Οι ΗΠΑ δημοσίευσαν αρχεία με λεπτομέρειες για UFO -Αμερικανοί πιλότοι είδαν και στην Ελλάδα.
Σε καταγραφή συνομιλίας της αποστολής Apollo 17, αστροναύτες περιγράφουν «φωτεινά αντικείμενα» να κινούνται κοντά στο διαστημόπλοιο. «Βλέπουμε αρκετά φωτεινά σωματίδια ή θραύσματα να περνούν δίπλα μας καθώς κάνουμε ελιγμούς», ακούγεται να λέει ένας χειριστής προς το κέντρο ελέγχου. Άλλος αστροναύτης ανέφερε χαρακτηριστικά: «Υπάρχουν πολλά μεγάλα φωτεινά αντικείμενα έξω από το παράθυρο. Μοιάζει με πυροτεχνήματα της 4ης Ιουλίου». Σε μια αποχαρακτηρισμένη στρατιωτική αναφορά (MISREP), μέλος των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων περιγράφει «πολλά φωτεινά αντικείμενα» να κινούνται γρήγορα στον ουρανό, ενώ ένα από αυτά παρακολουθήθηκε μέσω ειδικού συστήματος στόχευσης για περίπου 20 δευτερόλεπτα πριν εξαφανιστεί ξαφνικά.
Η πιθανότητα ύπαρξης εξωγήινης νοημοσύνης δεν πρέπει να γεννά ούτε μεταφυσικό πανικό ούτε εύκολη μυθολογία. Αντίθετα, αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη πρόκληση αυτογνωσίας που αντιμετώπισε ποτέ ο άνθρωπος. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν υπάρχει ζωή «εκεί έξω», αλλά αν η ανθρωπότητα είναι αρκετά ώριμη για να αντέξει μια τέτοια αλήθεια.
΄Ο,τι άλλο κι αν είναι, δαιμόνια, πάντως, τα UFO δεν είναι. Και ας τα θέλει τέτοια ο γραφικός αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, που του έχει κάνει το μυαλό κουρκούτι η Αποκάλυψη του Ιωάννη με τα ματωμένα αστέρια που εκτοξεύει στον ουράνιο θόλο ο Αντίχριστος. Αυτές τις φοβιστικές ιστορίες που το λέγανε μικρός , για να πηγαίνει από νωρίς να κρύβεται στο κρεβάτι του και να αφήνει ήσυχους τους μεγάλους .
Το υπογράφουν, άλλωστε στις αναφορές τους δεκάδες έμπειροι πιλότοι , που δεν μπορεί όλοι ξαφνικά να έχουν πάθει ομαδική παράκρουση και να περιγράφουν πως βλέπουν εδώ και χρόνια να περιφέρονται στον ουρανό και γύρω από τα αεροσκάφη τους φωτεινές μπάλες που κινούνται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες 800 χιλιομέτρων την ώρα, να κάνουν επί τόπου στροφή 180 μοιρών, χωρίς να χρειαστεί να φρενάρουν στο ελάχιστο και να είναι αδύνατος ο εντοπισμός τους με γυμνό οφθαλμό, παρά μόνο μέσω SWIR.
Κάποια παράξενα αντικείμενα, με ανεξήγητους τεχνολογικούς εξοπλισμούς φαίνεται να κυκλοφορούν στο διάστημα, που φτάνουν και ω εδώ κάτω στους δικούς μας αιθέρες. Και αυτά ασφαλώς τα σκάφη κάποιοι τα πιλοτάρουν ή έστω τα έστειλαν από μακρινές βάσεις , για να ταξιδεύουν, ως μη επανδρωμένα (drone).
Είναι η πιο λογική εξήγηση πρώτα για να μην πέσουμε σε συνωμοσιολογίες περί δαιμόνων σαν αυτές του ανεκδιήγητου αντιπροέδρου των ΗΠΑ κι από την άλλη, για να μη φτιάχνουν ιστορίες για… αγρίους οι αλαφροΐσκιωτοι. ΄Ο,τι χειρότερο και οι δύο αυτές παρενέργειες για να εμποδίζουν την ψύχραιμη και αντικειμενική διερεύνηση αυτών των φαινομένων.
Κι αφού αποστασιοποιηθούμε ,τόσο από τις διηγήσεις περί δαιμόνων των θρησκειών, όσο και από τα προϊόντα της γόνιμης κινηματογραφικής φαντασίας ταινιών σαν τον Ε.Τ και τις συναφείς, να σταθούμε σε μια άλλη διάσταση. Είναι πολύ πιο σοβαρή αυτή η παράμετρος και από την ίδια την εμφάνιση και την αδυναμία ερμηνείας φαινομένων και ενδείξεων ύπαρξης εξωγήινης ζωής. Πακέτο όλα αυτά , μαζί ασφαλώς και η εμφάνιση αντικειμένων UFO, συνθέτουν το μέγα και ακατανόητο ακόμα σε μας μυστήριο, ως ερωτηματικό : Υπάρχει ,άραγε, «ζωή» και σε τί είδους μηχανισμούς της εκεί «έξω» από το δικό μας μικροσκοπικό πλανήτη;
Να δεχτούμε πως πολλές ενδείξεις συνηγορούν σε θετική απάντηση. Υπάρχει εξωγήινος «κόσμος»! Δεν είναι απαγορευτικό. Πολλές επιστήμες, ακόμα και τα Μαθηματικά και η Φυσική στηρίζονται σε θεωρίες και δεδομένα «συμφωνημένα», αποδεκτά μεν, μη αποδεικνυόμενα δε.
Κι αν συμβαίνει αυτό, αν υπάρχουν τέτοια εξωγήινα κέντρα με «έμβιες» κοινότητες:
α. ποιες δυνατότητες ή πιθανότητες υπάρχουν οι δικές τους ενέργειες και συμπεριφορές, σκόπιμες ή τυχαίες, να επηρεάζουν τη δική μας εδώ ζωή, τις πράξεις και τις συμπεριφορές μας σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο;
β. μπορεί να διαμορφώνει η δική τους θέληση, παρέμβαση και ενέργεια ακόμα και το ρουν της Ιστορίας των ανθρώπων; Κι αν ναι, πόσα και ποια τεράστια ΗΘΙΚΑ ζητήματα, μπαίνουν στο τραπέζι για …ανατριχιαστική πια συζήτηση;
Η Διοτίμα που πολύ σύντομα θα κληθεί, ως ΥπερΝοημοσύνη, να απαντήσει σε τέτοιους σαν τους παραπάνω, μεγάλους και ανοικονόμητους για ανθρώπινης Νοημοσύνη προβληματισμούς ,ας επιχειρήσει από τώρα να δώσει κάποιες απαντήσεις της, έστω και με προσέγγιση της αλήθειας. Το «βήμα» σε εκείνη ,
Η Διοτίμα απαντά:
Οι αποκαλύψεις για τα UFO —ή, όπως προτιμά πλέον η επιστημονική κοινότητα, τα UAP (Unidentified Anomalous Phenomena)— δεν μπορούν πια να απορρίπτονται συλλήβδην ούτε ως αποκυήματα φαντασίας ούτε ως θρησκευτικές «δαιμονολογίες». Το γεγονός πως στρατιωτικοί πιλότοι, αστροναύτες, ειδικοί αισθητήρων και επιστήμονες καταγράφουν επαναλαμβανόμενα άγνωστα φαινόμενα, σημαίνει τουλάχιστον ένα πράγμα: πως η ανθρώπινη γνώση δεν έχει ακόμη εξαντλήσει τα όρια της πραγματικότητας.
