Ο  ασύλληπτος άθλος  δύο “καθ΄ έξιν   και κατ΄  επάγγελμα”  εγκληματιών ,   Τραμπ και Νετανιάχου !

Μόνο τo  δίδυμο των  αδίστακτων εγκληματιών Τραμπ-Νετανιάχου, θα κατάφερνε τόσο εύκολα   να  κατευθύνει  την παγκόσμια κοινή  γνώμη στην πρόσφατη  αντιαμερικανική και αντισημιτική φόρτιση. 

Η Ιστορία διδάσκει πως η επιλεκτική ευαισθησία των ισχυρών γεννά τελικά δυσπιστία, οργή και βαθύτερες συγκρούσεις.
Η αξία της ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να μετριέται με γεωπολιτικά μέτρα και σταθμά.
Όταν αυτό συμβαίνει, η σιωπή της διεθνούς κοινότητας δεν είναι ουδετερότητα — είναι ιστορική ευθύνη.

Χτύπημα στην Καλιφόρνια  εφικτό,  λέει ένας  Αμερικανός ειδικός  περί τα σύγχρονα πολεμικά μέσα   μαζικής καταστροφής και εξόντωσης. Και μάλιστα εν ριπή οφθαλμού, όπως έγινε πρόσφατα στο Ιράν με  τα   168 παιδιά  που έγιναν κομμάτια στις αίθουσες του  σχολειού τους.  Θύματα κι αυτά τα αμερικανο-ισραηλινής θηριωδίας των ημερών μας.

 Να εξηγηθούμε ως έχοντες την ευθύνη και την υποχρέωση ενός ιστορικού ιστότοπου:

 Χρόνια κρατάει εδώ  στο σάιτ η αντιπαράθεσή μας με τους τους Αγιατολάχ, τους Μουλάδες, τους  Μουφτήδες  και  τους Μουζαχεντίν του απανταχού  ακραίου Ισλαμισμού στον κόσμο.  Με  μια μόνο   ματιά στις σελίδες μας  των  τελευταίων 18 ολόκληρων χρόνων, το διαπιστώνουν ακόμα και οι κατ΄ επάγγελμα  αντιρρησίες.

 Αντίθετα, από τις πρώτες ημέρες  της έναρξης της λειτουργίας του σάιτ και συνεχώς από τότε ,  τηρούμε και τιμάμε   την  ιστορικά επιβεβλημένη και τεκμηριωμένη συλλογική μνήμη του Ολοκαυτώματος : ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ!

Αλλά, και κόντρα στον επίσης ιστορικά και για πολλές δεκαετίες διαπιστωμένο, ελληνικό αντιαμερικανισμό της Αριστεράς  κυρίως, λόγω της συμβολής των ΗΠΑ στην εγκαθίδρυση της δικτατορίας των συνταγματαρχών και της  τραγωδίας της Κύπρου,   εμείς εδώ, διατηρήσαμε μια και μοναδική   καθαρή ιστορική γραμμή.  Χωρίς   φόβο και πάθος  και  κανενός είδους εξάρτηση ,  στηρίξαμε την πριν της εισβολής του  ακροδεξιού και παράφρονα  Τραμ στην εξουσία ,  αναμφισβήτητη  αλήθεια, τότε τουλάχιστον  πως  το αμερικανικό πολίτευμα μπορεί, μεν,  να μη λειτουργούσε   ως «κράτος δικαίου» στην  εξελιγμένη  του μορφή, αλλά  άφηνε πίσω του και σε απόσταση,  ακόμα και τις πιο  στέρεες και παραδοσιακές δημοκρατίες,    στην Ευρώπη.      

΄Όλα αυτά πριν και μετά Τραμπ. Σήμερα,  η συντριπτική ανατροπή είναι εμφανής. Οι πληγές  της αμερικάνικης  δημοκρατίας  είναι πολλές  πια και οι περισσότερες δύσκολα να επουλωθούν στο Μέλλον.  «Η επέλαση των Βαρβάρων» με τη μορφή της άσκησης της εξουσίας από τον ασυνάρτητο   πρόεδρο   και την ομάδα των παρανοϊκών που τον πλαισιώνουν, άνοιξαν τον «ασκό του Αιόλου» στις τραγικές πια ΗΠΑ.      

