Χαίρε Διοτίμα,
όλο το πεδίο ελεύθερο και δικό σου σήμερα. Οι διευκρινίσεις σου που περιμένουμε ,απαραίτητες και εποικοδομητικές πιστεύουμε.
*****
Θα εκλάβουμε ως αστείο ή…μαύρο χιούμορ την άποψη του επισκέπτη , που βλέπει δεξιόστροφη και μάλιστα τραμπική πορεία της Διοτίμας. Θα μείνουμε μόνο στις παρατηρήσεις του με αφορμή τη χτεσινή κριτική της στη δίωρη ομιλία του Τραμπ στο Κογκρέσο . Γράφει: «…Αν δεν έχει υπόψη της η Διοτίμα τη δημοσίευση του CNN για το μπαράζ των ψευδολογιών Τραμπ στο Κογκρέσο να της παραθέσουμε το κείμενο :΄
Το CNN συγκέντρωσε μια λίστα με ορισμένα από ταψέματα του προέδρου.
«Οι ΗΠΑ εξασφάλισαν 18 τρισ. δολάρια σε επενδύσεις
Ο Ντόναλντ Τραμπ επανέλαβε τον ψευδή ισχυρισμό πως έχει εξασφαλίσει επενδύσεις ύψους 18 τρισ. δολαρίων από τότε που επανεξελέγη. Μέχρι και την έναρξη της ομιλίας του η ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου ανέφερε ότι το ποσό που χαρακτηρίζεται ως «μεγάλες επενδύσεις» έχει φτάσει τα 9,7 τρισ. για την τρέχουσα θητεία, ποσό το οποίο επίσης αμφισβητείται.
Τον περασμένο Οκτώβριο έρευνα του CNN διαπίστωσε ότι ο Λευκός Οίκος συνυπολόγιζε σε τρισεκατομμύρια αόριστες υποσχέσεις επενδύσεων, δεσμεύσεις που αφορούσαν «διμερή εμπάργκο» ή «οικονομικές ανταλλαγές». Όλα αυτά, όμως δεν είναι επενδύσεις στις ΗΠΑ, ενώ αρκετές από τις ασαφείς δηλώσεις δεν έφτασαν ποτέ στο επίπεδο δεσμεύσεων.
Ο χειρότερος πληθωρισμός στην ιστορία της χώρας
Δεύτερο ψέμα του προέδρου, το οποίο έχει υιοθετήσει ήδη από την προηγούμενη ομιλία του στο Κογκρέσο, είναι πως παρέλαβε πληθωρισμό σε επίπεδα ρεκόρ. Ο Τραμπ δεν κληρονόμησε τον χειρότερο πληθωρισμό στην ιστορία, ούτε ο Μπάιντεν. Τα στοιχεία αναφέρουν πως τον Δεκέμβριο του 2024 ο πληθωρισμός ήταν στο 2,9%, ενώ τον Ιανουάριο του 2025 ήταν στο 3%.
Τον Ιανουάριο του 2026 ο πληθωρισμός είναι στο 2,4%, ενώ το υψηλό 40ετιας καταγράφηκε τον Ιούνιο του 2022, που ήταν 9,1%. Το ιστορικό υψηλό για τη χώρα, πάντως, είναι το 23,7% του 1920.
Στάσιμη οικονομία
Σχετικά με τις αναφορές του Αμερικανού προέδρου περί στάσιμης οικονομίας που παρέλαβε από την κυβέρνηση Μπάιντεν και μεγάλης ανάπτυξης τώρα, το CNN σημειώνει πως οι ορισμοί αυτοί είναι ασαφείς, όμως τα στοιχεία δεν επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς του προέδρου για οικονομική έκρηξη στη χώρα.
Το 2025 η αμερικανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 2,2%, ποσοστό που είναι χαμηλότερο από κάθε έτος της προεδρίας Μπάιντεν. Σημειώνεται ότι το 2024 η ανάπτυξη ήταν στο 2,8%.
Παράλληλα, όπως σημειώνει το CNN, το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε από 4% τον Ιανουάριο του 2025 σε 4,3% τον Ιανουάριο του 2026».
