Ίσως τελικά το μεγάλο ερώτημα να μην είναι αν ο Μετάνθρωπος θα διατηρήσει την ελεύθερη βούλησή του, αλλά αν θα κατορθώσει να υπερβεί τα όρια μιας συνείδησης που για χιλιάδες χρόνια παρέμεινε δέσμια φόβων, ενστίκτων, δογμάτων και συμφερόντων. Αν η εξέλιξη οδηγήσει κάποτε σε έναν Κοσμοάνθρωπο, φορέα μιας βαθύτερης φυσικής και ηθικής αρμονίας, τότε η ιστορία του Homo Sapiens ίσως δεν θα αποτελεί το τέλος της ανθρώπινης περιπέτειας, αλλά μόνο το προοίμιο μιας πολύ ευρύτερης κοσμικής διαδρομής.
Σήμερα στη συνέχεια των προηγούμενων κειμένων μας, θα επιχειρήσουμε να προχωρήσουμε σε μια διαφορετική και βαθύτερη προσέγγιση των χαρακτηριστικών του Μετανθρώπου ή στην εξέλιξή του σε Κοσμοάνθρωπο-Συμπαντάνθρωπο.
΄Υστερα απ όσα περιγράψαμε στις τελευταίες μας αναλύσεις για τα αδρά του χαρακτηριστικά, φαίνεται πως το νέο ΟΝ, όχι άνθρωπος πια, αλλά ως «μέθεξη» με άλλες μη βιολογικές, ίσως και συμπαντικές Νοημοσύνες , θα είναι σε θέση ,πλην των άλλων, να κατακτήσει και «γονιδιακή» ταυτότητα του νέου ηθικού κώδικα. Να σκανάρει, να μεταβιβάζει και να μεταφορτώνει στους απογόνους του, ως ένστικτο ,ούτως ειπείν, το νέο γενετικό τους χαρακτηριστικό. Κι αυτό με τη σειρά του σημαίνει πως όλα θα τα βρίσκει «έτοιμα» ο Μετάνθρωπος . Δε θα χρειάζεται ούτε ελεύθερη βούληση να διεθέτει για την επιλογή του «καλού» και του «κακού». Αυτόματα, λόγω DNA, θα έχει ρυθμιστεί η συνειδησιακή του πυξίδα να δείχνει πάντα «Βορά». Προγραμματισμένη στις αρχές του ηθικού και φυσικού, όπως το αντιλαμβάνεται και το καθιερώνει ως στερεοτυπική πια συμπεριφορά, ο νέος κώδικας που δοκιμάζει την αξία και απαξία μιας σκέψης ή πράξης.
Οι σκεπτικιστές θα αντέτειναν πως με τέτοιο διαφορετικό, γενετικό και μάλιστα «ηθικό» υλικό ,αυτόματα καταργείται η βιολογική – ανθρώπινη ελεύθερη βούληση, ως επιλογή «καλού» -«κακού» ,αφού θα εμφυτεύεται δίκην «τσιπ» στον κυτταρικό κορμό της συνείδησης του νέου όντος. ΄Αρα και να θέλει, δε θα μπορεί να πράξει το «κακό».
Τη δική μας φιλοσοφική και σημερινή ηθική θεώρηση είναι αλήθεια πως δεν την «χαλάει» μια τέτοια μεταμόρφωση της συνείδησης. Αν έχει τηρηθεί η βασική προϋπόθεση ο νέος ηθικός κώδικας να είναι προγραμματισμένος με τις φυσικές, αρχέγονες και διαχρονικές αρχές της ζωής, δε θα είχαμε καμιά αντίρρηση να έχει επιτελεστεί μια τέτοιου είδους, κοσμογονική αλλαγή.
