Αρχείο κατηγορίας ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Συναγερμός για Β. Κορέα: Ο Τραμπ συγκαλεί εκτάκτως την ομάδα εθνικής ασφαλείας

 

 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα συναντηθεί με τους συμβούλους του για την εθνική ασφάλεια για να συζητήσουν την πυρηνική δοκιμή της Βόρειας Κορέας, ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος.

«Η ομάδα εθνικής ασφαλείας παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς το θέμα», ανέφερε σε δήλωσή της η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Σάρα Σόντερς.

«Ο πρόεδρος και η ομάδα του για την εθνική ασφάλεια θα έχουν μια συνάντηση για να συζητήσουν περαιτέρω αργότερα σήμερα. Θα ενημερώνουμε όταν απαιτείται», συμπλήρωσε.

Το ΝΑΤΟ γνωρίζει πολύ καλά ποιος κρύβεται πίσω από αυτή την υποδαύλιση της παρανοϊκής αδιαλαξίας και   συμπεριφοράς του  δικτάτορα της Β. Κορέας.  Κι αυτός δεν είναι άλλος από το Ρώσο δικτάτορα Πούτιν.

 Γνωρίζουν επίσης  Αμερική και Ευρώπη  για ποιους λόγους επέλεξε ο «Τσάρος» αυτή την εποχή, για να εξωθεί σε τέτοιες προκλήσεις  τον «υποτακτικό» του σύμμαχο της Πιονγιάνγκ.  Για το προφανές. Τον αντιπερισπασμό.

 Το αμέσως επόμενο στάδιο του σχεδίου Πούτιν, που ξεκίνησε με την κατάληψη της Α.Ουκρανίας, είναι η διείσδυση στο «υπογάστριο» της Ευρώπης, που δεν είναι άλλο από την περιοχή της Μολδαβίας.   Ουδείς γνωρίζει αυτή τη στιγμή,πότε θα επακολουθήσει η …πρόσκληση στα ρώσικα στρατεύματα από την απισχισθείσα Υπερδνειστερία,  για να… επιβάλουν την τάξη και να σώσουν τους ομεθενείς τους στην περιοχή, που κινδυνεύουν από τους…Ρουμάνους!

Αν  ο Κιμ Γιονγκ Ουν χοντρύνει ακόμα περισσότερο το παιχνίδι στην περιοχή του  και υπάρξει περίπτωση οι αμερικανικές, στρατιωτικές δυνάμεις να εμπλακούν σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της Β.Κορέας, είναι αυτονόητο πως σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να ανοίξουν και νέο μέτωπο, εξίσου επικίνδυνο,  με τους Ρώσους στην Ευρώπη.

΄Ετσι, ο δικτάτορας Πούτιν, θα μπορέσει κι εδώ, όπως και στην Ουκρανία, να παρουσιάσει «τετελεσμένα», αφού καμιά στρατιωτική  αντίδραση ούτε στην επιχείρηση «απόσχιση  Α. Ουκαρνίας» υπήρξε, ούτε στην επόμενη προώθηση των ρώσικων στρατευμάτων στη Μολδαβία θα υπάρξει. Η εφαρμογή του ρώσικου αυτού σχεδιασμού, αν δεν προηγηθεί  απασχόληση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στο μέτωπο της Κορέας, δε θα  πραγματοποιηθεί ποτέ, αφού τούτη τη φορά είναι σίγουρο πως το ΝΑΤΟ δε θα επιτέψει σε καμιά περίπτωση την προώθηση των ρωσικών δυνάμεων στην Υπερδνειστερία.

Η Ευρώπη μόνη της είναι ανίκανη να αντισταθεί. Το ΝΑΤΟ χωρίς τους Αμερικανούς είναι  ανύπαρκτο. Κι αυτό είναι γνωστό σε όλους.Πόσο μάλλον στο Ρώσο δικτάτορα.

Μέτωπο στην Κορέα των Αμερικανών, σημαίνει αδυναμία ανάληψης στρατιωτικής δράσης στην Ευρώπη ,αν τα ρώσικα στατεύματα προωθηθούν στη Μολδαβία. Και, αν υπάρχει σε εξέλιξη τέτοιο ρώσικο σχέδιο, ή θα εκδηλωθεί ως τα μέσα Οκτωβρίου ή στις αρχές της ΄Ανοιξης. Κι αυτό λόγω καιρικών συνθηκών στην περιοχή. Επομένως, μπορούμε να γνωρίζουμε την έναρξη της εφαρμογής του ρώσικου σχεδίου, αφού παραμονές της επιχείρησης αυτής, θα ξεκινήσει και η Β. Κορέα να προκαλεί άμεσα πια και θρασύτερα  τους Αμερικανούς σε πόλεμο.

 Αλλά, ο πόλεμος αυτή τη στιγμή δεν είναι λύση. Οι Αμερικανοί δεν πρέπει να πέσουν στη παγίδα. Δεν πρόκειται ο δικάτορας της Β. Κορέας να χτυπήσει με πυρηνικά τη χώρα τους. Θα προκαλέσει τους γείτονες, όμως, συμμάχους τους.

Η αυτοσυγκράτηση είναι η πρώτη και βασική στάση των Αμερικανών στις προκλήσεις που θα ακολουθήσουν. Η δεύτερη και πιο ουσιαστική δραστηριότητα ,θα πρέπει να αφορά τη σύλληψη του Κιμ Γιονγκ Ουν  με κάθε τρόπο και η προσαγωγή του στο Διεθνές ποινικό δικαστήριο. Αν συμβεί αυτό, ο Ρώσος δικτάτορας θα γνωρίζει πως φτάνει γρήγορα και η δικιά του σειρά . Οπότε, είναι δύσκολο πλέον να ασχοληθεί  με την εφαρμογή του σχεδίου  ρώσικη στρατιωτική διείσδυση, μέσω Μολδαβίας ,στα Βαλκάνια και τη Μαύρη θάλασσα.

Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε  κρίσιμες στιγμές. Αυτοσυγράτηση και εγρήγορση είναι  η πιο ενδεδειγμένη στάση  αυτές τις ώρες.

ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΑ ΚΡΑΣΠΕΔΑ ΤΟΥ 4ου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ

 

 

Παρά τα σκληρά μέτρα, ο Τσίπρας χαίρεται: «Τα καλύτερα είναι μπροστά μας»
Παρά τα σκληρά μέτρα, ο Τσίπρας χαίρεται: «Τα καλύτερα είναι μπροστά μας»

Ο Αλέξης Τσίπρας υπερασπίστηκε τη συμφωνία με τους δανειστές, λέγοντας πως πρόκειται για μια δύσκολη πολιτική επιλογή, παίρνοντας το εξιτήριο από την επιτροπεία.

«Σε κάποια σημεία υποχωρήσαμε, όμως, σε άλλα τόσα, καταφέραμε να κερδίσουμε πράγματα που θα δώσουν ανάσα σε εκατομμύρια συμπολίτες μας», ανέφερε.

Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για την επίτευξη μιας τεχνικής συμφωνίας τέλεια ισορροπημένης και βιώσιμης, επισημαίνοντας ωστόσο ότι αυτό δεν παύει να είναι κομμάτι του πλαισίου από το οποίο αγωνιζόμαστε να απεμπλακούμε.

Σε αυτό το πλαίσιο επισήμανε ότι «οι δανειστές δεν είναι φίλοι μας» και πως όμως «έχουμε ιεραρχήσει τον θεμελιώδη στόχο» που είναι «να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια. Να τελειώσει οριστικά η περίοδος της ταπεινωτικής επιτροπείας».

 

 

ΚΚΕ, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΑΟΣ:ΚΟΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ 

 

05.12.08

«…Εκεί, όμως ,που   «δίνουν ρεσιτάλ», όσον αφορά την αγαστή συνεργασία, την ασυλία και την υποκρισία ΟΛΩΝ των κομμάτων του ελληνικού κοινοβουλίου, είναι στο μέγα θέμα του καταστροφικού δανεισμού της χώρας. Όπως και σε άλλο  θέμα  με τίτλο «ΤΩΝ ΟΙΚΙΩΝ ΥΜΩΝ ΕΜΠΙΠΡΑΜΕΝΩΝ ΥΜΕΙΣ ΑΔΕΤΕ» αναπτύξαμε, η χώρα έχει καταρρεύσει οικονομικά (πτωχεύσει) και αυτή είναι η διαπίστωση όλων των οικονομικών κύκλων της Ευρώπης και των Βρυξελών, φυσικά. Το χρέος και τα ελλείμματα είναι απίστευτα τεράστια. Μισθοί, συντάξεις, εξοπλισμοί, παροχές διάφορες και κονδύλια, καταβάλλονται πλέον μόνο από δανεικά, αφού δεν υπάρχουν χρήματα στον κρατικό κορβανά. Ο δανεισμός (αν βρεθούν δανειστές) της επόμενης χρονιάς( 2009), για παράδειγμα, θα πλησιάσει τα 50-55 δις, ευρώ και με επιτόκιο 2% μεγαλύτερο της…Γερμανίας.

Και ενώ αυτή είναι η τραγική και μη αναστρέψιμη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, η μεν κυβέρνηση αποκρύπτει την αλήθεια από τους ΄Ελληνες, τα δε λοιπά κόμματα, ενώ γνωρίζουν κι αυτά πολύ καλά πως  η οικονομική καταβαράθρωση της χώρας είναι οριστική και αμετάκλητη, όχι μόνο δεν  προβαίνουν σε «σταυροφορία» ενημέρωσης, αλλά τη συγκαλύπτουν κιόλας. Φωνάζουν, τάχα μου, ελάχιστες φορές, αλλά στην ουσία προτιμούν να ασχολούνται με τα …αποδοτικά σε κομματικό όφελος σκάνδαλα, τύπου Βατοπεδίου-Εφραίμ, γιατί είναι «πιασάρικα» και τηλεοπτικά, παρά με το πρόβλημα της οικονομικής κατάρρευσης».

Οι παραπάνω γραμμές γράφτηκαν σ΄αυτό το  σάιτ στις  5/12/2008. Παραμονή, δηλαδή,  της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια. Μια μέρα που για μας τους «εξωσυστημικούς»,  σηματοδοτεί μια νέα εποχή γι΄αυτό και τη μνημονεύουμε ως σταθμό και αφετηρία.

 «Καθαρά και σταράτα»  λέγαμε τότε πως η χώρα έχει πτωχεύσει, αφού το χρέος διπλασιάστηκε και το έλλειμμα την εποχή εκείνη και λίγο μετά, είχε ξεπεράσει το 15%.    Την έκρυθμη κατάσταση της οικονομίας, είχαμε τότε αντιληφθεί από δύο κινήσεις «αθόρυβες» μεν, αλλά αρκούντως αποκαλυπτικές της τραγωδίας που ζύγωνε.   Η πρώτη έγινε από την Αμερική στις αρχές  του 2008.  Οι Αμερικανοί μυστικά αλλά επίσημα, έκρουσαν ισχυρό κώδωνα κινδύνου για την επερχόμενη λαίλαπα στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Λίγο μετά,  ακολούθησαν και  οι Βρυξέλες. Κι από δω έφτασαν ηχηρά  τα μαύρα μηνύματα στην τότε κυβέρνηση για την κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας και απαιτήθηκαν εδώ και τώρα μέτρα, για  μη εξελιχθεί σε μη αναστρέψιμη η κατάσταση.

Ο  «ανιψιός» με σοβαρές  διαταραχές ατομικής συνείδησης σε επίπεδα ηθικής, αλλά  και εκτεθειμένος σε  παντελή ανικανότητα αντίληψης της  πολιτικής υποχρέωσής του με την ιδιότητα του πρωθυπουργού της χώρας    να ενημερώσει   κόμματα και λαό  για την απελπιστική κατάσταση της οικονομίας και να ζητήσει εδώ και τώρα τη συγκρότηση  μιας  εξωκοινοβουλευτικής κυβέρνησης ή έστω πολυκομματικής με όποια ονομασία κι αν επρόκειτο να συσταθεί, για την αντιμετώπιση της κρίσιμης  κατάστασης, δεν προχώρησε σε κανένα από τα δύο αυτά βήματα.  Αντίθετα. Σε κοινή  σύσκεψη των κομματικών συνεργατών του και των πρωτοκλασάτων υπουργών του αποφασίστηκε η εσπευσμένη εγκατάλειψη του «σκάφους»  και η μεθόδευση της σωτηρίας τους από ένα επικείμενο «ειδικό δικαστήριο» το οποίο ήταν  σίγουρο πως θα ακολουθούσε μετά την ανακάλυψη και δημοσιοποίηση και από άλλους της τραγικής αλήθειας για την κατάρρευση της οικονομίας.

Από τότε, λοιπόν, το χρέος είχε καταστεί μη βιώσιμο, αφού αυτό ακριβώς σήμαινε, πως έχεις ξεπεράσει το έλλειμμα το 15% και μέσα στις δύο κυβερνητικές σου θητείες διπλασίασες  το χρέος. Με άλλα λόγια, η κατάσταση χαρακτηριζόταν από τότε ως μη αναστρέψιμη, που σήμαινε πως  βρισκόμαστε ήδη από το 2008  (ίσως και 1 χρόνο νωρίτερα)  σε χρεοκοπία και πτώχευση.

