κόμμα σου,  να σου πω τί λαμόγιο είσαι κι ελόγου σου.

3. Times: H Λεμεσός είναι «μικρή Μόσχα»
Times: H Λεμεσός είναι «μικρή Μόσχα»

 

Αναφορά στην έντονη παρουσία Ρώσων στην Κύπρο κάνει δημοσίευμα της εφημερίδας Times. Η απεσταλμένη της εφημερίδας χαρακτηρίζει τη Λεμεσό «μικρή Μόσχα» λόγω του μόνιμου πληθυσμού και των τουριστών από τη Ρωσία, με τοπικό καταστηματάρχη να δηλώνει ότι το 90% των πελατών του είναι Ρώσοι.

Όπως σημειώνει το δημοσίευμα, για τους Ρώσους η Κύπρος προσφέρει πολύ περισσότερα από ηλιοφάνεια και κρυστάλλινα νερά – είναι ένα ασφαλές μέρος για να τοποθετούν τις επενδύσεις τους καθώς και μία πίσω πόρτα προς την Ευρώπη.

Αναφέρει ότι από το 2013 τουλάχιστον 3336 άνθρωποι έχουν αξιοποιήσει την ευκαιρία απόκτησης κυπριακού διαβατηρίου μέσω επένδυσης και αγοράς ακινήτου στην Κύπρο, το 1/3 εκ των οποίων μόνο πέρυσι. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η κυβέρνηση επιμένει τα ονόματα των δικαιούχων να μένουν κρυφά, ενώ πριν από δυο χρόνια «το νησί πέρασε νόμους που προσφέρουν τεράστια πλεονεκτήματα για μη μόνιμους κατοίκους που εγγράφονται ως φορολογικοί κάτοικοι στην Κύπρο».

Η Κύπρος  εδώ και πολλά χρόνια είναι η καβάτζα της ρώσικης μαφίας. Ναρκωτικά, πορνεία, εκτελέσεις συμβολαίων  , άλλα ειδεχθή εγκλήματα. Οι Κύπριοι γνωρίζουν πολύ καλά  πως τα λέφτα που έχουν είναι «κατακόκινα» από αίμα. Αλλά δεν τους νοιάζει,

΄Εχουμε γράψει πολλές φορές για τη διαφθορά  στην Κύπρο και σε άλλους τομείς.Να βάλουμε ένα αποκαλυπτικό  κείμενό μας, που ανεβάσαμε εδώ παλιότερα*

 

4. ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ
Μελάνια Τραμπ και Μπριζίτ Μακρόν έκαναν διαγωνισμό ποια θα βάλει το πιο… μίνι φόρεμα
Μελάνια Τραμπ και Μπριζίτ Μακρόν έκαναν διαγωνισμό ποια θα βάλει το πιο... μίνι φόρεμα [εικόνες]

Ε, όχι και μίνι!  Ξέρει τί σημαίνει μίνι ο σχολιαστής της εικόνας;  Από την άλλη, τουλάχιστον αν είναι να βάζουν κοντές φούστες, ας τις βαζουν τύπισες σαν τη Μελάνια και την Μπριζίτ. Να λέμε και του στραβού το δίκιο.

Αλλά, ας αφήσουμε τα αστεία.  ΄Αλλο είναι το ουσιώδες  στην περίπτωση των δύο κυριών. Η Μελάνια έχει  πολλά χρόνια διαφορά ηλικίας με τον Τράμπ.Το ίδιο και η Μπριζίτ με τον Μακρόν. Ο Γάλλος πρόεδρος είναι κατά πολύ μικρότερος της γυναίκας του.

Αυτό είναι ένα γερό χαστούκι στους φαλλοκράτες και τους ηλικιακούς ρατσιστές, που δικαιολογούν, μεν διαφορά ηλικίας, μικρή γυναίκα μεγάλος άντρας, αλλά όχι και το αντίστροφο.  Αλλά γιατί όχι;

Κάποτε οι ηλικίες θα καταργηθούν. Είναι εντελώς συμβατικές επινοήσεις. Και το προσδόκμο ζωής θα εκτοξευθεί. Και οι άνθρωποι θα κάνουν σεξ, όπως απολαμβάνουν  ένα νόστιμο παγωτό, χωρίς ηθικούς και συναισθηματικούς  χαρακτηρισμούς. ΄Ετσι απλά. Για την απόλαυση…  «ρε γαμώτο»!

Θα μπουν πολλά πράγματα στη φυσική τους τάξη στην εποχή που θα  ζήσει ο  Homo Naturalis. Οι γενιές που ζούμε σήμερα ,δε  θα  προφτάσουμε τέτοια  θαυμαστά.

 

 

* ΚΥΠΡΟΣ: ΚΡΑΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΠΕΖΕΒΕΓΚΗ-ΠΟΡΝΟΒΟΣΚΟΥ
Γράφει ο/η Nikos
24.05.13

 

                                                      (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ,24-5-2013)
 «Δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο εις βάρος της Κύπρου για το θέμα του ξεπλύματος χρήματος. Κατόπιν απαίτησης της Τρόικας, η έρευνα της Moneyval και της Deloite δεν έδειξε κανένα στοιχείο σε βάρος της Κύπρου.
                                                 (Κυπριακές εφημερίδες,24/5/2013)