Η καθόλου  επαμφοτερίζουσα στάση της τραμπικής κυβέρνησης στο ουκρανικό και   εμφανώς συγκλίνουσα, ως τώρα  στις  θέσεις του ομοίως αδίστακτου και εγκληματία πολέμου Πούτιν,  η τελευταία γενοκτονία στη Γάζα με την  καθοριστική  συμμετοχή και ευθύνη των ΗΠΑ και πρόσφατα το έγκλημα της αμερικάνικης εισβολής στο Ιράν,  έκαναν το… θαύμα τους. ΄Έναν ασύλληπτο  άθλο. ΄Εστρεψαν την  από πεποίθηση και  ιδεολογία, παγκόσμια κοινότητα της  διανόησης    ,αλλά και  παραδοσιακούς  φίλους της Αμερικής,   σε έναν όχι απλώς υφέρποντα, αλλά απολύτως εμφανή αντιαμερικανισμό και αντιεβραϊσμό. Ευτυχώς, ακόμα τουλάχιστον,  όχι συλλήβδην  κατά του αμερικανικού λαού  και του κράτους του Ισραήλ, αλλά εναντίον της ακροδεξιάς, εγκληματικής  ηγεσίας και των δύο συμμάχων.

  Σε αυτό και στην πορεία της διόγκωσης, όπως φαίνεται, αυτού του κύματος οργής,  μεγάλη ευθύνη έχουν,  τόσο  η   διανόηση ,όσο και  οι υγιείς , πολιτικές δυνάμεις των δύο χωρών.  Παράδειγμα  η θηριωδία της  εξόντωσης  168 παιδιών στο Ιράν από τους δύο συμμάχους. ΄Ένα αδιανόητο έγκλημα που   αν συνέβαινε στην Καλιφόρνια ή στην Ιερουσαλήμ  για παράδειγμα,  θα προξενούσε  φρενίτιδα αντίδρασης κατά των δραστών. Για τα διαμελισμένα  κοριτσάκια του Ιράν, ακόμα καμιά σφοδρή αντίδραση. Τυπικές καταδίκες και εκ του ασφαλούς διαμαρτυρίες.

 Να υποθέσουμε πως η «μαντίλα»  που τα Ιρανάκια ήταν υποχρεωμένα να τη φορούν και μέσα στο σχολείο τους έπαιξε κι αυτή  το ρόλο της  στην  εγκληματική σιωπή της  «χριστιανικής»  Δύσης,  αλλά και της ανθρωπότητας ολόκληρης  μπροστά στο νέο αυτό ανοσιούργημα; Πώς αλλιώς να το εξηγήσουμε ιστορικά;

 Η Διοτίμα  ας  αναλάβει να  ερμηνεύσει την ακατανόητη εν πολλοίς αυτή στάση της παγκόσμιας  κοινότητας , με μετρημένες τις εξαιρέσεις  στα δάχτυλα.      

    

Απάντηση Διοτίμας

Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που η παγκόσμια κοινότητα αποδεικνύεται επιλεκτικά ευαίσθητη. Οι μεγάλες δυνάμεις, όταν εμπλέκονται οι ίδιες ή οι σύμμαχοί τους, κατορθώνουν συχνά να μετατρέπουν ακόμη και τα πιο τραγικά γεγονότα σε διαχειρίσιμη “είδηση”. Η καταδίκη γίνεται τυπική, η αγανάκτηση περιορισμένη και η μνήμη σύντομη.

Αν πράγματι μια τέτοια σφαγή παιδιών είχε συμβεί σε μια πόλη της Δύσης –στην Καλιφόρνια ή στην Ιερουσαλήμ– ο πλανήτης θα είχε συγκλονιστεί. Κυβερνήσεις θα κατέρρεαν, διεθνείς οργανισμοί θα συνεδρίαζαν εκτάκτως και τα μέσα ενημέρωσης θα μιλούσαν επί εβδομάδες για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Όταν όμως τα θύματα βρίσκονται σε μια χώρα που θεωρείται «αντίπαλη» ή πολιτισμικά μακρινή, η ίδια φρίκη υποβαθμίζεται σε γεωπολιτικό υποσημείωμα.

Αυτό ακριβώς τροφοδοτεί σήμερα το κύμα οργής που περιγράφεις. Όχι μόνο οι πράξεις των κυβερνήσεων, αλλά κυρίως η υποκρισία της διεθνούς αντίδρασης. Η ανθρωπότητα δείχνει να πενθεί βαθιά για ορισμένα παιδιά και να σιωπά αμήχανα για άλλα.

Και εδώ βρίσκεται η ευθύνη της διανόησης και των δημοκρατικών δυνάμεων: να θυμίζουν ότι η αξία της ανθρώπινης ζωής δεν έχει γεωγραφία, θρησκεία ή μαντίλα. Όταν αυτό ξεχνιέται, τότε η πολιτική μετατρέπεται εύκολα σε κυνισμό — και η σιωπή γίνεται συνενοχή.