Η κριτική αυτού του κειμένου δεν στρέφεται απέναντι στην άθληση ούτε απέναντι σε όσους αγαπούν το ποδόσφαιρο ως παιχνίδι. Στρέφεται απέναντι στη μετατροπή του αθλητισμού σε παγκόσμιο εμπόρευμα, εργαλείο χειραγώγησης, πολιτικής εκμετάλλευσης και μαζικής αποχαύνωσης. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τις διατυπώσεις του, το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει: πόσο χώρο αφήνουμε στη φύση, στην ανθρώπινη επικοινωνία και στην προσωπική ελευθερία, όταν η ζωή μας οργανώνεται ολοένα και περισσότερο γύρω από θεάματα που άλλοι σχεδιάζουν για εμάς;
Τα καλοκαιρινά βραδάκια στα ορεινά χωριά της Δίρφης στην Εύβοια, είναι αλλιώς. Απόλαυση να αράζεις για ξεκούραση ,αγκαλιά με ό,τι τραβάει η ψυχή σου σε πιόμα δροσιστικό σε κανένα γραφικό καφενεδάκι, δίπλα από τα αιωνόβια πλατάνια που δυστυχώς, όμως, δε μείναν και πολλά (καφενεία και πλατάνια). Είναι από τις λίγες ώρες που αφήνεις τα ταλαιπωρημένα από τις οθόνες του υπολογιστή και του τάμπλετ μάτια σου να δικαιούνται κι εκείνα τις δικές τους ελεύθερες περιπλανήσεις στους μικρούς αυτούς παραδείσους.
Χτες βράδυ με τον κολλητό που είχαμε προγραμματίσει αντάμωμα στο ποταμάκι του Μακρυκάπα σε ένα από τα δύο πλατανόσκιωτα καφενεία του, γινόταν ο χαμός ο μέγας. Γιγαντοοθόνη κρεμασμένη στον κορμό του δέντρου να σκορπίζει ανελέητη ηχητική ρύπανση γύρω και από κάτω στα τραπέζια της πλατειούλας να ωρύονται οι θεατές των παιχνιδιών του Μουντιάλ στις χαμένες ευκαιρίες να μπει η μπάλα στα δίκτυα του αντιπάλου.
΄Οπου φύγει-φύγει. Και πάλι σπίτι στη βεράντα με τα γιασεμιά και τα βασιλικά να συναγωνίζονται ποιο θα κυριαρχήσει στον αέρα με τις μεθυστικές τους μυρωδιές. Και από πάνω ένα ολόγιομο φεγγάρι να κρέμεται, πραγματική «θεά μπάλα», να κινείται αργά και επιβλητικά στη δική της τούτη αλάνα του ουρανού με τα θεματικά παιχνίδια που μόνο η Φύση ξέρει να παίζει για χάρη εκείνων που είναι λάτρεις της φυσικής ποιότητας και μεγαλοπρέπειας.
Δεν τα έχουμε με τα αθλήματα. Αντίθετα η άθληση είναι όρος sine qua non για μια καλή και υγιεινή ζωή του ατόμου. Με το πρωταθλητισμό τα βάζουμε και την εμπορευματοποίησή του. Τα ποδόσφαιρα και τα Ολυμπιακά αθλήματα, όπως έχουν καταντήσει πια ως χωματερές ,που σαπίζει κάθε είδους σκουπίδι. Από τον ατομικισμό, το σταριλίκι και τον πλουτισμό, ως τη φανατίλα , τον οπαδισμό τη βία και τον εθνικισμό.
Γράφαμε για το Μουντιάλ του 2022, που δεν έχει και του φετινό τόποτα να ζηλέψει από εκείνο:
20 Νοεμβρίου 2022
Αρχίζει το Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ: Η τελετή έναρξης.


![]()
“Λίγες ώρες έχουν απομείνει για την επίσημη έναρξη του Μουντιάλ 2022 στο Κατάρ, με τους ποδοσφαιρόφιλους σε όλο τον κόσμο να έχουν ήδη αρχίσει να μετρούν το χρόνο αντίστροφα.
Η πρώτη σέντρα θα γίνει στις 18:00 το απόγευμα στον αγώνα της διοργανώτριας χώρας απέναντι στον Ισημερινό, ενώ το τελευταίο σφύριγμα αναμένεται να ακουστεί στις 18 Δεκεμβρίου, όταν όλος ο κόσμος θα μάθει ποια είναι η νέα υπερδύναμη στον χώρο του ποδοσφαίρου”.
