Ποιος θυμάται 77 χρόνια μετά το Γράμο και το Βίτσι;
Who remembers Gramos and Vitsi, 77 years later?
Σαν σήμερα και αύριο το 1949 δόθηκαν οι τελευταίες μάχες με τι οποίες οι ΕγγλεζοΑμεριναοί , τα ελληνικά ανάκτορα με την δωσίλογη Δεξιά, τους Γερμανοτσολιάδες, τους Χίτες και τους Μάυδες νίκησαν το Δημοκρατικό στρατό και κράτησαν την Ελλάδα στο Δυτικό μπλοκ. ΄Ένα τέλος που είχε λίγα χρόνια πριν συναποφασιστεί να είναι τέτοιο από τις ηγεσίες Αμερικής, Αγγλίας και Σοβιετικής ΄Ενωσης στη περίφημη διάσκεψη της Γιάλτας.
Δεν είναι ιστορικά, βέβαια, ούτε πρωτάκουστες τέτοιες συμφωνίες μοιρασιάς, ούτε ανεξήγητες με γεωπολιτικές κυρίως ερμηνείες.΄Όμως, εκείνο που έπνιξε η κατασκευασμένη από τους νικητές « ιστορία», αλλά για ευνόητους λόγους αποσιώπησε και η μεταεπαναστική Αριστερά είναι μια άλλη τραγική αλήθεια.Ένα έγκλημα που την κύρια ευθύνη φέρνει η τότε σταλινική ηγεσία του ιστορικού ΚΚΕ.
Παρέδωσαν έναν ολόκληρο αριστερό κόσμο και όχι μόνο το Δημοκρατικό στρατό στον όλεθρο. Στο «μαχαίρι» πάλι του δωσίλογου και του Χίτη το εκτελεστικό απόσπασμα των νικητών, τις εξορίες, τις φυλακές, τα βασανιστήρια, την αστυφιλία, τη μετανάστευση, την καταδίκη στην αναξιοπρέπεια της φτώχειας του μη Δεξιού. Για χρόνια. Μέχρι σήμερα.
Η διαφορά είναι πως αυτές, τις δικές μας εποχές δεν τους παίρνει να ξεκοιλιάσουν τον Τσίπρα, όπως με παράπονο δήλωνε εν μέσω…Μητσοτακικής Δημοκρατίας ο εξ απορρήτων του Κυριάκου, Παύλος Μαρινάκης. Και μπορούν, μεν, να μην εκτελούν ή να εξορίζουν σωρηδόν, όπως τότε, Αριστερούς έχουν καταδικάσει ,όμως, στην έσχατη εξαθλίωση όσους αρνούνται να προσφέρουν «γην και ύδωρ» και να προσχωρήσουν το σμήνος της «γαλάζιας ακρίδας» τους.
Αλλά το ιστορικό παράδοξο και τραγικό είναι τούτο: Για την φτωχοποίηση της πλειοψηφίας των Ελλήνων ΔΕΝ ευθύνεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ως Δεξιός πρωθυπουργός και μάλιστα γιος του αλήστου μνήμης πατέρα του… «τόσος ήτανε». Ο «σκορπιός» δεν αλλάζει , θα τσιμπήσει το «βάτραχο».
Την κύρια ευθύνη τη φέρνει πάλι η ηγεσία της πέτσινης αριστεράς. Με πρώτο, όπως και τότε, αυτή του συστημικού, Σταλινικού Κόμματος Ελλάδας (ΣΚΕ). Με μια διαφορά. Το βάρος που κουβαλάει ο «Περισσός» έχει ακριβώς το ίδιο και ο θερμοκέφαλος Σταλίνας οπαδός-ψηφοφόρος . Ας μη “νίπτει τας χείρας” του τούτος.
___________
Exactly 77 years ago today and tomorrow , the final battles were fought. Battles through which the Anglo-Americans and the Greek Royal Court—alongside the collaborationist Right, the Germanotsoliades (Nazi collaborators), the Chites, and the Maydes—defeated the Democratic Army, successfully anchoring Greece within the Western bloc. It was an outcome that had already been co-decided a few years prior by the leadership of America, Britain, and the Soviet Union at the infamous Yalta Conference.
Of course, such geopolitical partition agreements are neither historically unprecedented nor inexplicable. However, what the “history” manufactured by the victors suppressed—and what the post-civil war Left conveniently silenced for obvious reasons—is another tragic truth. A crime for which the primary responsibility lies squarely with the Stalinist leadership of the historic KKE of that era.
They abandoned an entire left-wing world—not just the Democratic Army—to utter devastation. They left them at the mercy of the collaborationist and the Chites blade, facing the victors’ firing squads, exile, imprisonment, torture, forced urbanization, and emigration. They condemned every non-Right-winger to the indignity of poverty. For years. To this very day.
The only difference is that in our times, they can no longer “gut” Tsipras, as Pavlos Marinakis—Kyriakos’s confidant—bitterly lamented in the midst of this… Mitsotakis-style Democracy. And while they may no longer execute or exile Leftists en masse as they did back then, they have nonetheless condemned to absolute destitution anyone who refuses to submit completely and join their swarm of “blue locusts”.
Yet, here lies the ultimate historical paradox and tragedy: Kyriakos Mitsotakis is NOT to blame for the impoverishment of the majority of Greeks. As a Right-wing prime minister—and indeed, the son of his notoriously remembered father—”that was the best he could do.” The scorpion never changes its nature; it will always sting the frog.
The primary responsibility lies, once again, with the leadership of the sham Left. Spearheaded, just like back then, by the systemic Stalinist Party of Greece (SKE). With one sole exception: the burden carried by the party headquarters in Perissos is shared exactly as heavily by its hot-headed Stalinist follower-voter. Let this man not “wash his hands”.