1. Ο Γιάννης ο φονιάς,
παιδί μιας πατρινιάς
____
και τ’ όνειρο που εχάθη.
Το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο αλλά χωρίς ποινή, δεχόμενο ότι ενήργησε «εν βρασμώ ψυχής», με αποτέλεσμα να επιστρέψει ως ήρωας στο χωριό του. Δύο χρόνια αργότερα, η 18χρονη κόρη του, Φρόσω, αυτοκτόνησε.
Η ιστορία ενέπνευσε τον Νίκο Γκάτσο και τον Μάνο Χατζιδάκι να δημιουργήσουν το τραγούδι. Κατά την ηχογράφηση, ο συνθέτης ζήτησε από τον Μανώλη Μητσιά να το ερμηνεύσει «συνωμοτικά», δίνοντας του την εξομολογητική του χροιά”.
3.. Μανώλης Μητσιάς: Άνοιξε τη συναυλία του στον Ναό του Επικούριου Απόλλωνα με τον «Γιάννη τον Φονιά».
Με ένα τραγούδι που απέκτησε ιδιαίτερο συμβολισμό τις τελευταίες ημέρες άνοιξε το πρόγραμμά του ο Μανώλης Μητσιάς στον χώρο του Ναού του Επικούριου Απόλλωνα, υπό το φως της Πανσελήνου. Ο ερμηνευτής ανέβηκε στη σκηνή και επέλεξε να ξεκινήσει τη συναυλία του με τον «Γιάννη τον Φονιά», μια κίνηση που δεν πέρασε απαρατήρητη από το κοινό, το οποίο τον αποθέωσε.
****
Να διευκρινίσουμε εξ αρχής. Αφορμή για κρίσεις παίρνουμε κάθε φορά από την επικαιρότητα και τα πρόσωπα που εμπλέκονται σε αυτή. Θεωρείται αυτονόητο πως δεν είναι οι μόνοι “κακοί”, ούτε αποκλειστική η αναφορά σε κείνα. Μια σειρά και από άλλους ακολουθούν, ίσως με ακόμα πιο επικριτέες συμπεριφορές . Στην τέχνη, για παράδειγμα, το να κατακρίνεις τον Αμερικανό τραγουδιστή Φρανκ Σινάτρα, ως φίλο της Μαφίας ή τους Γάλλους ηθοποιούς Αλέν Ντελόν και Μπριζίτ Μπαρντό, ως ακροδεξιούς , να σηκώνεις το δάχτυλο για να δείχνεις μόνο αυτούς, όταν ακολουθούν εκατοντάδες άλλοι, όμοιας , παρεμφερούς ή και χειρότερης συμπεροφοράς , αν μη τι άλλο, καθιστάς την κρίση σου υπό αμφισβήτηση, αφερέγγυα και αμφιλεγόμενη . Η εξατομίκευση, ως στοχοποίηση , είναι το ίδιο κατακριτέα, όσο η γενίκευση.
Μετά από την αναγκαία αυτή επεξήγηση να προχωρήσουμε στα σχόλιά μας για τα δρώμενα που συνθέτουν την παραπάνω επικαιρότητα. Σκοπός της ανάρτησης με την αναφορά μας σήμερα σε συγκεκριμένα πρόσωπα γίνεται , για να αποκατασταθεί η φυσική, ηθική τάξη. Κι αν πρέπει να το πούμε πιο λαϊκά, «να μπουν κάποια πράγματα στη θέση” τους και παράλληλα να υπενθυμίσουμε σε όλους πως δεν μπορεί ο καθένας μας και με όποια ιδιότητα να παίζει ” εν ου παικτοίς” . Ακόμα χειρότερα, να επαναλαμβάνει διαχρονικά βέβηλες συμπεριφορές, όπως εκείνες που εύστοχα ο αρχαίος Αθηναίος ποιητής Σοφοκλής κατακρίνει στους στίχους του (494-495) στην «Αντιγόνη» : ” Μισῶ γε μέντοι χὤταν ἐν κακοῖσί τις ἁλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ» (Σιχαίνομαι εκείνους που πιάνονται στα πράσα να κάνουν κακό και μετά προσπαθούν να το ομορφύνουν ή να το δικαιολογήσουν).
