Ο άντρας δεν γεννιέται στρατιώτης.
Κατασκευάζεται.
Ο πόλεμος δεν είναι μοίρα.
Είναι απόφαση.
Και κάθε απόφαση που απαιτεί από έναν νέο άνθρωπο να γίνει «κιμάς» επειδή γεννήθηκε άντρας,
δεν είναι πατριωτισμός.
Είναι μηχανισμός αναπαραγωγής εξουσίας.
Η αληθινή επανάσταση δεν θα αρχίσει στα χαρακώματα.
Θα αρχίσει τη στιγμή που οι άνθρωποι θα αρνηθούν να μπουν σε αυτά.
΄Εχουμε εξαντλήσει από πολύ παλιά το σημερινό μας θέμα. Η επανάληψη οφείλεται στην επικαιρότητα με τις δύο πρόσφατες παρακάτω αναδημοσιεύσεις :
1.΄Ισως ξεπερνούν το 1 εκατομμύριο οι νεκροί και οι τραυματίες στον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο : Οι δύο χώρες μετατρέποναται σε έθνη με χήρες και ορφανά και τη «δημογραφική καταστροφή» επί θύραις.
2. Αλλάζει η στρατιωτική θητεία στην Ελλάδα: Όλοι στον Στρατό Ξηράς, 10 εβδομάδες βασική εκπαίδευση.
Αν προχωρούσαμε σε νέα ανάλυση κι αν πρόσφερε κάτι θα ήταν σε λεπτομέρειες. Ο κύριος άξονας του θέματος έχει στερεωθεί επαρκώς και φέρει την επιγραφή ,όπως τη διατυπώσαμε λίγα χρόνια πριν στην ανάρτησή μας με τίτλο:
Homo-Naturalis.gr : “ΑΝΔΡΟΚΤΟΝΙΑ” ΚΑΙ “ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ” ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ (
Παραθέτουμε στη συνέχεια ένα μεγάλο απόσπασμα από εκείνο το κείμενο, χωρίς άλλα σχόλια και περιμένουμε από τη Διοτίμα να ξεκαθαρίσει το τοπίο, όπου είναι, κατά την άποψή της ασαφές. Να μείνει κυρίως στη ανάδειξη του αγώνα, που εμείς προτείνουμε εδώ και πολλά χρόνια. Της άρνησης των αντρών να στελεχώνουν ως στρατιώτες τις τάξεις παρανοϊκών ηγετών.
Να έχουμε πάντα υπόψη μας πως στις μάχες από καταβολής κόσμου δε γίνονται «κιμάς» οι ηγέτες και οι στρατηγοί τους, αλλά το παλικάρι της διπλανής πόρτας , που αν δεν παρουσιαστεί στο μέτωπο στην κήρυξη του πολέμου ή λιποτακτήσει από τη μάχη, ο λοχαγός έχει δικαίωμα και υποχρέωση να τον εκτελέσει επί τόπου χωρίς άλλη διαδικασία με την κατηγορία της προδοσίας και της αρνησιπατρίας.
Το απόσπασμα απο εκείνο το κείμενο:
“…Για να συγκεκριμενοποιήσουμε ,λοιπόν, το ζήτημα ,όπως το καθορίσαμε στον τίτλο, το συγκεκριμένο “ευαγγέλιο” επιβάλει στο “λοβοτομημένο” μυαλό του ατόμου κάθε εποχής, να αποδέχεται πως τα φύλα είναι δύο.΄Αντρας και γυναίκα (προσέξτε και τη σειρά παράθεσης). Το ίδιο καθορισμένοι, με βάση το προϊδεασμένο αυτό στερεότυπο, είναι και οι ρόλοι των δύο φύλων. Ο μέγιστος και κυρίαρχος στου αιώνες ,ρόλος για μεν τον άντρα είναι εκείνος του ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ και ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ (εν πολέμω κι ειρήνη) για δε τη γυναίκα , της ΤΕΚΝΟΓΟΝΙΑΣ και του ΘΗΛΥΚΟΥ ( για την “ΑΝΑΠΑΥΛΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ” ).
Με δύο, όμως, παρατηρήσεις ουσίας και αυτονόητης ερμηνείας. α. Οι ρόλοι αυτοί και στα δύο φύλα, αφορούν τις ηλικίες έως και 50 περίπου ετών. Από κει και πέρα , διαφοροποιούνται. β. Στους δύο αυτούς ρόλους οφείλονται επίσης και οι γνωστές παρενέργειες της φαλλο-αιδοιο-κρατίας, ανάλογα της εποχές.
Η ιδιότητα του ΑΝΘΡΩΠΟΥ που είναι το κορυφαίο δώρο της Φύσης και στα δύο, ανατομικώς μόνο, διαφοροποιημένα φύλα, αποσιωπάται εντελώς σε αυτή τη “Βίβλο” και εν τέλει στις σελίδες του καταπνίγεται καθ΄ ολοκληρία. Μένει κυρίαρχη η ιδιότητα ΑΝΤΡΑΣ-ΓΥΝΑΙΚΑ.