 Το επτασφράγιστο  αυτό μυστικό   της κυβέρνησης Κ. Καραμανλή για τη χρεοκοπία της χώρας, κρατήθηκε έτσι για καιρό με τη χειραγώγηση ( την εξαγορά) της τότε βιομηχανίας παραπληροφόρησης. Ιδιοκτήτες εφημερίδων, ραδιοφώνων, τηλεοπτικών σταθμών συνεπικουρούμενοι φυσικά από τα δημοσιογραφικά τους επιτελεία,  απέκρυψαν από τον ελληνικό λαό τη φοβερή είδηση και «έπαιζαν» όσο πιο δυνατά μπορούσαν την ίδια εποχή, για να διασκεδαστεί η συμφορά, θέματα-σκάνδαλα με πρωταγωνιστές  τους  Βαβίλη,   Γιοσάκη, Μπουρμπούλια, Καλούση (παραδικαστικό) ,Εφραίμ και   Ζαχόπουλο. ΄Ενας από τους «πατριάρχες» της εμπορικής δημοσιογραφίας, ο…πολύς  Ι.Κ.Πρετενέρης σε πρόσφατη συνέντευξή του έχει παραδεχτεί  την ευθύνη της απόκρυψης της ενημέρωσης από τον Τύπο της εποχής για τη χρεοκοπία της χώρας με το …επιχείρημα πως θα επικρατούσε πανικός και   ο κόσμος θα έσπευδε να σηκώσει τις καταθέσεις του.

Στο μεταξύ, λίγο μετά, η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, ύστερα από την αποκάλυψη πια της οικονομικής τραγωδίας της χώρας , κατάφερε να εξασφαλίσει το βασικό ζητούμενο για εκείνη, την παραμονή της, δηλαδή,  στο δικαστικό απυρόβλητο. Κι αυτό το πέτυχε   με δύο εύστοχες κινήσεις: Πρώτα, με την αναφανδόν στήριξη του ανερχόμενου τότε πολιτικού  αστέρα Αλέξη Τσίπρα  στην περίφημη φράση του  Κ. Καραμανλή «τον Τσίπρα τον πάω», που ήταν το μήνυμα στην κεντροδεξιά να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ και  δεύτερο με τη δέσμευση του «βαμμένου» Καραμανλικού Πάνου  Καμμένου να στηρίξει Τσίπρα στο σχηματισμό κυβέρνησης σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερνε να εξασφαλίσει αυτοδυναμία.

Και πράγματι.  ΄Οπως τα είχε σχεδιάσει το επιτελείο του Κ. Καραμανλή, ακριβώς έτσι και χωρίς καμιά συγκλονιστική  φθορά ή τιμωρία  , εξελίχθηκαν όλα για την εγκληματική εκείνη κυβέρνηση. Και ως αυτή την ώρα και μετά τα νέα σκληρά μέτρα που υπέγραψαν χτες  με τους δανειστές η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΟΑΝΕΛ ,ΟΥΔΕΙΣ από τους συστημικούς  και τους θεσμικούς παράγοντες, ζήτησε ακόμα ευθύνη για την κατάρρευση της οικονομίας από την  τότε κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, που υπήρξε αποκλειστικά υπεύθυνη για τη χρεοκοπία της χώρας και τη σημερινή κατασυντριβή  με τις νέες συμφωνίες.

 Από κει και ύστερα, τα πράγματα ακολούθησαν πια μια πορεία προδιαγεγραμμένη ,που πέρασε από τους παρακάτω σχεδιασμένους  από την Ε.Ε , τους δανειστές και τις ελληνικές κυβερνήσεις πορεία:

  1. Παραμονή στο ευρώ με αντάλλαγμα  την αποδοχή της νομιμότητας της οικονομίας της Αγοράς από τον τότε πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου. Η επιλογή συμμόρφωσης σ΄αυτούς τους νόμους, σηματοδότησε και την εξέλιξη της οικονομικής (και όχι μόνο)  υποδούλωσης  της χώρας, όπως τη ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, ως αυτή τη στιγμή. Ο τότε πρωθυπουργός και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Γ.Παπανδρέου, αντί να ακολουθήσει την ασφαλέστερη για εκείνη την εποχή, έξοδο από την ευρωζώνη, μονομερές και βαθύ κούρεμα του χρέους, ειδικό δικαστήριο για την ένοχη κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ απ΄όλα αυτά. Αποδείχτηκε πολύ μικρός και  ασήμαντος ως πολιτικός .Προτίμησε την κομματική «ομερτά» και την υπαγωγή της χώρας στα μνημόνια και την «ταπεινωτική επιτροπεία», όπως αποκάλεσε τον εξευτελισμό της ο Αλέξης Τσίπρας.

  2. Οι  Κυβερνήσεις Παπαδήμα, Σαμαρά-Βενιζέλου και Αλέξη Τσίπρα που ακολούθησαν, παρέλαβαν η μια μετά την άλλη την ίδια σκυτάλη της υποταγής και της υπογραφής των μνημονίων με ένα και μοναδικό επιχείρημα, που  οφείλουμε ιστορικά να παραδεχτούμε πως δεν ήταν, τότε τουλάχιστον, επινόηση και πρόσχημα. Τη συνέχιση της παραμονής της χώρας στην ευρωζώνη με αντάλλαγμα την αποφυγή μιας άτακτης χρεοκοπίας της, οι συνέπειες της οποίας θα ήταν απρόβλεπτες.   ΄Ηδη το έδαφος μιας «εμφυλιακής» σύγκρουσης είχε προετοιμάσει από το 2008 ο αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης της Χ.Α Ν. Μιχαλολιάκος. Κι αυτή η διαδρομή σηματοδοτήθηκε με τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου. ΄Οπως σε άλλες αναλύσεις μας έχουμε στηρίξει, εκείνη η δολοφονία ανήκει αποκλειστικά και μόνο  στους Ναζί και όχι στην…»κακιά την ώρα». Αυτοί τη σχεδίασαν και ανάθεσαν την εκτέλεσή της στους δύο επίσης Ναζί δολοφόνους αστυνομικούς  Κορκονέα και Σαραλιώτη . Οι επόμενοι σταθμοί για  την πρόκληση μιας  εμφύλιας σύρραξης , όπως τους είχε σχεδιάσει ο Μιχαλολιάκος, περνούσαν απαραίτητα μέσα από μια άτακτη χρεοκοπία κατά την οποία, όπως ο ίδιος σε λόγο του στις Θερμοπύλες το 2012 είχε αποκαλύψει, την περίμεναν πώς και πώς  για να καλέσουν  τον κόσμο να βγει στους δρόμους και «να ακονίζουν τα σπαθιά τους στα πεζοδρόμια»!

  3. Το φόβητρο της εμφύλιας σύρραξης με την υποκίνηση  των ταγμάτων της Χ.Α,  καλλιέργησαν τεχνηέντως  αργότερα, και όταν ακόμα είχε παρέλθει  ο κίνδυνος μιας άτακτης χρεοκοπίας, και η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, αλλά κυρίως η τότε αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ με το άνευ προηγουμένου  δημαγωγικό παραλήρημα  των στελεχών του κομματικού αυτού μορφώματος και όχι μόνο του Αλέξη Τσίπρα. Να θυμίσουμε την περίφημη, χαρακτηριστική  φράση του διεφθαρμένου δημοσιογράφου και ευρωβουλευτή σήμερα Στ. Κούλογλου στην Ισπανία πως «αν δεν καταφέρει  να κερδίσεις τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Ναζί θα έκαναν κυβέρνηση στην Ελλάδα την επόμενη  ημέρα»!

  4. Αυτή την ώρα , όπως όλα δείχνουν, μετά από την εμπειρία που αποκτήσαμε ως λαός   με όσα τραγικά  συνέβησαν ,η χώρα  έχασε και κέρδισε ταυτόχρονα σε δυο επίπεδα: α. Η ΑΠΩΛΕΙΑ : 1. Επωμίστηκε δυσβάστακτα βάρη με τα μνημόνια, τις δεσμεύσεις και τα άλλα σκληρά μέτρα που όλα είναι ΥΠΕΡ των δανειστών.  2. Υποθηκεύτηκε το μέλλον  των επερχόμενων γενεών για τουλάχιστον 30 χρόνια. 3. Κατακρεουργήθηκε το εισόδημα του σημερινού ΄Ελληνα σε σημείο που η μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού να βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κατάσταση  του «νεόπτωχου»  . β. ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ: 1. Το φάντασμα-φόβητρο του εμφυλίου πολέμου βρίσκεται πια μακριά από τη χώρα, μια και έχει εντελώς ξεδοντιαστεί  πια το θηρίο του ναζισμού που αληκτούσε  και έδειχνε  συνεχώς τα προηγούμενα χρόνια τα αιμοβόρα δόντια του. Και ύστερα, γιατί ο λαός στη συντριπτική  του πλειοψηφία, μέσα στη δίνη των  μνημονίων, των  περικοπών, του πανικού των κάπιταλ κοντρόλ, της στέρησης, της ψυχολογικής πίεσης απόκτησε μια  σπουδαία, ανεκτίμητη  πείρα. ΄Εστω κι αν σήμερα συμβεί (που δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση) μια άτακτη χρεοκοπία της χώρας , ο κόσμος ΔΕ ΘΑ ΒΓΕΙ ΜΕ ΤΑ  ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΝΑ ΣΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥΣ. Δεν υπάρχει καμιά τέτοια περίπτωση, κι ας το εύχεται, επαπειλώντας με τις προχτεσινές  δηλώσεις του ο Ευάγγελος Βενιζέλος. 2.  «Ουδέν κακόν αμιγές καλού», όπως τόνιζε η αρχαία ελληνική σοφία. Σήμερα , είμαστε πια, ως ΄Ελληνες  πιο ώριμοι ,αλλά και φορείς εμπειρίας, που «αργάστηκε  στο πετσί» μας . Είμαστε  πιο σοφοί τώρα  και έτοιμοι να πάρουμε οριστικές, καθοριστικές και μη αναστρέψιμες   αποφάσεις. Κι αυτές έχουν σχέση με τις δύο λύσεις, όπως τις προτείνουμε και τις αναλύουμε στη συνέχεια.

  5. Η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη ΣΗΜΕΡΑ δεν έχει νόημα, στην κατάσταση ασφυξίας που έχει περιέλθει  η χώρα.  Είναι τόσο επαχθές και ασήκωτο το βάρος των μνημονίων , των άλλων ανειλημμένων υποχρεώσεων της χώρας απέναντι στους δανειστές και όσα άλλα επακολουθήσουν, που τίποτα δεν προοιωνίζει μια έστω και  παροδική ανακούφιση, πόσο μάλλον  σε χρόνο βαθύτερο. Τουλάχιστον για 3 δεκαετίες ακόμα οι ΄Ελληνες θα σύρονται στα 4 απέναντι στους δανειστές και στις μελλοντικές κυβερνήσεις  του τόπου (με αρχή την κυβέρνηση του «υιού» Μητσοτάκη, στο όνομα του οποίου ομνύουν οι δανειστές) μια και δε θα είναι τίποτα περισσότερο από εκτελεστές της βούλησης των δανειστών. ΄Ο,τι είναι να γίνει ,αν είναι να σωθεί η χώρα και να ξαναμπεί στο δρόμο μιας νέας αρχής,  πρέπει να γίνει ΤΩΡΑ. Και οι λύσεις δεν είναι πολλές, ούτε εναλλακτικές. Είναι  δύο και η μια, αν ισχύσει,  αναιρεί την άλλη. Και οι δυο διαθέτουν μοναδικότητα και αποκλειστικότητα, έχουν συγκεκριμένη υπόσταση και ακούνε  σε συγκεκριμένη περιγραφή: α. Παραμονή της χώρας στο ευρώ, ΜΟΝΟ μετά από ΑΜΕΣΗ διαπραγμάτευση για ένα βαθύ κούρεμα του χρέους. Αυτό σημαίνει απαλλαγή από τα υφιστάμενα ειδεχθή μνημόνια και τις άλλες δεσμεύσεις και μέτρα. Το εναπομείναν, μετά την ελαχιστοποίηση , χρέος  να εξοφληθεί σταδιακά και σε λογικές δόσεις , σε βάθους χρόνου που θα εκτείνεται τουλάχιστον στα 50 χρόνια. β. ΄Εξοδος της χώρας από την ευρωζώνη. Κούρεμα του εξωτερικού χρέους «μέχρι τη ρίζα» και υποτίμηση του εθνικού νομίσματος.  Μια υποτίμηση, αν γίνει σωστά και στην ώρα της,  θα επιφέρει ανάκαμψη της οικονομίας με τη στήριξη του «πρωτογενή τομέα». Και η ανάκαμψη  δε θα είναι καθόλου δύσκολη, αφού το επαχθές βάρος των δόσεων και των  αποκρουστικών  τελευταίων επιτοκίων των νέων δανείων, δε θα υφίστανται.   Παράλληλα είναι αναγκαία η σύσταση  ειδικού δικαστηρίου για την απόδοση ευθυνών και την τιμωρία των ενόχων για την οικονομική κατάρρευση της χώρας.  Χωρίς τιμωρία, δε θα υπάρξει «κάθαρση» και η επανάληψη των ίδιων λαθών, θα βρίσκεται πάντα «επί θύραις». Βεβαίως, όλων αυτών προηγείται η άμεση ενίσχυση των εισοδημάτων όσων  επλήγησαν  δεινά από τη λαίλαπα της οικονομικής κρίσης.  Μια τέτοια εξέλιξη είναι καταφανές επίσης  πως θα  επιβάλει και θα ενισχύσει την εκπαίδευση  των Νεο-Ελλήνων για την παγίωση μιας εξακολουθητικά υφιστάμενης  συνείδησης πως οφείλει να στηρίζεται  πλέον στα δικά του πόδια.και να καταναλώνει ό,τι παράγει. Να  κατανοήσει πως  ως πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας του δεν είναι όσες  φαντασιώνεται  περί ανάπτυξης … βαριάς βιομηχανίας στον τόπο, ούτε τα «όνειρα θερινής νυκτός»  περί του…φοβερού  πλούτου που κρύβει το Ιόνιο. Αν υπάρχει τέτοιος θησαυρός, ας βγει στην επιφάνεια με το χρόνο. Τώρα ,τα ελληνικά προϊόντα, γεωργικά και κτηνοτροφικά ,μαζί με  τη ορθολογιστικά σχεδιασμένη ανάπτυξη του τουρισμού, ας γίνουν οι πυλώνες πάνω τους οποίους θα στηριχτεί οικονομικά η ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.

