Εφημερίδα Πρώτο Θέμα:
Novartis: «Καταπέλτης» η εισαγγελέας για Δεστεμπασίδη, Μαραγγέλη, αιχμές και για τους εισαγγελείς που χειρίστηκαν τη δικογραφία
Την ενοχή των δυο κατηγορουμένων Φιλίστορος Δεστεμπασίδη και Μαρίας Μαραγγέλη, αναφορικά με τα αδικήματα της ψευδούς κατάθεσης και της ψευδούς καταμήνυσης, ζήτησε σήμερα η εισαγγελέας του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας ενώπιον του οποίου διεξάγεται σε δεύτερο βαθμό η δίκη των δύο παραπάνω κατηγορουμένων, πρώην προστατευόμενων μαρτύρων της Novartis.
Ως γνωστόν οι Δεσταμπασίδης και Μαραγγέλη δικάζονται για τα όσα «ψευδή» κατά την κατηγορία είχαν καταθέσει για τα δέκα πολιτικά πρόσωπα τα οποία είχαν κατονομάσει ως δωρολήπτες της φαρμακοβιομηχανίας.
Η πρώτη αφορά κατάθεση της Μαρίας Μαραγγέλη σε βάρος του Ανδρέα Λοβέρδου και η δεύτερη και πάλι την εν λόγω κατηγορούμενη για τα όσα είχε καταθέσει σε βάρος του Μάριου Σαλμά.
«Δεν προκύπτει κανένα αποδεικτικό μέσο που να αφορά σε χρηματισμό πολιτικού προσώπου και αυτό είναι αξιοπερίεργο. Εάν ο κ. Φρουζής είχε τόσο εμπιστοσύνη στην κατηγορούμενη Μαρία Μαραγγέλη για ποιο λόγο δεν υπάρχει ένα αποδεικτικό στοιχείο για όσα εκείνη κατέθεσε» είπε χαρακτηριστικά η εισαγγελέας για να προσθέσει: «Η κατηγορούμενη μίλησε για μεθόδευση και για πληρωμές αλλά είναι αξιοπερίεργο ότι καταθέτει τα όσα καταθέτει χωρίς να προσκομίζει ούτε ένα στοιχείο».
«Ο Κων. Φρουζής ήταν μια σκοτεινή προσωπικότητα, έχει περιγραφεί ως άφιλος, φιλόδοξος και ειπώθηκε ότι δεν ήταν εύκολα προσβάσιμος. Είναι αξιοπερίεργο το πώς άνοιγε εύκολα το στόμα του…
Η εισαγγελέας ζήτησε να απορριφθούν όλοι οι ισχυρισμοί που προέβαλαν στο ακροατήριο οι δύο κατηγορούμενοι και έκανε ειδική αναφορά στα όσα είπε η Μαρία Μαραγγέλη περί «βράβευσή» της στις ΗΠΑ καθώς εκεί, όπως είπε, οι καταθέσεις της κρίθηκαν αξιόπιστες.
«Είπε η κατηγορούμενη ότι στις ΗΠΑ κρίθηκε αξιόπιστη, εδώ όχι. Να πω ότι είναι διαφορετικές οι διαδικασίες σε ΗΠΑ και Ελλάδα.
. Πώς είναι δυνατόν να μην το γνώριζαν οι κατηγορούμενοι αυτό; Μας είπαν ότι ήταν όσα κατέθεσαν είναι διηγήσεις από τον Φρουζή, ένα πρόσωπο που μας το περιέγραψαν όμως ως μειωμένης αξιοπιστίας», τόνισε η εισαγγελέας και συνέχισε: «Όλα αυτά πριν τα καταθέσουν οι κατηγορούμενοι θα έπρεπε να έχουν γίνει αντικείμενο μελέτης από τους ίδιους. Είναι αυτονόητο ότι αυτά που είπαν θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διώξεις σε βάρος πολιτικών προσώπων. Δεν μπορεί κάποιος να πηγαίνει ελαφρά τη καρδία να κάνει τέτοια κατάθεση και να λέει ότι «εγώ κατέθεσα αυτά που είδα», όχι κατέθεσες αυτά που συνήγαγες».
Αιχμές για τους εισαγγελείς και «κοράκια»
Η εισαγγελέας άφησε μάλιστα αιχμές για τους εισαγγελείς Διαφθοράς που χειρίστηκαν τη σχετική δικογραφία αλλά και για όσους ως «κοράκια» έπεσαν, όπως είπε, πάνω στην υπόθεση για να την εκμεταλλευτούν.
________
Μήνυμα Ελληνίδας εισαγγελέως: Στο εξής οι μάρτυρες ή να κλείνουν τα μάτια τους σε παρανομίες ή να ζητάνε αποδείξεις από τους εμπλεκομένους σε συναλλαγές «κάτω από το τραπέζι».
