Η “γιαλαντζί” ιδεολογία της «τέχνης». ΄Υμνος ανίερος στο νταϊλίκι και τη σερνικάδα του φονιά.
1. Ο Γιάννης ο φονιάς, παιδί μιας πατρινιάς κι ενός Μεσολογγίτη, προχτές την Κυριακή μετά απ’ τη φυλακή, επέρασ’ απ’ το σπίτι. __ Του βγάλαμε γλυκό τού βγάλαμε και μέντα, μα για το φονικό δεν είπαμε κουβέντα. ____ Μονάχα το Φροσί, με δάκρυ θαλασσί στα μάτια τα μεγάλα, τού φίλησε βουβά τα χέρια τ’ … Περισσότερα