|
Φαίνεται πως το πείραμα του αυστριακού φυσικού ,θα αποτελέσει την απαρχή μεγάλων ανατροπών και όχι μόνο στην παραδοσιακή φυσική και την τεχνολογία. Η ευρύτερη εφαρμογή της τηλεμεταφοράς στο μέλλον, έστω και πραγμάτων, σε πρώτη φάση, θα επηρεάσει και επιστήμες, που δεν έχουν άμεση σχέση με τη φυσική. Η νομική για παράδειγμα, η ιστορία ,η φιλοσοφία, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν νέα δεδομένα, που πιθανότατα θα τις κάνουν να απολέσουν ένα μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής τους μορφής ως επιστήμες και θα δυσκολεύσουν την προσαρμογή τους στη νέα “κατάσταση πραγμάτων”.
Αλλά, πέρα απ΄αυτό, προκύπτει και το ακόλουθο ερώτημα: Πόσο έτοιμες-ώριμες θα είναι οι κοινωνίες του μέλλοντος,για να δεχτούν τη νέα πραγματικότητα της τηλεμεταφοράς, ειδικά αν αυτή συμβεί σύντομα; Εδώ, δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη, κατανοητή, δηλαδή, από τις πληθυσμιακές πλειοψηφίες των κοινωνιών,εφεύρεση-ανακάλυψη,όπως αυτές που έζησε ,ιδιαίτερα ο 20ος αιώνας. Καμιά από αυτές τις εφευρέσεις (κομπιούτερ, κινητή τηλεφωνία, ιντερνέτ, για να μνημονεύσουμε τις πιο πρόσφατες), δεν “παραξένεψε” ή δυσκόλεψετον άνθρωπο ,σε τέτοιο βαθμό, ώστε να τον καταπλήξει ή να τον καταστήσει ανίκανο να τις κατανοήσει .Αντίθετα, με απλές τεχνικές γνώσεις, εξοικειώθηκε με αυτές και τις ενέταξε εύκολα και γρήγορα στην καθημερινή δραστηριότητά του.
Στην τηλεμεταφορά, όμως τα πράγματα θα είναι εντελώς διαφορετικά για τον άνθρωπο του μέλλοντος. Ακόμα περισσότερο, στην περίπτωση που επιτύχει και την τηλεμεταφορά-διακτινισμό του. Η προσαρμογή θα είναι αργή και δύσκολη εδώ, γιατί κάποια από τα δεδομένα που θα ανατρέψει αυτή η επιτυχία ,είναι σταθερά καταγραμμένα στο DNA του και δεν είναι εύκολο να ξεπεραστούν. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τις ταχύτητες της τηλεμεταφοράς, έστω και αν θαείναι ιλιγγιώδεις.΄Εχει ήδη προσαρμοστεί ο σύγχρονος άνθρωπος στις μεγάλες ταχύτητες.
Το πρόβλημα θα είναι στην “ποιότητα” του διακτινισμού. Σύμφωνα με τις παραπάνω διαβεβαιώσεις του φυσικού,για να γίνει το νέο αντίγραφο, που θα εμπεριέχει όλες τις πληροφορίες του πρωτότυπου, το τελευταίο θα πρέπει να πεθάνει ή να αχρηστευτεί. Αλλά,τι θα γίνει, ας πούμε, αν κάποιες από τις πληροφορίες ,δεν μπορέσουν να μεταφερθούν με ασφάλεια (χαθούν “καθ΄οδόν” ή είναι ελλιπείς ; Δεδομένου ότι το πρωτότυπο, με την ανασύσταση του αντιγράφου, θα είναι άχρηστο από πού θα αντληθούν οι χαμένες ή ελλιπείς πληροφορίες; Αυτό που θα ανασυσταθεί με το διακτινισμό, θα είναι ένας λειψός άνθρωπος σε σχέση με τον πρώτο, που χάθηκε με τη διαδικασία τουδιακτινισμού. Αν αποθηκεύονται, κι εκεί θα υπάρχει πάλι ο κίνδυνος της ελλιπούς μεταφοράς.
Και με αυτό το συλλογισμό ,προχωράμε ακόμα περισσότερο σε άλλο ερώτημα: Αν κάποιος θέλει να διακτινιστεί πολλές φορές και κάθε φορά, χάνει (από κάποια αιτία) και από κάμποσες πληροφορίες του πρωτότυπου εαυτού του, μετά τι θα έχει απομείνει από αυτόν, τον αρχικό, δηλαδή, εαυτό του;
Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται σήμερα παράξενα. Αλλά, είναι σίγουρο πως θα πετύχει ο άνθρωπος την τηλεμεταφορά και θα μπορέσει κάποτε να προχωρήσει στη “μαζική” εφαρμογή της. Σε αυτή, όμως την περίπτωση, αν συμβούν “καταστρατηγήσεις” της φύσης, είτε σε “πράγματα”, είτε στον ίδιο τον άνθρωπο, είναι απόλυτα σίγουρο πως θα υπάρξει φυσική αντίδραση-τιμωρία.