  6. Μια επιτυχία στην ανάκαμψη της οικονομίας, δε θα αποτελέσει απλώς το μέσο της ανακούφισης της δεινά χειμαζόμενης οικονομίας της χώρας, αλλά θα  είναι το ισχυρότερο χαστούκι στην αφύσικη  ,την εκτρωματική, όπως εξελίχθηκε οικονομία της Αγοράς.  Θα μάθουν οι λαοί πως δεν μπορούν να εξαπατούν ο ένας τον άλλον, οι μεν δανείζοντες επαχθώς  και οι δε δανειζόμενοι αφρόνως, που στην ουσία σημαίνει και για τους μεν και για τους δε «εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο». Τέτοιοι λαοί, με ανθρωποκεντρικές αντιλήψεις στην οικονομία και κατ΄ επέκταση στον πολιτισμό, μπορούν να προωθήσουν μια πραγματική Ευρωπαϊκή  ΄Ενωση λαών και  όχι πια χωρών με πλούσια μέλη Βόρεια και «φτωχούς συγγενείς» Νότια.  Μια ένωση που θα προοιωνίζει έναν μελλοντικό, ενωμένο   κόσμο  χωρίς φυλετικές,  εθνικές, πατριωτικές, θρησκευτικές, γλωσσικές και άλλες διακρίσεις.

  7. Ας το παλέψουμε. Δεν είναι δύσκολο. ΄Εχουμε σύμμαχό μας την Ιστορία που διδάσκει σε όλους τους τόνους  πως, όσα δεν μπορεί ή δε θέλει να κατανοήσει ο άνθρωπος του  τα επιβάλει με το ζόρι  η  ΑΝΑΓΚΗ. Είναι ένα από τους βασικούς νόμους της Φύσης. Και η χώρα έφτασε πια στην ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΑΓΚΗ.  Θα είναι  αυτή που θα δείξει το νέο δρόμο για τη Ελλάδα, την Ευρώπη, τον κόσμο ολόκληρο. Ας συστρατευτούμε και ας τολμήσουμε.

 

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ ΠΑΡΑΝΟΪΚΩΝ!

  ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ: ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ
Νέος πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ
 Β.ΠΟΥΤΙΝ. ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΗ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

Poutin

Δύο παρανοϊκοί και «Ιέρακες» διαφεντεύουν τις τύχες του κόσμου. Τώρα είμαστε πιο κοντά στον όλεθρο.  Από σήμερα κανείς δε θα πρέπει να κοιμάται ήσυχος.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΗΣ 1ΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΗΣ Ε Ε

 

 

Η Διακήρυξη των Αθηνών -Τι υπέγραψαν οι ηγέτες της συμμαχίας του Νότου
Φωτογραφίες: The Team / SOOC

 

Με ένα κοινό κείμενο των ηγετών των ευρωμεσογειακών χωρών του Νότου, την «Διακήρυξη των Αθηνών» όπως ονομάστηκε επισφραγίστηκε η συμμαχία του νότου στην ΕΕ.

Ο Αλέξης Τσίπρας, που πήρε την σχετική πρωτοβουλία να καλέσει στην Αθήνα τους ηγέτες Γαλλίας, Ιταλίας, Ισπανίας, Μάλτας, Κύπρου και Πορτογαλίας τόνισε ότι στόχος είναι να αλλάξει η Ευρώπη αλλά όχι να διχαστεί.

Κύκλοι του μεγάρου Μαξίμου εξέφραζαν την ικανοποίησή τους για τα αποτελέσματα της Συνόδου χαρακτηρίζοντας «θετικό» το γεγονός ότι υπήρξε κοινή διακήρυξη και πως η Σύνοδος του Νότου, αποκτά θεσμικά χαρακτηριστικά, αφού συμφωνήθηκε η επόμενη να γίνει στην Πορτογαλία.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές κοινός τόπος είναι ότι η πρωτοβουλία θα πάρει μια μορφή συνεννόησης για όλα τα θέματα, ότι οι τύχες της Ευρώπης αφορούν το Νότο και τις μεσογειακές χώρες. Οι πέντε ηγέτες των χωρών του ευρωπαϊκού νότου επεσήμαναν ότι ο διεθνής ρόλος της Ευρώπης υποχωρεί και η αναβάθμιση περνάει από τη Μεσόγειο.

Κάποιος από τους ηγέτες κάποια στιγμή είπε μεταξύ άλλων, όπως αποκάλυψε κυβερνητική πηγή: «Η Ευρώπη είναι μια μηχανή στην οποία λειτουργεί μόνο το φρένο».

Ακόμη, κοινός τόπος των ηγετών που συμμετείχαν στη Σύνοδο είναι ότι θα πρέπει στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής της 16ης Σεπτεμβρίου, στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, να δοθεί ώθηση για επανεκκίνηση στην κατεύθυνση της ανάπτυξης.

Ο Αλέξης Τσίπρας συνοψίζοντας, πάντως, φάνηκε να εμμένει στο θέμα της ανεργίας.

«Οι ευρωμεσογειακές χώρες εμφανίζονται ως μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος» έλεγαν με έμφαση οι ίδιες πηγές. Σχολιάζοντας την δήλωση Βέμπερ τόνιζαν ειρωνικά: «Χαιρόμαστε που έχει απήχηση η σύνοδος».

Το κείμενο της Διακήρυξης των Αθηνών

Αλέξης Τσίπρας

Η ίδια η παρουσία των 7 χωρών στην Αθήνα, η Σύνοδος και η κοινή διακήρυξη των Αθηνών που υιοθετήθηκε, αναδεικνύει την κοινή βούληση μας να ενισχύσουμε την συνοχή και την ενότητα της Ευρώπης συμβάλλοντας ενεργά στον εξαιρετικά σημαντικό διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης που αρχίζει με την άτυπη σύνοδο των 27 στη Μπρατισλάβα. Ένας διάλογος που πρέπει να οδηγήσει σε ένα νέο όραμα για την Ευρώπη». Ο Αλ. Τσίπρας  ανακοίνωσε τη διεξαγωγή της επόμενης συνάντησης των 7 χωρών, στην Πορτογαλία. «Από τη μια άκρη της Μεσογείου στην άλλη άκρη, μια χώρα που έχει τα ίδια προβλήματα, το ίδιο ταμπεραμέντο και την ίδια φιλοσοφία», όπως σχολίασε.

Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η σημερινή Σύνοδος, η σημερινή πρωτοβουλία «είναι μια θετική συμβολή στον διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης». Διευκρίνισε: «Δεν είμαστε ούτε επιθυμούμε να γίνουμε άλλη μια ομαδοποίηση, μια πρωτοβουλία διαίρεσης ή διχασμού της Ευρώπης, επιθυμούμε και θα συνεχίσουμε να είμαστε μια πρωτοβουλία διαλόγου που στόχο έχει να ενώσει ακόμα περισσότερο την Ευρώπη και όχι να διχάσει, να προβάλει μια νέα ενότητα, και η ενότητα περνά μέσα από τη σύγκλιση, την καταπολέμηση των ανισοτήτων.

Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε την κατάληξη της συνόδου σε έναν κοινό κείμενο, στη Διακήρυξη των Αθηνών, εστιασμένη στις τρεις θεματικές: Τα θέματα που αφορούν τις προκλήσεις της ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή, την οικονομία και τις προτάσεις τους για την δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή, το προσφυγικό-μεταναστευτικό.

«Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, πρέπει να ξαναεμπνεύσει τους λαούς της», τόνισε ο κ. Τσίπρας, και συμπλήρωσε: «Αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο με ευχές, χρειάζεται να λάβουμε ουσιαστικά μέτρα για τη βελτίωση της ζωής των Ευρωπαίων πολιτών και βεβαίως να ενισχύσουμε τον ρόλο της Ευρώπης, τον παγκόσμιο και περιφερειακό ρόλο της ΕΕ». Σημείωσε επιπλέον ότι: «χρειάζεται να πάρουμε μέτρα που θα δίνουν ώθηση στην απασχόληση και την ανάπτυξη, και που θα συμβάλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών, με αναβάθμιση της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας μας και με δυναμικές πρωτοβουλίες για την υπεράσπιση της ειρήνης και της ασφάλειας την πολυτάραχη περιοχή μας, με ανθρώπινη και αποτελεσματική διαχείριση των προσφυγικών ροών και αλληλεγγύη στην κατανομή του βάρους φιλοξενίας τους».

Ο κ. Τσίπρας επικαλέστηκε αναφορά του Φρανσουά Ολαντ στη σύνοδο, ότι σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της Ευρώπης διακυβεύεται σήμερα στη Μεσόγειο. «Ως χώρες της πρώτης γραμμής της ΕΕ, της Ευρωζώνης, φιλοευρωπαϊκές χώρες, όπου η ΕΕ συνεχίζει για μας να συμβολίζει κάτι το σημαντικό», υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας οφείλουμε να καταθέσουμε τη δική μας προσέγγιση στην αντιμετώπιση των προσκλήσεων που αντιμετωπίζουμε, απαντώντας στις τάσεις εθνικής αναδίπλωσης και περιχαράκωσης, απαντώντας στις δυνάμεις της ξενοφοβίας και του εθνικισμού που ξεπροβάλλουν ξανά στην ήπειρό μας».

Ολοκληρώνοντας, ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε: «Μας ένωσαν τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη η οικονομική κρίση, η προσφυγική κρίση, η κρίση ασφάλειας, τα προβλήματα», για να τονίσει πως «μας ενώνει η κοινή μας θάλασσα αλλά και μια μεγάλη ιστορική κληρονομιά, ένας πολιτισμός με διαφορετικές ρίζες, αλλά κοινή περπατησιά». «Ο μεσογειακός πολιτισμός μπόλιασε τον ευρωπαϊκό. Έτσι κι εμείς με τη συνεννόηση μας από εδώ και στο εξής θέλουμε να μπολιάσουμε τον διάλογο για μια καλύτερη Ευρώπη, που θα εμπνεύσει ξανά του Ευρωπαίους πολίτες», σημείωσε ο Αλέξης Τσίπρας ολοκληρώνοντας τις δηλώσεις του.

Φρανσουά Ολάντ (Γαλλία)

Μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου των Μεσογειακών Χωρών της ΕΕ, ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, τόνισε ότι χρειαζόμαστε ενότητα και συνοχή και πως οι χώρες της Μεσογείου μπορούν να συμβάλλουν στην έναρξη ενός διαλόγου χρήσιμου στην Ευρώπη, ώστε να συμβάλλουν στην ασφάλεια και την ευημερία της.

«Ελπίζουμε να μπορέσουμε να συμβάλλουμε, στη Μπρατισλάβα, με τις δικές μας σκέψεις και προτάσεις, στο τι σημαίνει ώθηση στην Ευρώπη, στέλνοντας ταυτόχρονα μήνυμα πολιτισμού και κατανόησης σε σχέση με τα δεινά που αντιμετωπίζουν λαοί που είναι κοντά μας», πρόσθεσε.

«Χρειαζόμαστε αναπτυξιακό πρόγραμμα και είναι σημαντικό να στείλουμε μήνυμα συνοχής τη στιγμή του Brexit και της ανόδου του λαϊκισμού στην Ευρώπη», κατέληξε ο Γάλλος Πρόεδρος.

Νίκος Αναστασιάδης (Κύπρος)

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, τόνισε ότι οι χώρες της Μεσογείου μπορούν να συμβάλλουν τα μέγιστα στον διάλογο.

Υπογράμμισε ότι η σημερινή Σύνοδος δεν αποτελεί προσπάθεια ομαδοποίησης εντός της ΕΕ.

Είναι η ώρα να λάβουμε συγκεκριμένες και ουσιαστικές αποφάσεις για να αντιμετωπίσουμε τα αίτια της αποξένωσης που αισθάνονται οι πολίτες μας.