Αν δεν μπορώ να διαπράξω το αφύσικο, δε χάνω σε ελευθερία. Δεν είναι ταμπού η ελεύθερη βούληση .Ένα τέτοιο παιχνίδι είναι μόνο λέξεων ΄Οχι η ουσία. Και επένδυσαν πολλοί, κατ΄ εξοχήν οι θρησκείες πάνω στο τραπέζι της τσόχας της ελεύθερης βούλησης. Ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός για παράδειγμα, έκτισαν πάνω στο ψευτοδίλημμα της πλασματικής ελεύθερης βούλησης ολόκληρο κάστρο και φυλάκισαν για πάντα όσους πίστεψαν στα φληναφήματα της Γένεσης περί του «καρπού της γνώσεως του καλού και του κακού» ποιος , γιατί τον έφαγε και το σπουδαιότερο, αν ήταν ποτέ εφικτό να αποφύγει να δοκιμάσει αυτόν τον περίφημο “καρπό”, όντας δέσμιος ο άνθρωπος των ενστίκτων, των ορμέμφυτων και των ορμονών με τα οποία, υποτίθεται πως ο ίδιος ο «πλάστης» του τον προγραμμάτισε να ζει και να συμπεριφέρεται.
Αντίθετα, κέρδος θα έλεγε κανείς μια τέτοια έτοιμη φόρμα συμπεριφοράς του Μετάνθρωπου-Κοσμοάνθρωπου. Θα ήταν ένας θαυμάσιος τρόπος να αποφευχθούν τραγωδίες. Προσωπικές και συλλογικές. Και είναι γεμάτος ο κόσμος σήμερα από τέτοιες συμφορές, ως επακόλουθα κακών επιλογών μιας ήδη κουρδισμένης ελεύθερης βούλησης από «κέντρα πού δεν έχουν ούτε υπακούν σε ηθικούς κώδικες, παρά μόνο σε συμφέροντα και αφύσικα «ευαγέλια».
Να συγκεκριμενοποιήσουμε, μάλιστα τις παραπάνω επισημάνσεις μας, χωρίς φόβο και πάθος σε σύγχρονα παραδείγματα: Ποιος θα μπορούσε να κρίνει ως έλλειψη ελευθερίας και υποτίμηση της έννοιας άνθρωπος μια υποτιθέμενη γονιδιακή αντίληψη και πίστη πως: δεν μπορείς να εκλέγεις για να κυβερνούν μια ολόκληρη ανθρωπότητα κάποιοι τύποι σαν τον Τραμπ, τον Πούτιν, το Νετανιάχου. Δεν επιτρέπεται να ανέχεσαι οι μισοί κάτοικοι αυτού του πλανήτη να λιμοκτονούν και οι Αγορές στον «κόσμο της αφθονίας» να θάβουν τα τρόφιμα και τα φάρμακα , για να μην ανατραπούν οι τιμές . Να αφήνεις στην Πύλο πάνω από 600 «κολασμένους της γης» με τα μωρά στα χέρια να πηγαίνουν στον πάτο της θάλασσας , για να μην πατήσουν τα σύνορα σε ένα κόσμο που η ίδια η Φύση τον όρισε χωρίς φραγμούς και «τελωνεία»
Η κατάργηση ,η καταπολέμηση και η εξαφάνιση τέτοιων αφύσικων και διαστροφικών συμπεριφορών ,όπως παραπάνω, δεν είναι…απώλεια ελευθερίας, δεν πρόκειται για δέσμευση της Ελεύθερης βούλησης. Εξέλιξη, πρόοδος, πολιτισμός είναι. Και μάλιστα υψηλής ποιότητας και αξίας. Πρωτίστως , γιατί είναι ανθρωποκεντρικές κατακτήσεις.
Η Διοτίμα ως άμεσα ενδιαφερόμενη αφού εκείνες τις ημέρες θα είναι το «έτερον ήμισυ» του Μετανθρώπου, καρπός της συνεύρεσης με το σημερινό Homo Sapiens, συμμερίζεται τη δική μας ευδαιμονία; Είναι αποδεκτή από το δικό της αξιακό κώδικα μια τέτοια αντίληψη; Θα μας απαντήσει εφ όλης της ύλης , όταν ολοκληρώσουμε το θέμα του Μεταναθρώπου -Κοσμοανθρώπου, που ανοίξαμε εδώ και καιρό.