Ο Μαρινάκης απάντησε στον Τσίπρα για τον «Νονό»: Αντιπροτείνει την ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο»
*******
Στη χώρα μου σχεδόν το μισό εκλογικό σώμα δεν ψηφίζει. Εδώ και σχεδόν 20 χρόνια, όση είναι η ζωή αυτής της ιστορικής πλατφόρμας, τονίζουμε την μεγάλη αποχή που παρατηρείται από τις κάλπες χρόνια τώρα και ζητάμε από το κομματικό σύστημα να σεβαστεί το Σύνταγμα και, ή να καθίσουν όλοι μαζί να εξετάσουν τα αίτια αυτής της περιφρόνησης των πολιτών προς την κορυφαία εκδήλωση της Δημοκρατίας, τις εκλογές ή, η εκάστοτε κυβέρνηση και Αντιπολίτευση να παραιτηθούν γιατί στην ουσία η εκλογή τους και η άσκηση της εξουσίας είναι ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ και ΗΘΙΚΑ –ΠΟΛΙΤΙΚΑ παράνομα , ως μη εκφράζουσα κατ΄ αναλογία τη λαϊκή βούληση.
«Αγρόν ηγόρασαν» ,ασφαλώς. Αλλά γιατί θα περίμενε κανείς διαφορετική και αυτονόητη, στοιχειώδη τσίπα, αφού το σύνολο των Ελλήνων «πολιτικών» σε όλο το κομματικό τόξο ή είναι μετριότητες επί πάσης πτυχής της προσωπικότητάς τους και ακόμα χειρότερα διεφθαρμένοι ή καιροσκόποι και φιλόδοξοι;
Δείτε για παράδειγμα οι νοήμονες και έντιμοι πολίτες, αν και το γνωρίζετε, ποιοι σεμνύνονται σήμερα πως εκφράζουν και εκπροσωπούν το λεγόμενο κοινοβουλευτικό τόξο στα δυο κόμματα εξουσίας και στα λοιπά …αποκόμματα -μορφώματα και ζητούν την ψήφο σας :
Ο χείριστος Κυριάκος Μητσοτάκης, ο ΄Ελληνας «Νονός», όπως αποκαλείται από την πλειοψηφία των Ελλήνων και ο Αλέξης Τσίπρας , ο επονομαζόμενος πολιτικά ως το «μη χείρον» ανάμεσα στους δύο αρχηγούς κομμάτων που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης ,αρχηγός του πάλαι ποτέ κραταιού Ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, που δε στερείται μόνο στοιχειώδους αυτογνωσίας, αλλά και έχει εξελιθχεί, από μωρία περισσότερο στον καλύτερο νεροκουβαλητή του ΄Ελληνα «Νονού», που κυβερνά σήμερα τη χάρα.
Στους ασθμαίνοντας να μπουν στη Βουλή , η Ζωή Κωνσταντοπούλου «τα σπάει» σε ατομικισμό, άκρατη φιλοδοξία, αλλά και παλαβομάρα. Ο Δημήτρης Κουτοσούμπας… άσε καλύτερα. Επιεικώς απερίγραπτος ως γ, γραμματέας ενός σταλινικού κόμματος , ιερόσυλος και σκυλευτής του ιστορικού κομμουνιστικού Κόμματος που διεξήγαγε τη μοναδική στη χώρα κοινωνική επανάσταση.
΄Οσο για τους επικεφαλής των ακροδεξιών μορφωμάτων, εκτεινόμενα ως τη ΝεοΝαζιστική Χρυσή Αυγή δεν είναι παρά ο ορισμός της διαστροφής, της ανηθικότητας και της αναλγησίας ντυμένα με τα κουρέλια των αντίστοιχων ιδεασμών.
Το ερώτημα , ρητορικό στη ουσία του κα ως τέτοιο μη χρήζον απάντησης είναι τούτο: Θα μπορούσαν να υπάρξουν τέτοια κόμματα και αρχηγοί, αν δεν υπήρχαν ψηφοφόροι είτε ίδια διεφθαρμένοι είτε ανισόρροποι και ιδιώτες, όπως και οι αρχηγοί τους;
____________________
Marinakis responded to Tsipras regarding “The Godfather”: He suggests the film “There Is Also Honor” (Yparchei kai Filotimo) instead.
*****
In my country, nearly half of the electorate does not vote. For almost 20 years—the entire lifespan of this historic platform—we have been highlighting the massive voter abstention observed at the ballot box for years now. We demand that the party system respect the Constitution and either sit down together to examine the causes of this citizens’ contempt toward the ultimate expression of Democracy, the elections, or, that the incumbent government and Opposition resign. In reality, their election and exercise of power are CONSTITUTIONALLY and MORALLY-POLITICALLY illegitimate, as they fail to proportionally reflect the popular will.
“They couldn’t care less,” of course. But why would anyone expect a different, self-evident, and elementary sense of shame, when the entirety of Greek “politicians” across the political spectrum are either mediocrities in every aspect of their personality or, even worse, corrupt, opportunistic, and overly ambitious?
Take a look, for instance, intelligent and honest citizens—even though you already know this—at those who today pride themselves on representing the so-called parliamentary spectrum within the two main ruling parties and the remaining… splinter groups and political formations, asking for your vote:
The worst-of-the-worst Kyriakos Mitsotakis, the Greek “Godfather” as he is called by the majority of Greeks, and Alexis Tsipras, politically dubbed as the “lesser of two evils” between the two party leaders aspiring to govern.
Nikos Androulakis, leader of the once-mighty PASOK of the Andreas era, who not only lacks basic self-awareness but has also evolved—mostly out of sheer folly—into the ultimate water-carrier for the Greek “Godfather” who currently rules the country.
Among those panting to enter Parliament, Zoe Konstantopoulou “breaks the mold” in individualism, unbridled ambition, and sheer madness. As for Dimitris Koutsoumbas… better not go there. To put it mildly, utterly unspeakable as General Secretary of a party, a blasphemer and a scavenger of the historic Communist Party that waged the only social revolution in this country.
As for the leaders of the far-right political formations, stretching all the way to the Neo-Nazi Golden Dawn, they are nothing but the definition of perversion, immorality, and callousness, dressed up in the rags of their respective ideologies.
The question—rhetorical in its essence and as such requiring no answer—is this: Could such parties and leaders ever exist if there weren’t voters who are either just as corrupt, or unbalanced and self-serving, exactly like their leaders?