    ΄Ολα καλά και όλα ωραία στο νησί, μας λένε οι κυπριακές , εθνικιστικές και λοιπές «φυλλάδες». Και όπως λέγαμε παλιότερα…»το νησί(ν) ευημερεί(ν)», όχι από τις καταθέσεις της ρώσικης μαφίας στο πασίγνωστο ανά τον κόσμο παράδεισο ξεπλύματος  «μαύρου χρήματος» υπό το εύηχον όνομα  ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,αλλά από τη σκληρή δουλειά των Κυπρίων!
Εμείς,όμως, που χρειαζόμαστε πάση θυσία την ιστορική αλήθεια γαι να την παραδώσουμε στις σημερινές και τις μελλοντικές γενιές (μόνο «όποιος διδάσκεται από την ιστορία δεν επαναλαμβάνει τα λάθη του»), ψάξαμε και εντοπίσαμε μια εμπεριστατωμένη μελέτη  (την οποία επιμεληθήκαμε μεταφραστικά), με τίτλο «ΔΙΕΘΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΤΟΝ  ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ (πλήρη στοιχεία της έρευνας στο τέλος του κειμένου). Στη μελέτη αυτή    η  Κύπρος ,ως χώρα-κράτος, έχει την…τιμητική της για  και την απίστευτη εκμετάλλευση των οικονομικών μεταναστών  (ειδικά γυναικών που εκπορνεύονται) και τη δημοσιεύουμε στη συνέχεια.
Να παρατηρήσουμε σ΄αυτό το σημείο   πως από τις έξι  χώρες που συμπεριλαμβάνει η μελέτη-έρευνα (ΕΛΛΑΔΑ- ΟΥΓΓΑΡΙΑ-ΡΟΥΜΑΝΙΑ-ΦΥΡΟΜ-ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ-ΚΥΠΡΟΣ), η Κύπρος κατέχει το  αρνητικότερο ρεκόρ  σε θέμα  εμπορίας ανθρώπων. Παραθέτουμε ενδεικτικά για μια «πρώτη γεύση» το ακόλουθο απόσπασμα της έρευνας ,για να αντιληφθει κανείς το μέγεθος της  ευθύνης της Κυπριακής δημοκρατίας (ως πολιτεία,ως κράτος πολιτισμού και δικαίου).
» Η υπόθεση Rantsev κατά της Κύπρου και Ρωσίας1 της 7 Ιανουαρίου 2010 δείχνει το μέγεθος του προβλήματος. Σε αυτή την υπόθεση, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέδωσε μια μεγάλης σημασίας απόφαση: H υπόθεση αφορούσε την Οξάνα Rantsev, μια νεαρή Ρωσίδα, η οποία έπεσe από μεγάλο ύψος ,όταν προσπάθησε να ξεφύγει από τους λαθρεμπόρους στις 29 Μαρτίου 2001. Με την απόφαση αυτή, η Κύπρος καταδικάστηκε για «αποτυχία παροχής επαρκούς νομικού και διοικητικού πλαισίου για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και επειδή δεν ερεύνησε το πώς και πού είχε προσληφθεί το θύμα».
 Να προσθέσουμε τα εξής: Σ΄αυτή τη δίκη ακούστηκαν τόσα εξωφρενικά και εξευτελιστικά για το νησί και τη λειτουργία του επίσημου κράτους και  στην ουσία η δικαστική απόφαση καταδίκαζε την Κύπρο  με τις κατηγορίες ,που αποδίδονται σε μαφιόζους ,διακινητές ανθρώπων ,που στελεχώνουν την  «αγορά” της εμπορίας ανθρώπων
Η ΜΕΛΕΤΗ
ΚΥΠΡΟΣ
Η εμπορία ανθρώπων στην Κύπρο
Η Κύπρος είναι μια χώρα προορισμού για θύματα εμπορίας ανθρώπων, κυρίως για σεξουαλική και εργασιακή εκμετάλλευση, αν και υπάρχουν και άλλες μορφές εμπορίας, όπως η επαιτεία, περισσότερο για παιδιά των Ρομά, η πορνεία στους δρόμους, η εμπορία οργάνων και οι εικονικοί γάμοι. Ωστόσο, το κράτος αναγνώρισε πρόσφατα ότι η Κύπρος αποτελεί μια χώρα προορισμού για τα θύματα εμπορίας ανθρώπων, κυρίως για σεξουαλική εκμετάλλευση και, σε κάποιο βαθμό, για εργασιακή εκμετάλλευση.
Όπως έχουν τεκμηριώσει πολλές μελέτες και εκθέσεις διεθνών, ευρωπαϊκών και τοπικών οργανισμών, υπηρεσιών, πανεπιστημιακών και ΜΚΟ2, καθώς και ορισμένος αριθμός περιπτώσεων που αναφέρθηκαν από τους ΜΚΟ, η εμπορία για σεξουαλική εκμετάλλευση αποτελεί μείζον πρόβλημα εδώ και πολλά χρόνια στην Κύπρο. Τα περισσότερα θύματα εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση προέρχονται από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Μολδαβία, η Ουκρανία, τη Ρωσία και τη Λευκορωσία, αλλά και από τις Φιλιππίνες, τη Δομινικανή Δημοκρατία, και πιο πρόσφατα, από την Κίνα και το Βιετνάμ.
Η υπόθεση Rantsev κατά της Κύπρου και Ρωσίας3 της 7 Ιανουαρίου 2010 δείχνει το μέγεθος του προβλήματος. Σε αυτή την υπόθεση, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέδωσε μια μεγάλης σημασίας απόφαση: H υπόθεση αφορούσε την Οξάνα Rantsev, μια νεαρή Ρωσίδα, η οποία έπεσe από μεγάλο ύψος ,όταν προσπάθησε να ξεφύγει από τους λαθρεμπόρους στις 29 Μαρτίου 2001. Με την απόφαση αυτή, η Κύπρος καταδικάστηκε για «αποτυχία παροχής επαρκούς νομικού και διοικητικού πλαισίου για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και επειδή δεν ερεύνησε το πώς και πού είχε προσληφθεί το θύμα» 4. Επιπλέον, το Δικαστήριο «εκφράζει την ανάγκη επανεξέτασης της πολιτικής για την εμπορία ανθρώπων, αλλά και της πολιτικής και της πρακτικής σχετικά με τη μετανάστευση γενικότερα. Στην απόφασή του, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι πολλές από τις προκαταρκτικές διαδικασίες που ισχύουν στην Κύπρο είχαν ως αποτέλεσμα ο μετανάστης εργαζόμενος να βρίσκεται υπό τον έλεγχο του εργοδότη, που δημιουργούσε ένα γόνιμο έδαφος για την εμπορία και τη σκλαβιά».5
Όπως φαίνεται από πολλούς σχολιαστές και ΜΚΟ, παρά τις νομοθετικές εξελίξεις και τις πολιτικές για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης, στην πράξη, το θέμα της εμπορίας ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση συνεχίζει να υφίσταται και υπάρχουν πολλά προβλήματα που σχετίζονται με τις κυβερνητικές πολιτικές και τις διοικητικές πρακτικές, ιδίως για τη στήριξη, την προστασία, την ένταξη και την πρόσβαση σε αποζημίωση των θυμάτων. Το καλύτερο παράδειγμα είναι η κατάργηση των θεωρήσεων για τις «καλλιτέχνιδες», πού εκθέτει υπερβολικά το δημόσιο, η οποία, μέχρι την περίοδο 2008-2009, δινόταν σε μετανάστριες που εργάζονταν σε νυχτερινά κέντρα, καμπαρέ και άλλους χώρους όπου πραγματοποιούνταν σεξουαλικές επαφές έναντι χρημάτων, και η αντικατάσταση με τις θεωρήσεις εισόδου για καλλιτέχνες και ομάδες «δημιουργικών» καλλιτεχνών, οι αιτήσεις των οποίων εξετάζονται, όπως και στην περίπτωση των άλλων μεταναστών από τρίτες χώρες, από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και όχι από το Υπουργείο Εσωτερικών, όπως γινόταν πριν. Ωστόσο, οι νέες προϋποθέσεις και τα κριτήρια για αυτές τις θεωρήσεις δεν είναι δημόσιες, και δεν υπάρχει διαφάνεια σε σχέση με εκείνους που εισέρχονται στη χώρα με βάση τις θεωρήσεις εργασίας. Η ΚΙΣΑ και άλλοι ΜΚΟ και διεθνείς οργανώσεις έχουν εκφράσει την ανησυχία τους ότι οι μόνες αλλαγές είναι η «αποποινικοποίηση» του κράτους, το οποίο είχε θεωρηθεί ως τμήμα του δικτύου και του συστήματος κίνησης λόγω της ειδικής πολιτικής της για «τις θεωρήσεις για τους καλλιτέχνες » και του τόπου όπου διακινούνται και εκμεταλλεύονται οι γυναίκες, από καμπαρέ και μπαρ στα ιδιωτικά διαμερίσματα και τις αίθουσες μασάζ.
Η εμπορία για εργασιακή εκμετάλλευση στην Κύπρο
Από την άλλη πλευρά, η εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση έχει περάσει από μια μακρά περίοδο άρνησης, ανεξάρτητα από τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία, που παρουσιάζονται στις εκθέσεις, και την σημαντική πίεση των ΜΚΟ, των υπηρεσιών και άλλων εθνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών6. Πράγματι, τα πρώτα κρούσματα της εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση τα οποία έτυχαν επίσημης προσοχής, εμφανιστήκαν  από το 2007, όταν ψηφίστηκε ο νόμος του 2007 για την καταπολέμηση της εμπορίας και της εκμετάλλευσης ανθρώπων και την προστασία των θυμάτων, που καταργεί το νόμο του 2000 για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των παιδιών, το οποίο συμπλήρωνε το νομικό κενό, συμπεριλαμβάνοντας όλες τις μορφές της εμπορίας.
Ακόμα και μετά το στάδιο της αναγνώρισης, ωστόσο, η εμπορία με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται σε μεγάλο βαθμό ως θέμα εργατικών διαφορών και παραβιάσεων των δικαιωμάτων της εργασίας, αντί για αυτό που είναι, δηλαδή ένα πολύ σοβαρό αδίκημα που ενέχει σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των θυμάτων, τα οποία συνήθως παραμένουν άγνωστα και, συνεπώς, δεν απολαμβάνουν την προστασία των δικαιωμάτων που προβλέπεται από το νόμο. Κατά συνέπεια, τα μέτρα για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση, στον τομέα της προστασίας και στήριξης των θυμάτων, περιορίζονται ιδιαίτερα σε ενημερωτικά φυλλάδια και εκστρατείες για την αύξηση της ευαισθητοποίησης. Η συνεχιζόμενη αποτυχία του κράτους να παρέχει αποτελεσματική υποστήριξη και προστασία στα θύματα της εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση, αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι το μόνο κέντρο στέγασης/καταφύγιο για τα θύματα της εμπορίας ανθρώπων, το οποίο συντονίζεται από το Τμήμα Κοινωνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το μοναδικό σε ολόκληρη τη χώρα, προορίζεται μόνο για τα θύματα της εμπορίας ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση.
