Όλα τα… «καλά παιδιά» στη Μόσχα/ All the “Good Boys” in Moscow

Το κάλεσμα Πούτιν για τη «σωστή πλευρά της Ιστορίας», η ιδεολογική συμμαχία με τον Πατριάρχη Κύριλλο και οι παράδοξοι συνοδοιπόροι της νέας «ηθικής» τάξης.

«Ελάτε στη δική μας, σωστή πλευρά της Ιστορίας», δήλωσε πρόσφατα ο Βλαντίμιρ Πούτιν, απευθυνόμενος στους Ουκρανούς. Η δήλωση έγινε στο πλαίσιο συνέντευξής του στον Σέρβο σκηνοθέτη Εμίρ Κουστουρίτσα, για το ντοκιμαντέρ του ρωσικού Πρώτου Καναλιού «Η βάπτισή μας: Ο Προκαθήμενος», με αφορμή τα 80ά γενέθλια του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου. Ο Ρώσος πρόεδρος κάλεσε τον ουκρανικό λαό να επανεξετάσει τη στάση του απέναντι στη Μόσχα και να αναζητήσει ένα κοινό μέλλον με τη Ρωσία, υποστηρίζοντας πως η δική του πλευρά είναι «η κοινή μας πλευρά».
Ένας «πολιτισμικός» πόλεμος χαρακωμάτων
Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα των συγκρούσεων που έχει κηρύξει ή υποκινήσει ο Ρώσος ηγέτης — όπως συνέβη και στη Συρία, όπου με τις πλάτες της Μόσχας το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ εξόντωσε ή οδήγησε στην προσφυγιά εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.
Ωστόσο, στην Ουκρανία, πέρα από τις καθαρά ιμπεριαλιστικές και κατακτητικές βλέψεις, το Κρεμλίνο επιχειρεί να προσδώσει στη σύγκρουση διαστάσεις «πολιτισμικού πολέμου». Έχει ανοίξει ιδεολογικά στρατόπεδα και η φράση «ελάτε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας» δεν απευθύνεται μόνο στο Κίεβο, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Στη δική του «σωστή πλευρά» βρίσκονται οι εκλεκτοί συνομιλητές και ιδεολογικοί του συνοδοιπόροι: από ηγέτες και ισχυρούς παράγοντες της Δύσης και της Ανατολής, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Σι Τζινπίνγκ και ο Έλον Μασκ, μέχρι τους πνευματικούς του καθοδηγητές, όπως ο Αλεξάντερ Ντούγκιν και ο Πατριάρχης Κύριλλος. Στον αντίποδα, στη «λάθος πλευρά», τοποθετούνται συλλήβδην όσοι δεν ασπάζονται αυτό το αφήγημα: ο διανοούμενος, ο προοδευτικός, ο αμφισβητίας των παραδοσιακών θεσμών και ο «διαφορετικός».
Ο Πατριάρχης Κύριλλος και το αφήγημα της «ηθικής παρακμής»
Ο Πατριάρχης Κύριλλος αποτελεί τον κατεξοχήν εκφραστή της ιδεολογικής ταυτότητας του Κρεμλίνου. Πρόσφατα, κάλεσε εκ νέου τους Ρώσους πολίτες να συσπειρωθούν γύρω από την κυβέρνηση, προκειμένου το κράτος «να απωθήσει τους εχθρούς του, εξωτερικούς και εσωτερικούς». Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, λειτουργώντας ως βασικός πυλώνας του καθεστώτος, προσφέρει ιστορική και πνευματική νομιμοποίηση στην εισβολή, βαφτίζοντάς την «επανένωση των αρχαίων ορθόδοξων σλαβικών γαιών».
Για τον Κύριλλο, η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν είναι εισβολή, αλλά μια παγκόσμια μάχη αξιών, με τη Ρωσία να προβάλλεται ως το τελευταίο ανάχωμα απέναντι σε μια «ηθικά διεφθαρμένη Δύση» — στοχοποιώντας ευθέως τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και τις παρελάσεις υπερηφάνειας.
«Μας μισούν επειδή προσφέρουμε ένα διαφορετικό, εναλλακτικό δρόμο πολιτισμένης ανάπτυξης», δήλωσε χαρακτηριστικά από τον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Χριστού (τον ναό που κατεδάφισε ο Στάλιν τη δεκαετία του ’30 για να φτιάξει πισίνα και ανοικοδομήθηκε τη δεκαετία του ’90). «Η Δύση βρίσκεται σε ηθική κατάρρευση, αλλά η Ρωσία έδειξε στον κόσμο πώς να συνδυάζει την επιστήμη και τον πολιτισμό με την παιδεία και την πίστη. Τίποτα δεν θα πετύχει εναντίον μας, γιατί ο Θεός είναι μαζί μας», κατέληξε. Σε ανάλογο μήκος κύματος, ο Βλαντίμιρ Πούτιν, σε χριστουγεννιάτικο μήνυμά του, εξήρε τον ρόλο της Εκκλησίας στην «ενίσχυση του θεσμού της οικογένειας και την επιβεβαίωση των ηθικών ιδανικών».
Ο Σι Τζινπίνγκ και η «θρησκεία» του Κόμματος
Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς: πώς ταιριάζει ο Σι Τζινπίνγκ σε αυτή την παρέα των υπερασπιστών της «παραδοσιακής θρησκευτικής ηθικής»;
Κι όμως, ο Κινέζος πρόεδρος βρίσκεται σε απόλυτη σύμπνοια με τους συνδαιτημόνες του στο Πεκίνο και τη Μόσχα. Η μόνη διαφορά είναι ότι στο δικό του αξιακό σύστημα, τη θέση της θρησκείας έχει πάρει το «Κόμμα». Πρόκειται για το Κομμουνιστικό Κόμμα που κληρονόμησε από τον Μάο — έναν μηχανισμό που ελάχιστη σχέση είχε με την αυθεντική κομμουνιστική ιδεολογία τόσο τότε, με τα εκατομμύρια θύματα της Πολιτιστικής Επανάστασης, όσο και σήμερα, που παντρεύει τον απόλυτο κρατικό αυταρχισμό με τον πιο σκληρό καπιταλισμό.
__________________________