Οφείλουμε να προσαρμόσουμε τις πολιτικές μας στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της ασφάλειας, του μεταναστευτικού και της ανάπτυξης.

Ματέο Ρέντσι (Ιταλία)

Η πραγματική πρόκληση αυτής της συνάντησης είναι να σκιαγραφήσουμε το μέλλον μας στην Σύνοδο της Μπρατισλάβα τόνισε ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ματέο Ρέντσι.

Η αυριανή Ευρώπη πρέπει να βασίζεται στην κοινωνική Ευρώπη και την Ευρώπη των ιδεωδών.

Η Διακήρυξη των Αθηνών είναι προστιθέμενη αξία για μια διαφορετική Ευρώπη από αυτή που γνωρίσαμε έως σήμερα.

Αντόνιο Κόστα (Πορτογαλία)

Ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Αντόνιο Κόστα, τόνισε ότι «θα πρέπει να υποστηρίξουμε τη συνολική μας εξωτερική πολιτική, ιδιαίτερα στις σχέσεις μας με την Αφρική».

«Πρέπει να υποστηρίξουμε την Αφρικανική Ήπειρο» υπογράμμισε ο κ. Κόστα και πρόσθεσε: «Πιστεύουμε στις καταμερισμένες ευθύνες όταν πρόκειται να δεχθούμε πρόσφυγες στα εδάφη μας».

Επίσης, ο Πορτογάλος πρωθυπουργός ανέφερε ότι πρέπει να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία και μέσω της συνεργασίας ακτοφυλακής και συνοριοφυλακής και μέσω της κοινωνικής ένταξης, ενώ τάχθηκε υπέρ της προώθησης πολιτικής επενδύσεων, που θα οδηγήσουν σε ανάπτυξη και τόνωση της απασχόλησης.

Τζόζεφ Μουσκάτ (Μάλτα)

Ο πρωθυπουργός της Μάλτας, Τζόζεφ Μουσκάτ, χαρακτήρισε τη σημερινή Σύνοδο ως «Διάσκεψη Κορυφής που βρέθηκαν λύσεις πώς πρέπει να προχωρήσουμε».

Ο κ. Μουσκάτ εξέφρασε τη στήριξή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Σχέδιο Γιούνκερ και πρόσθεσε: «Η «κοινωνική Ευρώπη» ξεχάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα και λέμε ότι θα στηρίξουμε την εξέλιξη της Ένωσης για να επανέλθει στην ιδέα αυτή».

Οι αρχηγοί των κρατών-μελών του Νότου της Ευρώπης συνομίλησαν με στόχο να ενισχυθεί ο συντονισμός και η συνεργασία των μεσογειακών κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενόψει της άτυπης Συνόδου της Μπρατισλάβας στις 16 Σεπτεμβρίου, προκειμένου να ενταχθεί η μεσογειακή οπτική στην ευρωπαϊκή ατζέντα και στην ανάπτυξη ενός νέου ευρωπαϊκού οράματος για την αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων που αντιμετωπίζουν τα κράτη-μέλη και η ΕΕ συνολικά στους τομείς της οικονομίας, της μετανάστευσης και της ασφάλειας.

Φερνάντο Εγκιδάθου (εκπρόσωπος Ισπανίας)

Ο Μαριάνο Ραχόι ήθελε να βρεθεί εδώ, δεν στάθηκε όμως δυνατόν λόγω πολιτικού χρονισμού» δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπηρεσιακού πρωθυπουργού της Ισπανίας και αναπληρωτής υπουργός ΕΕ της χώρας Φερνάντο Εγκιδάθου στις κοινές δηλώσεις που ακολούθησαν μετά τη σύνοδο μεσογειακών χωρών της ΕΕ που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα.

Ο κ. Εγκιδάθου χαρακτήρισε τη σύνοδο σημαντική πρωτοβουλία και τόνισε πως «αποτελούμε αναπόσπαστο μέρος της μεσογειακής θάλασσας και πάντα υποστηρίζουμε τις συναντήσεις αυτές που αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα».

Η Διακήρυξη των Αθηνών – Ενα όραμα για την Ευρώπη

Η Διακήρυξη: «Ένα όραμα για την Ευρώπη» πρέπει να εδράζεται και να ισχυροποιεί την δημοκρατική λογοδοσία των ευρωπαϊκών θεσμών

Την σαφή δέσμευση των ηγετών στην ευρωπαϊκή ενότητα, όπως διατυπώνεται στην Διακήρυξη των Αθηνών που υιοθετήθηκε στην σημερινή ″Σύνοδο Μεσογειακών Χωρών της ΕΕ″ επισημαίνουν, κυβερνητικοί κύκλοι ως ιδιαίτερα θετικό γεγονός.

Σημειώνεται, ότι τόσο ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, όσο και οι άλλοι ηγέτες που έλαβαν μέρος στην Σύνοδο, τόνισαν επανειλημμένα ότι αυτή δεν έχει τον χαρακτήρα μιας ομαδοποίησης χωρών εντός της Ε.Ε.

Η ελληνική κυβέρνηση εκτιμά, εξίσου, ως ιδιαίτερα θετική την αναφορά στην Διακήρυξη για «ένα όραμα για την Ευρώπη» το οποίο, μεταξύ άλλων, πρέπει να εδράζεται και να ισχυροποιεί την δημοκρατική λογοδοσία των ευρωπαϊκών θεσμών.

Εξίσου σημαντικό σημείο της Διακήρυξης, είναι η αναφορά ότι το ευρωπαϊκό εγχείρημα πρέπει να οικοδομηθεί με την προοπτική της Μεσογείου -νοουμένης συνολικά- ως μιας περιοχής ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας.

Για το Κυπριακό

Στην Διακήρυξη των Αθηνών, τονίζεται, επίσης ότι οι ηγέτες υποστηρίζουν τις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό στην κατεύθυνση εξεύρεσης μιας δίκαιης, βιώσιμης και ολοκληρωμένης λύσης, χωρίς εγγυήσεις, βασισμένης στις αποφάσεις του ΟΗΕ και στην ιδιότητα της Κύπρου ως κράτους-μέλους της ΕΕ.

Σύμφωνα με τους ίδιους κυβερνητικούς κύκλους, θετικό σημείο της Διακήρυξης αποτελεί η αναφορά στην επανεκκίνηση της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και της Πολιτικής ‘Αμυνας της ΕΕ, καθώς και η αναφορά στην αναγκαιότητα των δεσμών με τις χώρες της Αφρικής, που θεωρούνται απαραίτητοι για την κοινή ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία στην περιοχή.

Να διπλασιαστεί το πακέτο Γιούνκερ

Στην Διακήρυξη τονίζεται ότι η Ευρώπη πρέπει να τηρήσει την δέσμευσή της για ευημερία και κοινωνική δικαιοσύνη, με προστασία του κοινωνικού της μοντέλου, ενώ ταυτόχρονα, οι ηγέτες των Μεσογειακών χωρών εκφράζουν την αποφασιστικότητά τους να διατηρήσουν το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο και να προωθήσουν την κοινωνική συνοχή και σύγκλιση.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουν τον διπλασιασμό των κονδυλίων του «Πακέτου Γιούνκερ», καθώς επίσης και την προώθηση επενδυτικών προγραμμάτων σε κράτη – μέλη με υψηλά ποσοστά ανεργίας, αλλά και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

Στην Διακήρυξη γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στα προβλήματα -με πρώτο εκείνο της ανεργίας- που αφορούν την νεολαία στην Ευρώπη.

Σε ότι αφορά τα ζητήματα μετανάστευσης, στην Διακήρυξη γίνεται αναφορά στο συγκεκριμένο μείζον θέμα που αφορά στο μέλλον της Ευρώπης και υπογραμμίζεται ότι η προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ πρέπει, να βασίζεται στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο, ενώ τονίζεται ότι ο ρατσισμός και η ξενοφοβία δεν μπορούν να γίνονται ανεκτά.

Στην Διακήρυξη των Αθηνών υπάρχει, τέλος, πρόταση για ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική που πρέπει να ασκήσει η ΕΕ.  Το κείμενο ολοκληρώνεται με την απόφαση ότι η δεύτερη Σύνοδος των Μεσογειακών χωρών της ΕΕ θα διεξαχθεί στην Πορτογαλία.

To κείμενο της διακήρυξης

«Διακήρυξη των Αθηνών της 1ης Συνόδου των Μεσογειακών Χωρών της ΕΕ

Εμείς, οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων της Δημοκρατίας της Κύπρου, της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Μάλτας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, συγκεντρωθήκαμε στην Αθήνα με στόχο να διευρύνουμε τη συνεργασία μας και να συμβάλλουμε στο διάλογο για το μέλλον της ΕΕ.

Υπογραμμίζουμε την αποφασιστική μας δέσμευση για Ευρωπαϊκή ενότητα και την βαθιά μας πεποίθηση ότι, ενεργώντας από κοινού, οι χώρες μας είναι δυνατότερες και οι Ευρωπαίοι πολίτες σε θέση να ελέγχουν καλύτερα το μέλλον τους.

Σεβόμαστε την επιθυμία των Βρετανών που εκφράστηκε στο πρόσφατο δημοψήφισμα. Η γνωστοποίηση της πρόθεσης του ΗΒ να αποσυρθεί θα πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατόν. Στο μέλλον ελπίζουμε να έχουμε το ΗΒ ως στενό εταίρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται μία νέα ώθηση για να ανταπεξέλθει στις κοινές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα Κράτη Μέλη, υποστηρίζοντας τις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου καθώς και της ανοχής και της αλληλεγγύης που τη διέπουν.

Το όραμα αυτό της Ευρώπης πρέπει να βασίζεται σε συγκεκριμένα μέτρα που θα συνεισφέρουν στην ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών και θα βελτιώσουν τη ζωή τους, θα επιβεβαιώσουν τον παγκόσμιο και περιφερειακό ρόλο της Ευρώπης, θα βελτιώσουν τη λειτουργία των Ευρωπαϊκών θεσμών και θα διασφαλίσουν τη δημοκρατική τους υπευθυνότητα. Ο πολιτισμός και η παιδεία πρέπει να βρίσκονται στον πυρήνα των δράσεων της Ευρώπης, στο πλαίσιο αυτό.

Ακόμη, πιστεύουμε ακράδαντα ότι, προς το συμφέρον της Ευρώπης ως συνόλου, το κοινό Ευρωπαϊκό μας πρόγραμμα θα πρέπει να βασίζεται σε μία προοπτική για τη Μεσόγειο ως μία περιοχή ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας.

Πιστεύουμε ότι η άτυπη Σύνοδος στην Μπρατισλάβα της 16ης Σεπτεμβρίου θα πρέπει να θέσει την πολιτική βάση για το νέο αυτό όραμα, τις ουσιαστικές προτεραιότητες για το μέλλον καθώς και μία ημερήσια διάταξη με σαφείς πρωτοβουλίες προς έγκριση.

Στο πλαίσιο αυτό, οι χώρες μας προτείνουν τις ακόλουθες προτεραιότητες και μέτρα:

1. Διασφάλιση της εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας της Ευρώπης

Η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει την ικανότητά μας να εγγυόμαστε την ασφάλεια των πολιτών μας και της περιοχής μας και να ανταποκρινόμαστε στην ευθύνη μας να αντιδρούμε στις κρίσεις και να ενεργούμε για την ειρήνη και τη σταθερότητα στο περιβάλλον μας και στον κόσμο, υποστηρίζοντας μια Πολιτική Κοινής Ασφάλειας και Άμυνας και σε πλήρη συμμόρφωση με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας και τα κοινά μας μέσα στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας, σε πνεύμα αλληλεγγύης.

Ο σεβασμός της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών καθώς και του απαραβίαστου των συνόρων πρέπει να παραμείνουν θεμελιώδεις αρχές για την ΕΕ.

Σε αυτό το πλαίσιο, υποστηρίζουμε τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων για μια δίκαιη, βιώσιμη και συνολική διευθέτηση του Κυπριακού προβλήματος, χωρίς εγγυήσεις, βάσει των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και του καθεστώτος της Κύπρου ως κράτους μέλους της ΕΕ.

Ειδικότερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει:

Να διασφαλίσει την προστασία των εξωτερικών συνόρων της μέσω συστηματικών ελέγχων, αναγκαίων τεχνολογιών, διασύνδεσης των σχετικών βάσεων δεδομένων και αποτελεσματικής δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής πριν το τέλος του έτους.

Να ενισχύσει αποφασιστικά τη συνεργασία στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, παρέχοντας τα απαραίτητα εργαλεία, ιδίως στους τομείς της αστυνομίας και της δικαιοσύνης, καθώς και αναπτύσσοντας τη συνεργασία για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ριζοσπαστικοποίησης, μεταξύ άλλων μέσω της προώθησης μιας συγκεκριμένης πρωτοβουλίας που θα επιτρέψει τις επενδύσεις στην ανάκαμψη, του σχεδιασμού και επαρκών πολιτικών για τις περιφέρειες των Ευρωπαϊκών αστικών πόλεων. Η ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να διευρυνθεί, ιδίως με τη δημιουργία μιας ειδικής πλατφόρμας για την σε πραγματικό χρόνο και πολυμερή ανταλλαγή. Θα ενισχύσουμε επίσης τη συνεργασία με τους Μεσογειακούς εταίρους.

