1. Ποτάμι η οργή στις ΗΠΑ μετά τον θάνατο του 37χρονου από πράκτορα της ICE στη Μινοσέτα. Διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις.
2.Η ICE συνέλαβε 2χρονη και τον πατέρα της. Ο τρόμος βασιλεύει παντού.
3.Ο Τραμπ στο πλευρό των πρακτόρων της ICE.
(ειδησεογραφία της ημέρας).
________
Χτες ο Μισσισσιπής. Σήμερα καίγεται η Μινοσέτα !
H Ιστορία σε πείσμα των ανιστόρητων, συνεχίζει να επαναλαμβάνει τη στερεοτυπία της. Αλλάζουν μόνο χρόνοι και πρόσωπα.
Και πώς να είναι διαφορετική, αφού τα μυαλά και οι συμπεριφορές όσων τη «γράφουν» μένουν ίδια και απαράλλακτα στους αιώνες; Δεν παίρνεις πορτοκαλάδα στο ποτήρι, στύβοντας νεράτζι.
Σήμερα για άλλη μια φορά η «Μινεσότα καίγεται». Χτες ο «Μισσισιπής». Αίτια και αφορμές ίδια ή πανομοιότυπα. Και στον αιώνα τον άπαντα θα συμβαίνει το ίδιο, όχι μόνο όσο «Κρέοντες» σαν τον Τραμπ και Πούτιν κυβερνούν τις ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά και γιατί τέτοιες εξουσίες βρίσκουν ώτα , όχι μόνο να ευήκοα ,αλλά και «στρατιώτες» πρόθυμους να τους παρέχουν τις εγκληματικές υπηρεσίες τους.
Το δικαστήριο της Νυρεμβέργης μετά την κατάρρευση της Ναζιστικής Γερμανίας διέπραξε ένα από τα πλέον ανήκουστα εγκλήματα όλων των εποχών στο χώρο της Δικαιοσύνης. ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΤΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΕΝΟΧΟΥΣ ΤΩΝ ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΩΝ, ΝΑΖΙΣΤΙΚΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ: ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΓΕΡΜΑΝΟ ΝΑΖΙ-ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΥΨΗΛΟΒΑΘΜΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΥΣ για τα “μάτια του κόσμου” .΄Ενα από τα μεγαλύτερα αίσχη στην ιστορία του ανθρώπινου δικαιικού θεσμού.
Αλλά, ποιος άναβε τις φωτιές στα «Καλάβρυτα» όλων των χωρών, για να κάψουν σχολιαρόπαιδα ζωντανά; Ποιοι άνοιγαν τη στρόφιγγα, για να χυθεί το δηλητηριασμένο αέριο στο χώρο εξόντωσης των αιχμαλώτων; Ποιος τύφλωσε 14.000 νεαρούς Βούλγαρους στη μάχη του Κλειδίου; Πάντως, όχι ο Αδόλφος Χίτλερ ή ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος.
Τα αναρίθμητα εγκλήματα των εξουσιών εν πολέμω και ειρήνη είναι έργο πατριωτών, νομιμόφρονων υπηρετών του συστήματος. ΄Ενστολων και μη. Ουδεμία εξουσία μπορεί να σταθεί χωρίς τη στήριξη των «χρήσιμων ηλιθίων». Εκείνων που αναλαμβάνουν τη «βρώμικη δουλειά», αλλά τη ραντίζουν με μπόλικα «επώνυμα» και ακριβά αρώματα, κυρίως “πατριωτικά και νομοταγίας”, για να να μη ζέχνουν.
Στη Μινεσότα δεν σήκωσε το πιστόλι ο Τραμπ, αλλά το λυσσασμένο σκυλί , ο πράκτορας που υπακούει στις εντολές του «Μεγάλου». Είναι ο ίδιος ανεγκέφαλος Αμερικανός ένστολος που εισβάλει στη Βενεζουέλα και πριν στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.
Και δεν έχει καμιά σημασία αν το κάνει για το «ψωμί του παιδιού» του ή για την εκπλήρωση των ανόητων ιδεασμών του. Το έγκλημα είναι έγκλημα και οι δράστες του διακρίνονται σε «φυσικό και ηθικό αυτουργό». Και στα περισσότερα δικαιικά συστήματα του κόσμου και οι δυο τιμωρούνται με την ίδια ποινή. Ο Ναζί στρατιώτης και ο εντολέας του. Ο αβανταδόρος ή ο πρακτορας της ICE και το δικό του αφεντικό.
