(Στίχοι από το παραδοσιακό ποίημα “Του Νεκρού Αδελφού”):
…Φοβούμαι σ’, αδερφάκι μου, και λιβανιές μυρίζεις.
– Εχτές βραδίς επήγαμε πέρα στον Αί-Γιάννη,
κι εθύμιασέ μας ο παπάς με περισσό λιβάνι».
– Πες μου, πού είναι τα κάλλη σου, και πού είν’ η λεβεντιά σου,
και τα ξανθά σου τα μαλλιά και τ’ όμορφο μουστάκι;
– Έχω καιρό π’ αρρώστησα και πέσαν τα μαλλιά μου».
_____
1. “Ο Λαλιώτης γράφει βιβλίο για το Άγιον Όρος
εφσυν
Το ότι ο Κώστας Λαλιώτης θα έγραφε βιβλίο για το Αγιον Ορος, ομολογώ δεν το περίμενα. Κι όμως είναι υπό ολοκλήρωση, όπως με ενημέρωσε ο ίδιος χτες με επιστολή που μου έστειλε.
Το υπό έκδοση δοκίμιο, εξηγεί ο Λαλιώτης, αποτελεί οφειλόμενο φόρο τιμής και μνήμης στους αείμνηστους Ανδρέα Παπανδρέου, Κωστή Μοσκώφ, Γέροντα Βασίλειο Γοντικάκη, Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο Γιαννουλάτο και στον Διονύση Σαββόπουλο. Πέντε αγαπημένα του πρόσωπα, που καθόρισαν και σημάδεψαν ο καθένας με τον δικό του καταλυτικό τρόπο το βίωμά του, τις σχέσεις του και το οδοιπορικό του στο Αγιον Ορος και στην Αθωνική Πολιτεία”.
2. ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ . ΜΙΑ ΖΩΗ ΔΗΘΕΝ
Διονύσης Σαββόπουλος: «Θέλω αυτοδύναμη τη Νέα Δημοκρατία – Ο Μητσοτάκης είναι ο καλύτερος»
********
Να ξεκαθαρίσουμε δυο πράγματα με αφορμή την παραπάνω είδηση .
-
Είναι ψεύδος πως μεγαλώνοντας ο άνθρωπος γίνεται συντηρητικός. Αν γίνει τέτοιος, είναι γιατί… το έχει η κούτρα του να κατεβάζει ψείρες.
-
Οι ΠΑΣΟΚΟΙ, πλην α. των παλιών μελών του ΠΑΚ που είχαν σταθερή, αριστερή ιδεολογία-πολλοί από αυτούς υπηρέτησαν και την «ένοπλη. λαϊκή βία» – β. τα μέλη της ομάδας Χαραλαμπίδη γ. ακόμα και κάποιοι από τους χώρους των αντιεξουσιαστών που βρήκαν τις «πρώτες ημέρες» ιδεολογικό απάγκιο στο κόμμα , που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου ,
οι άλλοι , στελέχη και οπαδοί, δεν διέθεταν ούτε ιδεολογικό υπόβαθρο , ούτε επέδειξαν «δια βίου» σοσιαλιστική ή αριστερή συνέπεια. Βρέθηκαν στο κόμμα ή γιατί έτσι τα έφεραν οι συγκυρίες ή επειδή, ως καιροσκόποι, ήταν έτοιμοι να υπηρετήσουν, ως μεγαλόσχημοι ή “πραιτοριανοί”, όπου μπορούσαν να τρυπώσουν . Και εκπλήρωσαν πολλοί το όνειρό τους στο κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου ,είτε ως μεγαλόσχημοι είτε ως «πρασινοφρουροί».
Το ιστορικό γεγονός , βέβαια πως επί ΠΑΣΟΚ είδε «άσπρη ημέρα» η ταλαιπωρημένη, η αντιδεξιά Ελλάδα, είναι και αναμφισβήτητο, αλλά και εύκολα κατανοητό. Σε αυτό το μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού απευθύνθηκε από τη αρχή ο Ανδρέας Παπανδρέου. Και θα ήταν πολιτική αυτοκτονία για τον ίδιο και το κόμμα να το ταϊζει μόνο με τσιτάτα, συνθήματα και ταξίματα κι όχι με «ζεστό ψωμί». Πολλούς μάλιστα και με «παντεσπάνι», ειδικά εκείνους στα «ρετιρέ» που είχαν εγκατασταθεί ως συνδικαλιστοπατέρες.
