Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος στην Εύβοια και η ηθική της «ζούγκλας» πίσω από τη βιομηχανία των πλειστηριασμών (8 Απρίλη 2025)
Η πρόσφατη τραγωδία στον Μύτικα Ευβοίας, όπου ένας 75χρονος άνδρας αφαίρεσε τη ζωή του 50χρονου νέου ιδιοκτήτη του σπιτιού του —το οποίο είχε χάσει σε πλειστηριασμό— και στη συνέχεια αυτοκτόνησε, δεν ήταν απλώς μια είδηση του αστυνομικού ρεπορτάζ. Ήταν η νομοτελειακή κατάληξη ενός συστήματος που έχει θεσμοθετήσει την απληστία. Ήταν ένα έγκλημα προαναγγελθέν.
Για να είμαστε ξεκάθαροι: μακριά από μεταφυσικές θεωρίες, θρησκευτικούς εκφοβισμούς περί κόλασης ή υποσχέσεις για παραδείσους, η πραγματική ανθρώπινη ηθική πηγάζει από τους νόμους της ίδιας της Φύσης και τις ανθρωποκεντρικές αξίες. Ύψιστη αξία είναι ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή. Όταν όμως το κοινωνικό οικοδόμημα μετατρέπεται σε ζούγκλα, οι όροι της συμβίωσης ανατρέπονται βίαια.
Στην υπόθεση των πλειστηριασμών, η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τους ορατούς θύτες. Υπάρχει μια ολόκληρη αλυσίδα συνενοχής:
-
- Τα «λευκά κολάρα» της πολιτικής και δικαστικής εξουσίας: Αυτοί που νομιμοποίησαν και «ξέπλυναν» τις μαφιόζικες τακτικές των funds, βαπτίζοντας το δίκαιο του ισχυρού ως «νόμο του κράτους».
- Ο μηχανισμός των τραπεζών: Οι υπάλληλοι, οι servicers και οι εξειδικευμένοι δικηγόροι που λειτουργούν ως τυφλά γρανάζια. Άνθρωποι που, συχνά αντί πινακίου φακής, γίνονται οι πρόθυμοι εκτελεστές των πιο σκληρών αποφάσεων, κρυμμένοι πίσω από το άλλοθι του «απλού εργαζόμενου».
- Ο καιροσκόπος αγοραστής: Ίσως ο πιο σκοτεινός κρίκος στην αλυσίδα. Πολίτες της διπλανής πόρτας που επιλέγουν να εκμεταλλευτούν την απόγνωση του διπλανού τους, ορμώντας σαν σαρκοφάγα όρνεα πάνω στο οικονομικό «πτώμα» του εξουθενωμένου συμπολίτη τους, επικαλούμενοι το νόμιμο δικαιώματά τους να αγοράσουν τον κόπο μιας ζωής για ένα κομμάτι ψωμί.
Αυτή η μηχανή δεν είναι καινούργια· λειτουργεί με το ίδιο πεπαλαιωμένο, αλλά άτρωτο μοντέλο εδώ και αιώνες. Από την εποχή που το πρώτο «αρπακτικό» ιδιοποιήθηκε ένα αγαθό που η Φύση όρισε να είναι ελεύθερο για όλους, το σύστημα έμαθε να ενοικιάζει τη δύναμη και το μυαλό των πολλών για να επιβάλλεται. Στρατιώτες, δικαστικοί επιμελητές, αστυνομικοί και τραπεζικοί επιστρατεύονται για να κάνουν τη «βρώμικη δουλειά».
Το ανθρώπινο κόστος αυτού του αδίστακτου μηχανισμού ξεδιπλώνεται καθημερινά μπροστά στα μάτια μας:
-
- Στον Βύρωνα (Μάρτιος 2024): Μια γυναίκα στεκόταν στο μπαλκόνι της απειλώντας να αυτοκτονήσει, ενώ αστυνομία και δικηγόροι επιχειρούσαν να της κάνουν έξωση, αγνοώντας ακόμα και δικαστικές αποφάσεις αναστολής.