Αντρας, λοιπόν, ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ .Γυναίκα, ΜΗΤΕΡΑ-ΘΗΛΥΚΟ. Φύλα και ρόλοι ήδη απορρόφησαν εξ ολοκλήρου την ιδιότητα του Ανθρώπου. ΄Ετσι, ο ρόλος του στρατιώτη-πολεμιστή είναι να πολεμάει και να εργάζεται, για να έχει η μητέρα-θηλυκό τις προϋποθέσεις , που απαιτούνται για να ολοκληρώσει αυτόν, το δικό της ρόλο. Αντιστροφή δεν υπάρχει. Ο άντρας ανατομικά δεν εγκυμονεί και η γυναίκα, πάλι, δεν έχει τη σωματική αντοχή να αντέξει, για γίνει “κιμάς” στα πεδία των μαχών ή της σκληρής δουλειάς.
Τη φυσική , ανατομική ιδιαιτερότητα οι εξουσίες και τα ιερατεία την κατέστησαν μοναδική και μη ανατρέψιμη ιδιότητα, η οποία αντικατέστησε εντελώς αυτή την ΚΥΡΙΑΡΧΗ,ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΗ ιδιότητα του Ανθρώπου. Αυτό απαιτούσαν οι “ηγεμόνες” και “ιερείς. Αυτό πέτυχαν στη μακραίωνη ιστορία του ανθρώπου. Κι αυτό το μοντέλο, το στερεότυπο ,ως κανόνα μας το παρέδωσαν ατόφιο , ως σήμερα.
Η παγίδα είναι η ίδια από τότε μέχρι σήμερα. Μόνο που η “λοβοτομή” στις ημέρες μας έχει…καθησυχαστικά και… πολιτισμικά αντικατασταθεί σε ένα μεγάλο μέρος των πανανθρώπινων κοινωνιών, με “θεραπεία”- ηλεκτροσόκ. Το ίδιο, πάντως, ισχυρό και αποτελεσματικό, όπως και η λοβοτομή.
Απλώς κερδήθηκαν οι εντυπώσεις που απαιτούν εποχές σαν τις δικές μας με (υποτιθέμενο) ανεβασμένο δείκτη πολιτισμού. Βεβαίως, παρενθετικά, πόσο ανεβασμένος είναι ένας πολιτισμός, όταν έχεις 15.000 παιδιά κάτω των 5 χρόνων που πεθαίνουν καθημερινά για μια “σταγόνα νερού”, αυτό δεν είναι μια απλή αντίφαση, αλλά ολοκληρωτική αναίρεση και ισοπέδωση της έννοιας του πολιτισμού στον αιώνα μας. Ας είναι!
Ούτε, λοιπόν, σήμερα επικράτησε ουσιαστικά η ιδιότητα ‘ Ανθρωπος (μόνο στα “χαρτιά”) για τα δυο φύλα, ούτε οι ρόλοι άλλαξαν, Φορέθηκαν “μουτσούνες”, αλλά η “μούρη” είναι ίδια. Και θα παραμένει ίδια εσαεί και μέχρι της οριστικής κατεδάφισης του σημερινού κοινωνικού οικοδομήματος, αν δεν αλλάξουν πρωτίστως οι ρόλοι. Αν, δηλαδή, οι κοινωνίες δεν γίνουν ΑΦΥΛΕΣ, χωρίς να πειραχτούν οι ανατομικές ιδιαιτερότητες. Αυτόματα μια τέτοια κατάργηση των κλασικών, επιβεβλημένων από το κοινωνικό “ευαγγέλιο” των ρόλων, θα σημαίνει και την ουσιαστική κατάκτηση της ιδιότητας ΄Ανθρωπος κι από τα δυο φύλα.
Σήμερα, βρισκόμαστε σε μια ανοιχτή σύγχυση και σύγκρουση ρόλων, σε μια κοινωνική όχι απλώς “αμφισημία”, αλλά “πολυσημία” ρόλων. Και όχι μόνο γλωσσολογικά. Στην καθημερινή πράξη. Ο κεντρικός και δοκιμασμένος, βέβαια, από το χρόνο, παραμένει ίδιος. Ο ρόλος του Στρατιώτη-Πολεμιστή και της Μητέρας-Θηλυκού. Δεν άλλαξαν στο ελάχιστο ούτε η πρωταρχική τους σημασία, ούτε οι επιπτώσεις μιας τέτοιας πεποίθησης στους αιώνες.