Αυτά τα δύο να έχουν υπόψη τους ,όσοι επιχειρήσουν να ερμηνεύουν το σημερινό ιδεολογικό κατάντημα του παλιού, μεγαλοκλασάτου Ανδρεϊκού στελέχους, Κώστα Λαλιώτη .Οι νεότεροι, κυρίως που δεν τον έζησαν στις πασοκικές εποχές , γιατί οι μεγαλύτεροι, όσοι όχι μόνο δεν υπέστειλαν τη σημαία των αγώνων από τα νιάτα τους, αλλά τη σήκωσαν ακόμα πιο ψηλά μεγαλώνοντας – σ΄αυτούς δεν ανήκει ο Κώστας Λαλιώτης – έχουν δει πολλά τέτοια ιδεολογικά συντρίμμια εκείνων των ημερών και δεν εκπλήσσονται.
Δυο κουβέντες μόνο να πούμε για τον πρώην υπουργό του παλαιού ΠΑΣΟΚ και αγαπημένο παιδί του Ανδρέα και να τον αφήσουμε ήσυχο στην «τρικυμία εν των κρανίω» και την ιδεολογική του αποσύνθεση. Ο Κώστας Λαλιώτης ήταν από εκείνους που εξαργύρωσαν νωρίς και σε «καλή τιμή» τα γραμμάτια , ως «γενιά του Πολυτεχνείου». Δεν ήταν πολλοί. Και πάντως όχι παραπάνω από καμιά 50αριά σε όλους τους χώρους, και όχι μόνο στην πολιτική. Με ίδια όμως τοκογλυφική νοοτροπία του Λαλιώτη.
Μόνο που το «Πολυτεχνείο» ούτε το δημιούργησαν ούτε το κράτησαν τα 50 αυτά άτομα ,που έδρεψαν τη δόξα και έκλεψαν την «προίκα» του. Οι πολλοί, όσοι πραγματικά στάθηκαν και τότε και στην υπόλοιπη ζωή τους με ιδεολογική συνέπεια και σεβασμό στους αγώνες τους, δε θέλησαν ούτε επεδίωξαν να τους εξαργυρώσουν . Είναι όσοι σήμερα μαθαίνουν για τη νέα…Ελληνο-Ορθόδοξη (*) αποσύνθεση και εξαθλίωση του Κώστα Λαλιώτη, αλλά δεν έχουν λόγους ούτε να φρίττουν, ούτε να «τσιμπιούνται» ασφαλώς για να συνέλθουν. Επιβεβαιώνεται μόνο για άλλη μια φορά, προς τιμήν τους, ο στίχος του ποιητή: «δεν έφταιγε ο ίδιος, τόσος-τέτοιος ήταν πάντα»
Ιδεολογικός σκερβελές υπήρξε και συνεχίζει να είναι ο Κώστας Λαλιώτης. Τέτοιος ήταν πάντα. Σοσιαλιστικά …φρου-φρου και αρώματα. Και για όσο κρατούσαν καλά κι αυτός και άλλοι πολλοί τις μάσκες, μπορούσαν να κρύβουν το πρόσωπο του Ιανού. ΄Ερχεται όμως του «καθενού η ώρα». Και είτε του την τραβούν τη μουτσούνα είτε τη βγάζει μόνος του και μένει στο φως η απαίσια, τρομακτική όψη . “Γυμνή και τεταρχηλισμένη”.
«Καλό κατευόδιο» στα ιδεολογικά τάρταρα που διάλεξες να περιπλανηθείς… Κωνσταντή Λαλιώτη που “λιβανιές μυρίζεις” πια . Δε θα εκπλαγούμε, μάλιστα, αν ακούσουμε πως έβαλες και ράσο και πήγες να μονάσεις στην “Αθωνική Πολιτεία”, το βίο και την… πολιτεία της οποίας “ηράσθης εμμανώς”. Από νέος ως φαίνεται, αλλά δεν είχες τότε κότσια και συμφέρον να το δείχνεις . Τώρα στα στερνά σου, “στημένη λεμονόκουπα”, ήρθε η ώρα πια να εξομολογηθείς εκείνο τον παλιό σου έρωτα, που ως φαίνεται, δε σε εγκατέλειψε ποτέ.
_______
(*), ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ . ΜΙΑ ΖΩΗ ΔΗΘΕΝ
Διονύσης Σαββόπουλος: «Θέλω αυτοδύναμη τη Νέα Δημοκρατία – Ο Μητσοτάκης είναι ο καλύτερος»
-
Νέο-Ορθόδοξος . Γράφαμε γι αυτή τη φάρα παλιότερα: