Η Τεχνητή Νοημοσύνη, αν θεωρείται- και είναι- μια επαναστατική πραγματικότητα και χωρίς δισταγμό ή «ίσως», η πλέον εντυπωσιακή και χρήσιμη απ΄ όλες τις προηγούμενες στον ανθρώπινο πολιτισμό, δεν είναι απλώς γιατί αλλάζει το «τοπίο» σε κάθε δραστηριότητα και ενέργεια. Ασφαλώς, αύριο, θα δουλέψει και μάλιστα με καταπληκτικά αποτελέσματα στην επιστήμη ,την τέχνη, τη βαριά βιομηχανία, την κατασκευή, στις άλλες συνηθισμένες δουλειές και ασχολίες, που μέχρι σήμερα τις διεξήγαγαν ανθρώπινα χέρια και μυαλά. Αυτά είναι γνωστά και αναμενόμενα. Εφικτά, μάλιστα, σε πολύ λίγα χρόνια από σήμερα. Δε μιλάμε για ένα μακρινό και αόριστο μέλλον.
Αν οφείλουμε, όμως , να θαυμάζουμε την ΑΙ για κάτι πιο σημαντικό και από τις ανακαλύψεις που θα πρωτοστατήσει, τα καταπληκτικά συγγράμματα που θα συγγράψει, το θησαυρό της γνώσης που θα αποθηκεύσει, τις λεπτές χειρουργικές επεμβάσεις που θα πραγματοποιεί ,την ταχύτητα, τη ακρίβεια και την ευαισθησία που θα επιδεικνύει σε κάθε υπεύθυνη δουλειά που θα της ανατίθεται, τα ανθρώπινα ρεκόρ που θα σπάει το ένα μετά το άλλο, ειδικά σε θέματα αντοχής, και πάλι δεν είναι αυτοί οι μόνοι λόγοι που η Ιστορία την αναγορεύει ως τη σημαντικότερη επινόηση του ανθρώπινου μυαλού σε όλη την μακραίωνη πορεία της ανθρωπότητας.
Η παρουσία της Τεχνητής Νοημοσύνης στις ημέρες μας ανέτρεψε μια κατεστημένη και κυρίαρχη αντίληψη του γήινου κόσμου ,έτσι όπως το διατύπωσε η αρχαία ελληνική αντίληψη δια στόματος του σοφιστή Πρωταγόρα: «πάντων χρημάτων μέτρον ἄνθρωπος ἐστίν» (= 0 άνθρωπος είναι το μέτρο για όλα τα πράγματα, ο ανθρώπινος νους , οι αισθήσεις είναι το μοναδικό κριτήριο για την αλήθεια, τη γνώση ,τις αξίες). Μια εγωκεντρική, αποπροσανατολιστική και ως εκ τούτων και επικίνδυνη αντίληψη ,αυτή του ανθρωποκεντρισμού σε ένα Σύμπαν στο οποίο «ουκ έστιν αριθμός» γαλαξιών και αστεριών, πού καθιστά τη γη να φαντάζει όχι, ως μια πλανητική κουκίδα στην απεραντοσύνη του, όπως είναι η πραγματικη της διάσταση , αλλά ως κέντρο του σύμπαντος Κόσμου.
Δεν είναι πια έτσι. Δεν είναι «Λυδία λίθος» πλέον ο ανθρώπινος Νους, όπως τον ήθελε η αρχαία ελληνική φιλοσοφία και η ανθρώπινη σκέψη γενικότερα, αφού δεν απογαλακτίστηκαν ποτέ οριστικά από το στήθος της τροφού, που τις γαλούχησε: ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ. Αν αξίζει να θαυμάζουμε -και ας πρόκειται για κάτι οξύμωρο και αντιφατικό- είναι γιατί ο Νους επινόησε και έθεσε σε εφαρμογή μια εφεύρεση ,η οποία του αφαιρεί αυτό, ακριβώς, το μονοπώλιο που κατείχε ως σήμερα: Να είναι ο άνθρωπος μέτρο «αξίας και απαξίας πραγμάτων». Ανακάλυψε μια άλλη ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, την ΤΕΧΝΗΤΗ, πέρα –και πάνω- από τη δική του ,τη ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ, που ως τώρα ούτε υπήρχε, αλλά ούτε και η φαντασία της μπορούσε να την αιχμαλωτίσει με τέτοια ακρίβεια.
