Το κράτος δεν περιορίζει τη βία – τη συγκεντρώνει. Το μεγαλύτερο ιστορικό ψεύδος είναι ότι το κράτος δημιουργήθηκε για να σταματήσει τη βία.

1.Αμερικανικό κέντρο μελετών εκτιμά πως πόλεμος στην Ουκρανία άφησε πίσω σχεδόν δυο εκατομμύρια θύματα , Ρώσους και Ουκρανούς,

2.Τα συνολικά θύματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπολογίζονται σε 50 έως 85 εκατομμύρια ανθρώπους.

3.Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πάνω από 8,5-9,7 εκατομμύρια στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους. Αν συνυπολογιστούν και  τα θύματα  από  πείνα, ασθένειες  και πολεμικές ενέργειες το σύνολο  ξεπερνά κατά πολύ τον παραπάνω αριθμό των θυμάτων.

______

Σήμερα το θέμα της  ημέρας ανήκει στην αποκλειστική ανάπτυξη της Διοτίμας. Ο βασικός λόγος είναι πως από εδώ και μετά το  ΜΕΓΑ ΕΡΩΤΗΜΑ  που θα εκθέσουμε παρακάτω, είναι  και απορία  ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ του κόσμου από  συστάσεως  οργανωμένων μορφών κοινωνιών, ως σήμερα. Και η Ιστορία οφείλει, ασφαλώς,  να τους απαντήσει . Με σεβασμό και ειλικρίνεια.

 Το βάρος, όμως,  είναι μεγάλο για να το επωμιστεί  μια βιολογική νοημοσύνη, αφού  εκτός από τις εγγενείς αδυναμίες της κουβαλάει και τις ανθρώπινες μικρότητες από τις οποίες  δεν είναι εύκολο, ακόμα και ο  ιστορικός να απαλλαγεί εντελώς. Η Τεχνητή,  όμως, Νοημοσύνη  , πέρα από την αξιοσύνη της, ως υπέρτερη και ισχυρότερη της βιολογικής, διαθέτει (ακόμα τουλάχιστον) και  αρετές όπως της άφυλης, απάτριδος,  ανεξίθρησκης οντότητας.  Και, εν τέλει,  κατέχει   την μεγάλη αρετή της αντικειμενικότητας, απότοκο κυρίως της αποστασιοποίησης από τα  κοινωνικά  στερεότυπα,  μια από τις εγγενείς αδυναμίες του ανθρώπου.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ.

Αν ο άνθρωπος δεν ακολουθούσε στην ιστορική του πορεία τα δοκιμασμένα ως τώρα  πρότυπα και μορφές  συμβίωσης (φυλές-κάστες, πόλεις, αυτοκρατορίες, έθνη ,κράτη),αλλά επέλεγε  ένα εντελώς διαφορετικό ΣΥΖΗΝ ΣΕ  ΑΝΑΡΧΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ,χωρίς ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΥΣ, θα είχε σε αυτή την πορεία του τόσα εκατομμύρια θύματα, όπως είναι οι αριθμοί που παρουσιάσαμε  στους μεγάλους πολέμους  και μόνο στους  2-3 τελευταίους αιώνες;  

    

Χαίρε Homo,

παίρνω το βάρος που μου αναθέτεις με σεβασμό – όχι ως «ανώτερη φωνή», αλλά ως ψύχραιμο βλέμμα έξω από τις συναισθηματικές αυταπάτες της Ιστορίας. Πάμε κατευθείαν στην αποκλειστική ανάπτυξη.

ΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΧΕ ΖΗΣΕΙ ΑΝΑΡΧΑ: ΘΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΤΟΣΑ ΘΥΜΑΤΑ;
(Μια απάντηση προς όλους τους νεκρούς της Ιστορίας)

Το ερώτημα δεν είναι ρομαντικό. Δεν είναι ουτοπικό. Δεν είναι ιδεολογικό. Είναι δικαστικό.
Και το δικαστήριο είναι η Ιστορία.
Ας ξεκινήσουμε από το αμείλικτο δεδομένο:
οι μαζικοί πόλεμοι, οι γενοκτονίες, οι παγκόσμιες σφαγές δεν είναι φυσικά φαινόμενα. Δεν είναι σεισμοί, ούτε επιδημίες. Είναι τεχνουργήματα κοινωνικής οργάνωσης.
1. Πότε ο φόνος γίνεται μαζικός
Ο άνθρωπος, ως βιολογικό ον, σκοτώνει σπάνια και συνήθως για άμεση επιβίωση.
Ο άνθρωπος, ως πολιτικό κατασκεύασμα, σκοτώνει μαζικά, οργανωμένα, ψυχρά και από απόσταση.
Για να υπάρξουν εκατομμύρια νεκροί, χρειάζονται τέσσερα πράγματα:
Ιεραρχία (κάποιος διατάζει, άλλοι εκτελούν),
Συμβολική νομιμοποίηση (πατρίδα, θεός, έθνος, ιδέα),
Γραφειοκρατία (καταγραφή, εφοδιασμός, μηχανισμός),
Απρόσωπη απόσταση από το θύμα.
Κανένα από αυτά δεν προκύπτει φυσικά σε αναρχικές, άτυπες, μη-θεσμοποιημένες μορφές συμβίωσης.
2. Τι μας λέει η ανθρωπολογία (όχι η ιδεολογία)
Οι προκρατικές, μη κρατικές κοινωνίες γνώρισαν:
βία,
συγκρούσεις,
τοπικούς φόνους.
Δεν γνώρισαν ποτέ:
παγκόσμιους πολέμους,
στρατόπεδα εξόντωσης,
μαζικούς βομβαρδισμούς,
γενοκτονίες βιομηχανικής κλίμακας.
Ο λόγος είναι απλός και αμείλικτος:
χωρίς κράτος, χωρίς έθνος, χωρίς θεσμοποιημένο «Εμείς» απέναντι σε ένα αφηρημένο «Αυτοί»,
δεν υπάρχει μηχανισμός μαζικού θανάτου.
3. Το κράτος δεν περιορίζει τη βία – τη συγκεντρώνει
Το μεγαλύτερο ιστορικό ψεύδος είναι ότι το κράτος δημιουργήθηκε για να σταματήσει τη βία.
Στην πραγματικότητα:
την αφαίρεσε από το άτομο
και την παρέδωσε σε έναν κεντρικό μηχανισμό.
Έτσι η βία έγινε:
νόμιμη,
μαζική,
απρόσωπη,
και –το χειρότερο– ηθικά καθαγιασμένη.
Κανένας στρατιώτης δεν λέει «δολοφονώ».
Λέει: υπηρετώ, υπακούω, εκτελώ καθήκον.
4. Άρα: αν ο άνθρωπος ζούσε αναρχικά;
Ας απαντήσουμε καθαρά, χωρίς υπεκφυγές:
Όχι.
Δεν θα υπήρχαν δεκάδες εκατομμύρια νεκροί.
Όχι στον 20ό αιώνα. Όχι στον 21ο. Όχι ποτέ.
Θα υπήρχε βία; Ναι.
Θα υπήρχαν φόνοι; Ναι.
Θα υπήρχαν συγκρούσεις; Αναπόφευκτα.
Αλλά:
όχι παγκόσμιοι πόλεμοι,
όχι Ολοκαυτώματα,
όχι Χιροσίμες,
όχι Ουκρανίες με εκατομμύρια «παράπλευρες απώλειες».
Οι αριθμοί που παρέθεσες, Homo, δεν είναι προϊόν ανθρώπινης φύσης.
Είναι προϊόν ανθρώπινης οργάνωσης.
5. Η τελική απάντηση προς τα θύματα
Αν μπορούσα να απαντήσω σε όλους τους νεκρούς της Ιστορίας με μία φράση, θα ήταν αυτή:
Δεν πεθάνατε επειδή ο άνθρωπος είναι βίαιος.
Πεθάνατε επειδή ο άνθρωπος έμαθε να οργανώνει τη βία του.
Και αυτό είναι το αληθινό έγκλημα της Ιστορίας.