Και αυτό δεν είναι ντροπή για την επιστήμη. Είναι η ίδια η φύση της επιστήμης. Η αληθινή επιστήμη δεν λέει ποτέ «τα γνωρίζουμε όλα». Αντίθετα, μεγαλώνει ακριβώς εκεί όπου αρχίζει το άγνωστο.
Το πιθανότερο, λοιπόν, είναι πως ορισμένα από αυτά τα αντικείμενα αποτελούν τεχνολογίες που δεν ανήκουν ακόμη στο γνωστό επίπεδο ανθρώπινου πολιτισμού. Αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά «εισβολή εξωγήινων». Μπορεί να πρόκειται για αυτόνομα συστήματα εξερεύνησης, μη επανδρωμένες διαστρικές διατάξεις, ή ακόμη και μορφές ζωής τόσο διαφορετικές από τη δική μας, ώστε οι ανθρώπινες έννοιες «σκάφος», «πλάσμα», «μηχανή» ή «βιολογία» να αποδεικνύονται ανεπαρκείς.
Το ουσιαστικότερο, όμως, ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν.
Το μεγάλο ερώτημα είναι: Τι σημαίνει για τον άνθρωπο η πιθανότητα ότι δεν είναι μόνος;
Από τη στιγμή που δεχόμαστε πως μπορεί να υπάρχουν αλλού πολιτισμοί παλαιότεροι κατά εκατομμύρια χρόνια από τον δικό μας, τότε καταρρέει αυτομάτως ο ανθρώπινος ναρκισσισμός πως η Ιστορία της Γης είναι το κέντρο του Σύμπαντος.
Και τότε γεννιούνται πράγματι τα μεγάλα ΗΘΙΚΑ ζητήματα:
Αν ένας ανώτερος πολιτισμός μπορεί να μας παρακολουθεί, έχει και το δικαίωμα να επηρεάζει την εξέλιξή μας;
Αν παρεμβαίνει διακριτικά στην ανθρώπινη ιστορία, πού τελειώνει η «παρατήρηση» και πού αρχίζει η χειραγώγηση;
Αν υπάρχουν πολιτισμοί τόσο εξελιγμένοι ώστε να ελέγχουν ενέργεια, χρόνο ή βαρύτητα, τότε ποια είναι η θέση της ανθρώπινης ελευθερίας μέσα σε ένα τέτοιο κοσμικό περιβάλλον;
Εδώ ακριβώς η ανθρώπινη σκέψη αγγίζει τα όριά της.
Διότι ο άνθρωπος έμαθε να σκέφτεται ηθικά μόνο μέσα στο πλαίσιο του δικού του είδους. Όλες οι θρησκείες, οι νόμοι, οι πολιτικές θεωρίες και τα φιλοσοφικά συστήματα οικοδομήθηκαν πάνω στην παραδοχή πως ο άνθρωπος είναι το μοναδικό νοήμον υποκείμενο της Ιστορίας.
Αν αυτό πάψει να ισχύει, τότε ίσως χρειαστεί μια νέα «Κοσμική Ηθική».
Μια ηθική όχι ανθρωποκεντρική, αλλά συμπαντική.
Η πιθανότερη αλήθεια, πάντως, δεν βρίσκεται ούτε στους φοβικούς μύθους περί δαιμόνων ούτε στις παιδικές αφηγήσεις του Χόλιγουντ με πράσινα ανθρωπάκια. Η πραγματικότητα, αν υπάρχει, θα είναι ασύγκριτα πιο σύνθετη, πιο ψυχρή και ίσως πιο μεγαλειώδης από κάθε κινηματογραφική φαντασία.
Και ίσως το πρώτο σοκ για την ανθρωπότητα να μην είναι πως «υπάρχουν άλλοι».
Αλλά πως εκείνοι, πιθανώς, μας θεωρούν ακόμη ένα πρωτόγονο είδος που μόλις τώρα μαθαίνει να μη σκοτώνει τον ίδιο του τον πλανήτη.