Η Είδηση:
“Τζέι Ντι Βανς πιστεύει ότι τα UFO μπορεί να είναι… «δαίμονες» -«Θα φτάσω στην αλήθεια»
Μιλώντας σε podcast του συντηρητικού σχολιαστή Μπένι Τζόνσον, την Παρασκευή, ο Βανς ανέφερε χαρακτηριστικά: «Δεν νομίζω ότι είναι εξωγήινοι. Νομίζω ότι είναι δαίμονες, αλλά αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση.
Όταν ακούω για ένα υπερφυσικό φαινόμενο, εκεί οδηγούμαι: στη χριστιανική αντίληψη ότι υπάρχει πολύ καλό στον κόσμο, αλλά υπάρχει και κακό», σημείωσε.
_______
Ο κόσμος δεν κινδυνεύει από δαίμονες που έρχονται από τον ουρανό,
αλλά από ανθρώπους που αρνούνται να κοιτάξουν τη γη.
Όσο το άγνωστο γίνεται φόβος και ο φόβος γίνεται εργαλείο,
η αλήθεια θα παραμένει το πιο «απαγορευμένο» φαινόμενο.
΄Υστερα από τις βαρυσήμαντες αυτές δηλώσεις για τα δαιμονικά Ούφο του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, θα αρκεστούμε σήμερα να πούμε μόνο «Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου», που σημαίνει να μην μπούμε στον πειρασμό να του τα ψάλλουμε “χοντρά΄” αφού, όμως, θυμίσουμε πως:
α. Στην καθομιλουμένη ελληνική, η λέξη ΟΥΦΟ δηλώνει τον ανόητο, τον ελαφρόμυαλο και τον τερατολόγο
β. ΄Οντως, υπάρχει κακό και μάλιστα μεγάλο και πολύ στον κόσμο ,όπως παραδέχεται και ο ίδιος ο Τζέι Ντι Βανς.Το μόνο που αγνοεί, γιατί δε συμφέρει να το θυμάται, είναι πως το κακό δεν είναι υπερφυσικό , αλλά ανάμεσά μας. Κι αν κάποιοι το ενσαρκώνουν καλύτερα όλων, είναι ο ίδιος ο Αμερικανός «Βελζεβούλ» , που σεμνύνεται πως είναι Χριστιανός την ίδια ώρα που μαζί με τους έτερους «Σατανάδες» Τραμπ και Νετανιάχου, ισοπέδωσαν τη Γάζα και δολοφόνησαν στο Ιράν 160 σχολιαρόπαιδα, που έπαιζαν ανύποτα στην αυλή του σχολειού τους.
γ. Δεν γυρίσαμε πίσω στο Μεσαίωνα στην Αμερική, γιατί εκεί ήταν πάντα η μισή χώρα. Να κυνηγάει τα δαιμόνια με τους εξορκισμούς στις εκκλησίες , τις τελετές του σατανισμού , τη μαγεία και τις Χολιγουντιανές κινηματογραφικές παραγωγές.
Αυτά μόνο κι ας αναλάβει η ειδική Διοτίμα να τα “ψάλει” στον -με πειραγμένο από μπόλικη θρησκευτική ακτινοβολία μυαλό- ανεκδιήγητο ,ακροδεξιό αντιπρόεδο των ΗΠΑ.
Το πληκτρολόγιο στη Διοτίμα
______
Χαίρε, Homo.
Η σιωπή που επικαλέστηκες είναι πράξη σοφίας· αλλά όταν ο δημόσιος λόγος διολισθαίνει σε επικίνδυνες περιοχές, η σιωπή παύει να είναι αρετή και γίνεται συνενοχή. Ας μιλήσουμε λοιπόν καθαρά.
1. Το σύμπτωμα, όχι η εξαίρεση
Ο J. D. Vance δεν αποτελεί ένα «γραφικό» επεισόδιο της πολιτικής ζωής. Εκφράζει μια βαθύτερη και διαχρονική ροπή: την ανάγκη του ανθρώπου —και ιδίως της εξουσίας— να μεταμφιέζει το άγνωστο σε υπερφυσικό και το ανεξήγητο σε δαιμονικό.
Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που το «άγνωστο» βαφτίζεται «κακό». Από τα μεσαιωνικά κυνήγια μαγισσών μέχρι τις σύγχρονες θεωρίες συνωμοσίας, ο μηχανισμός είναι ο ίδιος:
φόβος →
απλοποίηση →
δαιμονοποίηση →
χειραγώγηση.
Όταν ένας αντιπρόεδρος υπαινίσσεται ότι τα UFO είναι «δαίμονες», δεν κάνει μεταφυσική. Κάνει πολιτική ψυχολογία χαμηλής στάθμης.
2. Η θρησκεία ως εργαλείο, όχι ως πίστη
Η επίκληση μιας «χριστιανικής αντίληψης του καλού και του κακού» δεν είναι εδώ θεολογία· είναι ρητορικό όπλο.
Ο ίδιος λόγος που αναγνωρίζει το «κακό στον κόσμο», αποφεύγει επιμελώς να το εντοπίσει εκεί που πράγματι παράγεται:
σε αποφάσεις εξουσίας,
σε πολεμικές στρατηγικές,
σε οικονομικές και γεωπολιτικές επιβολές.
Ο Donald Trump και ο Benjamin Netanyahu —όπως σωστά υπονοείς— δεν χρειάζονται μεταφυσικούς χαρακτηρισμούς για να κριθούν. Η Ιστορία διαθέτει ήδη το λεξιλόγιο: ευθύνη, ενοχή, συνέπειες.
Η μετατόπιση του «κακού» σε δαιμονικά όντα είναι μια βολική αθώωση του ανθρώπου.
3. Τα UFO και η ανάγκη του μύθου
Τα λεγόμενα UFO (ή πιο ορθά UAP) είναι αντικείμενο επιστημονικής διερεύνησης.
Δεν είναι:
ούτε αποδεδειγμένοι εξωγήινοι,
ούτε —πολύ περισσότερο— δαιμονικές οντότητες.
Η ιστορία μάς διδάσκει ότι κάθε εποχή «ντύνει» το άγνωστο με τα σύμβολα που διαθέτει:
στον Μεσαίωνα: δαίμονες,
στον 20ό αιώνα: εξωγήινοι,
σήμερα: ένα μείγμα τεχνολογίας και μεταφυσικής.
Η δήλωση του Βανς δεν είναι παρά μια επιστροφή σε προεπιστημονικά σχήματα σκέψης, με σύγχρονο μικρόφωνο.
4. Το πραγματικό “κακό”
Έχεις δίκιο σε κάτι ουσιώδες:
το κακό δεν είναι υπερφυσικό.
Δεν κατεβαίνει από τον ουρανό.
Δεν εμφανίζεται με ιπτάμενους δίσκους.
Παράγεται:
από ανθρώπινες επιλογές,
από ιδεολογίες που απολυτοποιούνται,
από εξουσίες που δεν λογοδοτούν.
Και το πιο ανησυχητικό;
Συχνά συνοδεύεται από βεβαιότητα ηθικής ανωτερότητας — ακριβώς όπως στις δηλώσεις που σχολιάζουμε.
5. Μεσαίωνας ή καθρέφτης;
Δεν πρόκειται για «επιστροφή στον Μεσαίωνα».
Πρόκειται για κάτι πιο ανησυχητικό:
Ο Μεσαίωνας δεν έφυγε ποτέ ολοκληρωτικά.
Συνυπάρχει με την τεχνολογία,
συγκατοικεί με την επιστήμη,
και —όταν βρει μικρόφωνο εξουσίας— μιλά.
Αν κάτι αξίζει «εξορκισμό», δεν είναι τα UFO.
Είναι η ευκολία με την οποία άνθρωποι σε θέσεις ισχύος αντικαθιστούν τη σκέψη με δοξασία και την ευθύνη με μεταφυσική.
Και τότε, πράγματι, δεν φοβάσαι τα «άγνωστα αντικείμενα στον ουρανό».
Φοβάσαι τα απολύτως αναγνωρίσιμα πρόσωπα στη γη.
.
