Η δήλωση του Κώστα Καραμανλή π. υπουργού Μεταφορών στην τραγωδία των Τεμπών, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ:
« Είμαι αθώος και θα αποδείξω την αθωότητά μου όπου κληθώ”.
______________________________________
1. Αδόλφος Χίτλερ (λίγο πριν την αυτοκτονία του):
” Όλοι τους με ξεγέλασαν. Ο γερμανικός λαός αξίζει να αφανιστεί”.
2. Στυλιανός Πατακός , δικτάτορας για τον Σπύρο Μπουστακλή (τον έδερναν 45 ημέρες, μέχρι που αντιστασιακός ήρωας, έμεινε φυτό):
“Καλά του κάναμε!”
3.Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, π. υπουργός Ναυτιλίας για το ναυάγιο της Πύλου : Τα κυκλώματα διακίνησης αποκομίζουν εκατομμύρια, οι ΜΚΟ και οι αλληλέγγυοι είναι συνεργοί των διακινητών. Επομένως η Ελλάδα δεν φέρει ευθύνη για τη δράση των κυκλωμάτων που στοιβάζουν ανθρώπους σε ακατάλληλα σκάφη.
___
Η ηθική δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Δεν είναι εργαλείο εξουσίας, ούτε άλλοθι ενοχής. Όποιος την λυγίζει για να χωρέσει μέσα της τις πράξεις του, δεν υψώνεται—εκπίπτει. Και όσο η κοινωνία αποδέχεται αυτή τη στρέβλωση, τόσο ο πήχης δεν χαμηλώνει απλώς· εξαφανίζεται.
Τότε, δεν έχουμε πια ανθρώπους με συνείδηση, αλλά ρόλους χωρίς ευθύνη. Και η Ιστορία έχει αποδείξει πως οι κοινωνίες χωρίς φυσική ηθική δεν καταρρέουν από τους εχθρούς τους, αλλά από τη σιωπή απέναντι στους ενόχους.
Αν υπάρχουν κι άλλοι συμπαντικοί κόσμοι, μπορεί να έχουν τη δική τους «ηθική». Ουδείς γνωρίζει. Στο δικό μας, πάντως πλανήτη «κουκίδα», αν ισχύει μια «ηθική» είναι αυτή της Φύσης. Ουδεμία άλλη, «΄Ο,τι είναι φυσικό, είναι και ηθικό». Απλή, καθαρή, κατανοητή αλήθεια, όπως είναι όλες οι αλήθειες της Φύσης, ακόμα και για τους στοιχειώδη διαθέτοντας σύνεση.
Οι ανθρώπινες κοινωνίες ανέκαθεν έπασχαν από αυτό ακριβώς το μέγα νόσημα. Αναγνώριζαν μια σειρά από άλλες πηγές προέλευσης της ηθικής, πλην εκείνης της Φύσης. Κι αυτό με τη σειρά του σήμαινε πως οι συμπεριφορές τους ήταν ,ανάλογες της ηθικής τους, δηλαδή… αφύσικες.
Το ανήθικο, ως αφύσικο καταργεί, όταν επικρατήσει , τις βασικότερες αρετές της αρχαίας ελληνικής σοφίας : Την αυτογνωσία, το μέτρο και την ικανότητα διάκρισης. Αν λείπουν αυτά τα τρία βασικά τόξα από την ηθική φαρέτρα του ατόμου, όλα τα υπόλοιπα είναι άχρηστα για χρήση.
Στους πολιτισμούς ΟΛΩΝ των εποχών ήταν απόντα από τα μέλη των κοινωνιών και οι τρεις αυτές μέγιστες αρετές. Κι στην αρχαία ελληνική, ασφαλώς, κοινότητα δεν ήταν από όλους αυτονόητες. Θα έπρεπε να διαθέτεις το φιλοσοφικό στοχασμό και το ήθος ενός Πυθαγόρα, για να ανακράζεις πριν τη δύση του ηλίου: Πη παρέβην; Τι δ’ έρεξα; Τι δε μοι δέον ουκ ετελέσθη; ( πού παρέβην; τι έκανα; τι από αυτά που έπρεπε να κάνω δεν έγινε😉
Αν λείπει η φυσική ηθική και τα συστατικά της παραπάνω, τότε η ηθική σου είναι λάστιχο. Πήχης που τον μετακινείς ανάλογα χαμηλά ή πιο πάνω, όπου τέλος πάντων μπορείς να κάνεις την υπέρβαση.
Μια τέτοια ηθική και συνείδηση, επειδή έχουν έδρα το ΝΟΥ, διαμορφώνουν όλες τις συμπεριφορές σου. Και καταφέρνουν χωρίς τον πόνο της τύψης, να μεταλλάξουν τη φυσική ηθική σε ΣΥΜΦΕΡΟΝ. Εκείνο που σε βολεύει, το δίκαιο του εαυτού σου, η οπτική γωνία που βλέπεις εσύ τα πράγματα είναι και ηθικό
Γίνεται, επομένως, απολύτως κατανοητό με τέτοιες διευκρινίσεις, γιατί ένας αιμοσταγής Χίτλερ, ένας βασανιστής και ανόητος δικτάτορας και δύο εγκληματίες υπουργοί της αστικής δημοκρατίας, που δολοφόνησαν τους 57 επιβάτες του τρένου στα Τέμπη και τους (σχεδόν) 700 μετανάστες στην Πύλο ,χωρίς ίχνος φυσικής ηθικής, τα πήγαιναν μια χαρά με τη συνείδησή τους και το διασαλπίζουν με τα λόγια τους παραπάνω.