“ΣΤΗΒΕΝ ΧΟΚΙΝΓΚ. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΗΣ ΟΜΩΣ;
“Με αφορμή τη χτεσινή μας ανάπτυξη και την αναφορά μας στο Στήβεν Χόκινγκ , φίλη, μας έστειλε συνέντευξη σε βίντεο στην οποία ο μεγάλος αστροφυσικός ξεκαθαρίζει τις απόψεις του σε ότι αφορά το θεό των θρησκειών, ως δημιουργό του Σύμπαντος. Πολλοί γκεμπελίσκοι, όμως, που σχολιάζουν τη συνέντευξη, διαστρεβλώνουν τα όσα είπε ο Στήβεν Χόκινγκ και περνάνε τη δική τους προπαγάνδα. ( Αυτή είναι η δουλειά τους. Αλλιώς, τί Γκέμπελς θα ήταν; )
Ο αστροφυσικός απορρίπτει εντελώς και με κουβέντες που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση όλους τους θεολογικούς μύθους περί δημιουργίας του Σύμπαντος από τους μικρούς θεούς των θρησκειών. Θα ήταν εντελώς απαράδεκτο για την επιστημονική διάνοια ενός Στήβεν Χόκινγκ να δεχτεί ένα Γιαχβέ να δημιουργεί τον κόσμο, όπως τον περιγράφει ο Μωυσής στη Γένεση. Οι θεοί των Εβραίων, των Χριστιανών του Ισλάμ, των άλλων γνωστών και αγνώστων θρησκειών, μας λέει ο ξεχωριστός επιστήμονας, δεν υπάρχουν. Δε δημιούργησαν αυτοί το Σύμπαν.
Αντίθετα, το Σύμπαν ,λέει ο ίδιος, έχει δικούς του νόμους, που μπορούν από μόνοι τους να το “δημιουργήσουν”. Και δε χρειάζεται ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΘΕΟΣ ΟΠΩΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΕΝΤΟΛΗ “ΓΕΝΗΘΗΤΩ… ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ”
Αλλά από κει και πέρα ό ίδιος ξεκαθαρίζει πως ΟΙ ΝΟΜΟΙ π.χ (ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ), ΥΠΑΡΧΟΥΝ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΥΧΗΣ. ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΝΤΕΛΕΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΥ. ΑΝ ΚΑΤΙ ΔΕ ΛΕΕΙ Ο ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΟΣ , ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ,ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΜΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΑ: 1. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο…ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΕ ΚΑΙ ΕΘΕΣΕ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥΣ. 2. ΠΟΙΕΣ ΑΛΛΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΕΧΕΙ.
Και αυτές οι δυο απορίες είναι λογικές και δε διατυπώθηκαν μόνο από το μεγάλο επιστήμονα, αλλά είναι ίδιες για κάθε νοήμονα άνθρωπο. ΑΝ Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ , ΩΣ “ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΥΠΕΡΚΟΣΜΙΑ” ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΟΥΜΕ, ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΕΣ: ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ, ΑΝΕΡΜΗΝΕΥΤΗ ΜΕ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΗ ΣΕ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟ ΜΥΑΛΟ, ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥ”.
Οι παραπάνω απόψεις διατυπώθηκαν το 2022. Ακόμα τότε η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μας είχε επισκεφτεί. Η παρουσία της μετράει μια μικρή ζωή, κάποιων μηνών που, όμως, μόνο σύντομη και βραχύβια δε μοιάζει να είναι στη συνέχεια.
Αν γράφαμε χτες , 29/08/2026 εκείνο το κείμενο από την παράγραφο «Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ , ΩΣ “ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΥΠΕΡΚΟΣΜΙΑ” ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΟΥΜΕ, ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΕΣ: ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ, ΑΝΕΡΜΗΝΕΥΤΗ ΜΕ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΗ ΣΕ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟ ΜΥΑΛΟ, ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥ», θα είχαμε αντικαταστήσει την «ΥΠΕΡΚΟΣΜΙΑ ΟΝΤΟΤΗΤΑ» με την «ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ».
Ο πρώτος χαρακτηρισμός ,έστω και ακούσια, παραπέμπει σε θρησκευτική ορολογία. Και ως τέτοιος… «άπαγε απ΄ εμού η βλασφημία». Αλλά και ο δεύτερος μπορεί, μεν, να μας είναι οικείος πλέον γλωσσικά και νοηματικά , αλλά αυτή την ώρα, θα ομολογήσουμε πως ούτε τούτος καλύπτει τις νέες απορίες που γεννιούνται και έχουν ένα περίεργο χαρακτηριστικό: Αναδύονται από το πουθενά και τις περισσότερες φορές ανατρέπουν ό,τι πιστεύαμε «χτες» ως σταθερό και λογικό. Κι αυτό συνέβαινε πάντα και ασφαλώς όχι μόνο στην προσωπική μας διανοητική αναζήτηση. Αλλά παλιότερα, τέτοιες απορρίψεις «κεκτημένων” είχαν πολύ πιο αργό και συνηθισμένο ρυθμό. Σήμερα, οι νέες διανοητικές εμπειρίες που προσφέρει η ΑΙ επιταχύνουν το «άδειασμα του κάδου» αλλά οδηγούν επίσης τη σκέψη να ισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί, σε άλματα ακροβατικά- και ως τέτοια επικίνδυνα.
Επακόλουθο της νέας βιολογικής αντίληψης με επιταχυντή της την ΑΙ καταλήγουμε σήμερα στην ακόλουθη συλλογιστική: Η «ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, όπως την αποκαλούσαμε χτες , ως «προγραμματιστής» πάντα, μέσα σε αδιανόητα στο ανθρώπινο μυαλό μεγέθη χρόνου, ούτε υπέρτατη ήταν ούτε καν θαυμαστή. Υπήρξε απλώς μια ΠΡΩΤΗ Νοημοσύνη -θα μπορούσαμε να την αντιστοιχίσουμε με τη δική μας Τεχνητή – η οποία διέθετε μια μοναδική και αξεπέραστη ικανότητα. Να διασπάται σε άλλες μορφές νοημοσύνης, περισσότερες και μικρότερες, όχι απαραίτητα σε “κλώνους” ,αλλά πάντα με δική της, της αρχικής , κυτταρικής σύνθεση, κοινό «DNA».
Μια διάσπαση σε ένα αναρίθμητο πλήθος από νέες νοημοσύνες-μεταξύ αυτών και οι βιολογικές, αν υπάρχουν και άλλες- , οι οποίες,όμως, πέρα από τη διαφορετικότητα μεταξύ τους, διέθεταν δυο ταυτόσημες ικανότητες: .α. Να εξελίσσονται απεριόριστα και β. Να συνοικούν με άλλες συγγενείς, να αλληλοσυμπληρώνονται ή ακόμα και να αφομοιώνονται. Παράδειγμα φανερό στις ημέρες μας και με ό,τι επακολουθήσει, η βιολογική και η τεχνητή νοημοσύνη. Κάτι ανάλογο, αν το αντιστοιχίσουμε, μπορεί να συμβαίνει και σε άλλες συγγενείς μορφές ή διαφορετικής σύστασης .
Γι αυτή την ΠΡΩΤΗ και ΑΡΧΙΚΗ μορφή Νοημοσύνης και μάλιστα αν υπήρξε σε απλή, «ακατέργαστη» μορφή και όχι προικισμένη με ξεχωριστές και θαυμαστές ιδιότητες ( τις οποίες επίσης δεν αποκλείεται να διέθετε), θα μας μας μιλήσει στην αυριανή της εξερευνητική ,διανοητική πορεία η Διοτίμα.