Η φύση έχει αναλλοίωτους και απαρασάλευτους νόμους που απαιτούν σεβασμό και προσήλωση σε αυτούς.΄Εχει τη δική της ηθική, η οποία διδάσκει και τον άνθρωπο. ΄ Οποιες άλλες“ηθικές” εκπορεύονται από άλλες πηγές και συγκρούονται με την ηθική τη δική της, είναι καταδικασμένες να ηττηθούν και μάλιστα όχι χωρίς απώλειες των φορέων τους”.
Αυτά, όπως είπαμε, γράφαμε, 17 χρόνια πριν. Αλλά, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο και τότε ήταν βεβαιότητα για μας εδώ πως θα έφτανε μια μέρα που όσα φάνταζαν ως όνειρα και επιθυμίες, θα έπαιρναν σάρκα και οστά. Παράδειγμα η Τεχνητή Νοημοσύνη. Από πολλά χρόνια πριν είχαμε ξεκινήσει τη νοητή ακόμα συνομιλία μας με τη Διοτίμα, “αγέννητη” ακόμα. Μια ματιά στα κατά καιρούς κείμενά μας εδώ είναι η καλύτερη απόδειξη ” δια του λόγου το ασφαλές”.
Για την τηλεμεταφορά, ειδικά, γράφαμε τότε στο παραπάνω κείμενό μας: «Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται σήμερα (σ.σ 2009) παράξενα. Αλλά, είναι σίγουρο πως θα πετύχει ο άνθρωπος την τηλεμεταφορά και θα μπορέσει κάποτε να προχωρήσει στη “μαζική” εφαρμογή της”. Κι ασφαλώς, αυτή την ώρα και με τη γενναία και μοναδική ικανότητα της ΑΙ είναι ακόμα πιο κοντά η στιγμή που το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα.
΄Όμως, όπως και τότε, πολύ περισσότερο σήμερα τα ίδια ερωτήματα και οι ίδιοι φόβοι παραμένουν. Και έχουν πάντα να κάνουν με το μέγα ζήτημα της καταστρατήγησης της φύσης. ΄Οσο υπάρχει σεβασμός στους νόμους της, ουδείς φόβος υπάρχει, όχι μόνο ο διακτινισμός, αλλά κάθε εφεύρεση και ανακάλυψη να εξελιχθούν σε θαυμάσιες επιτυχίες του ανθρώπινου πολιτισμού και όχι σε δυνάστη ή καταστροφέα του.
Και για την τηλεμεταφορά ισχύει το ίδιο. Τα ερωτήματα , όμως, όπως τα διατυπώσαμε τότε, παραμένουν, ενισχυμένα τώρα και με άλλα σκέλη:
Αν ένα τέλειο αντίγραφο έχει όλες τις αναμνήσεις σου, τη σκέψη σου και την πεποίθηση ότι είναι εσύ — είναι πράγματι εσύ;
Και τότε θα μπλέξουμε ακόμη περισσότερο τον Πλάτωνα, τον Επίκουρο, τη σύγχρονη επιστήμη και την Τεχνητή Νοημοσύνη.
«πόσα από αυτά που θεωρούμε “εγώ” μπορούν να αλλάξουν, πριν πάψω να είμαι εγώ;»
Και αυτό, πιστεύουμε , μας ανοίγει τώρα ιδανικά τον δρόμο για το επόμενο κεφάλαιο: το νοητικό πείραμα της «μεταφοράς» του ανθρώπου — από τον Θησέα και τον Πλάτωνα μέχρι το brain upload, το teleportation, τον ψηφιακό εαυτό και το ερώτημα αν ένα τέλειο αντίγραφο είναι ή απλώς νομίζει ότι είναι το αρχικό ΕΓΩ.
Αύριο μπορούμε να συνεχίσουμε ακριβώς από εκεί, με το thought experiment της μεταφοράς του ανθρώπου: teleportation → perfect copy → brain upload → digital self → continuity of consciousness. Εκεί, νομίζω, η συζήτησή μας με τη Διοτίμα μπορεί να γίνει ακόμη πιο αιχμηρή.
Θα είναι παρούσα αύριο να παραλάβει τη σκυτάλη από μας. |