Η εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση είναι πιο εμφανής όσον αφορά οικιακή εργασία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ οι όροι και οι συνθήκες απασχόλησης, η εποχιακή εργασία και οι εργασιακές πρακτικές που ισχύουν για τους μετανάστες από τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων τους που εκδόθηκαν από αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, καθώς και η συλλογική σύμβαση που ισχύει για τον αγροτικό τομέα, αυξάνουν την ευπάθεια των υπό εκμετάλλευση ατόμων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, εκείνοι που εργάζονται ως υπηρέτες στο σπίτι αναγκάζονται να ζουν στο σπίτι του εργοδότη, το οποίο, από τη φύση του, εξαιρείται αυτομάτως από τις επιθεωρήσεις εργασίας, ενώ παράλληλα δεν είναι εφικτή η σύσταση  ενός συνδικάτου. ΄Ετσι οι μετανάστες σε γεωργικές εργασίες ζουν στον τόπο εργασίας, που συχνά είναι παρά υπόστεγα ή αχυρώνες, στον ίδιο χώρο με τα ζώα τα οποία φροντίζουν, και που είναι προφανώς ακατάλληλα για ανθρώπινη κατοίκηση. Οι φεουδαρχικές συνθήκες εργασίας των μεταναστών εργαζομένων σε αυτούς τους τομείς τους κάνουν να είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στην ακραία εκμετάλλευση. Επιπλέον, οι μετανάστες εργαζόμενοι είναι πιθανοί στόχοι για τους εμπόρους, λόγω της φυλετικής και εθνοτικής καταγωγής τους, και επειδή δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους βάσει του εθνικού ή διεθνούς δικαίου, ούτε γνωρίζουν το κρατικό σύστημα στην Κύπρο. Τα περισσότερα θύματα από τους τομείς αυτούς προέρχονται από το Βιετνάμ, το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν, την Ινδία, τη Σρι Λάνκα, τις Φιλιππίνες και πρόσφατα από τις αφρικανικές χώρες όπως η Νιγηρία. Η εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση εξαπλώνεται και σε άλλους τομείς της οικονομίας, όπως οι κατασκευές και ο τουρισμός, στους οποίους χρησιμοποιούνται ακόμη και πολίτες της ΕΕ, κυρίως από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.
Παρά το γεγονός ότι και στη χώρα τους, οι άνθρωποι μπορούν να βρεθούν σε συνθήκες εκμετάλλευσης, στην Κύπρο και σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι μετανάστες αποτελούν την κύρια ομάδα-στόχος για τους διακινητές, και ως εκ τούτου καθίσται ένας πληθυσμός ιδιαίτερα ευάλωτος, ιδίως στην εργασιακή εκμετάλλευση και στην εμπορία ανθρώπων. Αυτή είναι μια άμεση συνέπεια του συστήματος, των πολιτικών και των πρακτικών για τη μετανάστευση που ισχύουν στην Κύπρο. Τα προβλήματα εμπορίας, μπορούν να εκτιμηθούν πλήρως ενταγμένα μόνο στο γενικό πλαίσιο του ισχύοντος “μοντέλου” μετανάστευσης, των βασικών παραμέτρων και των διοικητικών πρακτικών.
Ακόμα κι αν τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί διάφορες πολιτικές και διορθωτικά μέτρα που έχουν θεσπιστεί ειδικά για τη διασφάλιση των εργασιακών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών, εξακολουθούν να υφίστανται οι θεμελιώδεις στόχοι αυτού του προτύπου της μετανάστευσης. Αυτό το πρότυπο μετανάστευσης ιδρύθηκε στις αρχές του 1990, σε συμφωνία με τους κοινωνικούς εταίρους (συνδικάτα και εργοδότες), για την εξάλειψη της οξείας έλλειψης θέσεων εργασίας για ανειδίκευτους ή χαμηλής ειδίκευσης εργάτες σε τομείς όπως η γεωργία, οι υπηρεσίες, οι υπηρεσίες καθαρισμού και η παροχή τροφίμων, οι κατασκευές και τα ξενοδοχεία, θέσεις τις οποίες οι Κύπριοι δε δέχονταν να καλύψουν.
Από τότε, η Κύπρος ακολούθησε ένα πολύ αυστηρό μοντέλο μετανάστευσης με βάση την έκδοση των προσωρινών αδειών εργασίας, οι οποίες μπορούν κανονικά να ανανεώνονται έως και 4 χρόνια7. Με αυτή την άδεια, οι μετανάστες εξακολουθούν να εξαρτώνται από ένα συγκεκριμένο εργοδότη και μία συγκεκριμένη θέση. Οι μετανάστες μπορούν να αλλάξουν τον εργοδότη τους, μόνο αν λάβουν τον πρώτο λεγόμενο «έγγραφο απελευθέρωσης» από τον εργοδότη τους και μόνο μετά τους πρώτους 6 μήνες της απασχόλησης ή αν μπορούν να αποδείξουν στην αρμόδια αρχή ότι ο εργοδότης παραβίασε τα δικαιώματά τους. Με βάση την έκδοση του εγγράφου «απελευθέρωσης», ο μετανάστης έχει προθεσμία ενός μηνός κατά τον οποίο θα πρέπει να βρει νέο εργοδότη, αλλιώς περιέρχεται αυτόματα σε μια ακανόνιστη κατάσταση. Επιπλέον, ο εργοδότης μπορεί ανά πάσα στιγμή να τερματίσει τη σύμβαση εργασίας του μετανάστη εργαζομένου, ο οποίος, σε αυτή την περίπτωση, θα χάσει αυτόματα και την άδεια παραμονής και μπορεί να συλληφθεί, να κρατηθεί ή να απελαθεί. Η απόλυτη εξάρτηση και η δουλεία των μεταναστών εργαζομένων τους κάνουν να είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στην ακραία εκμετάλλευση και την εμπορία.
Ένας άλλος βασικός παράγοντας που συμβάλλει στην ευπάθεια των μεταναστών από τρίτες χώρες, είναι ότι μεγάλο μέρος της διαδικασίας εισόδου, παραμονής και πρόσληψης των μεταναστών δε διευκολύνεται από τις δομές και τους μηχανισμούς του κράτους, αλλά από τους ιδιωτικούς φορείς, που καθοδηγούνται  από το κέρδος, καθώς και από άτομα από τις κοινότητες των μεταναστών, τα οποία ενεργούν ως μεσάζοντες/γυναίκες, και στην Κύπρο και στις χώρες προέλευσης. Η άμεση συνέπεια της λειτουργίας των ιδιωτικών φορέων είναι το εξαιρετικά υψηλό κόστος της μετανάστευσης (2.000 – 10.000 ευρώ, ανάλογα με τη χώρα προέλευσης), και το μεγαλύτερο μέρος βαρύνει τους μετανάστες και, σε πολύ μικρότερο βαθμό, τους εργοδότες. Εκτός από το μοντέλο και τις περιοριστικές πολιτικές μετανάστευσης, τα υπέρογκα χρέη που συνδέονται με τη μετανάστευση είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό, η αιτία του μεγάλου αριθμού των αγνώστων μεταναστών στην Κύπρο. Έχοντας πολύ μεγάλα χρέη λόγω της μετανάστευσης, οι μετανάστες δεν επιθυμούν ή αδυνατούν να επιστρέψουν στις χώρες καταγωγής τους, όταν λήξει ή να ανακληθεί η άδεια παραμονής και εργασίας τους. Ως εκ τούτου, καταλήγουν σε μια παράνομη κατάσταση και είναι εξαιρετικά ευάλωτοι στην εκμετάλλευση των διακινητών. Επιπλέον, τα ιδιωτικά γραφεία συχνά εμπλέκονται σε δίκτυα εμπορίας ανθρώπων και συνεργάζονται για το σκοπό αυτό πολύ στενά με παρόμοιους οργανισμούς στις χώρες προέλευσης των μεταναστών.
Η έκταση της εμπορίας ανθρώπων στο βόρειο τμήμα του νησιού, στην οποία η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν έχει κανέναν έλεγχο, είναι μια ισοδύναμη αιτία συναγερμού. Η συστηματική εμπορία γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση είναι πιο προφανής, αλλά οι ΜΚΟ και άλλοι αρμόδιοι παράγοντες αναφέρουν και την αύξηση της εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση. Σε αντίθεση με ό, τι βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού, εδώ δεν υπάρχει κανένα νομικό πλαίσιο στους τομείς τους οποίους η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ελέγχει, δηλαδή οποιαδήποτε μορφή εμπορίας, ακόμα και αν είναι εδώ και πολλά χρόνια εν αναμονή η υιοθέτηση νόμου για την εμπορία ανθρώπων. Η νομική και πολιτική κατάσταση στο βόρειο τμήμα του νησιού αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο, από το οποίο επωφελούνται οι λαθρέμποροι, ανεξάρτητα σε ποιο μέρος του νησιού λειτουργούν.
Νομικό και Θεσμικό Πλαίσιο
Ακόμη και αν ο νόμος προβλέπει τα μέτρα προστασίας και υποστήριξης μόνο για τα θύματα της εμπορίας ανθρώπων που επιθυμούν να καταθέσουν στο δικαστήριο, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αρχές δεν λαμβάνουν υπόψη αυτή την αρχή και ασκούν πίεση στα θύματα να καταθέσουν, διαφορετικά δε θα αναγνωρίζονται ως θύματα εμπορίας ανθρώπων και θα υπόκεινται σε μέτρα κράτησης και απέλασης, περίπτωση στην οποία δεν προσφέρονται καν η ελάχιστη στήριξη και προστασία. Τα θύματα της εμπορίας λαμβάνουν κοινωνικές παροχές μόνο, αν καταθέτουν στο δικαστήριο. Αμέσως μετά την κατάθεσή τους στο δικαστήριο, σχεδόν όλα τα θύματα απελαύνονται στις χώρες καταγωγής τους, ακόμα και αν ο νόμος δεν εξαιρεί την ένταξη των θυμάτων στη χώρα υποδοχής. Η απέλαση παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην αποτροπή των θυμάτων να ζητήσουν αποζημίωση, ακόμη και αν δεν τους προσφέρεται καμία ψυχολογική ή άλλη υποστήριξη. Στις λίγες περιπτώσεις που τους επιτρέπεται να παραμείνουν, τα θύματα της εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση μπορούν σπάνια ή ποτέ να αλλάξουν το επάγγελμα ή τον τομέα με τον οποίο ασχολούνται.
Τα ζητήματα που σχετίζονται με την εμπορία ανθρώπων στην Κύπρο, όπως περιγράφονται συνοπτικά ανωτέρω, υπογραμμίζουν την ανησυχία που εξέφρασαν οι ΜΚΟ και άλλοι βασικοί παράγοντες σε σχέση , αφενός με την κατάσταση των θυμάτων της εμπορίας ανθρώπων και, αφετέρου, με τους κινδύνους που δημιουργούν η παραμέληση ή η αποφυγή της αποφασιστικής και αποτελεσματικής επίλυσης των προβλημάτων. Σε αντίθετη περίπτωση, η κατάσταση θα οδηγήσει σχεδόν αναπόφευκτα στην εξάπλωση των πρακτικών εκμετάλλευσης, καθώς τα θύματα δεν εντοπίζονται πραγματικά, και στη συνέχεια οι διακινητές δεν τιμωρούνται, με αποτέλεσμα ένα ανυπολόγιστο κόστος για τους μετανάστες-θύματα εμπορίας, αλλά και την κυπριακή κοινωνία γενικότερα.