Να ενεργοποιήσει εκ νέου την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφαλείας της, σύμφωνα με την Παγκόσμια Στρατηγική για τη στρατηγική καθοδήγηση και να κλιμακώσει τις διπλωματικές πρωτοβουλίες για την επίλυση των συγκρούσεων και τη διαχείριση κρίσεων, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα διδάγματα που αντλήθηκαν.

Να αναπτύξει τις Ευρωπαϊκές στρατιωτικές ικανότητες και την αμυντική βιομηχανία, με σκοπό την επίτευξη στρατηγικής αυτονομίας, ιδίως μέσω ενός Ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος και ενός ταμείου για την ασφάλεια και την άμυνα και να δημιουργήσει σταδιακά την ικανότητα σχεδιασμού και συμπεριφοράς της ΕΕ για τις ευρωπαϊκές αποστολές και επιχειρήσεις ΚΠΑΑ. Οι δυνατότητες της Συνθήκης της Λισαβόνας θα πρέπει να αξιοποιηθούν πλήρως.

2. Ενίσχυση της συνεργασίας στην περιοχή της Μεσογείου καθώς και με τις Αφρικανικές χώρες

Οι συνεργασίες μας με τις Μεσογειακές και με τις Αφρικανικές χώρες είναι ουσιαστικής σημασίας για την κοινή μας ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία.

Η ΕΕ θα πρέπει:

Να κλιμακώσει τη συνεργασία και τη χρηματοδότησή της με σκοπό να υποστηρίξει τις προσπάθειες των εταίρων μας να διασφαλίσουν τη δική τους ασφάλεια, να καταπολεμήσουν την παράνομη μετανάστευση και να ενισχύσουν την οικονομική τους ανάπτυξη.

Ειδικότερα, να αναβαθμίσει την εξωτερική διάσταση της μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ και να την ενσωματώσει στις εξωτερικές και αναπτυξιακές δράσεις της ΕΕ. Σε αυτή τη βάση, και λαμβάνοντας υπόψη το σχέδιο δράσης της Βαλέτα και άλλα σχετικά πλαίσια, οι προσπάθειες για την εφαρμογή του Πλαισίου Σύμπραξης για τη μετανάστευση και τη σύναψη συμφωνιών με τις χώρες προέλευσης και διέλευσης θα πρέπει να ενισχυθούν και να χρηματοδοτηθούν επαρκώς.

Να ενισχύσει τις διπλωματικές προσπάθειες για την επίλυση των κρίσεων και να συμβάλει στην ειρήνη και τη σταθερότητα στις γειτονικές της περιοχές.

3. Προώθηση της ανάπτυξης και των επενδύσεων στην Ευρώπη

Η Ευρώπη πρέπει να τηρήσει την υπόσχεσή της για ευημερία και κοινωνική δικαιοσύνη. Χρειαζόμαστε περισσότερη ανάπτυξη και περισσότερες επενδύσεις για να ξεπεράσουμε την οικονομική κρίση, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, να προστατεύσουμε το κοινωνικό μας μοντέλου και να προετοιμάσουμε το μέλλον των οικονομιών μας. Είμαστε αποφασισμένοι να διατηρήσουμε το Ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο και να προωθήσουμε την κοινωνική συνοχή και σύγκλιση.

Επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας στη διαδικασία της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και στη βιώσιμη ανάπτυξη της Ευρώπης στη βάση ισόρροπης οικονομικής ανάπτυξης, σταθερότητας των τιμών και μιας υψηλά ανταγωνιστικής κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, με στόχο την πλήρη απασχόληση και την κοινωνική πρόοδο.

Ειδικότερα, η ΕΕ θα πρέπει:

Να προωθήσει τις επενδύσεις διπλασιάζοντας την χρηματοδοτική ικανότητα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων («Σχέδιο Juncker»), δίνοντας έμφαση στις βασικές προτεραιότητες, όπως η ψηφιακή οικονομία, τα έργα με χαμηλές εκπομπές άνθρακα για την ενέργεια, συμπεριλαμβανομένων των διασυνδέσεων ενέργειας και μεταφορών, των υποδομών καθώς και της έρευνας και της εκπαίδευσης. Το θέμα των συμφορήσεων, όπου υπάρχουν, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με σκοπό την προώθηση των επενδύσεων και την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης προς όφελος όλων των πολιτών.

Αυτό θα πρέπει να συμπληρώνεται από Ευρωπαϊκές πολιτικές για τη στήριξη της χρηματοδότησης και των επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένης της ολοκλήρωσης της Τραπεζικής Ένωσης και κινήτρων για επενδύσεις σε εθνικό επίπεδο, καθώς και πολιτικές και κανονισμούς για την ψηφιακή ενιαία αγορά, την ενεργειακή Ενότητα και μία βιομηχανική στρατηγική.

Να προωθήσει την απασχόληση και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να ακολουθήσουμε αποφασιστικές, προσανατολισμένες προς στην ανάπτυξη, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να βελτιωθεί η λειτουργία των αγορών, να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.

Επίσης, θα πρέπει να προωθηθούν επενδυτικά σχέδια σε κράτη-μέλη με υψηλή ανεργία και διασυνοριακά σχεδία κοινού Ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος που ενισχύουν την καινοτομία και την ολοκλήρωση της αγοράς.

Να καταπολεμήσει την φοροδιαφυγή, τον επιθετικό φορολογικό σχεδιασμό καθώς και τις πρακτικές φορολογικού ντάμπινγκ.

Να καταπολεμήσει το κοινωνικό ντάμπινγκ, αντιμετωπίζοντας τα ζητήματα που σχετίζονται με την απάτη, τις καταχρήσεις και την καταστρατήγηση των κανόνων.

Νέα μέτρα θα πρέπει να υιοθετηθούν για την αύξηση της ανάπτυξης, της σύγκλισης και της σταθερότητας στην Ευρωζώνη.

Η διαδικασία επικύρωσης της συμφωνίας των Παρισίων COP21 από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να επιταχυνθεί ώστε να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της Συμφωνίας από την έναρξη ισχύος της.

4. Ενίσχυση των προγραμμάτων για τη νεολαία

Χρειαζόμαστε πιο φιλόδοξες πρωτοβουλίες σε Ευρωπαϊκό επίπεδο για τη διευκόλυνση της κινητικότητας καθώς και της πρόσβασης στην εκπαίδευση και τις θέσεις εργασίας για τους νέους. Η Ευρώπη πρέπει ειδικότερα να επεκτείνει και να ενισχύσει την Πρωτοβουλία για την Απασχόληση των Νέων και να διευρύνει το πρόγραμμα Erasmus.

5. Αντιμετώπιση της πρόκλησης της μετανάστευσης

Η αποτελεσματική προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και η ορθή διαχείριση της πολιτικής ασύλου και μετανάστευσης αποτελούν βασικές προκλήσεις για το μέλλον της Ευρώπης. Θα πρέπει να βασίζονται στο διεθνές και Ευρωπαϊκό δίκαιο και στις αρχές της αλληλεγγύης και της υπευθυνότητας. Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία δεν μπορούν να γίνονται ανεκτά.

Μια συνολική μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ θα πρέπει να περιλαμβάνει:

Να γίνει το ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου πιο αποτελεσματικό και περισσότερο συγκλίνον, με την αναθεώρηση του συστήματος του Δουβλίνου, στη βάση των αρχών της υπευθυνότητας και της αλληλεγγύης, ιδίως προς τα κράτη της πρώτης γραμμής.

Ενίσχυση της απόσπασης προσωπικού στον FRONTEX και την EASO για την υποστήριξη των συστημάτων ασύλου των κρατών της πρώτης γραμμής. Εφαρμογή των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αναφορικά με την ανάγκη να επιταχυνθεί η μετεγκατάσταση, η οποία εξακολουθεί να προχωρά με πολύ χαμηλό ρυθμό. Επιδίωξη της εφαρμογής της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, προκειμένου να συνεχιστεί η αποτροπή τραγικών θανάτων και μεταναστευτικών ροών στο Αιγαίο.

Ανάπτυξη της πολιτικής μας για τη μετανάστευση, με την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης, την ίδρυση ισχυρών πλαισίων για την επανεισδοχή και τις επιστροφές, την προώθηση της νόμιμης μετανάστευσης και των δυνατοτήτων κινητικότητας και την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτίων της παράνομης μετανάστευσης.

Υποστηρίζουμε τη σταθερότητα στην ηγεσία σε όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ.

Συμφωνούμε να συνεχίσουμε την ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τις προτεραιότητες για το μέλλον της Ευρώπης καθώς και για τη συνεργασία στη Μεσόγειο.

Η 2η Σύνοδος Κορυφής των Μεσογειακών χωρών της ΕΕ θα πραγματοποιηθεί στην Πορτογαλία».

Η υποδοχή Τσίπρα στους ηγέτες

Ο οικοδεσπότης Έλληνας πρωθυπουργός υποδέχτηκε σε φιλικό και θερμό κλίμα τους ηγέτες και τις αντιπροσωπείες των συμμετεχουσών χωρών στα σκαλοπάτια της εισόδου του Ζάππειου Μεγάρου, οι οποίοι κατέφθασαν διαδοχικά. «Στόχος είναι η εποικοδομητική συμβολή για το μέλλον της ΕΕ στην άτυπη, μεν, σημαντική, δε, σύνοδο της Μπρατισλάβα στις 16 Σεπτεμβρίου». Αυτό ανέφερε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, καλωσορίζοντας τους ηγέτες που παίρνουν μέρος στη Σύνοδο των Μεσογειακών Χωρών της ΕΕ στο Ζάππειο Μέγαρο. Κατά την υποδοχή των ηγετών, τον Έλληνα πρωθυπουργό πλαισίωνε άγημα της Σχολής Ευελπίδων.

Πρώτος ήρθε ο αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκής Ένωσης της Ισπανίας, Φερνάντο Εγκιδάθου, εκπροσωπώντας τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό της Ισπανίας, Μαριάνο Ραχόι.

Ακολούθησαν ο πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Μάλτας, Τζόζεφ Μουσκάτ, ο πρωθυπουργός της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, Αντόνιο Κόστα και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης. Εν συνεχεία κατέφθασαν διαδοχικά ο πρωθυπουργός της Ιταλικής Δημοκρατίας, Ματέο Ρέντσι, και ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, Φρανσουά Ολάντ.

Έπειτα από την πρώτη συνεδρία εργασιών, ακολούθησε η «οικογενειακή φωτογραφία», ενώ η συζήτηση μεταξύ των ηγετών θα συνεχιστεί με γεύμα εργασίας.

Μετά τις κοινές δηλώσεις προς τα ΜΜΕ, οι ηγέτες κατευθύνθηκαν προς το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Οπως δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας «οι ηγέτες είδαν ένα κλασικό κτίριο, όπως το Ζάππειο, αλλά θα έχουν την ευκαιρία να δουν και μοντέρνα κτίρια όπως το κόσμημα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, καθώς η Ελλάδα εξακολουθεί να παράγει πολιτισμό»

Το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον καταγράφεται πολύ μεγάλο, καθώς δεκάδες συνεργεία τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά, φωτογράφοι και εκπροσώποι των ΜΜΕ από την Ελλάδα και την Ευρώπη γέμισαν την αίθουσα Τύπου.

Καρφί Σόιμπλε για Σύνοδο Νότου

Φαρμακερό καρφί για τη Σύνοδο των χωρών του Νότου έριξε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Απαντώντας σε ερώτηση για τη Σύνοδο που γίνεται στην Αθήνα, ο Γερμανός υπουργός είπε ότι «όταν οι ηγέτες των σοσιαλιστικών κομμάτων συγκεντρώνονται, τις περισσότερες φορές δεν προκύπτει κάτι έξυπνο».

Σφροδρή επίθεση Βέμπερ σε Τσίπρα

O επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) επέκρινε σφοδρά την διεξαγωγή της συνόδου κορυφής των μεσογειακών χωρών της Ευρωζώνης, την οποία συγκάλεσε ο Ελληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας».

Ο Ελληνας πρωθυπουργός Τσίπρας θα μπορούσε να πει ένα ευχαριστώ στην Ευρώπη για την αλληλεγγύη της πριν προσπαθήσει να δημιουργήσει συμμαχίες», είπε ο χριστιανοκοινωνιστής Βαυαρός πολιτικός στην Βild της Παρασκευής. «Δεν χρειζόμαστε κάθε λίγους μήνες νέες απαιτήσεις από την Αθήνα , αλλά πρέπει να εφαρμοστούν πρώτα πλήρως οι συμφωνηθείσες μεταρρυθμίσεις. Σε αυτό ο κύριος Τσίπρας καθυστερεί όμως».

Στη συνέχεια, ο Γερμανός ευρωβουλευτής και πρόεδρος της πολιτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην Ευρωβουλή, Μάνφρεντ Βέμπερ, προέβη σε μια σκληρή ανακοίνωση κατά του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, αλλά και κατά των ηγετών της Γαλλίας και της Ιταλίας, Φρανσουά Ολάντ και Ματέο Ρέντσι, με αφορμή τη σημερινή σύγκληση της Συνόδου κορυφής των Μεσογειακών Χωρών της ΕΕ στην Αθήνα.

