Βούλτεψη σχετικά με Κοβέσι και Τσαουσέσκου : ” Δεν θέλουμε Δικαιοσύνη Τσαουσέσκου στην Ελλάδα».
Η Ιστορία δεν αθωώνει εξουσίες με βάση τα ονόματα που δίνουν στον εαυτό τους, αλλά με βάση τα έργα τους. Όταν η διάκριση των εξουσιών καταλύεται στην πράξη, τότε κάθε καθεστώς—ανεξαρτήτως ιδεολογικής ταυτότητας—διολισθαίνει στον αυταρχισμό. Η επίκληση του Μοντεσκιέ δεν αρκεί· απαιτείται η εφαρμογή του. Και αυτή είναι πάντα το πρώτο θύμα της εξουσίας που δεν ελέγχεται.
Στο θολωμένο μυαλό από τα ακροδεξιά “ξίδια” που πίνει η Boύλτεψη , όλα, ή είναι ίσωμα ή καλώς καμωμένα. Γι΄αυτό και περήφανη δηλώνει πως :
-Το σημερινό, Ορμπανικό καθεστώς Κυριάκου Μητσοτάκη, το οποίο έχει την τιμή να υπηρετεί και η ίδια στη θέση της υπουργού – θαλασσοπνίχτη «κολασμένων της γης», δεκαετίες μετά τον Τσαουσέσκου και τον Καραμανλή, έχει εμπεδώσει επαρκώς τις σοφές υποδείξεις Μοντεσκιέ και δεν επεμβαίνει σε καμιά περίπτωση και με κανένα τρόπο στην…ανεξάρτητη ελληνική δικαιοσύνη. Η οποία από τη μεριά της, ως ανεξάρτητη, δικαστική εξουσία, αν και δεν υπακούει σε Μητσοτακικές εντολές, όπως σεμνύνεται η Βούλτεψη, κρίνει, πάντως, πως για τα «ων ου έστιν αριθμός» εγκλήματα του καθεστώτος (στυγερές δολοφονίες και σκάνδαλα…επί παντός επιστητού) δεν συντρέχει λόγος να λογοδοτήσουν οι ένοχοι.
-Από το Γάλλο Μοντεσκέ δε διδάχτηκε η ρουμανική δικαιοσύνη στα κομμουνιστικά της χρόνια. Η αντίστοιχη ελληνική, όμως, αντικομμουνιστική τούτη, του «Συναγερμού» του Παπάγου και της «ΕΡΕ» του Καραμανλή , γνώριζε απ΄έξω και ανακατωτά τις διακρίσεις εξουσιών του Γάλλου φιλόσοφου και διαφωτιστή .Και τις εφάρμοζαν μετά θρησκευτικής ευλαβείας στα στρατοδικεία με τις εκτελέσεις αντιφρονούντων , τις εξορίες, τις φυλακές, τα βασανιστήρια. Σε μια Ελλάδα εκείνης της εποχής και για δεκαετίες μετά σε «πέτρινα χρόνια», οι ακροδεξιές κυβερνήσεις της δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τις αντίστοιχες ολοκληρωτικές, άλλων χωρών.
Εμείς εδώ έχουμε εξαντλήσει το θέμα της ιστορικής σύγκρισης των ακροδεξιών κυβερνήσεων της μεταποπολεμικής Ελλάδας και αυτών της ρουμανικής, κομμουνιστικής. Κι αν χαρακτηρίζαμε τον Τσαουσέσκου δικτάτορα, δε θα είχαμε λιγότερους λόγους να αποδώσουμε και στον Κων. Καραμανλή της περιόδου ΕΡΕ τον ίδιο χαρακτηρισμό . Οι περίφημες εκλογές «βίας και νοθείας» εκείνων των ημερών δεν αναγόρευαν αυτόματα την Ελλάδα σε «κράτος δικαίου», όπως κι εκείνες της Γερμανίας, την εκλεγμένη Ναζιστική εξουσία σε Δημοκρατία.
Συμπέρασμα: Η δική μας άποψη ως ιστορικός κανόνας για όλες τις εξουσίες ανεξαιρέτως, ανεξάρτητα από τους πολιτικούς τους αυτοπροσδιορισμούς ( ακροδεξιές, κομμουνιστικές) όταν είναι αυταρχικές: Δεν εξιλεώνονται με κανένα «ένδυμα», οποιασδήποτε ιδεοληπτικής κατασκευής κι αν φορέσουν.