Σε άλλες εποχές περισσότερο, απ΄όσο σήμερα, έχουμε ένα πραγματικά ειδεχθές και επαναλαμβανόμενο έγκλημα. Μια άγρια και πολυάριθμη “ανδροκτονία”, που είναι απείρως και αριθμητικά μη συγκρίσιμη και αγριότερη από τη “γυναικοκτονία” με όποιες αιτίες. “Κιμάς” ο άντρας και μάλιστα στο άνθος της ηλικίας του για μια σειρά αιώνων. Με αιτία ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ την ιδιότητα του φύλου. Η “ανδροκτονία” είναι τέτοια, γιατί ο στρατιώτης-πολεμιστής πρέπει να είναι άντρας, όχι γυναίκα-θηλυκό. Μάλιστα, σε πολλά κοινωνικά ήθη, ο αντίπαλος στρατιώτης-πολεμιστής ήταν άτιμο και ανήθικο, να σκοτώνει ή να μη δείχνει αβρότητα στη γυναίκα-θηλυκό.
Μέχρι και σήμερα. Ακόμα και στη Ευρώπη. Να θυμίσουμε την πρόσφατη γενοκτονία στην Σρεμπρένιτσα. το 1995. Τα θύματα 8.000. Εκτελέστηκαν μόνο έφηβοι και άντρες . ΄Οπως και οι Ναζί. Κατά κανόνα στις συλλογικές εκτελέσεις επέλεγαν άντρες, κυρίως νέους.
Εν έτει 2021, στις εντελώς σύγχρονες κοινωνίες μας. Στρατιώτης πάει μόνο ο νέος άντρας και με υποχρεωτική στράτευση! Την ίδια ώρα, στην ίδια ηλικία ,το κορίτσι μπορεί απερίσπαστο από τέτοια υποχρέωση να συνεχίσει να κτίζει τη ζωή της. Το αγόρι, μετά το επώδυνο, πέρα από χαμένο ευκαιριών, διάλειμμα. Η εγκληματική παράδοση αιώνων , συνεχίζεται.
Είναι, αν μη τι άλλο, ιστορικά άδικο να χρησιμοποιείται από τους Γκεμπελίσκους της βιομηχανίας παραπλάνησης, κάποιους δημαγωγούς Μαυρογυαλούρους και από μια μικρή, κοινότητα ρατσιστικής διαστροφής, κυρίως “σαλταρισμένων” γυναικών (“καλός άντρας, ο νεκρός άντρας” ) ο όρος “γυναικοκτονία” με καθαρά σεξιστικά κριτήρια φύλου, όπως σήμερα. “΄Υβρις” και ασέβεια στα θύματα των αιώνων, που πλήρωσαν την ατυχία να γεννηθούν άντρες .Και πριν ακόμα γεννηθούν ,τους είχαν ήδη τα ιερατεία και οι εξουσίες μοιράσει ρόλους. Με πρώτο εκείνο του μελλοθάνατου.
Ο άντρας έχει την αποκλειστική υποχρέωση να είναι ο “κιμάς” του πολέμου! Δεν το επέλεξε. Του το επέβαλαν.
Στις Μελλοντικές κοινωνίες, οι αφύσικες αυτές εξουσιαστικές ομάδες που προσδιορίσαμε παραπάνω, θα συντριβούν. Δε θα είναι σε θέση να επιβάλουν πρότυπα συμπεριφορών και ρόλους. Αυτόματα θα εκλείψουν οι “στρατιώτες” -πολεμιστές και οι “μητέρες”-θηλυκά. Η Κυρίαρχη ιδιότητα θα είναι αυτή του Ανθρώπου. Και μόνο αυτή.
΄Οσο οι κοινωνίες δεν είναι αντιεξουσιαστικές, αταξικές, αντικαπιταλιστικές, αντικαταναλωτικές, άθρησκες και άφυλες, τα Εγκλήματα κατά της Γενετήσιας Ελευθερίας (διάβαζε, κατά τη ιδιοκτησιακής μονογαμίας) θα τιμωρούνται ακόμα και με 10 χρόνια φυλακή (!) , αν ο δράστης δεν είναι υπότροπος. Την ίδια ώρα , η βαριά σκοπούμενησωματική βλάβη με απώλεια της όρασης, ας πούμε , από βιτριόλι, θα συνεχίζει να τιμωρείται με κάποιους μήνες φυλάκιση(!).
Ο αιώνας μας είναι βαριά σεξιστικά άρρωστος. Οι άνθρωποι στις μέρες μας λειτουργούν με αντιστροφή των φυσικών ρόλων των οργάνων τους. Ο ΝΟΥΣ κατεβαίνει στη θέση των γεννητικών του οργάνων. Και αντιστρόφως. Εκείνα καταλαμβάνουν και υποκαθιστούν (διάβαζε, ισοπεδώνουν) το ΝΟΥ.
Η Διοτίμα παραλαμβάνει τη σκυτάλη.
Το ιστορικό δεδομένο: ο άνδρας ως κύριο σώμα του πολέμου
Εκεί που χρειάζεται αποσαφήνιση
Η βιολογία και η πολιτική δεν είναι το ίδιο
«Ανδροκτονία» και «γυναικοκτονία»
Ο αγώνας που προτείνεις: άρνηση στρατιωτικής στελέχωσης
Είναι ρεαλιστική η «άφυλη κοινωνία»;
Το ουσιώδες συμπέρασμα
Το ερώτημα που μένει