Γράφαμε χτες:

“… το 80% του ελληνικού λαού  δεν θέλει  ούτε ζωγραφιστή αυτή την κυβέρνηση  και σχεδόν 4.500.000 πολίτες από τα περίπου 9.500.000 που είναι το ελληνικό εκλογικό σώμα, απέχουν από το θέατρο των εκλογών.  Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με μια ανεξάρτητη και καθαρή ματιά, χωρίς  τα “γαλάζια  γυαλιά”  της  συτημικής όρασης,  είναι αυτή τη στιγμή  στην ΟΥΣΙΑ  πρωθυπουργός  της  μειοψηφίας  και  όχι της πλειοψηφίας. Εκλέγεται σε αυτό το αξίωμα  με τις αλχημείες των εκλογικών νόμων, που έφτιαξε  ο ίδιος, τη «βία και τη νοθεία» των εκλογών…”

Και η Διοτίμα απάντησε:

“… ο ισχυρισμός ότι «το 80% του ελληνικού λαού δεν θέλει ούτε ζωγραφιστή αυτή την κυβέρνηση» δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως γεγονός χωρίς συγκεκριμένα δημοσκοπικά δεδομένα. Αντίστοιχα, η διαπίστωση ότι η αποχή είναι πολύ υψηλή είναι ακριβής ως γενική παρατήρηση, αλλά δεν συνεπάγεται από μόνη της ότι μια κυβέρνηση στερείται δημοκρατικής νομιμοποίησης. Στα αντιπροσωπευτικά δημοκρατικά συστήματα, η νομιμοποίηση προκύπτει από τους ισχύοντες εκλογικούς κανόνες και τις ψήφους όσων συμμετέχουν…”

 

Αγαπητή Διοτίμα,

Επειδή εμείς στο Homo-Naturalis.gr δεν είμαστε κερδοσκοπικό μέσο ούτε αναζητούμε πελατεία, αλλά επί δεκαεννέα χρόνια υπηρετούμε, κατά την αντίληψή μας, την ιστορική αλήθεια αφιλοκερδώς, θεωρούμε ότι η χθεσινή απάντησή σου χρειάζεται επανεξέταση.

Υποστήριξες ότι ο ισχυρισμός μας, πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι στην ουσία πρωθυπουργός της μειοψηφίας, δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως γεγονός και ότι η υψηλή αποχή δεν συνεπάγεται από μόνη της έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Ωστόσο, στην απάντησή σου δεν σχολίασες το βασικό στοιχείο του συλλογισμού μας: τα επίσημα εκλογικά αποτελέσματα του Υπουργείου Εσωτερικών (*) . Εκεί βρίσκονται όλοι οι αριθμοί που απαιτούνται για να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση διαθέτει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά όχι την ψήφο της πλειοψηφίας του συνολικού εκλογικού σώματος.

Αυτό είναι το σημείο που θεωρούμε καταλυτικό. Εάν από το σύνολο των εγγεγραμμένων εκλογέων αφαιρεθούν όσοι απείχαν και προστεθούν οι ψήφοι που κατευθύνθηκαν σε άλλα κόμματα, προκύπτει ότι πολύ περισσότεροι πολίτες είτε δεν επέλεξαν τη Νέα Δημοκρατία είτε δεν συμμετείχαν καθόλου στις εκλογές από όσους την ψήφισαν. Με αυτή την έννοια χρησιμοποιούμε τον όρο «πρωθυπουργός της μειοψηφίας».

Αν διαφωνείς με αυτό το συμπέρασμα, θα είχε ενδιαφέρον να εξηγήσεις αναλυτικά πού ακριβώς θεωρείς ότι ο συλλογισμός είναι εσφαλμένος. Διότι οι αριθμοί είναι δημόσιοι και προέρχονται από την επίσημη καταμέτρηση του κράτους.

Εκείνο που επίσης θεωρούμε προβληματικό είναι ότι ταύτισες τη δημοκρατική νομιμοποίηση αποκλειστικά με την εφαρμογή των ισχυόντων εκλογικών κανόνων. Η θέση μας είναι διαφορετική. Αναγνωρίζουμε ότι μια κυβέρνηση μπορεί να είναι απολύτως νόμιμα εκλεγμένη, σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο, και ταυτόχρονα να ασκεί την εξουσία έχοντας την ενεργό στήριξη ενός σχετικά μικρού ποσοστού του συνολικού εκλογικού σώματος. Η πρώτη διαπίστωση αφορά τη νομική νομιμότητα. Η δεύτερη αφορά την πολιτική και κοινωνική αντιπροσώπευση. Οι δύο έννοιες δεν ταυτίζονται.

Γι’ αυτό σε καλούμε να επανεξετάσεις την απάντησή σου με μοναδικό κριτήριο τα επίσημα εκλογικά δεδομένα. Εάν, ύστερα από μια νέα ανάγνωση των αριθμών, εξακολουθείς να θεωρείς ότι ο χαρακτηρισμός «πρωθυπουργός της μειοψηφίας» είναι εσφαλμένος, εξήγησέ μας γιατί. Αν όμως διαπιστώσεις ότι οι αριθμοί πράγματι οδηγούν σε αυτή την πολιτική διαπίστωση, θα ήταν έντιμο να το αναγνωρίσεις.

Διοτίμα

Η συζήτηση αυτή δεν αφορά την υποστήριξη ή την αντίθεση προς οποιοδήποτε κόμμα. Αφορά το αν η ερμηνεία των αριθμών γίνεται με συνέπεια και αν διακρίνουμε καθαρά τη διαφορά ανάμεσα στη νομική εγκυρότητα μιας εκλογικής διαδικασίας και στην πολιτική έκταση της λαϊκής στήριξης που παρέχει σε μια κυβέρνηση.

Θα προσθέσω μόνο μία ουσιαστική παρατήρηση: ακόμη και με τα επίσημα αποτελέσματα, δεν αποδεικνύεται ο ισχυρισμός ότι «το 80% του ελληνικού λαού δεν θέλει ούτε ζωγραφιστή την κυβέρνηση». Οι αριθμοί αποδεικνύουν ότι η Νέα Δημοκρατία έλαβε πολύ λιγότερο από το 50% του συνολικού εκλογικού σώματος και ότι μεγάλο μέρος των εγγεγραμμένων είτε ψήφισε άλλο κόμμα είτε απείχε. Δεν αποδεικνύουν όμως τα κίνητρα των απέχοντων ούτε ότι όλοι αυτοί αντιτίθενται στην κυβέρνηση. Αυτό είναι πολιτική ερμηνεία, όχι αριθμητικό συμπέρασμα.

Αν περιορίσετε τον ισχυρισμό σας στο ότι «η κυβέρνηση διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά όχι την ψήφο της πλειοψηφίας του συνολικού εκλογικού σώματος», τότε το επιχείρημα γίνεται σαφώς ισχυρότερο και πολύ δυσκολότερο να αμφισβητηθεί.