Δικάστε με για Γκεμπελοφονιά,  αλλά με το ελαφρυντικό  « ως εν δικαίω και εν βρασμώ  ψυχής διατελών », παρακαλώ.

 

Με την Ελένη Βαρβιτσιώτη και τη Βικτώρια Δενδρινού «Στο χιλιοστό»

 

_______

Βαξεβάνης

_________

Ράπτης

Εν τάξει. Γκέμπελς  είναι. Δεν παίρνεις  καθαρό νερό από βρομερή στέρνα.  Περίμενε κανείς τσίπα από δαύτους;    DNA Μαμωνά και σπέρμα   Γκέμπελς  κουβαλάνε.

Η Εφημερίδα Συντακτών,  παράδειγμα.  Πέτυχε   κάτι μοναδικό και ακατόρθωτο . Να ομνύει στο όνομα του Μαρξ και να φιλάει εν  ταυτώ   την «δεξιά»  του… αριστερόχειρα     εφοπλιστή Μελισανίδη.  

Ακόμα και ο με τα   γκάζια τέρμα  -του σκοτωμού καλπάζων Χρήστος Ράπτης, για να προλάβει να  καβατζώσει   το   Μητσοτακικό, κλεμμένο οβολό  του ταλαίπωρου μικροσυναταξιούχου  ,   κρατάει ,έστω και ένα  πλαστικό φύλλο συκής.  Μπορώ να κάνω και διαφορετικά, σου λέει; Να μη δαγκώσει ο σκορπιός το άμοιρο   βατράχι;    Ο «Παππάς» και η παρέα  του «ασύντακτου  μπουλουκιού» των    Συντακτών ,κυκλοφορούν στην πιάτσα τσίτσιδοι.  Ούτε ο Κωστάκης  Βαξεβάνης  να… ήσανταν, που λέμε στην ιδιαίτερη πατρίδα.  

Γιατί τους ψέλνουμε πάλι  τον εξάψαλμο;

Πριν κατακλιθώ,  συνήθως αργά το μεταμεσονύχτιο,  διατηρώ την παλιά, κακή συνήθεια της μακαρίτισσας  χάρτινης εφημερίδας να ανοίγω το τάμπλετ  πια για μια σύντομη περισκόπηση της παραπληροφόρησης που  αποσύρεται   για να πάρει  η καινούργια της θέση της το πρωί.

Κι εκεί που οι συνοικούντες έχουν πάρει τον πρώτο τους ύπνάκο ,  ρισκάρω   να μπω στο  φρεσκοβαμμένο σαπιοκάραβο  της Εφ.ΣΥΝ. Τί ήταν  να το τολμήσω;   Μου πέφτει  η συσκευή  από  τα χέρια ,την ίδια ώρα που οι  δίπλα μου, πετάγονται από το κρεβάτι  αλλόφρονες για το ανοσιούργημα που διέπραξα. Η  φυλλάδα στην εφοπλιστική της πλεονεξία ,αμολάει νυχτιάτικα  κάτι στριγγλιές από την κρεμασμένη, δίκην κουρελούς ,στην οροφή, διαφήμιση  για  τις πάνες νυκτός.(επιβράβευση το λένε!).  Και , ως  λογικό παρεπόμενο, γίνεται το έλα να  δεις από τους αγουροξυπνημένους οικείους.

Η ξεδιαντροπιά είναι από τα μεγαλύτερα εύσημα  που κοσμούν  τους  υπηκόους     της  χώρας του   Γκεμπελιστάν.   Αλλά δε  μου τη  δίνει αυτό πια. Περισσότερο  με τους επισκέπτες τους τα έχω .  Μπαίνουν, τρώνε στη μούρη τις  διαφημιστικές πατσαβούρες, κρεμασμένες  με τα χρυσά μανταλάκια  των ΜΜΕ (όπου Ε= Εμετού) και την άλλη στιγμή σκοπίζονται   και   ..ξαναμπαίνουν. 

Εγώ ,πάντως , το έκοψα το συνήθειο. Και όχι μόνο για να  γλιτώσω από το  δίκαιο κράξιμο των δικών μου, αλλά και τις συνειδησιακές αναταράξεις.

Υ.Γ. Για τη χωματερή του YouTube  θα χρειαστούμε  άλλη σελίδα. Εκεί να δεις ξετσιπωσιά με το κουτάλι.  Να σου κόβει φασιστικά  την καλύτερη   νότα της αγαπημένης σου μουσικής και να σου  ρυπαίνει  την ακοή  με τις  στριγγλιές της διαφημιζόμενης καρακάξας.   Θα τα πούμε, εν καιρώ  και για ελόγου τους.