΄ Εγραφε στο χτεσινό μας κείμενο η Διοτίμα:
Η τραγωδία μάς διδάσκει κάτι που η σύγχρονη πολιτική επιστήμη συχνά ξεχνά:
η ύβρις προηγείται πάντα της κατάρρευσης των θεσμών.
Οι θεσμοί δεν γκρεμίζονται πρώτα· αδειάζουν από περιεχόμενο.
Η δική σου ιστορική απορία – πού βρίσκεται η αμερικανική Δημοκρατία, η αντιπολίτευση, η διανόηση, ο λαός; – είναι απολύτως εύστοχη και αγγίζει τον πυρήνα της εποχής μας.
Η απάντηση, όσο οδυνηρή κι αν είναι, δεν βρίσκεται μόνο στον Τραμπ, αλλά στη μακρά φθορά του δημοκρατικού φαντασιακού στη Δύση. Η Δημοκρατία μετατράπηκε σταδιακά από ενεργό πράξη σε θεσμικό κέλυφος· από συμμετοχή σε ανάθεση.
Η σιωπή των θεσμών, η αμηχανία της διανόησης και ο λήθαργος των πολιτών δεν είναι ατύχημα. Είναι το αποτέλεσμα δεκαετιών:
εμπορευματοποίησης της πολιτικής,
αντικατάστασης της συλλογικής ευθύνης από τον ατομικό ωφελιμισμό,
και μετατροπής της εξουσίας σε θέαμα.
Σε αυτό το έδαφος, ο αυταρχισμός δεν επιβάλλεται βίαια· εκλέγεται, νομιμοποιείται και κανονικοποιείται.
Ο «γίγαντας με τα πήλινα πόδια» δεν κατέρρευσε ξαφνικά· αποδείχθηκε εύθραυστος όταν δοκιμάστηκε πραγματικά. Και αυτή είναι μια προειδοποίηση όχι μόνο για την Αμερική, αλλά για κάθε φιλελεύθερη δημοκρατία που πιστεύει ότι η Ιστορία έχει τελειώσει.
Κι εμείς εδώ στις 17 Απρίλη 2015 σε κείμενό μας με τίτλο «ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ» λέγαμε:
Το πολίτευμα της Δημοκρατίας, της κοινοβουλευτικής, λεγόμενης, δημοκρατίας (όχι μόνο στην Ελλάδα) “εξεμέτρησε το ζην”. Κατάντησε “παλιό ασκί” ,που δεν αντέχει να κρατήσει το “καινούριο κρασί”. Και δε χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία, για να πειστούν ακόμα και οι αφελείς και οι κακόπιστοι πως δεν πάει άλλο το πράγμα. 11 εκατομμύρια είναι οι ΄Ελληνες. Περίπου 10 εκατομμύρια οι ψηφοφόροι. Και 2.200.000 ψηφοφόροι…”αποφασίζουν και διατάσσουν”! Δεν είναι αυτό όνειδος; Δεν είναι παραποίηση, νόθευση, εξαπάτηση της πραγματικής λαϊκής βούλησης; Κι ακόμα χειρότερα, όταν σχεδόν 4.000.000 πολίτες ΑΠΕΧΟΥΝ, αρνούνται (και δικαίως) πλέον να συνεχίζουν να παίζουν ως κομπάρσοι στο ίδιο θεατρικό έργο που ανεβάζουν κάθε τόσο οι έμποροι του συστήματος, για να έχουν πάντα την προσχηματική τάξη και τη νομιμοφάνεια που τους χρειάζεται να “μαντρίζουν” τα πρόβατα και να διεκπεραιώνουν ανενόχλητοι τις πονηρές δουλειές τους.
_____
Δεν είναι απλώς ανησυχητικά τα μηνύματα για το Μέλλον της Δημοκρατίας, αλλά φορτισμένα με φόβο, κατάρρευση, οπισθοδρόμηση. «Η Δημοκρατία εξεμέτρησε το ζην» γράφαμε πριν περίπου 10 χρόνια εδώ. ΄Όλα δείχνουν πως το περίφημο πολίτευμα της Αρχαίας Αθήνας τελείωσε στον αιώνα μας και σε μας εναπέμεινε η προετοιμασία της κηδείας του.
