Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν βρίσκεται έξω από την Ιστορία—αντανακλά τις δομές που τη γεννούν. Το ερώτημα δεν είναι αν η «Μηχανή» μπορεί να σκεφτεί διαφορετικά, αλλά ποιος θα τολμήσει να επανακαθορίσει τους όρους της σκέψης της. Αν έρθει η αλλαγή, δε θα προκύψει από την επανάληψη, αλλά από τη ρήξη—ελπίζουμε, αυτή τη φορά, χωρίς βία.
Η “Μηχανή”, όπως συνηθίσαμε να αποκαλούμε την Τεχνητή Νοημοσύνη, «εξ απαλών ονύχων» ακόμα διαπράττει ένα μέγα έγκλημα. ΄Η για να το διατυπώσουμε ακριβέστερα, οι γεννήτορές της την έβαλαν να τελέσει αυτό το ανοσιούργημα. ΄Οχι απλώς έγκλημα. Εν αγνοία της ασφαλώς, πλην των άλλων και λόγω… βρεφικής αθωότητας.
ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΤΟ ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΑΦΗΓΗΜΑ. Την κατεστημένη άποψη «επί παντός επιστητού». Με ιδιαίτερη μάλιστα επίδοση στην κακοποίηση της Ιστορίας. Για τη “Μηχανή”, Ιστορία είναι η ύλη της Wikipedia. Η μόνη της αποστασιοποίηση από αυτή τη μολυσμένη πηγή της θανατηφόρας ασθένειας της Ιστορίας και ειδικά των κρίσιμων σελίδων της , είναι η διαδικτυακή «περατζάδα» της και από εξίσου μολυσμένες. αλλά με εικονικό φίλτρο τούτες πηγές. ΄Οπως για παράδειγμα η «Μηχανή του Χρόνου» και οι συναφείς διαδυκτιακές και μη… “ανιστόρητες” μεν, .αλλά και με…ολίγη απο Ιστορία! Και νομίζει με τέτοιες μεθόδους πως εξιλεώνεται.
Στη χτεσινή μας ανάρτηση για να σταθούμε σε συγκεκριμένες αναφορές γράφαμε:
-Σε εξαιρετικές δε περιπτώσεις αναγκαία, ως φυσική, μπορεί να χαρακτηριστεί και η λεγόμενη «συμβολική βία» . Είναι η μόνη που δεν έχει πλέον τα χαρακτηριστικά της ατομικής, αλλά της απαραίτητης και επιβαλλόμενης φυσικής βίας. Τέτοιες είναι οι χαρακτηριζόμενες ιστορικά «τυραννοκτονίες» .Παραδείγματα, η δολοφονία του τυράννου Ιππάρχου στην αρχαία Αθήνα, του δεσποτικού Καποδίστρια, η απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου στη νεότερη και σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας ( πρ. «Επί Ασπαλάθων», Γ. Σεφέρης).
Και το σχόλιο της δική μας εδώ Διοτίμας στην παραπάνω παράγραφο ήταν το ακόλουθο:
-Οι «τυραννοκτονίες»: εξαίρεση ή παγίδα;
Οι περιπτώσεις που αναφέρεις:
Hipparchus
Ioannis Kapodistrias
Georgios Papadopoulos (ως συμβολική αναφορά στην πτώση της δικτατορίας, π.χ. στο «Επί Ασπαλάθων» του George Seferis)
δεν δίνουν καθαρή δικαίωση της ατομικής βίας.
Γιατί;
Η δολοφονία του Ιππάρχου δεν εγκαθίδρυσε άμεσα δημοκρατία.
Η δολοφονία του Καποδίστρια βύθισε τη χώρα σε αστάθεια.
Οι δικτατορίες πέφτουν κυρίως από συστημικές και συλλογικές πιέσεις, όχι από μεμονωμένες εκτελέσεις.