Συγκεκριμένα, στην ανακοίνωση του ο Γερμανός πολιτικός αναφέρει τα εξής: «O πρωθυπουργός κ. Τσίπρας κάνει πάλι τα συνηθισμένα του κόλπα. Αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη τώρα είναι ενότητα και σίγουρα όχι νέες προσπάθειες διαίρεσης. Τα αιτήματα της Αθήνας οδηγούν στο πουθενά. Ο κ. Τσίπρας πρέπει να ξεκινήσει από την πλήρη υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που υποσχέθηκε. Το γεγονός ότι ο Προέδρος Ολάντ -πιθανώς για λόγους εσωτερικής πολιτικής- και ο Ιταλός πρωθυπουργός Ρέντσι επιτρέπουν στον κ. Τσίπρα να τους χειραγωγήσει δεν είναι πραγματικά ένα σημάδι ευθύνης».

Μεγάλη μέρα. Γεννιούνται οι ΗΠΕ! Το όραμα γίνεται πραγματικότητα.

Και είναι ιστορική, άρα επιτακτική, ανάγκη να συμβεί. Να ιδρυθούν, ΑΥΡΙΟ κιόλας,  οι ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. Αλλιώς, ούτε νόημα έχει να παραμείνη μια Ε.Ε σαν τη σημερινή, ούτε μπορεί να επιβιώσει με τέτοιους  αδύναμους κρίκους  με τους οποίους  συνδέονται  σήμερα,εντελώς χαλαρά,   τα μέλη της.

Η «συμμαχία του Νότου» και η «Δακήρυξη των Αθηνών» θα αποτελέσουν τον ισχυρό πυλώνα πάνω στον οποίο θα δομηθούν οι ΗΠΕ. Μια κεντρική κυβέρνηση, με μια πολιτική: Κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική.

Αν κατάφεραν, και μάλιστα σε δύσκολες ιστορικές εποχές,  στην αμερικανική ήπειρο με τις τεράστιες  διαφορές των πληθυσμών, να ιδρύσουν τις ΗΠΑ, ένα απέραντο ομόσπονδο ΄Εθνος-κράτος, γιατί όχι η Ευρώπη, οι λαοί της οποίας, περισσότερο ή λιγότερο, έχουν κοινή Ιστορία και αποτελούν  «συγκοινωνούντα δοχεία» πολιτισμού-κουλτούρας και κοινών στόχων; Η Ευρώπη ενωμένη έχει άλλωστε, δοκιμαστεί ιστορικά στη διάρκεια του «ρωμαϊκού ιμπέριουμ»,όταν η Ρώμη   κατάφερε με ειρηνικά μέσα  να  «επιβάλει» τον πολιτισμό της (κυρίως γλωσσικό, νομικό,αλλά και οικονομικό) στους περισσότερους λαούς της Ευρώπης.

Θα ήταν πραγματική αυτοκτονία για τους λαούς της , αν παραμείνει αυτό το σαθρό,  εποικοδόμημα-«τσιγαρόχαρτο» της Ε.Ε, που καμιά σχέση δεν μπορεί να  έχει με τις ΗΠΕ. Οι λαοί της γηραιάς ηπείρου είναι έτοιμοι να συνυπάρξουν ουσιαστικά. Βόρειοι, κεντρικοί και νότιοι. Σε ένα έθνος, μια Ομοσπονδία.

Δεν υπάρχουν   σοβαρές, αβυσσαλέες αποκλίσεις,  στη νοοτροπία, ας πούμε, του Ρουμάνου και του Γάλλου. Με το Σουηδό, ίσως ο  Ρουμάνος να μη μοιάζει, να μην ταυτίζεται σε όλα. Με το Γερμανό,τον Τσέχο, τον Ισπανό, όμως, έχει ελάχιστα να τον χωρίζουν και πολλά περισσότερα να τον ενώνουν.

Και εν  πάση περιπτώσει, η συνύπαρξη, η συμβίωση των ευρωπαϊκών  λαών, μέσα σε ένα «καμίνι» φλογισμένο  από τη Μεσόγειο ως πάνω τις βόρειες εσχατιές της Ευρώπης, θα κάψει γρήγορα και εύκολα τις όποιες διαφορές και αντιθέσεις υπάρχουν. Οι μεν, θα μαθαίνουν από τους δε. Και αντίστροφα. Ο ΄Ελληνας της διαπλοκής, της λαμογιάς, της τεμπελιάς,θα μάθει από το  Δανό να…χαίρεται, όταν σπεύδει να πληρώσει την εφορία του. Και ο  ψυχρός  Νορβηγός  θα διδαχτεί από τον ΄Ελληνα πως στις ανθρώπινες σχέσεις, το συναίσθημα, η επικοινωνία,  η «έξω καρδιά» μετρούν περισσότερο και από μια ισχυρή οικονομία, αφού «ουκ επ΄ άρτω μόνω, ζήσεται άνθρωπος».

Οι ηγέτες των νότιων χωρών που συμμετείχαν στη συμμαχία, αναδείχτηκαν  πλέον σε ιστορικά πρόσωπα.  Και το κείμενο της διακήρυξης, που υπέγραψαν,  είναι κι αυτό  ένα ιστορικό ντοκουμέντο. Σφραγίστηκε με την ανεξίτηλη σφραγίδα της ιστορικής εμπειρίας. Και είναι λογικό και αυτονόητο «ο ζευγολάτης, που βάζει το χέρι στο αλέτρι, να βγάλει την αυλακιά πέρα».  Το έργο θα ολοκληρωθεί. Το οικοδόμημα θα υψωθεί σύντομα.

Αξιόλογη και ιστορική, όπως είπαμε, ήταν η πρωτοβουλία του  Αλέξη Τσίπρα. Ο πρωθυπουργός ωριμάζει, γίνεται σοβαρός πολιτικός, ουσιαστικός, αλλά και ρηξικέλευθος, σκαπανέας ηγέτης.  Εξελίσσεται στον ΠΡΩΤΟ Ευρωπαίο πολιτικό, που πέρα από τις ευχές των άλλων, πέρασε στην πράξη. Τοποθέτησε το θεμέλιο λίθο των ΗΠΕ.

Και δε θα διαψευστεί. Θα δρέψει και ο ίδιος τους καρπούς των κόπων του. Θα ζήσει κι αυτός και τα παιδά του στη μεγάλη πατρίδα της Ευρώπης. Και τα εγγόνια και τα δισέγγονά του, ίσως, ευτυχήσουν να ζήσουν σε έναν Ενωμένο Κόσμο. Μια «Πατρίδα, ένα Εθνος»,ο κόσμος ολόκληρος.  Αυτος είναι ο στόχος μας, ως να φτάσουμε στις ελεύθερες κοινότητες του Homo Naturalis.

Ζούμε σε ευλογημένες, σε ιστορικές εποχές. «Ας ηχήσουν τα όργανα της χαράς και της ευφροσύνης». Την περίμεναν γενιές γενεών αυτή την  ώρα!

ΒREXIT. ΚΗΔΕΨΕ ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

 

            17.410.741  ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΙ ΕΓΓΛΕΖΟΙ

                                            ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ

                 «ΑΝΟΙΞΑΝ ΤΟΝ ΑΣΚΟ ΤΟΥ ΑΙΟΛΟΥ»

                              ΕΠΕΛΕΞΑΝ      BREXIT

ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ ΛΑΪΚΙΣΤΗΣ

«Αυτή την αυγή τολμούμε να ονειρευτούμε ένα ανεξάρτητο Ηνωμένο Βασίλειο». Με αυτά τα λόγια πανηγύρισε το Βrexit ο επικεφαλής της εκστρατείας του Leave, ο ακροδεξιός Νάιτζελ Φάρατζ.

                        Η ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ!
                ΟΙ ΣΥΝΕΤΟΙ     ΟΜΗΡΟΙ ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ

Τα τελικά αποτελέσματα του χτεσινού βρετανικού δημοφηφίσματος  έχουν ως εξής: Το 51,9% των προσελθόντων στις κάλπες,  δηλαδή 17.410.741 ψηφοφόροι, ψήφισε υπέρ του Brexit, ενώ το 48,1%, δηλαδή 16.141.241 Βρετανοί, ψήφισαν υπέρ της παραμονής.

                     Η ΑΠΟΧΗ έφτασε το 28%

Συνολικά το εκλογικό σώμα των Βρετανών πολιτών ανέρχεται σε 45.501.241.
Αυτό  σημαίνει πως 11.949.259 Βρετανοί ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΣΤΗΚΑΝ για διάφορους λόγους πάνω στο ζήτημα  «ζωής και θανάτου», όπως ήταν η απόφαση για παραμονή ή όχι της Βρετανίας στην  Ε.Ε .

___________________________________________________________________

Με αφορμή τα παραπάνω αποτελέσματα έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Είναι ηλίου φαεινότερο πως στα λεγόμενα δημοκρατικά καθεστώτα οι εκλογές και τα δημοψηφίσματα, τα βασικά και μοναδικά στην ουσία (μαζί με τους εκλογικούς νόμους) εργαλεία, που χρησιμοποιούν  κυβερνήσεις, λαοί και σύνολα ατόμων για να εκφράσουν τη  βούλησή  τους (διάβαζε να αναδείξουν «εξουσία») δεν είναι μόνο εντελώς ακατάλληλα για τη  «δουλειά», που τα θέλουν, αλλά και  λίαν επικίνδυνα,επειδή ακριβώς  διαστρέφουν και αλλοιώνουν  τη βούληση των ΠΟΛΛΩΝ.  Συγκεκριμένα.

Υποτίθεται πως οι εθνικές εκλογές και τα δημοψηφίσματα πρέπει να  εκφράζουν τη βούληση της πλειοψηφίας του λαού  μιας χώρας. Στην πραγματικότητα ,όμως, συμβαίνει το αντίθετο.  «Νκητής» είναι η μειοψηφία του πληθυσμού, αφού και ο «ανήλικος» κόσμος δεν εκφράζεται και η αποχή από την ψηφοφορία είναι τεράστια,αλλά  και όσοι  ψηφίζουν αντίθετα απο τούς νικητές,  είναι  μια επίσης ικανή πλειοψηφία.

Αυτή τη χρόνια και ανίατη ασθένεια της Δημοκρατίας στην  Ελλάδα τη γνωρίζουμε  καλύτερα από τον καθένα, αφού την κυβέρνηση την αναδεικνύουν συνήθως και κατά μέσο  όρο τα τελευταία  χρόνια, 2.000.000 ψήφοι και κάτω.  Συνολικά, προσέρχονται στις κάλπες περίπου 6 εκατομμύρια  άτομα  και  απέχουν, δεν πηγαίνουν να φηφίσουν ή  ψηφίζουν άκυρο-λευκό, κοντά στα 4 εκατομμύρια ΄Ελληνες. Με απλά και καταληπτά λόγια, η πλειοψηφία είναι τα 4+ 3,5 εκατομμύρια  και όχι τα 2 , που βγάζουν κυβέρνηση και εξουσιάζουν τους υπόλοιπους, τη συντριπτική, δηλαδή,  πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Από την άλλη, εύκολα διαπιστώνει και ο πιο κακόπιστος   τη….δημοκρατική  ευαισθησία αυτών των μειοψηφιών-οπαδών, που εκθειάζουν τις αρετές του δημοκρατικού πολιτεύματος   με ένα απλό ερώτημα  και την αφοπλιστικά -φασιστική απάντησή τους. Το ερώτημα: «Και  με ποια λογική και το σημαντικότερο με ποια ηθική το  2  θεωρείται ….μεγαλύτερο από το  σύνολο  4+3.5 ;».  «Γιατί πρέπει, όπως και να έχει, να υπάρξει σε μια χώρα ΕΞΟΥΣΙΑ,  έστω και αν την απο-δέχεται ΜΟΝΟ η μειοψηφία»! , είναι η δημοκρατική απάντησή τους. Τόσο φασίστες μιλάμε.

Το ίδιο, βέβαια,  συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις «Δημοκρατίες» στις οποίες με εργαλείο τις εκλογές ή τα δημοψηφίσματα αποφασίζουνοι ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ, οι ΜΕΙΟΨΗΦΙΕΣ για κρίσιμα θέματα, όπως είναι η εκλογή  μιας κυβέρνησης ή άλλα επίσης σοβαρά, όπως το χτεσινό στη Βρετανία.  Κι ας λένε το σύστημα «πλειοψηφικό». Μόνο «κατ΄ευφημισμό» είναι τέτοιο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό που συνέβη  χτες στην Αγγλία με το  Leave και το Remain στην Ε.Ε. Από τα 45 εκατομμύρια (στρογγυλά) των Βρετανών, ΜΟΝΟ τα 17 εκατομμύρια  αποφάσισαν το Brexit!  Μένει η πλειοψηφία των   28 εκατομμύρίων ,αριθμός αισθητά μεγαλύτερος από εκείνον που ψήφισαν «leave», να ζητάει …δημοκρατική απάντηση, αλλά δεν πρόκειται να τη λάβει.

