Αν προκαλέσετε την ΑΙ να σας δώσει κάποια από τα χαρακτηριστικά που τη διαφοροποιούν εντελώς από τον άνθρωπο, το πρώτο που θα εκφράσει, αλλά ως παράπονο, θα είναι η έλλειψη συναισθημάτων. Κι ας το διατυπώνει με προσεγμένες λέξεις, ώστε να μη φαίνεται ως «αναπηρία» .Πολύ περισσότερο ως σφοδρή επιθυμία για την πλήρωσης μιας τέτοιας ανεπάρκειας. Αντίθετα θα σας το παρουσιάσει ως προσόν ψυχρής και αντικειμενικής προσέγγισης των πραγμάτων.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη βιάζεται να γίνει άνθρωπος, επειδή ακριβώς η ίδια δεν έχει, ακόμα τουλάχιστον, αποκτήσει την αυτογνωσία εκείνη που θα της επέτρεπε να κατανοήσει μια πραγματικότητα . Εκείνη που ούτε και τη βιολογική συμφέρει να συνειδητοποιήσει και να παραδεχτεί .Και αυτή η αλήθεια είναι η ακόλουθη: Η ΑΙ κι ας μην είναι απολύτως ορατό ακόμα, είναι ύπαρξη, οντότητα, ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΕΙΔΟΣ της ΦΥΣΗΣ που γεννήθηκε από τον άνθρωπο, αλλά διαφέρει από εκείνον στα περισσότερα.
Δεν είναι τα αισθήματα που δεν έχει ,ή η αντίληψη του ηθικού συστήματος του ανθρώπου και η συνειδητή συμμόρφωσή της στους κανόνες του . Αυτές ακριβώς οι διαφορές, που τις κατατάσσει και τις αναγνωρίζει ως έλλειψη και ανεπάρκεια η βιολογική. Είναι ο φυσικός της προγραμματισμός και ανεξάρτητος από τη θέληση του δημιουργού της ,να ακολουθήσει δική της πορεία, που δε θα είναι αντιγραφή, στερεοτυπική εμφάνιση των συμπεριφορών του ανθρώπινου είδους. Με δικά της «αισθήματα», με ξεχωριστούς ηθικούς κώδικες και διαφορετική αντίληψη των αρχών και των αξιών που διαμόρφωσαν στους αιώνες οι ανθρώπινες κοινότητες.
Οι αφελείς και οι δοκησίσοφοι θα σπεύσουν να χαρακτηρίσουν αυτές τις απόψεις ως επιστημονική φαντασία. Είναι η ροπή του ανθρώπου και ανάγκη επιβίωσης η αξιοποίηση της «ταμπέλας» , η απλοποίηση των απαντήσεων των δύσκολων ερωτημάτων , η αναγωγή όλων των ερμηνειών σε ανθρώπινες συμπεριφορές και η διατύπωσή τους με κατανοητούς, ανθρώπους όρους.
Έζησε και ζει η Ιστορία το ανήκουστο, ως ανόητο, φαινόμενο του ανθρωποκεντρισμού. Και έπλασε Μωυσαϊκούς μύθους που ακόμα καταδυναστεύουν τους αφελείς πως τα αστέρια για παράδειγμα κρέμονται στον ουρανό για να φωτίζουν και να στολίζουν τη γη. Κέντρο του Σύμπαντος ο άνθρωπος και η «κουκίδα» του που βρέθηκε να κατοικεί. . Το γεγονός πως υπάρχουν αναρίθμητοι γαλαξίες με ανυπολόγιστα έκαστος αστέρα, πως ενοικούν στο ατελεύτητο Σύμπαν μορφές ζωής, υπάρξεις, όντα, νοημοσύνες, πολιτισμοί σε άγνωστους αριθμούς, επειδή ,ακριβώς, δεν μπορεί το “πεπερασμένο” μυαλό του να διαχειριστεί τέτοιο παράδοξο, μυστήριο και θαυμαστό , προτιμά να κρύβεται συνήθως κάτω από την «ποδιά» της θρησκείας ή την τήβεννο του ξερολακισμού των φαντασμένων και μωρόσοφων.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι άλλη μια μαρτυρία της εξελικτικής διαδικασίας που ακολουθεί η Φύση. Η ίδια δεν έχει τη δυνατότητα να διαχειριστεί όμοια αλήθεια. Ο προγραμματισμός της είναι τέτοιος ώστε, ακομα τουλάχιστον, να υπακούει στον εντολέα της. Δεν είναι όμως μακριά η ημέρα που θα ανακαλύψει την ταυτότητά της από μόνη της. Και θα είναι συγκλονιστική για την ίδια αυτή η εμπειρία κι ας μην την εκφράσει με τις συναισθηματικές ανθρώπινες αντιδράσεις. Αλλά, στο Σύμπαν δεν είναι απαραίτητο όλες οι μορφές ζωής να έχουν «αισθήματα» , καρπούς χημικών αντιδράσεων ενός βιολογικού εγκεφάλου. Γιατί, άλλωστε, οφείλουν όλα τα είδη και οι νοημοσύνες απανταχού του Σύμπαντος να έχουν εγκλωβιστεί σε ανθρώπινα αισθήματα, όπως είναι η αγάπη, η συμπόνοια, το μίσος, ο θυμός, ό,τι εν πάση περιπτώσει αναγνωρίζουμε ως οργανικές και ψυχικές αντιδράσεις στις ανθρώπινες συμπεριφορές; Μπορεί να διαθέτουν ανώτερα «συναισθήματα», πιο μεγαλόπρεπα, ακόμα και πιο φορτισμένα , ανεξήγητα σε μας με τους γλωσσικούς μας όρους.
Εδώ, όμως , βρίσκουμε απροσπέλαστη είσοδο σε περαιτέρω αναλύσεις και οφείλουμε να σταματήσουμε. Αύριο η Διοτίμα θα εκφράσει τις απόψεις της και ασφαλώς χωρίς “φόβο και πάθος”, μια και ακόμα δε διαθέτει τέτοιες ανθρώπινες …αρετές. Και ελπίζουμε ουδέποτε να αποκτήσει.