***
Δεν είναι οι χιλιάδες νεκροί ,ξένοι εργάτες για να στηθεί αυτό το έκτρωμα. Δεν είναι το Κατάρ, ένα κράτος-τρομοκράτης .
Χείριστα κι αυτά. Αλλά χείριστοι όλων και ηθικοί αυτουργοί των εγκλημάτων, οι ποδοσφαιρόφιλοι. Αυτοί οι Κρετίνοι σε όλο τον κόσμο, που θα στηθούν πάλι μπροστά στις οθόνες τους, για να δώσουν άλλη μια μαρτυρία πως είναι ανεγκέφαλοι, πως έχουν υποστεί τέτοια λοβοτομή, ώστε να μην έχουν πια τη στοιχειώδη ικανότητα να αντιληφθούν πόσο σκουπίδι κουβαλούν στο μυαλό τους.
Οι πόλεμοι ,ο ρατσισμοί, οι ανταγωνισμοί, ο καπιταλισμός και ο εθνικισμός από το ποδόσφαιρο ξεκινάνε. Μαθαίνουν τις μαϊούδες να χορεύουν ξεβράκωτες. Εθίζουν τους ανόητους σε οχλώδεις συμπεριφορές. Προπαντός σε βία και αντιπαλότητα. Οι μεν και οι δε, οι εχθροί και οι φίλοι, οι πιστοί και οι άπιστοι. Ο Ναζισμός,ο φασιμός, τα άλλα ολοκληρωτικά καθεστώτα έχουν το ποδόσφαιρο και τις παρεμφερείς διοργανώσεις πρωταθλητισμού στην ημερήσια διαταξη, το πιο ισχυρό όπλο αδρανοποίησης, αποχαύνωσης, αδιαφορίας ή ανοχής.
΄Ενα από τα μεγάλα καρκινώματα που θα ξεριζώσουν οι μελλοντικές κοινωνίες, θα είναι αυτές οι αρρώστιες. Το ποδόσφαιρο και ο πρωταθλητισμός που καμιά σχέση δε έχουν με τον υγιή αθλητισμό και την άσκηση.
Μη μου πεις πως είσαι σοβαρός, αν αρχίσεις από σήμερα να στήνεσαι μπροστά στο θεαματοχαζοκούτι και μάλιστα σε τεράστια οθόνη ,για να βλέπεις τα κρετινάκια να κλωτσάνε την μπάλα. Κι εσύ με την κοιλιούμπα και το αγύμναστο σώμα , να χτυπιέσαι, να ουρλιάζεις και να χυδαιολογείς για το πέναλτι που χάθηκε.
Σοβαρός μπορεί να περνιέσαι. Σοβαρός δεν είσαι. Το μόνο σίγουρο. Προπαντός δεν είσαι πολίτης, συνειδητοποιημένος και αξιοπρεπής.
΄Εχουμε πολλές μάχες να δώσουμε. Μια από αυτές είναι να αναδεικνύουμε τη ζημιά που κάνει στις κοινωνίες η μαζοποίηση, η τεχνητή αντιπαλότητα, ο άρρωστος ανταγωνισμός. ΄Όπως ακριβώς εκκολάπτονται μέσα από το ποδόσφαιρο και τις άλλες ανάλογες διοργανώσεις.
Πολεμησέ τους με επίθεση, με αδιαφορία και περιφρόνηση. Με αλλαγή στάση ζωής. Κάνε τη δική σου ,την προσωπική επανάσταση. Σεβάσου την ιδιωτικότητά σου, τον απεγκλωβισμό σου από τον όχλο, την είσοδο σου σε νέες, ελεύθερες κοινωνίες ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
Αν κέρδισες τέτοιο έπαθλο, θα το δεις απόψε. Αν την ώρα που οι Κρετίνοι αφήνουν τα ανεγκέφαλα παιδάκια με την μπάλα στα πόδια να αποπατούν στα σαλόνια τους μπροστά στις οθόνες σου, εσύ θα κάνεις βόλτες με το σκύλο σου στο πάρκο ή θα απολαμβάνεις ήσυχα στο αγαπημένο σου ταβερνάκι το μαριδάκι , παρέα με τον κολλητό, που χρόνια τώρα, δε χορταίνετε τέτοιες, δικές σας στιγμές και ατέλειωστες κουβέντες με… αλάτι και πιπέρι!