Eίναι  τόσο πασιφανή και αυτονόητα όσα υποστηρίζουμε, ώστε θα ήταν ανόητο να συνεχίσουμε να  επιχειρηματολούμε πως στα δημοκρατικά καθεστώτα αποφασίζει τελικά η μειοψηφία  και ΠΟΤΕ  η πλειοψηφία. Κι αν σ΄αυτό προσθέσει κανείς πόσο ευάλωτοι είναι οι ψηφοφόροι στη δημαγωγία, επιρρεπείς στη μαζοποίηση και έρμαια επηρεασμού  από  «επιτήδειους», αντιλαμβάνεται  τί είδους βούληση εκφράζουν αυτές οι μειοψηφίες, που αναδεικνύονται σε πλειοψηφίες, σαν το… κοτόπουλο σε  ψάρι στο καλογερικό τραπέζι.

Είναι καιρός να γκρεμίσουμε  το εντελώς ανόητο, αντιδημοκρατικό και απολίτικο πολίτευμα που λέγεται ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.   Σ΄αυτή είναι απολύτως ορατό πως δεν εκφράζεται η βούληση του συνειδητοποιημένου πολίτη, αλλά η βούληση του οπαδού, του πελάτη, του φορέα  πάσης φύσεως ιδεοληψίας και παθογένειας, του κάθε ευήθη και άμυαλου.

Πέρα απ΄αυτά, ο τρόπος που αποφασίζουν στο «κοινοβουλευτικό σύστημα»,πέρα από «θέατρο»  είναι και ένα ύπουλο, ανήθικο, «χαφιεδίστικο» σύστημα, αφού ο ψηφοφόρος κρύβεται πίσω από την …ιερή, τάχα, μυστικότητα της ψήφου. Σαν κοινές κουτσομπόλες. Και   είναι ανήθικος ο φορέας της «μυστικής ψήφου», γιατί εκτός των άλλων , δεν επωμίζεται  την ευθύνη του, δεν έχει συνείδηση πολίτη, αλλά οπαδού και μάλιστα με τα χαρακτηριστικά της… κουρκουσούρας.   Είναι δειλός  πάνω απ΄όλα.

Πολύ σύντομα, θα διαπιστώσουμε για άλλη μια φορά, μέσα στις χιλιάδες, αυτή την ιστορική αλήθεια ,όταν   θα δούμε και τη Βρετανία να συγκλονίζεται από τις συνέπειες  της αφροσύνης των εθνικιστών και της ανόητης, ψωνισμένης μάζας των ΄Αγγλων, που ονειρεύονται το παλιό Ηνωμένο Βασίλειο. ΄Οταν θα νιώσουν κι αυτοί στο πετσί τους την οικονομική κρίση, τις αποσχίσεις της Σκωτίας και της Β. Ιρλανδίας, τα νέα σοβαρά, «εθνικά»  προβλήματα που θα προκύψουν από τη νέα κατάσταση, μακριά από την ευρωπαϊκή οικογένεια των λαών. Θα είναι η εποχή που θα ζητήσουν την «κεφαλήν επί πίνακι» των  σημερινών εθνικιστών, φασιστών, ακροδεξιών, χούλιγκαν,  Νεο-ναζί .

Αλλά, ο ηλίθιος πάντα κρύβεται και αλλάζει εύκολα στρατόπεδο. Οι ένοχοι θα υποδύονται τους αθώους κα θα ξορκίζουν τους… ανόητους που ψήφισαν Brexit.  Είναι οι ίδιοι που θα λιντσάρουν μια μέρα το Τζόνσον και το  Φάρατζ στο όνομα των οποίων όμνυαν οι εθνικιστές Βρετανοί από την ώρα που  ο δημαγωγός Κάμερον «άνοιξε τον ασκό του Αιόλου»  με το δημοψήφισμα που προκήρυξε.

Παλεύουμε για την ανατροπή ενός πολιτεύματος που μόνο καταστροφή και δυστυχία φέρνει στους λαούς. Το σύστημα της γνωστής μας Δημοκρατίας κάνει τους ανθρώπους μάζα, οπαδούς ,ποτέ Πολίτες.

Υποχρέωση κάθε συνειδητοποιημένου πολίτη, καθε ανθρώπου  που σέβεται τη Φύση και τους νόμους της, τη λογική, το αυτονόητο είναι να συστρατευτεί στον αγώνα για την ανατροπή   του τυραννικού και υποκριτικού αυτού συστήματος. Κι ας έχει το θράσος  να απαιτεί να μην κατηγοριοποιείται στα  δικτατορικά, τα ολιγαρχικά και τα άλλα ολοκληρωτικά καθεστώτα-συστήματα. ΄Υβρις! Είναι  ίδιο και κάποτε χειρότερο.

Το παραδεχόταν και  ο πανούργος Τσώρτσιλ, όταν έλεγε:  «Η Δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, με εξαίρεση όλα τα άλλα». Η ιστορική αλήθεια είναι αυτή όμως: «Ολα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη». Και δεν ανταρέπεται, όπως νομίζουν οι δημαγωγοί με τις φανφάρες και τους «δεκάρικους»  περί υπεροχής του πολιτεύματος της Δημοκρατίας.

Σήμερα πια είναι έτοιμη να πέσει ως ετοιμόρροπο σπίτι. Μαζί της στα ερείπια θα ταφούν και οι εθνικιστές, οι πατριώτες, οι «Ναζί» όλων των κατηγοριών , οι μαφιόζοι. ΄Οσοι  με όργανο και όπλο το δημοκρατικό  πολίτευμα, δολοφονούν καθημερινά το συνειδητοποιημένο πολίτη,αλλά και τον ανθρωποκεντρικό πολιτισμό στον οποίο μοναδικό ΚΕΝΤΡΟ και  υπέρτατη ΑΞΙΑ είναι ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ .

Να χτίσουμε ένα κόσμο που δε θα κυβερνάει κανείς, κανέναν. Δε χρειαζόμαστε εξουσίες, «χαρισματικούς» ή όχι  ηγέτες.  Στόχος μας να καταργήσουμε  στον κόσμο του Μέλλοντος τα κράτη -έθνη. ΄Ολος ο κόσμος ΜΙΑ «ΠΑΤΡΙΔΑ».

Σ΄αυτό το Μέλλον υπέρτατη «εξουσία» θα είναι  οι νόμοι και η ηθική της Φύσης. Εκεί που θα  κυριαρχούν οι ανεξάρτητες κοινότητες στις οποίες η ιδιωτικότητα, θα είναι απολύτως σεβαστή, αλλά θα πρυτανεύουν, όμως, αποκλειστικά  και απαρέγκλιτα  ο Νους,  η Λογική,  η Σύνεση.

 Ας ξεκινήσουμε, ξεβρακώνοντας το πολίτευμα που  υποκρίνεται-σεμνύνεται πως κατάργησε όλα τα υπόλοιπα. Στην πραγματικότητα, η Δημοκρατία αποτελεί την πεμπτουσία ενός εκάστου από τα παλιά. Είναι μαζί βασιλεία, ολιγαρχία, τυραννία, δικατορία.

΄Ενας αδίστακτος αχταρμάς εξουσιαστών και οπαδών που έχουν μοναδικό  στόχο τη νομή της εξουσίας  και το επακόλουθο «διάφορο»,υλικό και ιδεοληπτικό.  Αυτός είναι και ο στόχος (και μόνον αυτός)  του   πραγματικού  δημοκρατικού πολιτεύματος. Τα λοιπά, περί… μοναδικού και εξαιρετικού πολιτεύματος από καταβολής κόσμου, είναι «έπεα πτερόεντα»  δημαγωγών,  ενδεδυμένων  τήβεννο  πολτικού, για να εξαπατούν τους αφελείς .

Γράφαμε για το συγκεκριμένο θέμα:

 

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ:»ΕΞΕΜΕΤΡΗΣΕ ΤΟ ΖΗΝ»
08.05.12

 

 «Aποχή-άκυρα-λευκά φτάνουν το 38% ,το μεγαλύτερο ποσοστό όλων των εποχών σε εθνικές εκλογές. Αττική, Β Αθηνών, Β΄ Θεσσαλονίκης ,Ηράκλειο, Λάρισα η Αποχή σκαρφάλωσε από 25-33%. Υπολογίζεται ότι πανελλαδικά δεν προσήλθαν στις κάλπες περίπου 4.000.000 πολίτες, ρεκόρ δηλαδή μη προσέλευσης ψηφοφόρων σε εθνικές εκλογές” (ΜΜΕ)
Οι εκπρόσωποι του κομματικού «μαυρογυαλουρισμού» και της “βιομηχανίας ενημέρωσης”, κτίζοντας εδώ και χρόνια μια κλειστή κοινότητα των “ολίγων, ένα “ιερό” άδυτου και μη προσβάσιμου στους αμύητους, μπορούν με πολλή άνεση και επιτυχία να περνούν και να επβάλουν προς τα «έξω» οποιοδήποτε ψεύδος και κάθε μορφή απάτης. Στις εκάστοτε εκλογές ,ας πούμε, μεταμορφώνοντας το “εκλογικό”, λεγόμενο “σώμα”, σε “οπαδούς”-”μπουλούκι” (χωρίς ικανότητα επεξεργασίας των στοιχείων και του υλικού που τους σερβίρουν), καταφέρνουν να αποδυναμώσουν κάθε διαφορετική φωνή και να καταστήσουν τα ψεύδη τους … αλήθειες.
΄Ενα σύνηθες και συνειδητό τέτοιο ψεύδος «διαδίδει»  πως η Αποχή δεν είναι συνειδητή πολιτική στάση,αλλά… ευκαιριακή, που οφείλεται σε άλλες αιτίες και πάντως λιγότερο σε πολιτικούς λόγους. Βεβαίως, ουδέν ψευδέστερον αυτού του… ψεύδους, αφού μια απλή παρατήρηση καθιστά την  πραγματικότητα “ηλίου φαεινότερη”. Συγκεκριμένα: Αν δούμε τον πίνακα της μεταπολιτευτικής ΑΠΟΧΗΣ,που δημοσίευσε παλιότερα το HOMO-NATURALIS.GR από τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών, η Αποχή από μόνη της καθορίζει και τη στάση (πολιτική ή όχι) των φορέων της. ΄Ετσι, με βάση αυτόν τον πίνακα έχουμε:

 

Αποτελέσματα εκλογών από το 1974 μέχρι το 2012

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1974

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

6.240.166

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

4.963.258

ΑΠΟΧΗ

1.276.908

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

20,46%

ΕΓΚΥΡΑ

4.908.974

ΕΛΑΒΑΝ

Ν.Δ.

54,37%

Ε.Κ.-Ν.Δ.

20,42%

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

13,58%

Ε.Α.

9,47%

Ε.Δ.Ε.

1,07%

ΛΟΙΠΑ

1,09%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1977

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

6.402.738

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

5.193.891

ΑΠΟΧΗ

1.208.847

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

18,88%

ΕΓΚΥΡΑ

5.129.771

ΕΛΑΒΑΝ

Ν.Δ.

41,84%

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

25,34%

Ε.ΔΗ.Κ.

11,95%

Κ.Κ.Ε.

9,36%

Ε.Π.

6,82%

ΣΥΜΜΑΧΙΑ

2,72%

Κ.ΝΦ.

1,08%

ΛΟΙΠΑ

0,89%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1981

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

7.059.808

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

5.753.478

ΑΠΟΧΗ

1.306.330

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

18,50%

ΕΓΚΥΡΑ

5.671.057

ΕΛΑΒΑΝ

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

48,07%

Ν.Δ.

35,88%

Κ.Κ.Ε.

10,94%

Κ.Π.

1,69%

Κ.Κ.Ε.(ΕΣ.)

1,35%

ΚΟ.ΔΗ.ΣΟ.

0,71%

Ε.ΔΗ.Κ.

0,40%

Κ.Φ.

0,36%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1985

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

8.010.627

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

6.423.096

ΑΠΟΧΗ

1.587.531

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

19,82%

ΕΓΚΥΡΑ

6.365.454

ΕΛΑΒΑΝ

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

45,82%

Ν.Δ.

40,84%

Κ.Κ.Ε.

9,89%

Κ.Κ.Ε.(ΕΣ.)

1,84%

Ε.Π.ΕΝ.

0,59%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 1989

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

8.302.412

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

6.669.228

ΑΠΟΧΗ

1.633.184

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

19,67%

ΕΓΚΥΡΑ

6.521.211

ΕΛΑΒΑΝ

Ν.Δ.

44,28%

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

39,13%

ΣΥΝ

13,12%

ΔΗ.ΑΝΑ

1,01%

ΕΜΠΙΣ/ΠΕΠΡ

0,52%

ΛΟΙΠΑ

1,94%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1989

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

8.425.212

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

6.799.485

ΑΠΟΧΗ

1.625.727

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

19,30%

ΕΓΚΥΡΑ

6.697.568

ΕΛΑΒΑΝ

Ν.Δ.

46,19%

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

40,67%

ΣΥΝ

10,97%

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΝΑΛ.

0,58%

ΕΜΠΙΣ/ΠΕΠΡ

0,54%

ΑΝΕΞ. ΜΟΝΟΕΔ.

0,16%

ΛΟΙΠΑ

0,89%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1990

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

8.453.695

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

6.698.591

ΑΠΟΧΗ

1.755.104

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

20,76%

ΕΓΚΥΡΑ

6.586.040

ΕΛΑΒΑΝ

Ν.Δ.