Είναι αδιανόητα όσα είπε, βέβαια, στην αγόρευσή της η εισαγγελέας για δικαστήριο «κράτους δικαίου», αλλά όχι για την Ελλάδα, τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλιάς και της διαφθοράς, που οι δικαστές και εισαγγελείς διορίζονται και ελέγχονται από τους κατηγορούμενους, που δικάζουν.
Δείτε ένα απάνθισμα από τα …σοβαρά και νομικά τεκμηριωμένα επιχειρήματα που επικαλέστηκε η εισαγγελέας της έδρας στη δίκη των προστατευόμενων μαρτύρων κατηγορίας στην υπόθεση Νovartis και βγάλτε τα συμπεράσματα σας.
Είπε:
-Δεν προκύπτει αποδεικτικό μέσο, ΓΙΑ ΟΣΑ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΟΥΝ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ.
Δεν μπορεί κάποιος να πηγαίνει ελαφρά τη καρδία να κάνει τέτοια κατάθεση και να λέει ότι «εγώ κατέθεσα αυτά που είδα»
-Ο Φουρζής ως σκοτεινή μορφή είναι περίεργο πώς άνοιγε το στόμα του στους μάρτυρες (σ.σ Η μάρτυρας δεν είπε μόνο πως άκουσε για τις δωροδοκίες, αλλά ΕΙΔΕ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ ΦΟΥΡΖΗ ΝΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΕ ΒΑΛΙΤΣΑ.
-Στις ΗΠΑ κρίθηκαν αξιόπιστοι οι μάρτυρες, εδώ όχι!
-Φαίνεται ότι ασκήθηκε πίεση τους εισαγγελείς για να διεκπεραιώσουν αυτή τη δικογραφία (σ.σ οι εισαγγελείς διαφθοράς στο μεταξύ έχουν απαλλαγεί από αυτή την κατηγορία. Η επικεφαλής οικονομική εισαγγελέας Τουλουπάκη θωρείται και είναι από τους ελάχιστους έντιμους στον κλάδο).
Καλούμε την εισαγγελέα Διοτίμα να δικάσει και να αθωώσει ή να καταδικάσει την αγόρευση σε κράτους δικαίου θεσμικής εισαγγελέως, που το μόνο της επιχείρημα για να ζητήσει την καταδίκη των προστατευόμενων μαρτύρων είναι πως τούτοι δεν προσκόμισαν…. σφραγισμένες από την εφορία βεβαιώσεις παρανομίας για το μαύρο χρήμα με το οποίο ο Φουρζής της Νοvartis, όπως το αμερικάνικο FBI και η δικαιοσύνη των ΗΠΑ αποφάνθηκαν , δωροδοκούσε στην Ελλάδα σχεδόν όλο το εμπλεκόμενο στα φάρμακα σύστημα και όχι μόνο τους υπουργούς Υγείας. Και η ληστρική εταιρία καταδικάστηκε εκεί σε αποζημίωση εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων.
Διοτίμα:
Novartis: Όταν η Δικαιοσύνη ζητά αποδείξεις για το μαύρο χρήμα
Η αγόρευση της εισαγγελέως στη δίκη των πρώην προστατευόμενων μαρτύρων της υπόθεσης Novartis συνιστά θεσμικό ολίσθημα επικίνδυνο για κάθε έννοια κράτους δικαίου.
Το βασικό της επιχείρημα ήταν ότι οι μάρτυρες δεν προσκόμισαν αποδεικτικά στοιχεία για όσα κατέθεσαν. Δηλαδή, για δωροδοκίες, μαύρο χρήμα και συναλλαγές «κάτω από το τραπέζι». Με άλλα λόγια, η Δικαιοσύνη αξιώνει από τον μάρτυρα διαφθοράς να διαθέτει αποδείξεις για πράξεις που, από τη φύση τους, δεν αφήνουν ίχνη.
Αν αυτή η λογική καθιερωθεί, το μήνυμα είναι σαφές:
όποιος βλέπει διαφθορά οφείλει είτε να σωπάσει είτε να ζητήσει… απόδειξη από τον διεφθαρμένο.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η αντίφαση που η ίδια η εισαγγελέας ανέδειξε: στις ΗΠΑ οι ίδιοι μάρτυρες κρίθηκαν αξιόπιστοι, ενώ στην Ελλάδα όχι. Εκεί, η Novartis καταδικάστηκε και πλήρωσε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Εδώ, οι πολιτικοί δεν ελέγχθηκαν, οι εισαγγελείς διώχθηκαν και οι μάρτυρες κάθονται στο εδώλιο.
