Κυριάκο, καλοκαρτέρα και έρχεται /Kyriakos, your day is approaching too.

Γαλλία.

“Από νωρίς το πρωί, διαδηλώσεις και πορείες πραγματοποιούνταν σε ολόκληρη τη Γαλλία, σε μια ημέρα πανεθνικής κινητοποίησης κατά του υψηλού κόστους ζωής και της αποδυνάμωσης του κοινωνικού μοντέλου που είχε ως στόχο την εξασφάλιση ενός βασικού επιπέδου ευκαιριών και κοινωνικής προστασίας.

Μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και μέλη των «Κίτρινων Γιλέκων» ένωσαν τις δυνάμεις τους σε ένα πολύπλευρο κίνημα διαμαρτυρίας, με τις Αρχές να εκφράζουν φόβους για βίαια επεισόδια, περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές.”

******

Το παρακάτω “σχολικό ποίημα” είναι αφιερωμένο στον Κυριάκο Μητσοτάκη. ΄Οπου Πασάς , Τούρκοι, αρβανιτιά και Λιάπηδες ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση, οι παρατρεχάμενοι και η γαλάζια ακρίδα του. Και όπου Δέσπω η Γιώργαινα ,το μεγάλο ,λαϊκό τσουνάμι που ζυγώνει .

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν

Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι

Ουδέ σε γάμο ρίχνονται ουδέ σε χαροκόπι

η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ’ εγγόνια

αρβανιτιά την πλάκωσε στου Δημουλά τον πύργο

Γιώργαινα, ρίξε τ’ άρματα, δεν είναι εδώ το Σούλι

Εδώ είσαι σκλάβα του πασά, σκλάβα των Αρβανίτων

Το Σούλι κι αν προσκύνησε κι αν τούρκεψεν η Κιάφα

η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες δεν έκαμε, δεν κάνει

Δαυλί στο χέρι άρπαξε, κόρες και νύφες κράζει

Σκλάβες Τούρκων μη ζήσωμε, παιδιά μαζί μου ελάτε

Και τα φυσέκια ανάψανε κι όλοι φωτιά γενήκαν

France. “From early in the morning, protests and scattered actions were taking place across France, on a day of nationwide mobilization against the high cost of living and the weakening of the social model aimed at ensuring a basic level of opportunities and social protection. High school students, farmers, climate activists, and members of the ‘Yellow Vests’ joined forces in a multifaceted protest movement, with authorities expressing fears of violent incidents, about six months before the presidential elections.

The following ‘school poem’ is dedicated to Kyriakos Mitsotakis. Where Pasha, Turks, Arvanites, and Liapides are the Prime Minister, the government, the hangers-on, and his blue locust. And where Despoina is Georgaina, the great, popular tsunami that is approaching.

________

A heavy din is heard; many shots ring out.
Shots are fired at weddings, but never at funerals—
yet here, in neither wedding nor mourning,
Despo fights alongside her daughters-in-law and grandchildren.
The Albanians have encircled her in the tower of Dimoulas.
“Georgaina, cast down your arms; Souli is no more.
Here, you are a slave to the Pasha—a slave to the Albanians.”

And though Souli has submitted, and though Kiafa has fallen to the Turks,
Despo has not—nor will she ever—accept the Liapides as her masters.
With a torch in her hand, she calls out to her daughters and daughters-in-law:
“We shall not live as slaves to the Turks; children, come with me!” And they lit the fuses, and all were consumed by fire.