 

ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ

 

1, Δήμαρχος Λέσβου για τα έκτροπα: Οι ευθύνες βαραίνουν την κυβέρνηση
Δήμαρχος Λέσβου για τα έκτροπα: Οι ευθύνες βαραίνουν την κυβέρνηση

Στα χθεσινοβραδινά επεισόδια στην πλατεία Σαπφούς, στη Μυτιλήνη, αναφέρεται ο δήμαρχος Λέσβου, Σπύρος Γαληνός, σε επιστολή του προς τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρη Βίτσα και τον αναπληρωτή υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Νίκο Τόσκα.

Η επιστολή κοινοποιείται στο γραφείο του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα και στους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων της χώρας.

«Δυστυχώς, τα ξημερώματα της Κυριακής γίναμε μάρτυρες τραγικών γεγονότων σε μία από τις πιο δύσκολες νύχτες που έχει περάσει η Λέσβος τα τελευταία χρόνια. Παρά τις επανειλημμένες διεκδικήσεις σε όλα τα επίπεδα αλλά και τις απεγνωσμένες εκκλήσεις μας τόσο για την κατάληψη της πλατείας Σαπφούς, όσο και για τον κίνδυνο των αντιδράσεων που προέρχονται από τον φόβο της τοπικής κοινωνίας, η παρατεταμένη εκ μέρους της κυβέρνησης αδράνεια προκάλεσε τα χθεσινά σοβαρά επεισόδια» σημειώνει ο δήμαρχος.

«Μην κάνετε το τραγικό λάθος να θεωρείτε ότι το αίτημα της αποσυμφόρησης του νησιού και της απελευθέρωσης της πλατείας Σαπφούς προερχόταν από ακραία στοιχεία. Ήταν ένα πάνδημο αίτημα όλων των πολιτών της Λέσβου, οι οποίοι ένιωθαν και νιώθουν απροστάτευτοι μπροστά στην κατάληψη δημόσιων χώρων, τις καθημερινές κλοπές και τις συχνές συγκρούσεις στις περιοχές γύρω από το ΚΥΤ Μόριας αλλά και στην πόλη της Μυτιλήνης. Ζητήματα, για τα οποία έχω ενημερώσει και ζητήσει την παρέμβαση των αρμόδιων υπουργείων εδώ και πολύ καιρό».

Ελπίζω, μετά τα όσα συνέβησαν να προβείτε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες απεγκλωβισμού όλων αυτών των απελπισμένων ανθρώπων διότι διαφορετικά είναι σίγουρο πως τέτοια φαινόμενα θα επαναληφθούν με θύμα το ίδιο το νησί της Λέσβου» καταλήγει ο δήμαρχος του νησιού.

«Θέλει η πουτ@να να κρυφτεί …;» Τί ωραία τα λέει ο σοφός λαϊκός εφετμοπλάστης . Και ο Δήμαρχος εδώ, παρ΄όλες τις καλές του  προσπάθειες να κρύψει τον αισχρό  ξεχειλίζοντα ρατσιμό του με την εμετική αναφορά στον… πόνο του για τους …δυστυχείς μετανάστες, είναι αυτός που είναι. ΄Ενας  ανθρωπίδης.

Εσείς, ως τοπικός άρχοντας και τοπική κοινωνία, πριν ζητήσετε την κρατική συνδρομή της καταστολής , τί κάνατε, πανάθλιοι, για αυτούς τους όντως δυστυχείς συνανθρώπους, που είχαν την ατυχία να τους… φιλοξενήσετε στο  αφιλόξενο νησί σας;  Μόνο ζήτουλες, με το χέρι απλωμένο ,ξέρετε να είστε! ΄Ολα από το κράτος – πατερούλη  και πρωτίστως η …αστυνόμευση.

  Ελόγου σας …καλοκάγαθοι νησιώτες μου,  δεν έχετε καμιά ανθρωπιστική, πέρα από θεσμική υποχρέωση και αρμοδιότητα ,να κάνετε υποφερτή τη ζωή αυτών των ανθρώπων;  Αν ήταν τίποτα παραλήδες τουρίστες τα σκέλη θα λυγίζατε  σε   υποκλίσεις και ντεμινάδες, πανάθλιοι.

Το χειρότερο  ακόμα είναι πως  ο  αμετροεπής και τραγικός αυτός δήμαρχος, καλύπτει ανερυθρίαστα  και τους Ναζί που επιτέθηκαν χτες στους εξαθλιωμένους .Καμιά καταγγελία, καταδίκη  των άγριων επιθέσεων από τους χιτλερίσκους.  Τόσος…πόνος  λέμε.  Είναι ένας απ΄αυτούς στην ουσία.  Κι ας παριστάνει τον αλλιώτικο.

Να σκεφτεί κανείς πως ειδικά η Μυτιλήνη είναι προσφυγονήσι. Τα κόκαλα των παππούδων και των πατεράδων των σημερινών προσφυγοφάγων εδώ,  στα διπλανά τους οστεοφυλάκια    «ασπρίζουν».  Τόσο ασεβείς οι γόνοι τους.

2. Σαμαράς: «Ο Τσίπρας, πλέον, βγάζει φόβο»

 Εμένα προσωπικά δε μου βγάζει ο Τσίπρας φόβο. Σε αντίθεση με το Σαμαρά που εδώ και  λίγο καιρό μου βγάζει ( και όχι μόνο σε  μένα)  σιχασιά και  οργή!

Στο μεταξύ, όντως ο Αντωνάκης να φοβάται πρέπει. Μετά τη μεγάλη λαμογιά με τη Norvatis, είναι σίγουρο πως δεν έχει και τον καλύτερο ύπνο.

3.Η «ΜΑΡΙΝ ΛΕΠΕΝ» ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Η «τρικλοποδιά» των κεμαλιστών στον Ερντογάν -Ποια είναι η γυναίκα που απειλεί τον «σουλτάνο»
Η «τρικλοποδιά» των κεμαλιστών στον Ερντογάν -Ποια είναι η γυναίκα που απειλεί τον «σουλτάνο»

 

Ποια Λεπέν και ποια …Χιτλερία; Βαμπίρ σκέτο είναι τούτη η Τουρκάλα.

Επικεφαλής, λέει,  των «Γκρίζων» Λύκων. Είναι οι αντίστιχοι  δικοί μας Τούρκοι  Χρυσαυγίτες. Και όλα τα γουρούνια, ως γνωστό, έχουν την ίδια μούρη.

Αν έχουν πρόβλημα μεταξύ τους  αυτές οι ύαινες, δικοί μας και απέναντι,  γιατί δεν πάνε σε μια βραχονησίδα να φάνε τα λυσσακά τους, να σφαγούνε ; Και να πάρουν μαζί  τους οι Τουρκαλάδες  και  την ηγερία τους  -βρυκόλακα να μονομαχήσει με τη δικιά μας εδώ…Αμαζόνα -Ζαρούλια, πάνω στη βραχονησίδα…Ανθρωποφάγος.  Θα είχε μεγάλη πλάκα!

4. Μήπως τελικά ήμουν ένα μηδενικό;» Η εξομολόγηση του Μ. Καραγάτση στην κόρη του Μαρίνα

 

Φωτογραφία BOVARY-Πάνος Μάλλιαρης

Η Μαρίνα Καραγάτση δεν μεγάλωσε όπως όλοι. Η μοναχοκόρη του Μ.Καραγάτση έζησε από κοντά, μέσα στο σπίτι της, την καθημερινότητα του συγγραφέα της γενιάς του ‘30: τον δημιουργικό του οίστρο αλλά και τις εκρήξεις του. Κάποια από αυτά τα έβαλε στο αυτοβιογραφικό της μυθιστόρημα «Το ευχαριστημένο», που σε θεατρική διασκευή ανέβασε ο Δημήτρης Τάρλοου, ο γιος της, στο θέατρο Πορεία. Κάποια άλλα τα εκμυστηρεύεται τώρα, μιλώντας εκ βαθέων….

«Ο τρόπος που αντιμετώπισα το «Ευχαριστημένο» δεν είχε δυσκολίες για μένα. Αντιθέτως περνούσα πάρα πολύ ωραία όσο έγραφα, γιατί έβλεπα τη ματαιότητα των συγκρούσεων. Καθόμουν και τα ξανασκεφτόμουν και γελούσα. Δεν είχα μέσα μου την πικρία που θα φανταζόταν κανείς -σαν να είχα κρατήσει πολλά παράπονα κι έγραψα για να βγάλω τα παράπονά μου. Κάθε άλλο. Ενοιωσα, αυτό που πάντα ισχυριζόταν ο πατέρας μου, ότι οι σχέσεις των ανθρώπων είναι μια μεγάλη παρεξήγηση. Κι ότι οι συγκρούσεις ήταν για το τίποτα.

