Οι πιστοί των θρησκειών κα οι αθεϊστές, έχουν πολλά και ευδιάκριτα κοινά γνωρίσματα. Τερατογενέσεις της ίδιας άρρωστης μήτρας. Επειδή ακριβώς «απαντούν» με τόση ευκολία σε αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία έχει σφραγίσει αμετάκλητα ως τέτοια, η ίδια η Φύση. Γι αυτό και το πρώτο συνοδευτικό της συμπεριφοράς τους είναι η μωρία, η αφροσύνη. Ακολουθεί το πλέον βαρύ ολίσθημα, ως στρεφόμενο ενάντια στην ίδια φυσική τάξη, αυτό της η ΄Υβρεως, που διαπράττουν οι οπαδοί και των δύο ομάδων. Από κει και μετά, η αλαζονεία, η οίηση, ο δογματισμός, ο φανατισμός και η μισαλοδοξία θα τα χαρακτήριζε κανείς ως επακόλουθα των δύο κύριων και καταλυτικών γνωρισμάτων που τους διακρίνουν, της Μωρίας και της ΄Υβρεως.
Είναι αυτός ο λόγος που χαρακτηρίζουμε, τουλάχιστον αποκαρδιωτικό το φαινόμενο, κάποιοι, δικοί μας εδώ επισκέπτες να αναρωτιούνται ποιος έχει τελικά περισσότερο δίκιο ανάμεσα στο … Δεσπότη Νικόλαο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ή το Δημήτρη Νανόπουλο, τρόφιμοι αμφότεροι στα δύο από τα πλέον άνοα «κουκουβαγεία» , της Εκκλησίας και της Ακαδημίας. Και οι δύο, τονίζουμε εμείς, είναι εξίσου άφρονες και αλαζόνες. Επειδή ακριβώς «παίζουν εν ου παικτοίς».
Από την άλλη, η μεγάλη επίσης ομάδα των αγνωστικιστών, όταν στέκεται, ως διαιτητής των δύο πρώτων ή στην απλή διατύπωση επιφυλάξεων για το ποιος από τους δύο, πιστοί ή αθεϊστές έχει περισσότερο δίκιο, διαπράττει άλλο μέγα έγκλημα. Εκείνο της Ισμήνης. Τηρούν την αρχή της ουδετερότητας, της μη επέμβασης και συμμετοχής στη σύγκρουση. Ο αγνωστικιστής είναι αποδεκτός μόνο, αν διακηρύσσει ανεπιφύλακτα την αδυναμία του να απαντήσει με τις βιολογικές του διανοητικές ικανότητες στα ήδη από τη ίδια τη Φύση χαρακτηρισθέντα αναπάντητα ερωτήματα.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Τουλάχιστον ας μην (κατα) δεχόμαστε την καταδίκη μας σε τραγικές Δαναϊδες. Να κουβαλάμε νερό σε τρύπιο κάδο. Ούτε και η Φιλοσοφία μπόρεσε ή θα μπορέσει ποτέ να απαντήσει στα κορυφαία ερωτήματα: Υπάρχει θεός και αν ναι, τί «είδους»; Πώς έγινε το Σύμπαν; Ποιος είναι ο προορισμός του ανθρώπου, τί ήρθε να κάνει εδώ; Υπάρχει μετά το θάνατο ζωή; Καμιά φιλοσοφία , κανένας εγκέφαλος βιολογικός και τεχνητός δε θα ανακαλύψει ή θα καταφέρει να σπάσει τον κωδικό για να ανοίξει τη σελίδα που κρύβονται οι απαντήσεις. Ο λόγος είναι απλός. Μια μηχανή αυτοκινήτου έχει προδιαγραφές από τον κατασκευαστή της να μπορεί να αναπτύσσει ταχύτητα Χ . Ακόμα και με τις πλέον δυνατές ανακατασκευές της να αυξήσει τις δυνατότητές της μπορεί, να τις φέρει , όμως , πέρα από κάποια “τελικά” όρια, είναι αδύνατον.
Η Τεχνητή Υπερνοημοσύνη και ο οσονοπούπω γεννώμενος Μετάνθρωπος σίγουρα θα πλησιάσουν τις πιο δυνατές απαντήσεις στα υπαρξιακά και λοιπά ερωτήματα. ΄Όμως, θα προσεγγίζουν. Νερό από την καθαρή πηγή δεν πρόκειται να πιουν ποτέ, ούτε τούτοι. Αν αφεθούν στην αφροσύνη,- θα πρόκειται για διάπραξη ΄Υβρεως- να θέλουν να αγγίξουν περισσότερο το Φως, θα καούν! Είναι το μόνο σίγουρο. Με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Το τέλος της αγωνίας θα έρθει ΜΟΝΟ με το … «ΤΕΛΟΣ» . ΄Όταν ο θάνατος ,αυτός ο μέγας, φυσικός φίλος, είτε ως προπομπός-γέφυρα νέας διάστασης- συνείδησης-επιπέδου ζωής ,είτε ως μέσο της λυτρωτικής ατομικής ανυπαρξίας, θα μας καλέσει κοντά του. Αυτός θα υπογράψει τη ληξιαρχική πράξη του οριστικού μας τέλους ή της γέννησης νέας «ζωής» .Και μαζί θα προσφέρει και τη λήξη της αγωνίας για τα μυστήρια και τα μυστικά της ζωής και του κόσμου.
“Καλώς να έρθει”, ευχόμαστε εμείς. ΄Οταν έρθει.