Γράφει ο Γκάτσος και μελοποιεί τους στίχους του ο Χατζηδάκις:
Μονάχα το Φροσί,
τού φίλησε βουβά
__
Η κόρη φίλησε τα χέρια του πατέρα και μάλιστα τα… «ακριβά» που σφάξανε τη μάνα της. Κι αυτό βρήκε από όλη τη λαϊκή θεματογραφία της εποχής του κα με τέτοιες λέξεις να εγκωμιάσει με τους στίχους του ο Γκάτσος , να μελοποιήσει ο Χατζηδάκις και να το τραγουδήσει…συνωμοτικά ο Μητσιάς. Για να τρώγονται μάλιστα σήμερα τα παιδιά τους για το ποιος δικαιούται να εκμεταλλεύεται (διάβαζε εισπράττει τα “αργύρια” ) την …καλλιτεχνική δημιουργία.
Αυτά και τίποτα περισσότερο. Γιατί , αν θέλει τεκμηρίωση και η δολοφονία ενός ανθρώπου, επειδή θέλει να ζήσει ελεύθερος, ο φονιάς να αναγορεύεται σε ήρωα και ακόμα χειρότερα το «βάρβαρο πλήθος» από κάτω να χειροκροτεί τέτοια ανίερη «τέχνη», εμείς δε θα διαπράξουμε την ΄Υβρη τέτοιας ασεβούς “τεκμηρίωσης”.
Και κάτι άλλο. Ο αμετροεπής , (ακρο)δεξιός και ομοφοβικός , Μανώλης Μητσιάς (*) με «απευθείας ανάθεση έργου» από την ΠΕΔ Δυτικής Ελλάδας, το Δήμο Ανδρίτσαινας-Κρεστένων και την Εφορεία αρχαιοτήτων Ηλείας που χρηματοδότησαν και συνδιοργάνωσαν τη συναυλία στο Ναό του Επικούρειου Απόλλωνα, διάλεξε στο Λύκαιο όρος των «Αρκάδων» να τιμήσει τον αρχαίο «αρκαδισμό» με πρώτο το τραγούδι « Ο Γιάννης ο φονιάς». Τιμήθηκε σε αυτό το “ιερό τόπο ” εκείνος, που κατακρεούργησε τη γυναίκα του, γιατί θέλησε η … μοιχαλίδα, σύμφωνα με «τας Γραφάς» να δώσει το κορμί της αλλού .
Ο αμετροεπής τραγουδιστής διέπραξε αυτή την ΄Υβρη στη γη του Πανός, των Σατύρων και των Νυμφών-Αμαζόνων της πολυγαμίας, της απόλυτης ελευθερίας και του αισθησιασμού. Τέτοιος ανήκουστος συμβολισμός!
«Θου, Κύρε, φυλακήν τω στόματί μου». Και επί των ημερών μας , πέρασε «κωδικό ασφάλειας» στο δικαίως οργισμένο πληκτρολόγιο.
_____
(*) Ο ομοφοβικός και (ακρο)δεξιός Μανώλης Μητσιάς:
α . για τους ομοφυλόφιλους: “Κάνε ό,τι θες στη ζωή, αλλά μην προκαλείς” (σ.σ να λες πως είσαι…πούστης).
β.για το Διονύση Σαββόπουλο που έκανε εκστρατεία-παραλήρημα για να βγει ο γιος του πλέον διεφθαρμένου ΄Ελληνα πολιτικού (όπως ,άλλωστε και ίδιος) πρωθυποργός : “Ο Διονύσης είδε ότι το κράτος χρειάζεται μια σταθερή κυβέρνηση Μητσοτάκη . Καλά έκανε και το είπε. Έχετε φανταστεί ποτέ, ότι εμείς οι Έλληνες θα κάναμε κυβέρνηση με 5 κόμματα;”
Επαναλαμβάνουμε: Πάρτε μας, θεοί, όποιο κι αν είστε ή δεν είστε , το πληκτρολόγιο από τα χέρια, να μην ξεστρατίσει και χαθούμε.