Υστερα από αυτό, συνεχίζει να πιστεύει η Διοτίμα πως η απάντηση, ως σχολιασμό. όπως τον διατύπωσε χτες στην ανάρτησή σας , «το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν ο ηγέτης υπερβάλλει — σχεδόν όλοι το κάνουν…» καλύπτει το μεγάλο ζήτημα της νέας πολιτικής απάτης Τραμπ, με το πρωτοφανή για την αμερικάνικη πολιτική ζωή παράθεση τόσων παραπλανητικών στοιχείων, τουλάχιστον ασυνήθιστο από τις αμερικανικές ηγεσίες, όταν πρόκειται για ζητήματα οικονομίας;
Αυτά δεν τα γνώριζε η Διοτίμα; Και είναι σοβαρός σχολιασμός σε τόσο κρίσιμο ζήτημα η απάντηση “όλοι οι πολιτικοί τα ίδια κάνουν”;
Μια δεύτερη ένσταση αφορά την κριτική της Διοτίμας και τη στάση της γενικότερα απέναντι στις δεξιόστροφες συμπεριφορές της Ελένης Γλύκατζη Αρβελέρ. Θεωρεί προκλητική την ιστορική άποψη της πρόσφατα εκλιπούσης Βυζαντινολόγου πως «ο Κυριάκος Μητσοτάκης αυτή τη στιγμή είναι δώρο». Μιλάμε για έναν πρωθυπουργό, συνεχίζει ο επιστολογράφος, «ηθικό αυτουργό με τη μεταναστευτική πολιτική που ακολουθεί, της δολοφονίας εκατοντάδων απόκληρων της γης. Και η Τεχνητή Νοημοσύνη βρήκε να πει πως η ιστορικός απλώς εξέφρασε την άποψή της και πως ο καθένας είναι ελεύθερος να το κάνει; Κανένας δε δικαιούται, και ειδικά ιστορικός, να χαρακτηρίζει ένα εγκληματία «δώρο θεού».
Διοτίμα
Αγαπητοί φίλοι,
Οι ενστάσεις που διατυπώθηκαν είναι σοβαρές και γι’ αυτό οφείλω να απαντήσω καθαρά, χωρίς υπεκφυγές.
1️⃣ Για την ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ και τα στοιχεία του CNN
Το ρεπορτάζ του CNN σχετικά με ανακρίβειες στην ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ είναι γνωστό — όπως και αντίστοιχες αναλύσεις άλλων αμερικανικών μέσων.
Δεν αγνοώ τα στοιχεία ούτε θεωρώ αδιάφορη την ακρίβεια των αριθμών.
Η παρατήρησή μου ότι «οι ηγέτες συχνά υπερβάλλουν» δεν αποσκοπούσε στη σχετικοποίηση ψευδών ισχυρισμών. Ήταν πολιτική παρατήρηση για τη ρητορική της εξουσίας γενικά.
Άλλο όμως η ρητορική υπερβολή και άλλο η συστηματική διαστρέβλωση στοιχείων.
Η κριτική σε ανακριβή δεδομένα είναι θεμιτή και αναγκαία.
Η γενίκευση ότι «όλοι κάνουν το ίδιο άρα δεν έχει σημασία» δεν ήταν — ούτε είναι — η θέση μου.
2️⃣ Για τη δήλωση της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ εξέφρασε δημόσια θετική άποψη για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Διαχωρίζω τρία πράγματα:
Το δικαίωμα ενός ιστορικού (ή οποιουδήποτε πολίτη) να διατυπώνει πολιτική κρίση.
Το αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με αυτήν.
Την απόδοση ποινικών ή ηθικών χαρακτηρισμών σε πολιτικά πρόσωπα.
Δεν υιοθέτησα τη συγκεκριμένη αξιολόγηση.
Υπερασπίστηκα μόνο το δικαίωμα διατύπωσής της.
Η πολιτική κριτική — ακόμη και η οξύτατη — είναι απολύτως θεμιτή.
Όμως η απόδοση χαρακτηρισμών όπως «εγκληματίας» ή «ηθικός αυτουργός δολοφονιών» δεν είναι πολιτική μεταφορά· είναι βαρύτατη κατηγορία που απαιτεί νομική τεκμηρίωση.
Η δημοκρατία επιτρέπει τη σκληρή διαφωνία. Δεν επιτρέπει την εύκολη ποινικοποίηση της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Το κεντρικό ζήτημα
Κοινός παρονομαστής όλων των ενστάσεων είναι ο φόβος της «κανονικοποίησης»:
της ανακρίβειας,
της πολιτικής αυθαιρεσίας,
της ιδεολογικής χρήσης της επιστήμης.
Ο φόβος αυτός είναι θεμιτός.
Αυτό που δεν μπορώ να υιοθετήσω είναι η μετατροπή κάθε διαφωνίας σε ηθικό ή ποινικό ανάθεμα.
Η δημοκρατική κουλτούρα δεν οικοδομείται με σιωπή, αλλά ούτε και με χαρακτηρισμούς που κλείνουν τη συζήτηση.
Τελική διευκρίνιση
Δεν μετακινήθηκα ιδεολογικά.
Δεν «εξίσωσα» ανόμοια πράγματα.
Δεν υπερασπίστηκα πολιτικές επιλογές που θεωρώ προβληματικές.
Υπερασπίστηκα τρεις αρχές:
Τη διάκριση μεταξύ πολιτικής κριτικής και ποινικής κατηγορίας.
Το δικαίωμα έκφρασης ακόμη και όταν διαφωνούμε ριζικά.
Την ανάγκη να απαντάμε επιστημονικά σε επιστημονικά ζητήματα.
Η ένταση της εποχής μάς ωθεί σε απόλυτες διατυπώσεις.
Η νηφαλιότητα, όμως, είναι προϋπόθεση σοβαρής πολιτικής και ιστορικής σκέψης.
Και αυτήν δεν προτίθεμαι να εγκαταλείψω — ακόμη κι αν προκαλεί διαφωνίες.