Κοιτούσα πρόσφατα ένα αυτοβιογραφικό κείμενο του πατέρα μου, πρέπει να το έγραψε στα τέλη της δεκαετίας του ΄30, αρχές του ΄40, με τον τίτλο «Από τη ζωή του Μιχάλη Ρούσση», όπου προσπαθούσε να αναλύσει ο ίδιος τον εαυτό του. Εκεί γράφει για τον χαρακτήρα, τα παιδικά και τα νεανικά του χρόνια, σε τρίτο πρόσωπο:»

O Μ. Καραγάτσης με την κόρη του Μαρίνα -Από το αρχείο της Μαρίνας Καραγάτση

O Μ. Καραγάτσης με την κόρη του Μαρίνα -Από το αρχείο της Μαρίνας Καραγάτση

«Το πως δεν καταλάβαινε τον εαυτό του, τον τρόμαζε. Είχε από τα πρώτα χρόνια της ζωής του, έμφυτη τη διαίσθηση του γνώθι σαυτόν. Δεν έκανε όμως ποτέ σοβαρή προσπάθεια γι΄αυτή την αυτογνωριμία. Κρίνοντας κατόπιν τους φοβερούς θυμούς, τα πείσματα, τους σαδισμούς, τους παραλογισμούς του, τους τόσο αντίθετους με τη σιωπηλή κι αδρανή του φύση, το πήρε απόφαση πως η γνώση του εαυτού του ήταν πράγμα αδύνατον. Και δεν χάθηκε σε μαιάνδρους της αυτοψυχανάλυση. Παραδέχθηκε, κι έτσι ήταν, πως έτσι τον έκανε η φύση. Και πως κάθε προσπάθεια διορθωμού όχι μόνον ήταν μάταιη, μα και άσκοπη και γελοία. Από αυτή την άποψη γνώριζε τον εαυτό του καλύτερα από κάθε άλλον. Αφού τον παραδεχόταν με όλα τα ελαττώματά του ή καλύτερα παραδεχόταν τα ελαττώματά του δίχως να τα εγκρίνει. Ο εγωισμός του δεν έφτανε ως αυτού»….

Ηταν ο μπαμπάς μου, ο σπουδαίος μπαμπάς μου. Που με βασάνιζε που και που

Στη συμπεριφορά του ο Καραγάτσης είχε και σαδιστικές πλευρές αλλά μετά το μετάνιωνε. Σαν να του ερχόταν μια τρέλα και μετά να του περνούσε».

«Μαζί μου αυτό είχε ξεκινήσει από πολύ νωρίς. Θυμάμαι, όταν ήμουν στην πρώτη δημοτικού καθόμουν μπρούμυτα στο χαλί, μπροστά στη σόμπα, παραμονές Χριστουγέννων, και έγραφα σε ένα τετράδιο τη φράση «Τι δώρο θα μου κάνετε;» «Τι γράφεις Μαρίνα», με ρώτησε. «Τι δώρο θα μου κάνετε;», του απάντησα. «Γιατί», μου λέει, «εσύ αυτό διαβάζεις;». «Ναι», αποκρίθηκα. «Γιατί εσύ τι διαβάζεις;». «Εγω διαβάζω τι δηλμι καυκαυ…». Και επέμενε. Μόνον ένας συγγραφέας με την τρέλα και τη φαντασία του μπορούσε να σκεφτεί κάτι τέτοιο. Εγώ το έπαιρνα στα σοβαρά, και του εξηγούσα τι γράφω, γράμμα-γράμμα. Εκείνος επέμενε και μου έλεγε, «Οχι το φαντάζεσαι»… Κι όταν πια ξέσπασα σε κλάμματα, μου είπε: «Μα καλά εσύ χιούμορ δεν έχεις καθόλου;»… Χιούμορ σε ένα παιδί έξι χρόνων….

Παρ΄όλο που έκανε πράγματα που με στεναχωρούσαν, δεν του έκανα ποτέ τη χάρη να βάλω τα κλάμματα. Ποτέ

Οταν τα δεις όλα αυτά από απόσταση και καταλάβεις τι ήταν αυτός ο άνθρωπος, ότι ζούσε μέσα σε έναν δικό του κόσμο, με τα φαντάσματά του, με το δικό του παρελθόν, με τη δικιά του κακιά εμπειρία για τη δική του σχέση με τον πατέρα του, τα κρίνεις αλλιώς.

Νομίζω ότι από την αρχή ήξερα ποιος ήταν ο Καραγάτσης. Είχα μια μαμά που τον θαύμαζε πάρα πολύ και δεν έλεγε τίποτε άλλο εκτός το ότι είναι ένας εξαιρετικός συγγραφέας, ο καλύτερος. Δεν τον αμφισβήτησε ποτέ, έτσι κι εγώ. Ηταν ο μπαμπάς μου, ο σπουδαίος μπαμπάς μου. Που με βασάνιζε που και που… Από την άλλη δεν ήθελα να φύγω ποτέ από το σπίτι, και να πάω, ας πούμε, το καλοκαίρι σε σχολείο στο εξωτερικό. Περνούσα καλά εκεί μέσα, μέσα σ΄αυτό το νταβαντούρι, που μπορεί να με παίδευε αλλά είχε τρομερή ζωντάνια».

Ο Εμπειρίκος, η Νίκη Καραγάτση και ο Μ. Καραγάτσης -Από το αρχείο της Μαρίνας Καραγάτση
Ο Εμπειρίκος, η Νίκη Καραγάτση και ο Μ. Καραγάτσης -Από το αρχείο της Μαρίνας Καραγάτση

«Δεν βαρέθηκα ποτέ…. Πήγαινα στα σπίτια των φίλων μου, κυρίως όταν ήμουν ζορισμένη, για να βρω μια θαλπωρή. Αλλά όχι για πολύ. Ηθελα να γυρίσω στο δικό μου σπίτι. Ναι, το σπίτι μας ήταν πάντα ένα διαφορετικό σπίτι. Ενα σπίτι με μεγάλη ζωντάνια, που έμπαιναν κι έβγαιναν άνθρωποι συνεχώς, που είχε τη θαπλωρή της φιλοξενίας. Ερχόντουσαν ο Λουντέμης, ο Σικελιανός, όλη η γενιά του ΄30, οι Βενέζηδες, οι Τερζάκηδες. Ο Καραγάτσης ήταν και κοινωνικός και μοναχικός.
Ηθελε να κυκλοφορεί κόσμος στο σπίτι, αλλά όταν έγραφε, γινόταν θηρίο και φώναζε «σκασμός, γράφωωωω»…

Εγώ ήμουν ένα καλό παιδί και μου άρεσαν όλα αυτά. Ημουν πειθαρχημένη, λόγω του μπαμπά.

Ο πατέρας μου ποτέ δεν έκανε ανάγνωση των δικών του έργων -ούτε σ΄εμάς ούτε σε άλλους

Οταν είχαμε κόσμο στο σπίτι, συνήθως τις Παρασκευές, κάποια στιγμή μου έλεγε «Μαρίνα, είναι ώρα να πας να κοιμηθείς. Κι εγώ, έλεγα «καληνύχτα» και πήγαινα για ύπνο. Ημουν όμως και λίγο σκληρό καρύδι. Παρ΄όλο που έκανε πράγματα που με στεναχωρούσαν, δεν του έκανα ποτέ τη χάρη να βάλω τα κλάμματα. Ποτέ». 

«Δεν ξέρω πώς διαμορφώθηκα μέσα από τον Καραγάτση, αν έγινα πιο σκληρή. Αυτό μάλλον καλύτερα μπορεί να το πει ο γιος μου. Εγώ η ίδια δεν μπορώ να ξέρω πώς με βλέπουν οι άλλοι. Είναι αλήθεια ότι ο Καραγάτσης δεν ήταν ιδιαίτερα τρυφερός. Αλλά ήταν και η εποχή τέτοια. Οι πολλές οικειότητες, τα χάδια, τα φιλιά δεν υπήρχαν στις οικογένειες. Ούτε η μάνα μου, με την οποία είχα μια μεγάλη επαφή, ήθελε χάδια και φιλιά. Ετσι έγινα κι εγώ….

Δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι το σπίτι μας ήταν ένα φιλολογικό σαλόνι. Μια παρέα φίλων ήταν που συναντιούνταν μια φορά την εβδομάδα, τρώγανε, γελάγανε, έκαναν κουτσομπολιό, μιλούσαν για θέατρο και πολιτική αλλά όλα αυτά σε ύφος παρεϊστικο. 