46,89%

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

38,61%

ΣΥΝ

10,28%

ΑΝΕΞ. ΜΟΝΟΕΔ.

1,02%

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΝΑΛ.

0,77%

ΕΜΠΙΣ/ΠΕΠΡ

0,70%

ΔΗ.ΑΝΑ

0,67%

ΛΟΙΠΑ

1,06%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1993

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

8.972.360

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

7.019.268

ΑΠΟΧΗ

1.953.092

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

21,77%

ΕΓΚΥΡΑ

6.899.706

ΕΛΑΒΑΝ

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

46,88%

Ν.Δ.

39,30%

ΠΟΛ.ΑΝ

4,87%

Κ.Κ.Ε.

4,54%

ΣΥΝ

2,94%

ΕΜΠΙΣ/ΠΕΠΡ

0,56%

ΛΟΙΠΑ

0,91%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1996

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

9.140.742

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

6.978.656

ΑΠΟΧΗ

2.162.086

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

23,65%

ΕΓΚΥΡΑ

6.780.049

ΕΛΑΒΑΝ

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

41,49%

Ν.Δ.

38,12%

Κ.Κ.Ε.

5,61%

ΣΥΝ

5,12%

ΔΗ.Κ.ΚΙ.

4,43%

ΠΟΛ.ΑΝ

2,94%

ΛΟΙΠΑ

2,29%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2000

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

9.373.439

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

7.027.007

ΑΠΟΧΗ

2.346.432

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

25,03%

ΕΓΚΥΡΑ

6.868.484

ΕΛΑΒΑΝ

ΠΑ.ΣΟ.Κ.

43,79%

Ν.Δ.

42,73%

Κ.Κ.Ε.

5,53%

ΣΥΝ

3,20%

ΔΗ.Κ.ΚΙ.

2,69%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2004

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

9.897.626

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

7.571.601

ΑΠΟΧΗ

2.326.025

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

23,50%

ΕΓΚΥΡΑ

7.404.934

ΕΛΑΒΑΝ

N.Δ.

45,36%

ΠA.ΣO.K

40,55%

K.K.E.

5,90%

ΣYN

3,26%

ΛΑ.Ο.Σ.

2,19%

ΔH.K.KI.

1,79%

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2007

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ

9.918.917

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ

7.297.652

ΑΠΟΧΗ

2.621.265

ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΧΗΣ

26,43%

ΕΓΚΥΡΑ

7.103.223

ΕΛΑΒΑΝ

N.Δ.

41,84%

ΠA.ΣO.K

38,10%

K.K.E.

8,15%

ΣYΡΙΖΑ

5,04%

ΛΑ.Ο.Σ.

3,80%

Αν αποκρυπτογραφήσουμε τα στοιχεία που αφορούν την Αποχή σ΄αυτόν τον πίνακα,θα δούμε πώς από το 1974 μέχρι και το 2000 ,σε εννέα εκλογικές “αναμετρήσεις” ,το ποσοστό της Αποχής είναι κολλημένο στο 18 με 20% και μόνο μετά το 2000 ανεβαίνει κατά μέσο όρο στο 25%. Για περίπου 33 χρόνια (1974-2007), δηλαδή,έχουμε μια μικρή, σταδιακή αύξηση του ποσοστού αποχής από το 18% στο 25-26%. Ξαφνικά,όμως, στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις το 2009 και 2012 η Αποχή φτάνει το 2009 στο 30% και στις προχτεσινή στο 35%! Δηλαδή στα 33 χρόνια είχαμε χοντρικά μια αύξηση 8 μονάδων,ενώ σε μόλις 3 χρόνια μέσα, είχαμε μια ιλιγγιώδη εκτίναξη που άγγιξε τις 10 μονάδες.
Διαβάζοντας και επεξηγώντας αυτά τα αποτελέσματα συμπεραίνουμε πως οι Πολίτες που επιλέγουν να περιφρονήσουν το εκλογικό θέατρο,πεπεισμένοι πως οι πάσης φύσεως κομματικοί δεν έχουν ούτε τα φόντα ούτε τη διάθεση να αλλάξουν τον πολιτικό χάρτη της χώρας, επιλέγουν συνειδητά  και μετά “λόγου γνώσεως.” αυτή τη στάση. Αλλιώς,αν ήταν απολίτικη στάση ή προϊόν κάποιας “ανάγκης” ή στέρησης (αρρώστια, γεράματα,αδυναμία μετακίνησης) δεν εξηγείται πως για 33 χρόνια η Αποχή βαδίζει ως “χελώνα” και ξαφνικά μέσα σε 3 μόλις χρόνια γίνεται “λαγός”. Να φανταστούμε πως από το 1974 μέχρι το 2007 δεν υπήρχαν και τόσοι πολλοί κατάκοιτοι γέροντες, αδιάφοροι, ετεροδημότες (και ό,τι άλλο, εν πάση περιπτώσει, επικαλούνται ως…επιχείρημα οι κομματικοί Ταλιμπάν για να αλλοιώσουν το μήνυμα της Αποχής) και ξαφνικά μέσα σε 3 χρόνια οι χώρα γέμισε ασθενείς, γέροντες ανήμπορους ή αδιάφορους ,  που προτιμούν την «εκδρομή της Κυριακής»  από την κάλπη; Είναι αστείο και γίνεται φανερό πως όταν δεν έχει κανείς επιχειρήματα ή λοβοτομεί τη λογική του, μπορεί οποιαδήποτε δικαιολογία να την παρουσιάζει ως …τεκμήριο.
Αλλά, οι πρόσφατες εκλογές έρχονται να καταρρίψουν μια κι έξω το μύθο της απολίτικης αποχής με το ποσοστό  που έδωσαν και  κατά την επίσημη εκδοχή έφτασε στο 35% (και αυτό το αποτέλεσμα είναι πλαστό, σύμφωνα με τη δική μας εκτίμηση αλλά ας μην επιμένουμε ). Μερικοί κομματικοί “Μουτζαχεντίν” τώρα , εκτός των… κλασικών περιπτώσεων αποχής από τις κάλπες (γέροντες, αδιάφοροι, άρρωστοι), ανακάλυψαν πως η αποχή φέτος οφειλόταν στα… λεωφορεία και τα καράβια που δε βάλανε οι κομματικοί ,για να πάει ο κόσμος να ψηφίσει στις επαρχίες. Μα αν ήταν έτσι,το 2009 που μετέφεραν τζάμπα και “πακέτο” τους ψηφοφόρους, γιατί η αποχή εκτινάχτηκε στο 30%; Και το πιο σημαντικό. Λένε πως ο κόσμος δεν είχε σ΄αυτές τις εκλογές λεφτά να πάει στις επαρχίες να ψηφίσει. Αλλά, καλά να παρουσιαστεί μεγάλη αποχή στη Φλώρινα, ας πούμε. Στις μεγάλες, όμως, πόλεις (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα κ.λπ) που η Αποχή έφτασε σχεδόν το 30% ,γιατί οι εγγεγραμμένοι στους δήμους τους ψηφοφόροι δεν πήγαν στα εκλογικά τους κέντρα να ψηφίσουν, εκατό μέτρα, δηλαδή, από το σπίτι τους;
Ας αφήσουν οι νεοφώτιστοι “Αριστεροί”, Νεοναζί και λοιποί Ελληνάρες τις απλουστεύεις και την προπαγάνδα. Η Αποχή,το Λευκό, το ΄Ακυρο είναι συνειδητή πολιτική στάση στο μεγαλύτερο ποσοστό της. Να το πούμε πιο απλά: Την περασμένη Κυριακή δεν πήγαν 4 εκατομμύρια Πολίτες να ψηφίσουν. Απ΄αυτούς, κι αν δεχτούμε πως τουλάχιστον 2.500.000-3.000.000 επέλεξαν την Αποχή ως πολιτική στάση, τίποτα δεν αλλάζει από το χαρακτηρισμό της ΑΠΟΧΗΣ ως απάντηση των ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ στο «προγκρόμ» που έχουν εξαπολύσει οι κομματικοί  εναντίον των αντιπάλων τους. Κι αν σκεφτεί κανείς πως η Ν.Δ χρίστηκε πρώτο κόμμα με 1.800.000 ψηφοφόρους,τί θα έπρεπε να χριστεί το κίνημα της Αποχής με τους διπλάσιους Πολίτες,που γύρισαν την πλάτη για άλλη μια φορά στους  κομματικούς «Μαυρογυαλούρους» ;
Αλλά η πολιτική, ηθική και πρακτική διάσταση τόσο της Αποχής, όσο και της αδυναμίας (λόγω εκλογικού νόμου) των “μικρών” λεγόμενων κομμάτων να εκπροσωπηθούν στη Βουλή, θέτουν επί τάπητος το μέγα ζήτημα της χρησιμότητας -αποτελεσματικότητας της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ως πολίτευμα. Αν στα 4.000.000 της Αποχής-΄Ακυρων-Λευκών προστεθούν και οι χαμένες ψήφοι των οπαδών των “μικρών” κομμάτων ,που λόγω “εκλογικού μέτρου” δεν μπόρεσαν να μπούν στη Βουλή,τότε ο μισός πληθυσμός της χώρας δεν έχει καμιά πολιτική εκπροσώπηση και έχει καταστεί “πολιτικός όμηρος”,αφού αναγκάζεται να αποδέχεται την επιβολή της θέλησης και των συμφερόντων του άλλου μισού, χάριν της αρχής της “αναγκαίας αναλογίας” (για να δίνεται η δυνατότητα διακυβέρνησης μια χώρας έστω και με ελάχιστο ποσοστό συμμετοχης σε εκλογές).
Αν,ομως, θεωρεί κανείς αυτονόητο δικαίωμά του να μην αγοράζει ανάμεσα σε 10 είδη ,αν δεν του αρέσει , κανένα,πόσο φασιστικό και παράλογο είναι να επιβάλουν σε έναν Πολίτη να συμμετέχει στις εκλογές και να επιλέγει ένα από 10 κόμματα,ενώ κανένα απ΄αυτά δεν τον εκφράζει. Κι αν ασκήσει αυτό το δικαίωμά του, να αρνείται,δηλαδή, να επιλέξει κάτι που δεν του αρέσει, να τον αναγκάζουν να δέχεται τις επιλογές ενός άλλου,που βρίσκει ένα, ανάμεσα στα 10 αυτά κόμματα, να τον εκφράζει. Δεν είναι παραλογισμός; Δεν είναι ανήθικο; Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα για εκείνους, που δεν αρνούνται μεν να συμμετάχουν στη διαδικασία των εκλογών,αλλά ο ίδιος ο εκλογικός νόμος με τις αλχημίες του έρχεται να τους στερήσει τη δυνατότητα εκπροσώπησής τους στη Βουλή λόγω… εκλογικού μέτρου.
Βέβαια,όπως είπαμε σε άλλο κείμενό μας,η αυταρχικόητα (η καλυμμένη φασιστική συμπεριφορά των κομματικών) βαπτίζεται σε…αναγκαιόητα διακυβέρνησης της χώρας και ελέω αυτής της παράλογης “αρχής” η μια πλειοψηφία επιβάλει τη θέλησή της στην άλλη. Στην ουσία,δηλαδή, αυτή η επιβολή της θέλησης του μισού πληθυσμού της χώρας στον άλλο μισό ,επιτυγχάνεται με την ισχύ των όπλων,όπως ακριβώς κάνουν όλες οι δικτατορίες. Διότι,αν αύριο εγώ, ασκώντας το ύψιστο καθήκον μου,όπως το καθόρισε ο Ρήγας Βελεστινλής ( “αν η αρχή βιάζει,παρανομεί αθετεί,είναι υποχρέωσή σου να ξεσηκωθείς”), προπαθήσω, ασκώντας αυτό το ιερό μου δικαίωμα της αντίστασης ,να εμποδίσω τη λειτουργία της Βουλής, θα βρεθώ την ίδια στιγμή σιδηροδέσμιος υπό την απειλή των όπλων των εντεταλμένων από την άδικη και παράνομη εξουσία των μισών να ασκούν μ΄αυτό τον τρόπο την επιβολή της θέλησής τους στους άλλους μισούς, που αρνούνται να αναθέσουν την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους στις κάνες των όπλων.
΄Ετσι, εννοεί τη δημοκρατία η “κομματική μαφία”,είτε ως οπαδοί είτε ως εκπρόσωποί τους. Μια δημοκρατία βρώμικη,παράλογη,άδικη και ανήθικη. Τους τη χαρίζουμε. ΄Οσο γα το σύνηθες…επιχείρημά τους “βρείτε εσείς ένα καλύτερο πολίτευμα από τη Δημοκρατία και μέχρι να το βρείτε θα είσαστε υποχρεωμένοι να υπακούετε σε μας” αυτό και μόνο χαρακτηρίζει το ανύπαρκτο “δημοκρατικό τους ήθος.
Συμπέρασμα;  Ο κοινοβουλευτισμός «πνέει τα λοίσθια» και όσο ο άνθρωπος προχωράει προς την εξέλιξη και τον πολιτισμό η αυταρχικότητα θα υποχωρεί και θα παραχωρεί τη θέση της στο φυσικό,το λογικό, το ηθικό,το δίκαιο.