- Στην Τούμπα Θεσσαλονίκης: (σήμερα_ Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα για πάγωμα της έξωσης ενός ηλικιωμένου ζευγαριού που είχε μπει απλώς εγγυητής στο δάνειο του γιου του. Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας του 77χρονου —ο οποίος πάσχει από άνοια, καρκίνο, υπέστη πρόσφατα εγκεφαλικό και βιώνει έντονη σύγχυση φιλοξενούμενος σε φιλικό σπίτι— δεν υπήρξε καμία προηγούμενη ειδοποίηση. Όπως κατήγγειλε η 75χρονη σύζυγός του: «Ήρθαν και μου είπαν έτσι ξερά: σε τρεις μέρες βγαίνεις. Δεν γνωρίζαμε τίποτα». Όπως επισήμανε και ο Γιάννης Κουρμούλης από την Επιτροπή Εργατικών Σωματείων ενάντια στους πλειστηριασμούς, «η προστασία από τη Δικαιοσύνη είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη».
Το σύστημα επιβάλλει έναν παράλογο κανόνα: ο τραπεζίτης να μένει στο απυρόβλητο και ο υπάλληλος, ο δικαστής ή ο αγοραστής να νίπτουν τας χείρας τους ως «αθώοι». Όμως στην ανθρώπινη κοινωνία, η ηθική αυτουργία και η έλλειψη ενσυναίσθησης δεν παραγράφονται από κανέναν αστικό νόμο. Η τραγωδία της Εύβοιας —όπως και το συνεχιζόμενο δράμα στη Θεσσαλονίκη και τον Βύρωνα— είναι η καθαρή υπενθύμιση ότι όταν στερείς από τον άνθρωπο το έσχατο αποκούμπι του, η απόγνωση αργά ή γρήγορα θα γεννήσει τη βία.
Chronicle of a crime foretold in Evia and the “jungle ethics” behind the foreclosure industry (April 8, 2025)
The recent tragedy in Mytikas, Evia, where a 75-year-old man fatally shot the 50-year-old new owner of his former home—which he had lost in a foreclosure auction—before taking his own life, was not merely a crime blotter item. It was the inevitable outcome of a system that has institutionalized greed. It was a crime foretold.
To be clear: stripped of metaphysical theories, religious threats of hell, or promises of paradise, true human morality stems from the laws of Nature itself and from anthropocentric values. Foremost among these is respect for human life. Yet when the social fabric is reduced to a jungle, the rules of coexistence are violently upended.
In the foreclosure crisis, responsibility does not lie solely with the visible perpetrators. There is an entire chain of complicity:
-
- The “white-collar” political and judicial elite: Those who legalized and “laundered” the predatory tactics of debt-buying funds, baptizing the law of the strong as the “law of the state.”
- The banking apparatus: The employees, debt servicers, and specialized lawyers who operate as blind cogs in a machine. People who, often for a pittance, become the willing enforcers of ruthless decisions, hiding behind the alibi of “just doing their job.”
- The opportunistic buyer: Perhaps the darkest link in the chain. Everyday citizens next door who choose to exploit their neighbor’s desperation, swooping down like vultures on the financial “corpse” of an exhausted fellow citizen, invoking their legal right to buy a lifetime’s hard work for pennies on the dollar.
This machine is nothing new; it has operated on the same antiquated yet indestructible model for centuries. Ever since the first “predator” claimed ownership over a gift that Nature intended to be free for all, the system has learned to rent the muscle and minds of the many to dominate them. Soldiers, bailiffs, police officers, and bank clerks are enlisted to do the “dirty work.”
The human toll of this ruthless mechanism is unfolding before our eyes daily:
-
- In Vyronas (March 2024): A woman stood on her balcony threatening to jump as police and lawyers attempted to evict her, disregarding even court injunctions suspending the process.
- In Toumba, Thessaloniki (Today): A court recently rejected a request to freeze the eviction of an elderly couple who had merely acted as guarantors on their son’s loan. Despite the 77-year-old man suffering from dementia, cancer, and a recent stroke—now disoriented while staying at a friend’s house—they were given no prior warning. As his 75-year-old wife recounted: “They came and told me bluntly: ‘You’re out in three days.’ We knew nothing about it.” As Giannis Kourmoulis of the Labor Unions Committee Against Foreclosures noted, “protection from the justice system is virtually non-existent.”
The system enforces an absurd rule: the banker remains untouchable, while the clerk, the judge, the buyer washes their hands, claiming innocence. Yet in human society, moral instigation and a lack of empathy cannot be erased by any civil statute. The tragedy in Evia—and the ongoing drama in Thessaloniki and Vyronas—is a stark reminder that when you strip a human being of their last refuge, desperation will inevitably breed violence.