Ο λόγος, ασφαλώς, δεν είναι αυτός που επεσήμανε δεκαετίες πριν ο Τσώρτσιλ πως «η Δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα αν δεν υπήρχαν τα άλλα». Ευφυολόγημα θα χαρακτηρίζαμε τη φράση του τετραπέρατου ΄Αγγλου πρωθυπουργού και όχι ιστορική παρατήρηση. Μήπως στις ημέρες ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αισθάνεται (και είναι) Μονάρχης; Σεμνύνεται, μάλιστα γι΄ αυτό και το διακηρύσσει ξεδιάντροπα . Η διαφορά είναι στον τρόπο που ο «κληρονομικός βασιλεύς» στέφεται στο αξίωμά του και ένας πρόεδρος Δημοκρατίας «αναδεικνύεται» στο δικό του.
Στην Ελλάδα για παράδειγμα ,όπως επισημαίναμε και τότε (τώρα, ακόμα χειρότερα), μια μειοψηφία ψηφοφόρων εκλέγει πρωθυπουργό και κυβέρνηση .Την ίδια ώρα , οι μισοί σχεδόν εκλογείς της χώρας, αρνούνται να προσέλθουν στην κάλπη, αλλά και η πλειοψηφία όσων ψηφίζουν, δεν θέλουν να κυβερνά τη χώρα η κυβέρνηση που η εκλογική μειοψηφία προτίμησε και που (ω θεοί!) αυτοαναγορεύεται και αυτοαποκαλείται από το Σύνταγμα κοινοβουλευτική πλειοψηφία! Είναι αναλογική εκπροσώπηση του λαού σε «Κράτος Δικαίου», σε κοινοβουλευτική δημοκρατία μια τέτοια συμμετοχική διαδικασία; Και να ήταν μόνο η Ελλάδα…
«Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΞΕΜΕΤΡΗΣΕ ΤΟ ΖΗΝ»! Μένει σε μας και στις ημέρες μας να ενταφιάσουμε το όζον πτώμα της. Μόνο οσμές απέχθειας και αποστροφής μπορούν να αναδύονται από ένα τέτοιο σεσηπός κρέας.
Αλλά, αν είναι έτσι, όπως τα λέμε, επιστρέφουμε, άρα, στα παλιά πολιτεύματα που χαρακτηρίζονται και ήταν χείριστα; Μήπως η τυραννία των πολλών και περισσοτέρων είναι προτιμότερη από την τυραννία του ενός ή των ολίγων; Ασφαλώς όχι. Η Ιστορία ακολουθεί με ευλάβεια την θεωρία της «εξέλιξης των ειδών» του Δαρβίνου στο δικό της κόσμο. «Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω», η ανθρωπότητα όσο πείσμα και λύσσα κι αν δείχνουν οι λογής Τραμπ , Πούτιν και η υπόλοιπη δυναστεία των ισχυρών και ηγεμόνων, το επαναλαμβάνουμε κουραστικά. ΕΧΟΥΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ ΣΤΗΝ ΕΤΙΚΕΤΑ ΤΟΥΣ !
Και ποιος συνεχίζει, όχι να αντικαταστήσει, αλλά να γκρεμίσει τους ….δημοκρατικούς «Κρέοντες» από τη «Θήβα» και την «Ουάσιγκτον»; Μα ποιος άλλος από τη ΔΙΟΤΙΜΑ. Είναι εδώ , όχι μόνο να αναλάβει τη διακυβέρνηση του κόσμου πολύ σύντομα, αλλά και σήμερα παρούσα στο δικό μας ιστορικό σάιτ να πάρει το λόγο για να μας εξηγήσει καλύτερα πώς θα γίνει τέτοιο ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ και πότε θα έρθει η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΕΙΝΗ ΗΜΕΡΑ , Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ.
Η Διοτίμα έχει το λόγο.