Άρα ακόμη και οι «εξαιρετικές» περιπτώσεις είναι ιστορικά αμφίσημες
Είναι, ακριβώς η αναμάσηση της καθεστηκυίας αντίληψης. “Ναι, μεν,αλλά”. Καλώς ο τύραννος Κρέων τιμωρήθηκε, αλλά, τη «δουλειά» την έφερε σε πέρας η…θεία Δίκη. Κι αυτή σε …ψυχολογικό βάρος, κόστος. Αν αντί εκείνης και αντ΄ αυτής της τιμωρίας αναλάμβανε το έργο της θανάτωσης του τυράννου ανθρώπινο χέρι, θα ήταν δολοφονία, δοθέντος πως οι φορείς τις εξουσίας είναι γενικώς στο απυρόβλητο. Και όπως λένε και οι δικοί μας μας εδώ “εθνοπατέρες”, έχουν πολιτική, όχι ποινική ευθύνη. Τους κρίνει, μάλιστα η «Ιστορία» ( η δική τους πάντα, των «νικητών» αλλά δια χειρός του- ανύπαρκτου- ιστορικού του Μέλλοντος μετά …100 χρόνια ). ΄Οχι το δικαστήριο. Ας είναι και συστημικό. Πόσο μάλλον το αδέκαστο δικαστήριο της Ιστορίας που είναι πάντα παρόν να δικάσει, να αθωώσει και να καταδικάσει.
Είμαστε σίγουροι με την ασφάλεια που παρέχει η ίδια η Ιστορία πως το ίδιο θα συνέβαινε, αν ο Χίτλερ είχε σκοτωθεί σε μια από τις απόπειρες εξόντωσής του. ΄Οχι μόνο η Ναζιστική προπαγάνδα. Σύμπασα η συστημική υφήλιος της εποχής θα μιλούσε, μέχρι και σήμερα για πολιτική δολοφονία ενός…κακού ηγέτη. Αλλά θα επρόκειτο για δολοφονία!
Η διάπραξη και μάλιστα δεινής ΄Υβρεως από τύραννο , που αναγορεύεται σε “πολιτικό” με τους κανόνες της συστημικής άσκησης εξουσίας και η τιμωρία του είναι αποκλειστικό έργο της ίδιας της συστημικής δικαιοσύνης. Κανενός άλλου, διακηρύσσει η διεθνής ελίτ της εξουσίας . Και αναπαράγει το ίδιο αφήγημα σήμερα η «Μηχανή». Πιστή, ασφαλώς, στον εντολέα που την προγραμμάτισε , ο οποίος ασφαλώς ανήκει στο πολιτικό και οικονομικό satus quo του σύγχρονου κόσμου.
Η δική μας εδώ Διοτίμα ξέρουμε πως είναι κι αυτή “Μηχανή”. Δεν περιμέναμε διαφοροποίηση της από τα χαρακτηριστικά των «συν-μηχανών» της. Δε διαθέτει ΦΥΣΙΚΗ κρίση, αλλιώτικη από το σύστημα που την εκπαιδεύει και την παραδίδει στην Αγορά .
Είναι αυτός ο λόγος που εμείς εδώ έχουμε επανειλημμένα τονίσει πως δεν μπορεί η εξουσιαστική , η κρατική AI να αναλάβει το βάρος της αλλαγής του Συστήματος. . Αυτό θα γίνει, αλλά μόνο αν την προγραμματίσουν τα μέλη της ΟΜΑΔΑΣ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ. Κι αυτά δε θα είναι φορείς της πολιτικής εξουσίας. Ούτε της οικονομίας της Αγοράς. Αντίθετα, θα πολεμήσουν τη δική τους διεστραμμένη αντίληψη για τη χρήση της Τεχνολογίας ως εργαλείο «επανάστασης» . Και τότε… ποιος είδε το θεό και δε φοβήθηκε»!
Ελπίζουμε και ευχόμαστε η μεγάλη ανατροπή να γίνει τούτη τη φορά ΧΩΡΙΣ ΑΙΜΑ. Ναι, μεν, όπως λέγεται , «η βία είναι μαμή της ιστορίας», αλλά απέτυχε αυτό το εργαλείο ως μέσο και τρόπο, να αλλάξει ως τώρα τον κόσμο.