Putin’s call to join the “right side of history,” his ideological alliance with Patriarch Kirill, and the unlikely fellow travelers of a new “moral” order.

“Come to our right side of history,” Vladimir Putin recently declared, addressing the Ukrainian people. The remark was made during an interview with Serbian filmmaker Emir Kusturica for the Russian Channel One documentary Our Baptism: The Primate, produced to mark the 80th birthday of Patriarch Kirill of Moscow. The Russian president urged Ukrainians to reconsider their stance toward Moscow and seek a shared future with Russia, claiming his side represents “our common side.”
A Cultural War of Attrition
The war in Ukraine is yet another link in a chain of conflicts launched or instigated by the Russian leader—much like in Syria, where, backed by Moscow, Bashar al-Assad’s regime decimated or displaced hundreds of thousands of people.
In Ukraine, however, beyond purely imperialist and expansionist ambitions, the Kremlin is attempting to frame the invasion as a “culture war.” Ideological battle lines have been drawn, and the invitation to join the “right side of history” is aimed not just at Kyiv, but at the entire world.
On Putin’s “right side” stand his chosen interlocutors and ideological fellow travelers: from Western and Eastern leaders and power brokers like Donald Trump, Xi Jinping, and Elon Musk, to his spiritual and ideological mentors, such as Alexander Dugin and Patriarch Kirill. Conversely, on the “wrong side,” the Kremlin lumps together anyone who rejects this narrative: the intellectual, the progressive, the critic of traditional institutions, and the “different.”
Patriarch Kirill and the “Moral Decay” Narrative
Patriarch Kirill serves as the primary mouthpiece for the Kremlin’s ideological identity. He recently called on Russian citizens once again to rally behind the government so the state can “repel its enemies, both external and internal.” Acting as a core pillar of the regime, the Russian Orthodox Church provides historical and spiritual legitimization for the invasion, branding it as a “reunification of ancient Orthodox Slavic lands.”
For Kirill, the conflict in Ukraine is not an invasion, but a global clash of values, with Russia cast as the last bulwark against a “morally corrupt West”—explicitly targeting LGBTQ+ rights and Pride parades.
“They hate us because we offer a different, alternative path of civilized development,” Kirill remarked from the Cathedral of Christ the Savior—a church demolished by Joseph Stalin in the 1930s to make way for a swimming pool, and rebuilt in the 1990s. “The West is in moral collapse, yet Russia has shown the world how to combine science and culture with education and faith. Nothing will succeed against us, because God is with us,” he concluded. Echoing this sentiment, Putin, in a Christmas address, praised the Church for “strengthening the institution of the family and affirming moral ideals.”
Xi Jinping and the “Religion” of the Party
One might reasonably ask: how does Xi Jinping fit into this circle of defenders of “traditional religious morality”?
Yet, the Chinese president is in complete alignment with his counterparts in Beijing and Moscow. The only difference is that in his value system, religion has been replaced by the “Party.” It is the Communist Party inherited from Mao—an apparatus that had little to do with authentic communist ideology back then, amid the millions of victims of the Cultural Revolution, and even less today, as it marries absolute state authoritarianism with ruthless capitalism.