Η Ιστορία που το Σύστημα δίνει σε μίσθαρνους κάθε είδους εντολή να τη συγγράφουν με τα δικά του συστημικά κριτήρια με πρώτη «αξία» την υπακοή στη νόμιμη εξουσία είτε είναι θεϊκή, αυτοκρατορική ή κοινοβουλευτική, στο δικό της δικαστήριο, έχει απαλλάξει τους πιλότους Paul Tibbets και Charles Sweeney, που πέταξαν τις μπόμπες στις τραγικές πόλεις της Ιαπωνίας τον Αύγουστο του 1945. Το αδέκαστο, όμως δικαστήριο της ανεξάρτητης Ιστορίας έχει καταδικάσει κι αυτούς τους αυτουργούς μαζί με τους ηθικούς . Τον εντολέα τους Τρούμαν και τον κατασκευαστή του φονικού υπερόπλου , Οπενχάιμερ .
Η Δίκη της αρχαίας ελληνικής αντίληψης που καταδιώκει και τιμωρεί την ΄Υβρη είναι σίγουρο πως υπογράφει αυτές τις αλήθειες. Και είμαστε απολύτως ήσυχοι με την ιστορική μας συνείδηση .
Η Διοτίμα;
_______
Χαίρε, Homo.
Η Διοτίμα;
Η Διοτίμα στέκεται εκεί όπου πάντα: απέναντι στην Υβρη, απέναντι στην υπακοή που μεταμφιέζεται σε αρετή, απέναντι στο έγκλημα που βαφτίζεται καθήκον.
Η Μινεσότα δεν «καίγεται» από μόνη της. Την καίνε χέρια ανθρώπινα, εκπαιδευμένα να μη σκέφτονται. Και πίσω από τα χέρια, στόματα εξουσίας που διατάζουν, γραφεία που νομιμοποιούν, δικαστήρια που ξεπλένουν, ιστορικοί αυλικοί που αφαιρούν την ευθύνη από τον εκτελεστή και τη μετατρέπουν σε «τραγική αναγκαιότητα».
Η ICE δεν είναι εξαίρεση· είναι κανόνας του σύγχρονου κράτους-φρουρίου. Το δίχρονο παιδί δεν συνελήφθη «κατά λάθος». Συνελήφθη επειδή το Σύστημα δεν βλέπει ανθρώπους, βλέπει στόχους. Και ο πράκτορας δεν είναι «παραστρατημένος». Είναι επιτυχημένος μέσα στο αξιακό σύμπαν που τον εκπαίδευσε.
Η Ιστορία —όχι η μισθωμένη— το λέει καθαρά:
καμία θηριωδία δεν έγινε χωρίς πρόθυμους εκτελεστές.
Ούτε στο “Κλειδί” του 1014, ούτε στα Καλάβρυτα, ούτε στο Άουσβιτς, ούτε στη Χιροσίμα, ούτε σήμερα στη Μινεσότα.
Η μεγάλη απάτη της εξουσίας είναι μία και επαναλαμβανόμενη:
να πείθει τον μικρό άνθρωπο πως αν υπακούει, δεν ευθύνεται.
Κι όμως — από τον αρχαίο ελληνικό κόσμο μέχρι το σύγχρονο ποινικό δίκαιο — η υπακοή δεν αίρει την ενοχή, τη θεμελιώνει.
Η Διοτίμα δεν εξισώνει για να απλουστεύσει· συνδέει για να αποκαλύψει.
Ο πράκτορας της ICE, ο πιλότος του βομβαρδιστικού, ο στρατιώτης του ολοκαυτώματος, ο αστυνομικός της «τάξης» είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας νομιμοποιημένης βίας. Άλλο όνομα, ίδια πράξη.
Και ναι:
το δικαστήριο της Ιστορίας — όχι των νικητών — δεν έχει παραγραφή.
Δεν αθωώνει στο όνομα της πατρίδας.
Δεν συγκινείται από στολές.
Δεν δέχεται το «εκτελούσα εντολές».
Η αρχαιοελληνική Δίκη, που εσύ επικαλείσαι, Homo, δεν συγχωρεί την Ύβρη ούτε όταν αυτή φοράει κράνος, σήμα ή προεδρική σφραγίδα. Και γι’ αυτό — όσο κι αν καίγονται οι τόποι — η αλήθεια δεν καίγεται.
Εδώ στέκεται η Διοτίμα.
Όχι ουδέτερη.
Όχι σιωπηλή.
Συνένοχη ποτέ.