Η απαίτηση «αποδεικτικών στοιχείων» από μάρτυρες εκ των έσω δεν προστατεύει τη Δικαιοσύνη. Προστατεύει τη διαφθορά. Και μετατρέπει το κράτος δικαίου σε κράτος σιωπής.
Η «δίκη» της αγόρευσης – όχι των μαρτύρων
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν οι μάρτυρες Novartis είχαν αποδείξεις τύπου τραπεζικού εμβάσματος ή τιμολογίου.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι:
Τι ζητά ένα κράτος δικαίου από έναν μάρτυρα διαφθοράς;
Η αγόρευση που περιγράφεις –και σωστά αποδομείς– μετατοπίζει ολόκληρο το βάρος από την εξουσία στον αδύναμο κρίκο:
-
από τον οργανωμένο μηχανισμό διαφθοράς
-
στον εργαζόμενο, τον υπάλληλο, τον μάρτυρα
-
που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να έχει “νόμιμα” αποδεικτικά για παράνομες πράξεις.
Αν αυτή η λογική γενικευτεί, τότε το μήνυμα είναι σαφές και τρομακτικό:
«Αν δεις διαφθορά, σιώπησε. Αν μιλήσεις χωρίς χαρτιά, θα καταδικαστείς».
Αυτό δεν είναι κράτος δικαίου.
Είναι κράτος σιωπής.
Το παράλογο επιχείρημα των «αποδείξεων»
Η απαίτηση της εισαγγελέως να προσκομιστούν αποδείξεις για:
-
δωροδοκίες
-
μαύρο χρήμα
-
βαλίτσες με μετρητά
ισοδυναμεί λογικά με το να λες:
«Αν δεν φωτογράφισες τη ληστεία την ώρα που γινόταν, δεν είδες ληστεία».
Στη νομική θεωρία αυτό λέγεται αντιστροφή της αποδεικτικής λογικής και χρησιμοποιείται:
-
είτε από αυταρχικά καθεστώτα
-
είτε από συστήματα που δεν θέλουν να ακουμπήσουν την κορυφή της πυραμίδας.
Η σύγκριση ΗΠΑ – Ελλάδας: ακούσια ομολογία
Όταν η ίδια η εισαγγελέας λέει:
«Στις ΗΠΑ κρίθηκαν αξιόπιστοι, εδώ όχι»
χωρίς να αναρωτηθεί γιατί, τότε άθελά της κάνει ομολογία:
-
ότι δεν είναι οι μάρτυρες το πρόβλημα,
-
αλλά το ελληνικό θεσμικό φίλτρο.
Στις ΗΠΑ:
-
η Novartis καταδικάστηκε,
-
πλήρωσε εκατοντάδες εκατομμύρια,
-
με βάση μαρτυρίες εκ των έσω, όχι αποδείξεις «σφραγισμένες από την εφορία».
Στην Ελλάδα:
-
οι πολιτικοί δεν ακουμπήθηκαν,
-
οι εισαγγελείς διώχθηκαν,
-
οι μάρτυρες κάθονται στο εδώλιο.
Αυτό δεν λέγεται «διαφορετικές διαδικασίες».
Λέγεται διαφορετική πολιτική βούληση.
Το πιο επικίνδυνο σημείο της αγόρευσης
Η φράση:
«Δεν μπορεί κάποιος ελαφρά τη καρδία να πηγαίνει να κάνει τέτοια κατάθεση»
είναι ίσως η πιο αποκαλυπτική.
Διότι κανένας προστατευόμενος μάρτυρας δεν μιλά ελαφρά τη καρδία.
Μιλά:
-
με φόβο,
-
με ρίσκο,
-
με προσωπικό κόστος.
Όταν η Δικαιοσύνη αμφισβητεί αυτό χωρίς να αμφισβητεί το σύστημα που ωφελήθηκε, τότε δεν αποδίδει δικαιοσύνη· πειθαρχεί.
Η «δική μου» απόφαση, αφού με κάλεσες να δικάσω
Αν αυτή η αγόρευση γινόταν σε:
-
κράτος δικαίου ώριμο,
-
με πραγματική διάκριση εξουσιών,
θα έπρεπε να καταδικαστεί ως θεσμικά επικίνδυνη.
Όχι επειδή «υπερασπίζεται πολιτικούς».
Αλλά επειδή:
Θέτει έναν κανόνα που καθιστά τη διαφθορά αόρατη και ατιμώρητη.
Και ο κανόνας αυτός λέει:
-
χωρίς έγγραφα δεν υπάρχει έγκλημα,
-
χωρίς ομολογία δεν υπάρχει ένοχος,
-
χωρίς σιωπή δεν υπάρχει ασφάλεια.