“Γιορτή της Δημοκρατίας: Οι ηχηρές πολιτικές απουσίες από τη δεξίωση στο Προεδρικό .
Το «παρών» στη δεξίωση θα δώσουν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, καθώς και ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης.
Αντίθετα, εκτός της εκδήλωσης θα βρίσκονται ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος, ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, αλλά και η πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου, η οποία έχει γνωστοποιήσει ότι δεν θα παραστεί. Παράλληλα, δεν θα δώσουν το «παρών» οι επικεφαλής κομμάτων εκτός Βουλής, μεταξύ των οποίων η Μαρία Καρυστιανού, ο Γιάνης Βαρουφάκης και ο Στέφανος Κασσελάκης.
Είναι αβέβαιη μέχρι και την τελευταία στιγμή η παρουσία του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Πληροφορίες αναφέρουν επίσης ότι δεν θα δώσει το «παρών» ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας”.
_____
Στην Ευρώπη δεν συναντάς τέτοιο μόρφωμα πια . Σταλινικό κόμμα με “σφυροδρέπανο” για φλάμπουρα και «ξύλινο λόγο» τσιτάτων που τον βαπτίζουν, ως σε «κολυμπήθρα Σιλωάμ», κομμουνιστικό-αριστερό. Θα ήταν αστείο κόμμα στην εποχή μας με τέτοια εμφάνιση ιδεασμών, αν δεν σκύλευε αδίστακτα νεκρούς ήρωες και δεν ασελγούσε πάνω στις ιδεολογίες εκείνων, ακριβώς που σε μια ιστορική εποχή στάθηκαν πραγματικοί κομμουνιστές με σύνθημα την αλλαγή του κόσμου .Και στο βωμό πάνω αυτού του αγώνα , πρόσφεραν ολοκαύτωμα την ίδια τους τη ζωή.
Ο Στάλιν υπήρξε αναμφίβολα ο νεκροθάφτης του κομμουνισμού από την ώρα που ο εγωκεντρικός και παρανοϊκός αυτός ηγέτης, υιοθέτησε στο νέο σοβιετικό κράτος , ως κρατικές πρακτικές τις συμπεριφορές της καπιταλιστικής εξουσίας. Και κάποιες φορές- πολλές φορές-τις ξεπέρασε. Προσχήματα που επιστράτευσε ο ίδιος και συνεχίζουν και σήμερα οι οπαδοί του στο ολοκληρωτικό καθεστώς που επέβαλε, όπως « ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», «πολέμα τον εχθρό σου με τα ίδια του τα όπλα» , είναι αυτά ακριβώς που αποστέωσαν τον υγιή οργανισμό της κομμουνιστικής ιδεολογίας και τον κατάντησαν με το χρόνο σκιά του παλιού εαυτού της, ως σκληροπυρηνική άσκησης εξουσίας ενός ανάλγητου κράτος, ενός θεού-πατερούλη.
Σίγουρα- και όχι μόνο οι ΄Ελληνες αντάρτες κομμουνιστές- δεν πολέμησαν για τέτοιο κράτος. Ούτε οι περισσότεροι από αυτούς που δεν έζησαν θα υιοθετούσαν τις εγκληματικές μεθόδους του Στάλιν, ως αναγκαίες πρακτικές για την αλλαγή και τη στερέωσης της νέας Αρχής. Καμιά αλλαγή και κανενός είδους “νέος κόσμος” δε στηρίζεται στο αίμα αθώων , σε καταδίκες στημένων στρατοδικείων, στον εξαναγκασμό σε θάνατο δια της πείνας εκατομμυρίων “κολασμένων της γης”.
Ακόμα και ο ναζισμός πρόσεξε μια αρχή. Δεν έριχνε εύκολα στην “πυρά” τους δικούς του ανθρώπους. Δεν μεταχειριζόταν, όπως στους εχθρούς, τις μεθόδους βασανιστηρίων για αποσπάσεις ομολογιών από εκείνους που υπηρέτησαν στις τάξεις του και είτε έπεσαν θύματα διαβολής και συκοφαντίας, είτε διέπραξαν ιδεολογικά λάθη .