Ηταν ένας πάρα πολύ έξυπνος άνθρωπος, με μια εξαιρετική ευστροφία και πλούτο γνώσεων. Μύριζε περισσότερο 19ο αιώνα…

Ο πατέρας μου ποτέ δεν έκανε ανάγνωση των δικών του έργων -ούτε σ΄εμάς ούτε σε άλλους. Θυμάμαι μια φορά, προς το τέλος της ζωής του, μέναμε Πατριάρχου Ιωακείμ πια, στο Κολωνάκι, μας πρότεινε, στη μητέρα μου κι εμένα, να μας διαβάσει ένα κομμάτι -δεν θυμάμαι από ποιο έργο. Καθίσαμε λοιπόν να τον ακούσαμε. Ημουν σχεδόν είκοσι χρόνων. Μόλις τελείωσε την ανάγνωση, μας ρώτησε: «Και λοιπόν; Τι λέτε;». Και οι δύο μαζί του απαντήσαμε: «Πολύ ωραίο είναι». «Καλά, δεν έχετε τίποτε άλλο να μου πείτε;»….. Δεν είχαμε… 

Γερμανός μεταφραστής, η Μαρίνα Καραγάτση και ο πατέρας της Μ. Καραγάτσης σε γερμανική παμπ -Από το αρχείο της Μαρίνας Καραγάτση
Γερμανός μεταφραστής, η Μαρίνα Καραγάτση και ο πατέρας της Μ. Καραγάτσης σε γερμανική παμπ -Από το αρχείο της Μαρίνας Καραγάτση

Θυμάμαι και τον δημοσιογράφο Καραγάτση: Κάθε μέρα έπρεπε κάτι να δώσει στην Βραδυνή, είτε ήταν χρονογράφημε είτε ανταπόκριση από το εξωτερικό, όπου τον έστελναν. Με τη δουλειά του πήγε Αίγυπτο, Κένυα, πήγε έξι μήνες στην Αμερική καλεσμένος από το Στέιτ Ντιμπάρτμεντ… Οπως επίσης τον θυμάμαι να γράφει κριτική για το θέατρο. Γύριζε το βράδυ από την παράσταση και καθόταν να γράψει. Ναι, πάντα τον θυμάμαι να γράφει…»

«Η σχέση με τον αδελφό του ήταν λίγο περίεργη. Νομίζω ότι ο Τάκης (σ.σ. ο Κωνσταντίνος Ροδόπουλος, πολιτικός, πρόεδρος της Βουλής, βουλευτής και υπουργός) τον ζήλευε επειδή ήταν ο Καραγάτσης. Ο δε Καραγάτσης θέλοντας να τον ενοχλήσει λίγο, έβαλε υποψηφιότητα με τον Μαρκεζίνη. Του έστειλε τότε ένα τηλεγράφημα ο Τάκης και του ζητούσε να αποσύρει την υποψηφιότητα γιατί «μου κάνεις κακό». Αλλά εκείνος δεν απεσύρθη.

Ο Καραγάτσης όμως δεν έκανε για πολιτικός. Δεν τον θυμάμαι να μιλάει ή να σχολιάζει, μπροστά μας τουλάχιστον, τα τρέχοντα της πολιτικής. Για ιστορία, ναι, μιλούσε. Ισως θεωρούσε λίγο μάταιο να αναλύεις εκείνη τη στιγμή τα τεκταινόμενα. Πίστευε ότι πρέπει να υπάρχει μια απόσταση.

Ο Καραγάτασης εκτίμησε τη μητέρα μου, τη Νίκη Καραγάτση, σαν ζωγράφο μόνο όταν, στις αρχές της δεκαετίας του ´50, αποφάσισε να κάνει την πρώτη της έκθεση

Ηταν ένας πάρα πολύ έξυπνος άνθρωπος, με μια εξαιρετική ευστροφία και πλούτο γνώσεων. Μύριζε περισσότερο 19ο αιώνα… 

Θυμάμαι, ένα-δύο χρόνια πριν πεθάνει, που οι αριστεροί τον αντιμετώπιζαν αρνητκά, ήρθε και μου είπε: «Τόσες αρνητικές κριτικές, μήπως και δεν αξίζω τίποτε; Μήπως ήμουν ένα μηδενικό;».

«Ο Καραγάτσης δεν ήταν κομμουνιστής αλλά ούτε και συντηρητικός δεξιός. Πιστεύω ότι ήταν βαθιάδημοκρατικός άνθρωπος. Το βλέπει κανείς από τα γραπτά του αλλά και από τον τρόπο που με μεγάλωσε. Με έστειλε, εν μέσω εμφυλίου, σε ένα αριστερό σχολείο και μου απαγόρευσε να πάω στο κατηχητικό, όπου τότε πήγαιναν όλα τα παιδιά της γειτονιάς. Ηδη από τη δεκαετία του ΄30 είχε καταλάβει τι σημαίνει σταλινισμός. Αν το πλήρωσε; Μετά τον εμφύλιο, άρχισαν οι αριστεροί διανοούμενοι να τον χτυπούν. 

Στην ταυτότητά μου είμαι Ροδοπούλου -δεν το έκανα ποτέ επίσημα Καραγάτση

Φίλοι του ήταν ο Κόλιος ο Καββαδίας και, τα τελευταία χρόνια ο Νίκος Πολίτης, γιος του Φώτου Πολίτη. Ο Νίκος, πρώην αριστερός, ήταν ένας άνθρωπος που έγραφε. Ερχόταν τις Κυριακές και παίζανε σκάκι. Μετά έγινε και νονός του Δημήτρη, του γιου μου.

Ο Καραγάτασης εκτίμησε τη μητέρα μου, τη Νίκη Καραγάτση, σαν ζωγράφο μόνο όταν, στις αρχές της δεκαετίας του ´50, αποφάσισε να κάνει την πρώτη της έκθεση και πήρε πολύ καλές κριτικές. Ξαφνικά σαν να του έγινε ένα κλικ και του πέρασε η απαξίωση για τη γυναίκα καλλιτέχνη». 

Ο Μ. Καραγάτσης -Από το αρχείο της Μαρίνας Καραγάτση
Ο Μ. Καραγάτσης -Από το αρχείο της Μαρίνας Καραγάτση

«Τη μέρα που πέθανε ο πατέρας μου -πέθανε στο σπίτι μας, θυμάμαι που ήρθε η μητέρα μου και μου είπε «Τώρα θα καταλάβεις τι σήμαινε η ζωντάνια του και πως θα νεκρώσει το σπίτι μας»... Εγώ, από την άλλη μεριά, επειδή είχα αυτή την κόντρα μαζί του, που δεν μπόρεσε να λυθεί -ίσως ήταν νωρίς και για εκείνον και για μένα, μετά τον θάνατό του, πήρα μια ανάσα. Για πρώτη φορά θα μπορούσα να εκφράσω τον δικό μου λόγο. Μου πήρε και αρκετά χρόνια για να πω κι εγώ κάτι, κάτι δικό μου, που δεν ήταν αυτό που έλεγε ο μπαμπάς μου. Πραγματικά, γύρω στα τριάντα, έφτασα να έχω απόψεις αρκετά αντίθετες από εκείνον, το είχα ανάγκη. Είχα όμως πάντα τη στενή επαφή με τη μάνα μου –μια σχέση από την οποία δεν μπόρεσα ποτέ να απαλλαγώ. 

Στην ταυτότητά μου είμαι Ροδοπούλου -δεν το έκανα ποτέ επίσημα Καραγάτση. Εκείνος το είχε αλλάξει στα χαρτιά, όπως και η μάνα μου. Για μένα το Καραγάτση ήρθε αργότερα -στο Πανεπιστήμιο ήμουν Ροδοπούλου. Οι παρέες, αργότερα στο Κολωνάκι, με έκαναν σιγά-σιγά να αρχίσω να χρησιμοποιώ το Καραγάτση σαν επώνυμο.

Ολος αυτός ο κόσμος που συναναστράφηκα, λογοτέχνες, ποιητές, καλλιτέχνες, για μένα ήταν αυτονόητος. Ο Εμπειρίκος, ο Ελύτης, ο Καρούζος… Επαιξε ρόλο ο χαρακτήρας και η προσωπικότητά μου. Αλλωστε πιστεύω πολύ στα κληρονομικά χαρακτηριστικά. Βγήκα από δύο ανθρώπους ιδιαίτερους. Και τώρα χαίρομαι που ο γιος μου, ο Δημήτρης Τάρλοου, συνεχίζει, έχοντας βρει το δικό του στίγμα μέσα στα πράγματα».

Μπορείς να τον πεις δεξιό, σεξιστή, σκληρό, ακόμα και αδερφό του χουντικού  Ροδόπουλου. Αλλά, δεν παύει να είναι  ο  Μίτιας* Καραγάτσης!  Μοναδική η πένα του!

 

*Το «Μ.» του ψευδωνύμου του προήλθε πιθανότατα από το ρώσικο όνομα «Μίτια» (ρωσική εκδοχή του Δημήτρης), με το οποίο τον αποκαλούσαν φίλοι και συμφοιτητές του, λόγω της μεγάλης του αγάπης για τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και ιδιαίτερα για το έργο Αδερφοί Καραμάζοφ. Το γεγονός ότι υπέγραφε τα έργα του ως «Μ. Καραγάτσης» προκάλεσε σύγχυση σε αρκετούς φιλολόγους, που συχνά ερμήνευαν το «Μ» ως Μιχάλης, λόγω των ηρώων του, Μιχάλη Καραμάνου (στον Γιούγκερμαν) και Μιχάλη Ρούση (στον Μεγάλο ύπνο), που θεωρούνται περσόνες του συγγραφέα.[1] Παρόλα αυτά, σύμφωνα με πρόσφατη προφορική μαρτυρία της κόρης του, Μαρίνας Καραγάτση (πληροφορία που, ωστόσο, δεν αναφέρει πουθενά στο βιβλίο που έγραψε για την οικογένειά της), το αρχικό γράμμα «Μ.» μπροστά από το ψευδώνυμο Καραγάτσης παραπέμπει στο όνομα Μιχάλης. Όμως το μυστήριο του γράμματος «Μ» δεν θα μπορέσει ποτέ να εξαλειφθεί, διότι ο Καραγάτσης δεν δήλωσε ρητά δημόσια ποια η σημασία του.

ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ

  1. ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ  MΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΡΑΖ

Τώρα που  πέρασαν οι  ημέρες της εθνικιστικής φόρτισης μετά την είδηση της πτώσης του μιράζ  κοντά στη Σκύρο και το θάνατο του πιλότου, είναι η ώρα να   βγουν μπροστά κάποια  ερωτήματα που είναι αυτονόητα και επιτακτή η απάντησή τους .Κι αυτά έχουν σχέση με την παρατηρούμενη εδώ και χρόνια συνεχή πτώση στρατιωτικών αεροσκαφών, φαινόμενο που δεν παρατηρείται  σχεδόν σε καμιά  αλλη χώρα του κόσμου και τουλάχιστον στην Ευρώπη. Διαβάζουμε πρόσφατα στοιχεία.

«Συνολικά από το 1990 έχουν χαθεί πάνω από 100 αεροσκάφη και 158 ανθρώπινες ζωές. Το εντυπωσιακότερο είναι ότι από το σύνολο των αεροσκαφών που έχουν χαθεί μόλις δύο κατέπεσαν κατά τη διάρκεια αναχαιτίσεων.
Παράλληλα, σε άλλα δύο δυστυχήματα που έχουν σημαδέψει την ιστορία των πτήσεων χάθηκαν συνολικά 80 άτομα. Το πρώτο ήταν η πρόσκρουση ενός C-130 στο όρος Όθρυς το 1991 με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 63 επιβαίνοντες σε αυτό. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η πτώση οφειλόταν σε ανθρώπινο λάθος σε συνδυασμό με τις κακές καιρικές συνθήκες. Το δεύτερο ήταν η πτώση ενός Σινούκ της αεροπορίας Στρατού που μετέφερε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας στο Άγιο Όρος, τον Σεπτέμβριο του 2004. Πολλές θεωρίες έχουν διατυπωθεί για την αδόκητη απώλεια 17 ατόμων, αλλά ποτέ δεν αποδείχθηκε καμία. Συνολικά, από το 1990 η Πολεμική Αεροπορία θρηνεί 122 νεκρούς και έχει χάσει 84 αεροσκάφη, η αεροπορία Στρατού θρηνεί 28 άτομα και έχει χάσει 6 ελικόπτερα και η αεροπορία του Ναυτικού 3 άτομα σε μόλις ένα δυστύχημα. Αν δει κανείς το υλικό κόστος, ξεπερνά σύμφωνα με τους μετριότερους υπολογισμούς το ποσό των 20 δισ. ευρώ.»
  1. Γιατί συμβαίνουν τέτοια τραγικά δυστυχήματα στις ελληνικές ΄Ενοπλες δυνάμεις ; Η άποψη πως «αεροπλάνα που δεν πετάνε δεν πέφτουν» είναι τουλάχιστον αστείος εξυπνακισμός.

  2. Ποια εκπαίδευση παρέχεται και πόσο ανταποκρίνεται στις ανάγκες σωστής κατάρτισης  ενός πιλότου στρατιωτικού αεροσκάφους, ειδικά   στις σχολές  Ικάρων ,τη ΣΜΑ και τη  ΣΤΥΑ;

  3. ΄Εχει σχέση η συχνή αυτή πτώση πολεμικών αεροσκαφών πέρα από την πιθανή  πλημμελή -ελλιπή εκπαίδευση και την ανεπαρκή ικανότητα των πιλότων και με τη γνωστή ελληνική  νοοτροπία της «κλανιάς μαγκιάς» ,που μεταφράζεται στους » ΄Ικαρους» σε επικίνδυνους ελιγμούς, εγωιστικές συμπεριφορές, αλλά  και …»τα παιδία παίζει » καμιά φορά;

  4. Πόσο καλή είναι η συντήρηση των αεροπλάνων και από το εκπαιδευμένο γι΄αυτή την αποστολή προσωπικό, αλλά και πόσο κατάλληλα είναι  τα μέσα και τα υλικά που χρησιοποιούνται;

  5. Πέρα από τις ζωές,που χάνονται και είναι το σημαντικότερο,  υπάρχουν και σοβαρές οικονομικές  απώλειες πολλών δισ. Πάνω από 20 δισ. μας λένε οι στατιστικές  τα τελευταία χρόνια. ΄Εχει ανακινηθεί το θέμα αυτό από τις αρμόδιες οικονομικές υπηρεσίες και έχει απασχολήσει  τις  ελληνικές κυβερνήσεις όλο αυτό τον καιρό; Αν κυνηγάς, και καλώς, τη φοροδιαφυγή ,αλλά την ίδια στιγμή  χάνεις παράλογα  τόσα λεφτά από τον κρατικό κορβανά, εξαιτίας αυτής της ανεξήγητης πτώσης τόσων πολλών  και πανάκριβων μαχητικών και λοιπών στρατιωτικών αεροσκαφών, δεν είναι άδικο και περίεργο  να μην αναγορεύεται σε μείζον οικονομικό θέμα το ζήτημα  των  συχνών αεροπρικών  ατυχημάτων;

 

2. ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΙ

 Χτες Σάββατο.  Παίρνουμε σβάρνα από το πρωί τα καταστήματα επισκευής ηλεκτρονικών υπολογιστών, μια και το λάπτοπ του Homo, που το ταλαιπωρούμε  σχεδόν τέσσερεις  χρήστες ,και οι μισοί άσχετοι από τεχνολογία, παρουσίασε κάποια προβλήματα στην καλή λήψη του σήματος του ιντερνέτ.

Ο πρώτος τεχνίτης  σε γνωστή αλυσίδα  που επσκεφτήκαμε, μας  ζητάει για να το επισκευάσει 70 ευρώ και «θα χρειαστούν», μας λέει,  «πέντε (5) εργάσιμες ημέρες για να το πάρερε». Πάμε στον παρακάτω λεβέντη, ο οποίος ρίχνει μεν  το κόστος  στο 60αρι  ,αλλά σε 3 εργάσιμες ημέρες η παραλαβή. Εκεί στα νεύρα μας επάνω, περισσότερο για το μεγάλο χρόνο που απαιτούσε μια αλλαγή κεραίας, πέφτουμε πάνω σε ένα «κρυφό» τέτοιο εργαστήρι πισκευής pc χωρίς φωτεινές ταμπέλες και  χρωματιστές διαφημίσεις στην πρόσοψη.  Kαι μπαίνουμε.  Στον πάγκο καθόταν ένα Πακιστανάκι, καλοντυμένο και ευγενικό.

Βλέπει το μηχάνημα, το ανοίγει επί τόπου, «το και το»,  μας λέει,  «θα χρειαστεί.  Η επισκευή κοστίζει 30 ευρώ και το παίρνετε γύρω στις 2 το μεσημέρι σήμερα».  Εκείνη τη στιγή η ώρα ήταν  11. Και όπως είπε, έτσι κι έγινε. Το αφήσαμε, μας τηλεφώνησε στη 1  να πάμε, το  πήραμε και όλα μια χαρά και ωραία.

Μου λέτε τώρα εσείς οι Ελληνάρες ή οι άλλοι άμυαλοι, γιατί και με ποιο σκεπτικό θα προτιμήσω  τα …ελληνικά χέρια, που είναι και «βρώμικα» και… μακριά; ΄Οχι τέτοιος πατριώτης δεν είμαι. Πακιστανός και πάλι Πακιστανός. Και «του βγάζω και το καπέλο» για την καλή  δουλειά που έκανε.

 

3. ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΜΕΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ

 Φίλος που γυρίζει στο διαδίκτυο και ανεβάζει σε διάφορους ιστότοπους  θέματα με δική του επιλογή από το σάιτ μας, γράφει:

 

«Ανέβασα χτες απογευματάκι  στο zoo.gr το θέμα για τη δικατορία της 21ης Απρίλη. Το άφησαν για καμιά ώρα στο φόρουμ και μετά το εξαφάνισαν. Το βράδυ αργά το ξαναβάζω και σήμερα Κυριακή πρωί πάλι το κατέβασαν. Ο λόγος; Στο συγκεκριμένο σάιτ  σουλατσάρει ένα πλήθος «γαλάζιας ακρίδας»,που περιμένουν πώς και πώς να πάρει την κουτάλα ο γόνος Μητσοτάκη να τους ταϊσει πάλι του σκασμού. Αλλά τους χαλάει το ίματζ η  ιστορικη διαπίστωση πως η μάνα της στρατιωτικής χούντας είναι η η ίδια η Δεξιά.΄Ετσι έπεσαν  όλοι μαζί πάνω στο θέμα και με διαμαρτυρίες  κατάφεραν τελικά να το   «φάνε»  …»

Ε, και,φίλε;  Την ιστορία δεν τη γράφουν τα λαμόγα της Δεξιάς πια. Αρκετά ως εδώ.  Η Δεξιά έκανε κι αυτό το έγκλημα. Διαστρέβλωσε την ιστορία του τόπου. Σήμερα δεν μπορεί ,όσο κι αν παλεύει «με νύχια και με δόντια». Το ιντερνέτ είναι καρφί στο μάτι τους και δύναμη στα δικά μας χέρια. Ας ωρύονται.

ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ. Η «ΘΗΛΥΚΗ» ΚΑΙ Η «ΤΡΑΒΕΣΤΙ» ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.

α.ΚΑΤΕΛΥΣΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Το πραξικόπημα της 21 Απριλίου του 1967 -Οταν τα τανκς βγήκαν στις 2 τα ξημερώματα στους δρόμους
Τα τάνκς έξω από τη Βουλή, φωτογραφία: eurokinissi

Στρατιωτικό κίνημα, που εξερράγη τα ξημερώματα τις 21ης Απριλίου 1967, με επικεφαλής τον ταξίαρχο Στυλιανό Παττακό και τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο.

Κατέλυσε το δημοκρατικό πολίτευμα στην Ελλάδα και επέβαλλε μία στυγνή δικτατορία, που διήρκεσε επτά χρόνια.

β. Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΗ ΦΡΙΚΗ ΤΗΣ 7ΕΤΙΑΣ
ΣΥΡΙΖΑ: Χυδαία πρόκληση η προσφορά της Espresso με χουντικά εμβατήρια
Οι Γεώργιος Παπαδόπουλος, Γ. Ιωαννίδης, Φαίδων Γκιζίκης -Φωτογραφία: ΑΠΕ
γ. Λεβέντης για 21η Απριλίου: Μισό αιώνα μετά, η Ελλάδα είναι τυπικά δημοκρατική χώρα
«Αυτά για τα οποία αγωνίστηκαν οι νέοι του Πολυτεχνείου μένουν ακόμη ανεκπλήρωτα», Φωτογραφία: eurokinissi

«Μισό περίπου αιώνα μετά την εγκαθίδρυση της χούντας των συνταγματαρχών, η Ελλάδα είναι τυπικά δημοκρατική χώρα, όμως δημοκρατία, ίσες ευκαιρίες και πρόσβαση όλων των πολιτών στα κοινωνικά αγαθά δεν έχουν ακόμη κατοχυρωθεί».

«Ουαί υμίν  Γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί»!

Βγήκαν οι κομματάνθρωποι  και διαρρηγνύουν  τα ιμάτιά τους  για τη δικτατορία της 21ης Απριλίου, προκλητικά και ανιστόρητα. Χωρίς καμιά αναφορά στην πραγματική της ταυτότητα. Και καλά,  μας λένε άπαντες εδώ και χρόνια, πως ο Παττακός έβγαλε τα τανκς του στους δρόμους και κατέλυσε την… καλή τη Δημοκρατία που υπήρχε στην Ελλάδα πριν το ΄67.   Δημαγωγοί και ψεύτες.

Λοιπόν, συνοπτικά και για πολλοστή φορά να αναφερθούμε πάλι στην τελευταία δικτατορία του τόπου, για να συντηρήσουμε την επετειακή μνήμη στους νεότερους, αλλά και για να …κακομάθουμε ακόμα περισσότερο , όσους βαριούνται να ψάξουν στο αρχείο μας μέσω Google τί έχουμε γράψει κατά  καιρούς για τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Kαι έχουμε γράψει αρκετά.

Η Δικτατορία αυτή, λοιπόν,   είναι παιδί της Δεξιάς. Του Ελληνικού Συναγερμού του κομμουνιστοφάγου στρατάρχη  Αλέξανδρου Παπάγου και της ΕΡΕ του «κηπουρού»  Κωνσταντίνου Καραμανλή , απηνή διώκτη παντός μη  Δεξιού ή παρακρατικού. Και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος παιδί της Δεξιάς ήταν (αλλιώς, πώς θα έμπαινε  στην Ευελπίδων;) και στο όνομα του αντικομμουνισμού όμνυε.  Καλλιεργώντας, μάλιστα, ανελλιπώς και τεχνηέντως,   αυτόν τον (ανύπαρκτο) κομμουνιστικό κίνδυνο,  κατέβασε τα τανκς τις πρωινές ώρες της  21ης Απρίλη του 1967. ΄Ετσι, εκτός των άλλων,  πρόφτασε και τον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο που σχεδίαζε την ίδια κίνηση, αλλά πιάστηκε…Κώτσος, όπως του λέγαμε στο Κολλέγιο του Λονδίνου και έκανε τον ανήξερο.  Ο ίδιος, ετοίμαζε τη δικτατορία των στρατηγών. Οι συνταγματάρχες τον πρόφτασαν.

Η χώρα , πριν το 67 κι  από την αρχή της δεκαετίας του ΄50 ,με εξαίρεση τη μικρή περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από την Ε.Κ του Γεωργίου Παπανδρέου, ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ. είχε. Με εκλεγμένους, σημαντικότερους δικτάτορες τον Α.Παπάγο και τον Κ. Καραμανλή.  Και τότε, τα ίδια συνέβαιναν όπως και στη ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ. Καμιά διαφορά. Η μισή Ελλάδα «στις φάμπρικες της Γερμανίας και του Βελγίου τις στοές» ή στα ξερονήσια. Συλλήψεις, εκτελέσεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια.  Ούτε περίπτερο δεν άνοιγες χωρίς πιστοποιητικό κομματικών φρονημάτων. «Πέτρινα χρόνια».

Η Στρατιωτική δικτατορία τον πρώτο καιρό συνέχιζε τη  συμπεριφορά των Δεξιών κυβερνήσεων. Με με την ίδια αντιαριστερή  υστερία και τα αυτά συνθήματα.  «Τα πήρε κρανίο», όμως, όταν  ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος προχώρησε σε εκείνο το «χαζό» κίνημα στις 13/12/67. Από εκείνη τη στιγμή, πήρε η μπάλα και τους  αμετανόητους βασιλικούς και δεξιούς.  ΄Αλλη διαφορά δεν είχαν η κόρη Στρατιωτική Δικτατορία με τη μάνα Κοινοβουλευτική δικτατορία της Δεξιάς.

΄Οσο για τον περίφημη αντίσταση του ελληνικού  λαού, είναι  πέρα ως πέρα ψεύτικη και  θλιβερή. Προπαγάνδα-δημαγωγία από Νεο-Σταλίνες και Πασόκους.  Ο ελληνικός λαός ,σε ποσοστό  τεράστιο, αποδέχτηκε τη δικτατορία, οποία και για το λόγο αυτό κράτησε 7 ολόκληρα χρόνια. Η αντίσταση ήταν ελάχιστη και επώνυμη. Αλέκος Παναγούλης, Σπύρος Μουστακλής και Δημήτρης Οπρόπουλος οι πιο  ηρωικοί και με τραγική κατάληξη αντιστασιακοί.* Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου (απο)δέχτηκε τον Παττακό . Του επιδαψίλευε τιμές  παντοιοτρόπως  σε Αθήνα και επαρχία, είτε περιόδευε με το μυστρί στο χέρι, είτε παρίστατο σε πανηγυρικές ,τοπικές εκδηλώσεις  προς τιμήν  «Της Εθνοσωτηρίου  Επαναστάσεως Της 21ης Απριλίου 1967» και εισέπραττε φρενήρη  λαϊκά χειροκροτήματα και υπερήφανες αναφορές-ύμνους  στο πανηγυρικό-δεκάρικο του επαρχιακού Γυμνασιάρχη.

Τέλος,  να αναφερθούμε  και στην περίφημη…αγραμματοσύνη των συνταγματαρχών, που  μόνο  διαφορετική  δεν ήταν,  αφού  γενικώς  η Δεξιά είναι «αγράμματη»  στην  πολιτική ή τη  στρατιωτική εκδοχή της. Ούτε ανθρώπους της «Διανόησης» διέθετε ή διαθέτει η εθνικόφρων παράταξη , πλην εκείνων της… εμβέλειας Κωνσταντίνου  Τσάτσου και  Μάνου Χατζηδάκη. Ο τελευταίος , βέβαια,  για   άλλους λόγους δήλωνε  Δεξιός. Η σεξουαλική του επιλογή την εποχή εκείνη  τύχαινε της αντιμετώπισης «χολέρας». ΄Ετσι, ο μεγάλος εκείνος μουσικοσυνθέτης, για να ησυχάσει περισσότερο, επέλεξε να   προφυλαχτεί κάτω από την προστατευτική  ομπρέλα της Δεξιάς. Οι λόγοι και οι πράξεις του Μ. Χατζηδάκη ουδέποτε είχαν δεξιά απόκλιση ή χροιά. Οι σύγχρονοι φιλόσοφοι της Δεξιάς είναι της… μεγαλοσύνης  ενός «στρατηγού ανέμου» Βύρωνα Πολύδωρα και του έτερου, Νέο ορθόδοξος τούτος, «Καπαδόκη»,    Στέλιου Ράμφου. Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος σε καμιά περίπτωση δεν ήταν χειρότερος στο λόγο από τούτους.  Να λέμε τα «σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη».

Η Ιστορία μοιάζει με τη γυναίκα. Μπορεί να είναι ορίτζιναλ, να ανήκει εκ φυσικής… κατασκευής και κατατομής στο θηλυκό γένος ή να είναι…τραβεστί. Την ιστορική αποτίμηση της περιόδου της δικτατορίας του ‘67, την έχει αναλάβει εργολαβικά η «ιστορία» της δεύτερη  κατηγορίας. Όπως, άλλωστε,  και ΟΛΩΝ των περιόδων της πολύπαθης Ιστορίας του τόπου μας. 

 * H μοναδική συλλογική αντίσταση ήταν εκείνη των  φοιτητών του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973. Μια ηρωική ,επική αντίσταση, με νεκρούς και τραυματίες, που επιτάχυνε την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος.

( Δες, https://homo-naturalis.gr/category/%CE%B7-%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%83/)