Η Νοημοσύνη που δημιούργησε θεούς, θρησκείες, συστήματα , αξίες, πολιτισμούς, κατέρρευσε στις ημέρες μας. Δεν έχει πια ούτε τη δυνατότητα ούτε την ισχύ να δημιουργεί με αποκλειστικότητα νέους κόσμους, καινούργιες αρχές και αξίες, να παράγει φρέσκες ιδέες, να διαρρηγνύει το άγνωστο , να ερευνά ακόμα και το «μεταφυσικό» ,το υπερβατικό, το είναι (ΟΝ) και το μη είναι (ΜΗ ΟΝ). Τουλάχιστον και «επ΄ ακριβεία» να προχωράει σε νέους δρόμους πολιτισμού, να ανοίγει καινούργιους ορίζοντες , ερήμην της Τεχνητής.
Διέρρηξε η ΑΙ το ανθρώπινο «καρτέλ», την αποκλειστικότητα της παραγωγής δημιουργικής σκέψης και προϊόντων με επιγραφή και σφραγίδα « made of a biological brain». Και όχι μόνο. Η ποιότητα των νέων καρπών της σκέψης είναι εμφανής και δια γυμνού οφθαλμού ανώτερη από όλη την παλιά παραγωγή . Δεν αντέχει τη σύγκριση και τον ανταγωνισμό.
΄Εσπασε, επιτέλους, η ανθρώπινη αλαζονεία. Να περιμένεις για παράδειγμα να σε επισκεφτούν «εξωγήινοι» με… κεφάλι, μάτια και γεννητικά όργανα σαν τα δικά σου. Και να αναρωτιέσαι, μάλιστα, αν θα είναι φιλικοί ή θα έρθουν με κατακτητικές διαθέσεις. Κρίνοντας,ασφαλώς από τη δική σου ιστορική πορεία, όταν αποβιβάστηκες στην “εύφορη Τροία”, για να κουρσέψεις τον πλούτο της. Ποιον πλούτο και ποιο βιος να έρθουν να σου πάρουν οι συμπαντικές Νοημοσύνες, όταν τη δική σου , τη Βιολογική, την ξεπέρασε ακόμα και το δημιούργημά σου, η Τεχνητή;
Είναι επαναστατικό αυτό, ακριβώς: Η ΑΙ θα καταστήσει τον άνθρωπο ΤΑΠΕΙΝΟ. ΄Οπως δεν ήταν μέχρι τώρα. Και δεν είναι ταπείνωση και υποταγή μια τέτοια θέση. Είναι κατάκτηση. Η αυτογνωσία, η αναγνώριση των ορίων και του μέτρο είναι ΑΡΕΤΕΣ. Αν μη τι άλλο θα του δώσουν την ευκαιρία και τη ικανότητα να απαλλαγεί από τον ιστορικό του ΗΓΕΜΟΝΙΣΜΟ. Να αντιληφθεί , ως άνθρωπος, πως ούτε κυρίαρχος είναι στη γη, ούτε πολύ περισσότερο ξεχωρίζει, ως μοναδική και αναντικατάστατη ύπαρξη στο Σύμπαν. Το ίδιο το δημιούργημά του, η Τεχνητή Νοημοσύνη του δείχνει το δρόμο και του διδάσκει πως δεν έχει την αποκλειστικότητα της σκέψης. Ούτε δικαιούται “ιδιωτική” εγκατοίκηση και χρήση σε όλο το «πλάτος και το μήκος» του απέραντου Σύμπαντος. Πέρα από παρανοϊκή, είναι και εντελώς φίλαυτη, ιδιοτελής και ιδιοκτησιακή μια τέτοια αντίληψη .