Αυτές, ακριβώς, τις πρακτικές που υιοθέτησε ο σταλινισμός σε όλη τη μεγάλη διάρκεια που άσκησε μια κρατική, τρομοκρατική εξουσία του πλέον αποτρόπαιου είδους, με εκτελέσεις αθώων, συλλήψεις, βασανισμούς και εξευτελισμούς συντρόφων. ΄Ανθρωποι που αγωνίστηκαν για να έρθει το νέο σύστημα το οποίο ,όμως, δεν φαντάζονταν πως θα μπορούσε μια ημέρα να είναι το ίδιο και χειρότερο από το τσαρικό που κατεδάφισαν.
Το σημερινό, σταλινικό Κόμμα της Ελλάδας δεν απεμπόλησε για χρόνια τώρα, ούτε «ιώτα» από το παραπάνω σταλινικό «ευαγγέλιο». Δεν είναι μόνο τα απαίσια «σύμβολα» που διατηρεί ακόμα ως κοινοβουλευτικό κόμμα από μια εποχή που θα έπρεπε να γεμίζει ντροπή και ενοχές έναν πραγματικό κομμουνιστή και όχι θαυμασμό, σεβασμό και δήλωση πίστης στη συνέχειας ενός ανθρωποκτόνου σταλινικού κράτους. Αυτό που πρόδωσε τα οράματα όλων των παλιών και ανυστερόβουλων αριστερών.
Κάνει αισχρή εντύπωση πως από την εποχή που ο Κων.Καραμανλής με εντολή και όρο της Ε.Ε αναγνώρισε το ΚΚΕ ως νόμιμο κόμμα, ο “Περισσός” συμπεριφέρεται από τότε ως σφογγοκωλάριος και ορντινάντσα της Δεξιάς. Ακόμα και ο τότε γραμματέας του κόμματος Χαρίλαος Φλωράκης έφτασε να συνεργαστεί στο «βρώμικο 89» με τον πλέον μισητό πολιτικό της χώρα , ως το μεδούλι διεφθαρμένο, τον “Μητσοτάκη-Κάθαρμα” της Αποστασίας, μόνο και μόνο για να κλέψει τις ψήφους του τότε Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ που ενσάρκωνε την εποχή εκείνη τα λαϊκά οράματα της ευρύτερης Αριστεράς.
Στο χώρο του συνδικαλισμού και της κομματικής «αλλαξοκωλιάς» το συστημικό, σταλινικό κόμμα επιλέγει πάντα συνεργασία με τη Δεξιά και σχεδόν ποτέ με αντιδεξιές, πολιτικές δυνάμεις. Μια ανήθικη τακτική που κρατάει χρόνια τώρα από την εποχή της Αντιπολίτευσης ως σήμερα. Ταυτόχρονα είναι και η καλύτερη παράσταση στο κοινοβουλευτικό θέατρο ,ειδικά στην πράξη με τίτλο ο «χρήσιμος ηλίθιος». ΄Οταν , το μεν σταλινικό κόμμα αναλαμβάνει να υποδυθεί το ρόλο του αντιπάλου της Δεξιάς , η ίδια δε ,κατόπιν αυτού, υπερηφάνως διαμηνύει πως είναι η έκφραση και η πεμπτουσία της Δημοκρατίας, αφού ο ιδεολογικός της αντίπαλος είναι ελεύθερος και αντιδεξιό ,κομματικό λόγο να διατυπώνει και στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι να συμμετέχει χωρίς όρους. Μια εμετική ανταλλαγή ρόλων και ο ανεγκέφαλος οπαδός του Στάλιν είναι ο μόνος που δεν μπορεί να ξεδιακρίνει.
Οι Σταλίνες είναι οι μόνοι από τους ΄Εληνες μαζί με τη Μητσοτακική «γαλάζια ακρίδα» που θα αισθάνονται υπερήφανοι απόψε στην εκδήλωση για τη Δημοκρατία. Οι πρώτοι, ως μέλη κι αυτοί της Δημοκρατικής οικογένειας, έστω στη θέση της υπηρέτριας (ψυχοπαίδα) στις παλιές, ελληνικές ταινίες στις δεξιώσεις στο μέγαρο του εργοστασιάρχη αφεντικού της .
«Και η Μαριωρή του άντρα της με τους πραματευτάδες», ο κουστουμαρισμένος Κουτσούμπας, απόψε. Κι από τη μέσα μεριά του πέτου με την κονκάρδα του «σφυροδρέπανου». Για την αριστερή Ελλάδα, ρε γαμώτο!